บทที่ 58 สามกุนซือใหญ่ประจำห้องไลฟ์! ขอออกศึก!

"แต่ว่าพี่สาว... ผม... ผมยังต้องไปเรียน..."

นักรบคลั่งพูดด้วยความเขินอายเล็กน้อย

พอคำพูดนี้หลุดออกไป แฟนคลับในห้องไลฟ์ก็ชะงักงันไปในทันที!

ไม่ใช่สิ พี่ชาย???

เวลาแบบนี้ยังจะไปเรียนอะไรอี๊ก!

【Lv4 หมูป่ากินรำละเอียดไม่ได้: "(ยกนิ้วโป้ง) พี่นักรบ! ไม่พูดอะไรแล้ว! พี่เป็นนักเรียนที่ดีของอาจารย์จริงๆ!"】

【Lv11 ลูกแกะนอนไม่หลับ: "ใช่แล้ว! พี่นักรบ! ต้องยึดมั่นในอุดมการณ์ของพี่ไว้นะ!"】

【Lv14 ราศีธนู: "ใช่เลยลูกพี่! พี่คือดอกไม้แห่งอนาคตของชาตินะ! เรื่องนั่งรถกินลมชมวิวอะไรแบบนี้มันคือการลุ่มหลงมัวเมาจนเสียการเรียนชัดๆ!!"】

【Lv12 เตรียมพร้อมก่อนฝนตก: "พี่นักรบไม่ต้องสนใจหรอก เรื่องลำบากใจอย่างการอยู่เป็นเพื่อนพี่สาวน่ะ พวกน้องๆ ยินดีรับใช้เอง!"】

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน: "พี่ตั้งใจเรียนไปก็พอแล้ว!"】

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์เลื่อนไหลไปมา

เจ๊เป่าสือดูเหมือนจะคิดไม่ถึงเช่นกันว่านักรบคลั่งจะปฏิเสธเธอ มุมปากของเธอจึงยกยิ้มขึ้นมาบางๆ

"โอเค งั้นก็ช่างเถอะ ไว้เธอมีเวลาค่อยว่ากันใหม่"

พูดจบ

เจ๊เป่าสือก็สะบัดแขนเสื้อ แล้วกดออกจากห้องไลฟ์ไปทันที

【Lv54 เจ๊เป่าสือออกจากห้องไลฟ์แล้ว!】

นักรบคลั่งมึนงงไปแล้ว "...สตรีมเมอร์ ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ?"

เจียงเฟิงทำหน้าถอนหายใจ แทบอยากจะเอื้อมมือไปตบไหล่นักรบคลั่ง

"น้องชายเอ๋ย... นายไม่ผิดหรอก! ที่ผิดคือสังคมนี้ต่างหาก!"

"เมื่อก่อนตอนที่พี่ยังไม่ได้มาเป็นเซลส์ พี่ก็ใสซื่อน่ารักเหมือนนายนี่แหละ"

"เฮ้อ!"

"เรื่องมันผ่านไปแล้ว ไม่พูดถึงมันก็แล้วกัน!"

ติ๊งต่อง

นักรบคลั่งได้รับข้อความส่วนตัวหลังไมค์

เขาเอ่ยปากในห้องไลฟ์ด้วยความสับสนเล็กน้อย "เอ่อ... สตรีมเมอร์ครับ เจ๊เป่าสือส่งวีแชตมาให้ผม ผมควรแอดไปไหมครับ?"

???

ไม่ใช่สิพวก???

แฟนคลับในห้องไลฟ์เริ่มอยู่ไม่สุขกันอีกแล้ว

ไหงมันยังมีภาคต่ออีกล่ะเนี่ย?!

【Lv4 หมูป่ากินรำละเอียดไม่ได้: "@นักรบคลั่ง! พี่ชาย! แอดไม่ได้นะ! รีบปฏิเสธไปด่วนๆ!"】

【Lv14 ราศีธนู: "ใช่แล้ว! ผู้หญิงน่ะคือเสือร้าย! โดยเฉพาะผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งรวยแบบนี้!"】

【Lv12 เตรียมพร้อมก่อนฝนตก: "(ขัดใจจนแทบคลั่ง) พี่นักรบ!! ห้ามหลงกลเด็ดขาดนะ!!!"】

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน: "ฮือๆๆๆ ขอร้องล่ะพี่! พี่ลบวีแชตพี่สาวเขาทิ้งไปเถอะ ให้ผมคุกเข่าอ้อนวอนเลยก็ได้?"】

【Lv20 นักเลงไร้ใจ: "ใช่ นี่มันทรมานยิ่งกว่าฆ่าฉันให้ตายเสียอีก!!"】

ชาวช่องในห้องไลฟ์หลุดมาดกันหมดแล้ว

พวกเขาแทบอยากจะมุดสายแลนพุ่งตรงไปที่ห้องของนักรบคลั่ง แล้วใช้ฝ่ามือเหล็กไร้ปรานีลากคอหมอนี่มา

แถมด้วยคอมโบ EQAAAR ผ่าสมองหมอนี่ดูสักที ว่าข้างในมันบรรจุอะไรเอาไว้กันแน่!!!

พี่สาวไปถูกใจไอ้ซื่อบื้อแบบนี้ได้ยังไงกัน!!!

เจียงเฟิงถอนหายใจ "น้องชาย นายบอกความจริงกับพี่มาเถอะ นายคิดว่า... พี่สาวฝั่งนู้นสวยไหม?"

นักรบคลั่งเกาหัว "...สวยก็สวยอยู่หรอกครับ แต่ว่า..."

เจียงเฟิงโบกมือไม้ใหญ่โต "ฟังพี่นะ... ชอบหรือเปล่า?"

นักรบคลั่ง "..."

นักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่งหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย แบบนี้มันพูดยากอยู่นะ?

"เอ่อ... เจ๊เป่าสือสวยขนาดนั้น ผมก็ต้องชอบอยู่แล้วครับ เพียงแต่ว่า..."

เจียงเฟิงขัดใจจนแทบคลั่ง แต่ก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง "เพียงแต่ว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่านาย! ใช่ไหมล่ะ!"

นักรบคลั่ง "..."

ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็ถือว่ายอมรับแล้ว!

เจียงเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกโมโหจนขำออกมา แต่พอคิดทบทวนดูอีกทีก็รู้สึกตลกกับพฤติกรรมของตัวเองนิดหน่อย

อย่างที่คิดไว้เลย

ดอกไม้ที่ยังไม่ถูกสังคมแปดเปื้อนนี่มันช่างน่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ!

ความจริงพอลองคิดดูดีๆ พฤติกรรมแบบนี้ของนักรบคลั่งก็ไม่ได้มีอะไรน่าขำหรอก

เจียงเฟิงออกสู่สังคมไปทำงานมืดตั้งแต่อายุ 12 ปี เขาผ่านร้อนผ่านหนาวและเห็นความซับซ้อนของสันดานมนุษย์มามากเกินพอ

ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่า สิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกนั้น บางครั้งก็จริงจังกับมันมากเกินไปไม่ได้หรอก!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนเรามีเงิน มีฐานะ มีความมั่งคั่ง มีจิตใจที่มั่นคง มีอำนาจ และมีอิสระในหลายๆ ด้านแล้ว

พวกเธอมักจะไม่มองความรักเป็นที่พึ่งพิงอีกต่อไป แต่จะมองว่ามันคือความบันเทิงรูปแบบหนึ่งต่างหาก!

แต่นักรบคลั่งเห็นได้ชัดว่ายังไม่เข้าใจในจุดนี้

นี่คือการบดขยี้กันด้วยระดับชั้นที่ห่างกันเกินไป

เจียงเฟิงยิ้ม "น้องนักรบ ถ้าแกเชื่อพี่ คำแนะนำของพี่ก็คือ... แอดไปเลย!"

นักรบคลั่งเบิกตากว้าง "ให้แอดไปจริงๆ เหรอครับพี่?"

เจียงเฟิงพยักหน้าหนักแน่น "ต้องแอดสิ!"

เขาเคยคลุกคลีกับคนแวดวงนั้นมาแล้ว

เขาจึงรู้ดีว่าเด็กหนุ่มใสซื่อไร้เดียงสาอย่างนักรบคลั่งกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

ทำไมเจียงเฟิงถึงสามารถทำให้พวกลูกพี่และพี่สาวทั้งหลายควักกระเป๋าจ่ายเงินให้ได้อย่างง่ายดายล่ะ?

ถ้าคุณเข้าใจแก่นแท้ของห้องไลฟ์เจียงเฟิงจริงๆ คุณจะพบว่ามันไม่ใช่เพราะการสร้างคอนเทนต์ปั่นๆ เลย

และไม่ใช่เพราะการมอบความสุขทางใจให้ด้วย

ไม่ว่าจะสร้างคอนเทนต์หรือมอบความสุขทางใจ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นแค่เครื่องมือเท่านั้น

ปัญหาที่เป็นแก่นแท้ที่สุดก็คือ

เจียงเฟิงรู้ว่าลูกค้าของเขา หรือก็คือพวกลูกพี่และพี่สาวทั้งหลายนั้น เป็นคนประเภทไหนกันแน่!

ยกตัวอย่างเจ๊เป่าสือ... ในมุมมองของเธอ นักรบคลั่งก็เป็นแค่เด็กน้อยที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่งเท่านั้น

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรู้สึก หรือเรื่องอื่นๆ ก็ตามแต่

อันที่จริงสำหรับพี่สาวระดับนั้นแล้ว

ความรักมันไม่ใช่เรื่องของการสร้างครอบครัว การเป็นที่พึ่งพิง หรือความรับผิดชอบอะไรพวกนั้นมาตั้งนานแล้ว

ขอโทษทีนะ!

ไม่เฉียดเลยสักนิด!

ความคิดของพวกเขาความจริงแล้วมันง่ายมาก

การมีความรักก็คือความบันเทิง การคบหาดูใจก็คือความบันเทิงเช่นกัน

มันไม่มีอะไรซับซ้อนขนาดนั้นหรอก

แต่นักรบคลั่งทำแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ... หมอนี่มองปราดเดียวก็รู้ว่ายังไม่เคยโดนสังคมกัดกร่อน ดีไม่ดีพอเห็นพี่สาวคนสวยแสดงความสนใจปุ๊บ

เขาก็คงตั้งชื่อลูกรอไว้เรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ!

หารู้ไม่ว่า...

อีกฝ่ายอาจจะแค่อยากสนุกสนานไปกับความรู้สึกชอบพอกันแบบง่ายๆ ก็แค่นั้น

วันไหนไม่สนุกแล้ว ก็แค่หันหลังเดินจากไป

เจียงเฟิงถอนหายใจ "น้องชายเอ๋ย... ความจริงพี่ก็เข้าใจความคิดและความกังวลของนายนะ"

"แต่นั่นเป็นเพราะนายยังไม่เคยสัมผัสชีวิตของพวกลูกพี่กับพี่สาวอย่างแท้จริงต่างหาก"

"พอนายเข้าใจแล้วนายก็จะพบว่า"

"ทั้งระดับชั้น วิสัยทัศน์ และวิธีคิดของพวกเขา มันแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกเราแบบสิ้นเชิงเลยล่ะ"

"สิ่งที่นายกำลังคิดอยู่ตอนนี้... มันคือเรื่องไร้สาระทั้งนั้น!"

"พี่ขอฝากคำคมไว้สักประโยคก็แล้วกัน ลังเลคือพ่ายแพ้ แต่ถ้าให้ใจไป... ก็อาจจะสูญเปล่าได้เหมือนกัน!"

นักรบคลั่ง: ???

ฟังไม่ค่อยเข้าใจแต่รู้สึกว่ามันเจ๋งโคตร!

แต่พี่พูดแบบนี้ผมยิ่งล่กกว่าเดิมอีกนะ!!!

ขณะที่เจียงเฟิงกำลังพูดอยู่นั้นเอง จู่ๆ!

ติ๊งต่อง!

【Lv50 เฉินมู่เยว่ไป๋ เข้าสู่ห้องไลฟ์แล้ว!】

【Lv51 ปล่อยสัตว์ เข้าสู่ห้องไลฟ์แล้ว!】

【Lv56 ลมปราณโลหิต เข้าสู่ห้องไลฟ์แล้ว!】

!!!

【Lv4 หมูป่ากินรำละเอียดไม่ได้: "เชี่ย!! ยินดีต้อนรับลูกพี่ทั้งสามเข้าสู่ห้องไลฟ์คร้าบ!!!"】

【Lv12 เตรียมพร้อมก่อนฝนตก: "เชี่ย!! ยินดีต้อนรับลูกพี่ทั้งสามเข้าสู่ห้องไลฟ์คร้าบ!!!"】

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน: "เชี่ย!! ยินดีต้อนรับลูกพี่ทั้งสามเข้าสู่ห้องไลฟ์คร้าบ!!!"】

คอมเมนต์เลื่อนไหลรัวๆ แฟนคลับในห้องต่างก็ตื่นเต้นกันขึ้นมาทันที!

ลูกพี่มาแล้ว!

ในห้องไลฟ์คึกคักขึ้นมาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ซุนเฉินเป็นคนแรกที่พิมพ์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

【Lv50 เฉินมู่เยว่ไป๋: "คึกคักจังเลย คุยอะไรกันอยู่เหรอ?"】

หัวหน้าลูกสมุนเริ่มรายงานตัวทันที!

เขาใส่สีตีไข่เล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปเมื่อครู่ให้ฟังจนหมดเปลือก

ทั้งเรื่องที่เจียงเฟิงพานำทัพไปตี PK แล้วก็นักรบคลั่งดันไปเตะตาพี่สาวมหาเศรษฐีเข้า อะไรทำนองนั้น

สรุปคือเล่าให้เวอร์วังอลังการเข้าไว้

จนสุดท้ายนักรบคลั่งถึงกับเขินอายขึ้นมานิดๆ...

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ประเด็นคือ ลูกพี่ทั้งสามคนเสพเผือกกันจนตาลุกวาวไปหมดแล้ว!!!