ครั้งแรกที่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเข้าเยี่ยมชมเว็บไซต์ไลฟ์สตรีม พวกเขาดูตื่นเต้นเหมือน "คุณยายหลิวที่มาเยือนสวนต้าเกวียน"

เมื่อเข้าสู่ห้องไลฟ์สตรีมที่แนะนำอย่างเป็นทางการของ ฉู่ฉือ ผู้ใช้ต่างสำรวจฟังก์ชันต่างๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เห็นของขวัญอย่าง "ลูกชิ้นปลา" หรือ "หูฉลาม" ก็อยากลองคลิกดู แต่ระบบแจ้งเตือนว่าต้องล็อกอินก่อนถึงจะส่งของขวัญได้

ดังนั้น หลายคนเริ่มลงทะเบียนบัญชี

รวมถึงฟังก์ชันแชท

ซึ่งก็ต้องล็อกอินก่อนถึงจะใช้งานได้เช่นกัน

ไม่นานนักหลินจือไป๋ก็เห็นข้อความแรกที่ลอยผ่านหน้าจอ:

"นี่คือไอดอลเสมือนจริงใช่ไหม?"

จากนั้นข้อความแชทก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ดูเหมือนผู้ชมส่วนใหญ่จะลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว หลายคนเริ่มส่งของขวัญอย่าง "ลูกชิ้นปลา" และ "หูฉลาม"

【ลูกสุนัขและหมาป่า ส่งลูกชิ้นปลา 888 ชิ้น】

【กระดานรื่อชวน ส่งหูฉลาม 55 ชิ้น】

"ไม่เปิดหน้าเหรอ?"

"นึกว่าจะเป็นการไลฟ์เปิดหน้านะเนี่ย"

"นี่มันเหมือนแนวไอดอลเสมือนจริงเลย แต่ก็ดูเท่ดี"

"ฉู่ฉือดูหล่อขนาดนี้จริงเหรอ?"

"ฉู่ฉือ ฉันคือไอดอลของนาย!"

"เอ๊ย ไม่ใช่สิ ฉู่ฉือ นายคือแฟนคลับของฉันต่างหาก!"

"ฉู่ฉือ หน้าไม่จริง! ฉันไม่เชื่อว่านายจะหล่อขนาดนี้ในชีวิตจริง!"

"ฉู่ฉือ พาฉันไปโลก 2D หน่อยได้ไหม?"

"นายไม่ใช่คนบนดาวเราแน่ๆ หน้าตาไม่เหมือนชาวบลูสตาร์เลย"

แม้การที่ฉู่ฉือไม่เปิดหน้าจะทำให้แฟนคลับบางส่วนผิดหวัง แต่ด้วยการออกแบบตัวละครไอดอลเสมือนจริง ผู้ชมส่วนใหญ่กลับรู้สึกว่ามันแปลกใหม่

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นไอดอลเสมือนจริงที่ควบคุมโดยมนุษย์ แทนที่จะเป็นตัวละครที่ถูกออกแบบมาทั้งหมดอย่างหลินอีอี

หลินจือไป๋เห็นข้อความแชทเหล่านี้แล้วก็อดขำไม่ได้

เขาเปิดปากพูดพร้อมรอยยิ้ม:

"ใช่เลย ผมไม่ใช่คนบนบลูสตาร์จริงๆ"

จากนั้นเขาทำท่าจริงจังและกล่าวว่า:

"ผมมาจาก M78 เนบิวลา"

"M78 เนบิวลา?"

"ฟังดูเจ๋งดีนะ"

"ฮ่าๆๆๆ"

"ฉู่ฉือขำเกินไปแล้ว!"

เนื่องจากผู้ชมส่วนใหญ่ในตอนนี้เป็นแฟนคลับของฉู่ฉือ พวกเขาจึงให้ความร่วมมือและสนับสนุนเป็นอย่างดี

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเพราะพวกเขารู้สึกว่า การไลฟ์สตรีมทำให้ความห่างเหินระหว่างคนดังกับผู้ชมลดลง

ที่สำคัญ ฉู่ฉือยังตอบโต้ข้อความแชทแบบสุ่มอีกด้วย

ระหว่างนั้น ข้อความหนึ่งดึงดูดความสนใจของหลินจือไป๋:

"คุนเผิง 3C สุดท้ายใครคือคนที่แบก?"

หลินจือไป๋ไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน เขาจึงถามกลับไปอย่างสงสัย:

"คุนเผิง 3C คืออะไร?"

"ฉู่ฉือ!"

"ปู๋เย่โหว!"

"นักวางแผนของคุนเผิง!"

"พวกคุณสามคนคือ 3C ของคุนเผิง ไง!"

เมื่อหลินจือไป๋เห็นข้อความตอบกลับมากมาย เขาก็เข้าใจและตอบกลับทันที:

"แน่นอนว่าผมคือคนที่แบก!"

คำตอบนี้ทำให้ผู้ชมระเบิดเสียงหัวเราะ

หลังจากตอบคำถามแฟนๆ หลินจือไป๋เปลี่ยนหัวข้อ:

"ต่อไปเราจะเข้าสู่ช่วงร้องเพลงกัน"

"ร้องเพลงอะไรดี?"

"ฉันอยากฟัง 《สะพานหักและหิมะตก》!"

"《เพลงรักเล็กๆ》!"

"《ควันทรายครึ่งเมือง》!"

"ฉันอยากฟังฉู่ฉือร้อง 《เสียดายไม่ใช่เธอ》!"

"《จันทร์หลูโจว》 yyds!"

ข้อความแชทล้วนเสนอเพลงเก่าของฉู่ฉือที่เคยร้องไว้

หลินจือไป๋ส่ายหัว:

"วันนี้เราจะเล่นอะไรที่น่าสนุกกว่านั้น ผมจะสุ่มเลือกผู้ชม 3 คน แล้วจะแต่งเพลงสดตามที่พวกคุณเสนอ!"

ซู่ ซู่ ซู่!

ทันทีที่หลินจือไป๋พูดจบ ข้อความแชทระเบิดขึ้นทันที หลายคนถึงกับคิดว่าตัวเองฟังผิด

"โว้ว!"

"พูดจริงเหรอ?"

"แต่งเพลงสด?"

"อาจารย์ฉู่ฉือกล้าขนาดนี้เลย?"

"จะใช่หน้าม้าหรือเปล่า?"

"หาหน้าม้ามาทำโชว์ใช่ไหม?"

"แต่งเพลงสด นี่มันอวดเกินไปแล้ว คุณเป็นเทพเจ้าหรือไง!"

"อาจารย์ฉู่ฉือ อย่าหลอกพวกเรานะ!"

หลินจือไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า:

"เพื่อพิสูจน์ว่าผมไม่ได้ใช้คนหน้าม้า ผมจะจับภาพหน้าจอในอีก 15 วินาที จากนั้นผมจะเลือกข้อความที่อยู่บรรทัดที่ 2 ข้อความที่ 5 ให้เป็นผู้โชคดีคนแรกของวันนี้ พวกคุณคิดว่าไง?"

"โอเค!"

"สุดยอด!"

"กล้าจริง!"

"ไม่จริงใช่ไหม?"

"พี่ใหญ่ นายเอาจริงเหรอ?"

แฟนๆ ต่างตกใจจริงๆ เพราะข้อความแชทเยอะมาก ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าข้อความของตัวเองจะถูกเลือกในอีก 15 วินาทีข้างหน้า ซึ่งวิธีนี้ตัดโอกาสการใช้หน้าม้าไปโดยสิ้นเชิง

"เริ่มเลยตอนนี้"

วันนี้หลินจือไป๋ตั้งใจเล่นใหญ่ ทำให้เวอร์วังเข้าไว้ เพื่อให้ได้ผลตอบรับจากการไลฟ์ที่ดีที่สุด

เขาเตรียมเพลงไว้มากมายอยู่แล้ว หากไม่มีเพลงที่เข้ากับสถานการณ์ ก็สามารถใช้ระบบช่วยแต่งได้

ในห้องไลฟ์สตรีม ทุกคนต่างจับตาดูตัวเลขนับถอยหลัง

ผ่านไป 15 วินาที หลินจือไป๋จับภาพหน้าจอ

"ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ชื่อ 'ฉันรักหลี่ลี่' ที่เป็นผู้โชคดีคนแรกของเราในวันนี้"

"ใช่ผม! ใช่ผม! ใช่ผม!"

ผู้ใช้ชื่อ 'ฉันรักหลี่ลี่' ถึงกับตะลึง ก่อนจะดีใจจนพูดไม่ออก เขาแค่ลองส่งข้อความเล่นๆ ไม่คิดว่าจะได้จริง!

ทุกคนคลิกดูประวัติการส่งข้อความของเขา

ปรากฏว่า ข้อความบรรทัดที่ 2 ข้อความที่ 5 ในภาพหน้าจอตรงกันเป๊ะ ไม่มีทางปลอมได้

"โอเค บอกเรื่องราวของคุณมาเลย" หลินจือไป๋พูดพร้อมรอยยิ้ม

"เดี๋ยวผมจะเพิ่มสิทธิ์ผู้จัดการห้องให้คุณเพื่อให้ทุกคนมองเห็นข้อความของคุณได้ชัดเจน"

ในเมื่อมีข้อความแชทจำนวนมากจนล้นหน้าจอ หลินจือไป๋จึงตั้งค่าผู้โชคดีให้มีสิทธิพิเศษชั่วคราว

ผู้โชคดีที่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะถูกเลือก พิมพ์ข้อความด้วยความตื่นเต้น:

"ขอเวลาคิดแป๊บครับ ตอนนี้ตื่นเต้นมาก... เอาเป็นแบบนี้แล้วกัน! อาจารย์ฉู่ฉือ ดูจากชื่อผู้ใช้งานของผม คุณน่าจะเดาได้ว่าผมชอบผู้หญิงคนหนึ่งมากแต่ผมไม่กล้าสารภาพรักกับเธอเพราะผมเคยโดนปฏิเสธหลายครั้ง จนตอนนี้หมดความมั่นใจแล้ว คุณช่วยแต่งเพลงที่เหมาะกับการสารภาพรักหน่อยได้ไหมครับ?"

"แค่นี้?" หลินจือไป๋กระพริบตาด้วยความสงสัย

โอ้โห!

คำตอบนี้ทำให้ทุกคนถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน แม้พวกเขาจะไม่รู้จักคำว่า "เฟอร์ซาย" (หมายถึงการอวดแบบถ่อมตัว) แต่ก็รู้สึกเหมือนโดนหลินจือไป๋เล่นงานเข้าให้

"666666!"

"ง่ายเกินไปจนไม่ถูกใจ?"

"แต่งเลย!"

"ฉันไม่เชื่อหรอก!"

"จะแต่งเพลงสดจริงๆ เหรอ?"

"อย่าใช้ทำนองเพลงแย่ๆ หลอกพวกเรา!"

"เร็วๆ หน่อย!"

"เลิกอวดแล้วเริ่มโชว์ได้เลย!"

หลินจือไป๋ไอเบาๆ แล้วพูดว่า:

"ทุกคนรอสักครู่นะครับ"

ในห้องไลฟ์สตรีม ทุกคนเห็นภาพตัวละครเสมือนจริงที่เป็นตัวแทนของฉู่ฉือกำลังหยิบปากกาและกระดาษขึ้นมา เริ่มเขียนอะไรบางอย่างอย่างตั้งใจ...

“อาา นี่เอาจริงเหรอ!”

“เขากำลังแต่งเพลงจริงๆ!”

“ต้องรออีกนานแค่ไหน?”

“เขาบอกให้รอไม่กี่นาที... ไม่กี่นาที?”

“แต่งสดๆ แบบนี้ คิดว่าเพลงจะคุณภาพดีได้ขนาดไหนกันล่ะ?”

“ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่ฟังดูเหมือนเพลงก็พอแล้ว!”

“ไม่กี่นาทีผ่านไปแล้วนะเฮ้ย!”

ในระหว่างที่แชทสดกำลังถกเถียงกันอยู่ จู่ๆ หลินจือไป๋ก็เงยหน้าขึ้นมา “ทุกคนรอนานไหม? ผมเสร็จแล้ว”

พูดจบ

หลินจือไป๋ก็หยิบกีตาร์จากมุมห้องขึ้นมา นั่งลงบนเก้าอี้ ขาพาดขาอย่างสบายๆ “เพลงนี้ชื่อว่า 'สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย' ครับ”

หลังจากนั้น

หลินจือไป๋เริ่มดีดกีตาร์เป็นอินโทรของเพลงนี้ เป็นเพลงที่เขาเพิ่งแต่งสดกับระบบเพราะหาเพลงที่เหมาะกับการสารภาพรักไม่ได้ในลิสต์

“！！！！”

“ยังไม่ได้รอนานเลย!”

“นี่แค่ไม่กี่นาทีเองนะ!”

“ห้านาทีแล้วเสร็จเลยเหรอ?”

“แต่งเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”

“เหลือเชื่อ!”

“ไม่ได้คาดหวังคุณภาพอะไรเลยตอนนี้”

“เอ๊ะ?”

“ทำนองดูเข้าท่าดีนะ”

“เหมือนจะเป็นเพลงจริงๆ แฮะ”

ระหว่างที่แชทยังพูดจาหยอกล้อกัน แต่ไม่นานนักไลฟ์ก็เงียบลงเหลือเพียงเสียงของหลินจือไป๋ที่ร้องเพลงพร้อมดีดกีตาร์ เสียงร้องมีจังหวะติดขัดเล็กน้อย แต่นั่นเป็นสิ่งที่เขาตั้งใจทำให้ดูมีเสน่ห์:

“อืม สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย

มองมาหน่อย มองมาหน่อย

การแสดงตรงนี้น่าตื่นเต้นมาก

อย่าทำเป็นไม่สนใจเลยนะ…”

เสียงร้องทำให้ทุกคนในไลฟ์สดนิ่งงัน สายตาทุกคู่ที่มองผ่านหน้าจอเหมือนหยุดนิ่ง มองดูตัวละครเสมือนจริงที่นั่งกีตาร์อยู่และร้องเพลงที่ฟังดูเรียบง่าย แต่กลับติดหูอย่างไม่น่าเชื่อ

เพลงนี้...

เพราะเกินไปแล้ว!

เมื่อจบท่อนแรก หลินจือไป๋หยุดเล็กน้อยแล้วร้องต่อ คราวนี้น้ำเสียงราบรื่นขึ้น ดูเหมือนเขาจะทำให้มันดูง่ายขึ้นอีก:

“สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย

มองมาหน่อย มองมาหน่อย

อย่ากลัวกับรูปลักษณ์ของผมเลย

จริงๆ แล้วผมน่ารักนะ…”

ทำนองยังคงเดิม ฟังง่าย ติดหู และชัดเจน แต่เนื้อเพลงกลับเปลี่ยนไป เพิ่มความน่ารักและจริงใจเข้ามา

นี่คือเพลงที่เขาแต่งสดในห้านาทีจริงๆ เหรอ?

ผู้ชมไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะวิธีการสุ่มเนื้อหาจากคอมเมนต์เมื่อครู่นั้นแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะโกง!

และถึงเพลงนี้จะเรียบง่าย แต่ก็ไม่ซับซ้อนจนเกินไป การแต่งในห้านาทีถือว่าเป็นไปได้ในทางทฤษฎี

แต่มันก็เกินไป!

นี่มันอัจฉริยะแล้ว หรืออาจเรียกได้ว่าบ้าพลัง!

เพราะต่อให้เพลงจะง่ายยังไง มันก็เปลี่ยนความจริงที่ว่ามัน “เพราะมาก” ไปไม่ได้ มากจนผู้ฟังส่วนใหญ่พร้อมจะจ่ายเงินเพื่อซื้อเพลงนี้!

“ความเหงาของหนุ่มโสด

พูดออกไป ใครจะเข้าใจ

ขอเธอสักครั้ง โปรยสายตาให้ฉันที

แค่ทำให้ผมยิ้มก็พอ…”

เมื่อถึงท่อนฮุค หลินจือไป๋โยกตัวไปมาเล็กน้อย คล้ายคนสารภาพรักจริงๆ พร้อมความรู้สึกเหงา เจือด้วยการล้อเล่นตัวเอง แต่เต็มไปด้วยความสุขเหมือนกำลังถือหัวใจจริงๆ ไปมอบให้:

“มือว่างของหนุ่มเหงา ตีซ้ายที ขวาที

แต่ทำไมยังไม่มีใครรัก

ไม่มีคนสนใจ นี่มันช่างน่าเศร้า

สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย

มองมาหน่อย มองมาหน่อย

หนุ่มโสดที่เพิ่งเริ่มมีความรัก

ต้องการแค่เธอเติมเต็มหัวใจ…”

และเมื่อหลินจือไป๋ร้องจบ ไลฟ์สดก็ปะทุขึ้น! คอมเมนต์ถาโถมมาจนแทบมองไม่เห็นหน้าจอ!