–การประกวดอาร์นูโวกำลังเข้าสู่วันที่สี่ตามเวลาท้องถิ่นแล้วครับ เมื่อวานมีเรื่องที่น่าสนใจเปิดเผยออกมาด้วยนะครับ?

เสียงโทรทัศน์ทำให้ผมที่นอนอยู่ตื่นขึ้นมา

เมื่อวานเดินทั้งวันเลยรู้สึกเหนื่อย

และยังไม่อยากลุก เลยหลับตาแต่เปิดหูฟังแทน

–ใช่แล้วครับ เป็นเรื่องของปิแอร์ มาร์โล ช่างทำกรอบรูปผู้สืบทอดกิจการมาแล้วหกรุ่นครับ

–คือท่านเจ้าของร้านกรอบรูปชาโตงไม่ใช่หรือครับ? แล้วมีความเกี่ยวข้องกับการประกวดอาร์นูโวอย่างไรหรือครับ?

–กลายเป็นที่รู้กันแล้วว่า ผลงานสองชิ้นที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในขณะนี้ ความงาม และ ระลอกคลื่นแห่งฤดูร้อน ล้วนเป็นกรอบฝีมือของเขาครับ

–ฟังดูน่าสนใจครับ แต่ดูเหมือนเหตุผลที่ทำให้ได้รับความสนใจมากถึงเพียงนี้จะมีมากกว่านั้นใช่ไหมครับ?

–ใช่เลยครับ ประเด็นก็คือ ผลงานในบรรดา 1,789 ชิ้นที่ส่งเข้าประกวด มีเพียง ความงาม กับ ระลอกคลื่นแห่งฤดูร้อน เท่านั้นที่ได้รับการใส่กรอบจากปิแอร์ มาร์โลครับ

–แบบนี้หมายความว่ายอดฝีมือสามารถมองเห็นผลงานชิ้นเอกออกตั้งแต่แรกเลยใช่ไหมครับ?

–ฮ่าๆ ถ้าจะมองแบบนั้นก็ใช่เลยครับ

ดูเหมือนว่าคนจะรู้กันแล้วว่าปิแอร์ มาร์โลเป็นคนทำกรอบรูปให้ผลงานของมาร์โซกับของผม

แม้ว่าเขาอาจจะตั้งใจเลือกทำเพียงสองชิ้นนี้ตั้งแต่แรก แต่ที่แน่ๆ คือเขาไม่มีเวลาทำให้ชิ้นอื่น

กรอบของระลอกคลื่นแห่งฤดูร้อน เสร็จก่อนตุลาคม แล้วจะไปทำความงามต่อ คงค่อนข้างเร่งรีบแน่นอน

–มีบางกระแสกล่าวว่า ปิแอร์ มาร์โลอาจมองเห็นล่วงหน้าแล้วว่าผลงานทั้งสองจะได้รับความรักจากผู้ชม

–จริงๆ แล้วเขาไม่รับงานจากผลงานที่ไม่ถูกใจครับ เพราะแบบนั้นเขาเลยไม่ค่อยมีผลงานมากนัก

–ครับ

–ผลงานที่สามารถชนะใจเขาได้นั้น ย่อมต้องเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยม ซึ่งก็เป็นที่ชื่นชอบของผู้เข้าชมเช่นกัน

–เข้าใจแล้วครับ อีกเรื่องหนึ่งคือ เรายังไม่รู้ว่าใครคือศิลปินของผลงานทั้งสองชิ้น แต่ปิแอร์ มาร์โลน่าจะรู้นะครับ?

–มีความเป็นไปได้สูงครับ แต่เขาได้ประกาศว่าจะไม่ให้สัมภาษณ์ใดๆ เกี่ยวกับตัวตนของลูกค้า ดังนั้นก็คงต้องฝากความหวังไว้กับผู้เชี่ยวชาญจนกว่าการประกวดจะสิ้นสุด

–คุณสเตรเซมันน์เองก็ถือว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งนี่ครับ แล้วท่านคิดว่าอย่างไรครับ?

ฟังไปฟังมาก็เริ่มตื่นเต็มตาเลยลุกขึ้น

พอออกมาที่ห้องนั่งเล่นก็เห็นคุณปู่กับบังแทโฮนั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟา

“นอนหลับสบายดีไหมครับ”

“ตื่นแล้วเหรอ? จะเอาน้ำผลไม้ไหม?”

“ผมหยิบเองดีกว่าครับ”

ผมหยิบน้ำแอปเปิ้ลจากตู้เย็นแล้วมานั่งลงบนโซฟา

“ไม่สบายเหรอ?”

“เปล่าครับ เมื่อวานเดินเยอะไปหน่อย”

อยากชมผลงานให้มากที่สุดเลยฝืนไปหน่อย

รู้สึกเหนื่อยนิดๆ

“งั้นวันนี้พักก่อนดีไหม?”

ยังมีผลงานอีกพันชิ้นที่ยังไม่ได้ชม

พักไม่ได้หรอก ผมเลยส่ายหน้า คุณปู่เลยลูบหัวผมเบาๆ

–สรุปคือ ท่านคาดว่าหนึ่งในความงามหรือระลอกคลื่นแห่งฤดูร้อน คือผลงานของศิลปินนามโกฮุน ใช่ไหมครับ?

–เป็นเพียงข้อสันนิษฐานเท่านั้นครับ

–ฟังดูระวังตัวมากเลยนะครับ

–ครับ ที่จริงแล้วโกฮุนเคยเปลี่ยนแนวทางการวาดมาหลายครั้งแล้ว ถึงจะมีลายเส้นที่ทรงพลังและการใช้สีที่จัดจ้านเป็นเอกลักษณ์ แต่เขาก็ไม่เคยแสดงให้เห็นโครงสร้างเหนือจริงแบบระลอกคลื่นแห่งฤดูร้อนหรือสไตล์แบบคลาสสิกของความงาม มาก่อนเลย

–อย่างนี้นี่เอง เป็นแค่การคาดเดา งั้นไปที่เรื่องต่อไปเลยครับ

ในทีวียังฉายรายการ “มาพูดคุยกันเถอะ” ต่อไป

–สื่อต่างๆ ก็ส่งข้อความแง่บวกเช่นกันนะครับ ช่วยแนะนำให้เราฟังหน่อยครับ

–ค่ะ เมื่อวานนี้ หนังสือพิมพ์เลอฟิกาโรของฝรั่งเศสพาดหัวใหญ่ระบุว่า แม้ความหนาวก็ไม่อาจขวางความหลงใหลในศิลปะของเหล่าผู้รักงานศิลป์ได้ และยังบอกด้วยว่าการประกวดอาร์นูโวครั้งนี้คือสัญญาณแห่งการฟื้นคืนชีพของวงการศิลปะ

“หิวไหม?”

“เดี๋ยวรอให้ชีฮยอนตื่นก่อนแล้วค่อยกินพร้อมกันครับ”

มองดูนาฬิกา ตอนนี้เก้าโมงสิบ

รออีกนิดแล้วค่อยปลุกมาทานอาหารเช้าด้วยกัน

–แต่ก็มีบางเสียงที่วิจารณ์ว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงกระแสชั่วคราวเพราะมีรางวัลเงินสด เป็นกิจกรรมที่หวังพึ่งพาเงินมากกว่าผลงานศิลปะ

“ชิ”

บังแทโฮแลบลิ้นด้วยความหงุดหงิดเมื่อได้ยินคำวิจารณ์ที่ผู้ดำเนินรายการวูจินหยิบยกขึ้น

อัญยา สเตรเซมันน์ ผู้ถูกแนะนำว่าเป็นนักข่าวจากไทมส์ ออกมาโต้แย้งทันที

–ฉันคิดต่างค่ะ

–ช่วยอธิบายหน่อยครับ

–ไม่ว่างานศิลปะจะดีแค่ไหน หากไม่มีใครชื่นชม มันก็ไม่มีความหมายนะคะ ถ้าเชื่ออย่างที่พวกเขาพูดก็คงต้องปฏิเสธการตลาดทั้งระบบไปเลย เพราะสินค้าดีแค่ไหน ถ้าไม่มีการโปรโมตก็ขายไม่ออก เราจึงต้องโฆษณา

–หมายความว่ากิจกรรมของ SNBA เป็นเพียงแนวทางการตลาดแบบหนึ่งใช่ไหมครับ

–ใช่ค่ะ เป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากในการกระตุ้นให้คนมีส่วนร่วมโดยตรง

–ช่วยขยายความให้ชัดขึ้นอีกหน่อยครับ

–ของรางวัลหรือเงินรางวัลก็เป็นวิธีการตลาดแบบดั้งเดิมค่ะ การวิจารณ์เช่นนี้ ฉันคิดว่าอาจมีเจตนาที่จะลดทอนความสำเร็จและความหมายของการประกวดอาร์นูโว

–ฟังดูไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยนะครับ หมายความว่ามีกลุ่มคนที่ต้องการสกัดดาวรุ่งของการประกวดนี้ใช่ไหมครับ?

–อาจจะยังระบุเจาะจงไม่ได้ แต่ก็มีพฤติกรรมแบบนั้นเกิดขึ้นจริงค่ะ

“คุณคิดว่าอย่างไรบ้างครับ?”

บังแทโฮหันไปถามคุณปู่

“อืม… เรื่องดีๆ มักมีอุปสรรคน่ะ”

“‘โฮซาดามา’ หมายความว่าอะไรเหรอครับ?”

แม้ความทรงจำจะกลับมาแล้ว และเริ่มคุ้นชินกับหลายสิ่งมากขึ้น รู้เรื่องมากขึ้น แต่สำนวนภาษาเกาหลียังคงยากอยู่ดี

“หมายความว่า เมื่อมีเรื่องดีๆ มักจะมีเหตุร้ายหรืออุปสรรคตามมาน่ะ”

“แม้อาจไม่รุนแรงแบบเฌอโรม แคร์เบียล แต่ดูเหมือนว่าจะยังมีคนที่ต่อต้าน SNBA อยู่จริงๆ ครับ”

ทั้งที่การขยายตลาดศิลปะน่าจะเป็นเรื่องดีสำหรับทุกคนแท้ๆ ทำไมยังมีคนต่อต้านอีกก็ไม่รู้

“ทำไมถึงเกลียดกันขนาดนั้นล่ะครับ? ถ้าทุกคนดีขึ้นด้วยกัน มันก็ดีไม่ใช่เหรอ?”

“คนบางคนก็เป็นแบบนั้นแหละ พวกเขาไม่อยากขยายขนาดของพาย แต่อยากครอบครองส่วนแบ่งทั้งหมดคนเดียวมากกว่า”

“คงคิดว่าไว้ขยายตลาดหลังจากผูกขาดให้ได้ก่อนก็ยังไม่สายสินะครับ”

“อืม”

ท้ายที่สุดก็คงเป็นเพราะความโลภ

ไม่ว่ากลุ่มไหนก็จะมีคนแบบนั้นเสมอ บางคนถึงกับขายประเทศตัวเองเพื่ออำนาจได้แม้ตอนที่ประเทศกำลังล่มสลาย

“นอนหลับสบายดีไหมครับ”

ชาชีฮยอนเดินขยี้ตาออกมาที่ห้องนั่งเล่น

...

“อ็องรี! อ็องรี!”

“กรี๊ดด!”

“อ็องรี! อ็องรี!”

เพราะการปรากฏตัวของอ็องรี มาร์โซ ณ ถนนในเกาะซีเต้ ทำให้ถนนที่คนแน่นอยู่แล้วยิ่งแออัดวุ่นวายยิ่งขึ้น

มิเชล พลาตินี กระซิบข้างหูอ็องรี มาร์โซ ซึ่งกำลังเพลิดเพลินกับเสียงเชียร์ของชาวเมือง

“จะมัวยืนอยู่อย่างนี้ไปถึงเมื่อไหร่?”

มิเชลพูดด้วยเสียงกัดฟัน แต่กลับแย้มยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อ็องรีที่ดูพอใจ เป่าลมทางจมูกแล้วจึงเริ่มเดินต่อ

“คุณมาร์โซ! มาดูผลงานชิ้นไหนหรือครับ?”

“ขอทราบความเห็นเกี่ยวกับความสำเร็จของการประกวดอาร์นูโวด้วยครับ!”

“คุณมองอย่างไรเกี่ยวกับผลงานความงาม ที่กำลังนำอยู่ในขณะนี้?”

ในระหว่างที่เมินเฉยต่อคำถามของนักข่าว จู่ๆ คำถามหนึ่งก็กระแทกหูเขาเข้าอย่างแรง

เมื่อหันกลับไปก็เห็นนักข่าวคิมจีอูยื่นสมาร์ตโฟนเข้ามาพร้อมสายตาเป็นประกาย

“คุณคิดอย่างไรกับผลงานความงาม คะ?”

“ครับ! ในฐานะผู้จัดและจิตรกรระดับแนวหน้า อยากได้ยินความคิดเห็นจากคุณจริงๆ ค่ะ!”

โดยปกติแล้วเขาจะไม่ตอบคำถามใดที่ไม่ใช่ภาษาฝรั่งเศส แต่คำถามนี้ถูกใจเขามาก

“เป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง ไม่มีอะไรจะเหมาะสมไปกว่านี้แล้วในการยุติยุคสมัยอันวุ่นวายนี้”

คิมจีอูเบิกตากว้าง

แม้ว่าเขาจะให้การยอมรับและชื่นชมศิลปินบางคน เช่น โกซูยอล, เฟอร์ดินันโด กอนซาเลส, จางมีแร และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง โกฮุน แต่ไม่เคยมีครั้งใดที่เขาชื่นชมคนอื่นขนาดนี้

ไม่เพียงแต่คิมจีอู นักข่าวและชาวเมืองรอบข้างก็พากันตกตะลึง

“เอ่อ...อยากทราบรายละเอียดค่ะว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น?”

“คุณคาดเดาไหมว่าใครคือเจ้าของผลงานความงาม?”

“คุณคิดเห็นอย่างไรกับกระแสที่ว่า ผลงานชิ้นนี้วาดคุณมาร์โซเป็นต้นแบบ?”

ขณะที่คำถามพรั่งพรูเข้ามา ยูทูบเบอร์อเล็กซ์ที่ได้รับรายงานว่าอ็องรี มาร์โซปรากฏตัว กำลังดิ้นรนฝ่าฝูงชนที่แน่นขนัดแต่ไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้

เขาทำได้เพียงบ่นกับผู้ชมผ่านสมาร์ตโฟนเท่านั้น

“เมื่อกี้ได้ยินไหม? อ็องรี มาร์โซพูดว่าผลงานนี้สมบูรณ์แบบเลยนะ ถึงขนาดที่แม้แต่ผลงานของโกฮุนที่เขารักนักรักหนาก็ไม่เคยใช้คำว่าสมบูรณ์แบบเลย แบบนี้มันอะไรกันเนี่ย?”

ผู้ชมทางบ้านก็ตกใจไม่แพ้กัน

└ คนเราก็เปลี่ยนกันได้จริงๆ;;

└ คนวาดความงามคือโกฮุนปะ?

└ อ็องรีก็เริ่มเป็นผู้เป็นคนขึ้นแล้วนะ ทั้งเรื่องอ็องแตร์มิต็อง ทั้งการประกวดอาร์นูโว เริ่มจะเป็นคนจริงๆ แล้วล่ะ

└ พูดให้น้อยหน่อยเหอะ ฟังดูเหมือนว่าเขาเคยเป็นขยะยังไงยังงั้น จริงๆ แล้วเขาเป็นคนดีมาตั้งแต่แรก

└ คนพูดแบบนั้นไม่ใช่แฟนคลับอ็องรีแน่ แฟนคลับอ็องรีที่แท้จริงเขาด่าอ็องรีกันเป็นเรื่องปกติ

└ จะด่าก็ให้พวกเราด่าเถอะ พูดตรงๆ ถึงบางทีพี่เราจะทำเรื่องเพี้ยนๆ บ้าง แต่เคยทำให้คนอื่นเดือดร้อนซักครั้งไหมล่ะ?

อเล็กซ์ที่อ่านแชตสดถึงกับครุ่นคิด แล้วรีบเอามือปิดปาก

‘นี่มันคำใบ้ชัดๆ’

อ็องรี มาร์โซผู้ที่ได้ชื่อว่ามีความหยิ่งทะนงเป็นเลิศ และมีศักดิ์ศรีสูงส่งจนไม่เคยต้องโกหกใคร

เขาเข้มงวดกับศิลปินอื่นเสมอ แม้แต่กับศิลปินผู้ยิ่งใหญ่อย่างโกซูยอลก็ยังไม่รอดจากคำวิจารณ์ของเขา

ผลงานที่เขาพูดถึงในแง่บวกนั้นมีน้อยมาก

แต่ก็มีข้อยกเว้นหนึ่ง นั่นคือโกฮุน ศิลปินอัจฉริยะชาวเกาหลีใต้

ตั้งแต่ผลงานเปิดตัว <ทานตะวัน> ตามมาด้วย <แขก>, <ทุ่งข้าวสาลีเยือกแข็ง> เขาได้ซื้อเก็บไว้ในราคามหาศาล และล่าสุดยังได้รับการสัญญาจากโกซูยอลว่าจะได้รับ <รัก 7> เป็นของขวัญอีกด้วย

ถึงขั้นมีข่าวลือว่าเขาเคยลงทุนในภาพยนตร์ <ปราสาทปริศนา> ก็เพราะโกฮุน

ภาพลักษณ์อันสนิทสนมของทั้งสองที่เผยแพร่ผ่านสื่อต่างๆ ก็เป็นหลักฐานยืนยันได้ว่า อ็องรี มาร์โซให้ความสำคัญกับโกฮุนเป็นพิเศษ

อเล็กซ์ที่ฝ่าฝูงชนเข้ามาได้ ตะโกนถามอ็องรี มาร์โซด้วยเสียงสุดกำลัง

“คุณเป็นคนวาดความงามหรือเปล่าครับ?”

ต่อหน้าคำถามที่มุ่งตรงมา อ็องรี มาร์โซหันขวับไป

ด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองอย่างสูง เขาไม่มีความจำเป็นต้องโกหก

แต่อ็องรี มาร์โซกลับตอบแบบกระอักกระอ่วน

“ไม่ใช่”

อย่างไรก็ตาม คำปฏิเสธแบบไม่มั่นใจของเขากลับไม่มีความหมายเลย

อเล็กซ์ยิ่งมั่นใจขึ้นไปอีก

“งั้นความงามเป็นผลงานของโกฮุนใช่ไหมครับ?”

“พูดอะไรของนาย!”

คำปฏิเสธอันแข็งกร้าวของอ็องรี มาร์โซทำให้รอบข้างเงียบกริบลงชั่วครู่

แล้วก็มีใครบางคนพึมพำขึ้นมา

“ใช่แล้วล่ะ อ็องรีเคยชมใครขนาดนี้นอกจากโกฮุนเหรอ?”

“ก็ว่ากันว่าโกฮุนก็เข้าประกวดครั้งนี้ด้วย ยังไม่เปิดเผยตัวใช่ไหม?”

“ต้องเป็นโกฮุนแน่เลย”

“ใช่แล้ว! ต้องเป็นโกฮุน!”

การคาดเดาของชาวเมืองแพร่สะพัดอย่างไม่อาจควบคุมได้ และอเล็กซ์ที่คิดว่าในที่สุดก็ไขปริศนาเบื้องหลังผู้วาดความงามได้แล้ว ถึงกับรู้สึกว่าหัวใจจะระเบิด

‘ยอดวิวหลักล้านแน่นอน!’

ถ้าลงวิดีโอเรื่องนี้เมื่อไหร่ ยอดเข้าชมต้องพุ่งทะยานแน่ๆ

ในขณะเดียวกัน เส้นเลือดขมับของอ็องรี มาร์โซก็เริ่มปูดขึ้น

“พวกนี้มัน…”

ผลงานที่เขาสร้างขึ้นเพื่อปิดฉากยุคสมัยนี้ ก่อนจะเปิดฉากใหม่แห่งวงการศิลปะ

ผลงานชิ้นเอกที่เขาสร้างขึ้นเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าโกฮุน ผู้เป็นตัวแทนแห่งอนาคต

แต่ตอนนี้ผลงานชิ้นนั้นกลับถูกเข้าใจว่าเป็นของโกฮุนไปเสียแล้ว เขาทนไม่ได้จริงๆ

“ไม่ใช่! ฉันบอกว่าไม่ใช่!!”

แม้อ็องรี มาร์โซจะตะโกนปฏิเสธด้วยความโกรธ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ทุกคนมั่นใจ

กลุ่มนักท่องเที่ยวที่หวังคว้าเงินรางวัลจากกิจกรรมของการประกวดอาร์นูโว ก็ไม่ใส่ใจเสียงของเขาอีกต่อไป

เขาเห็นคนที่อยู่ใกล้ๆ กำลังพิมพ์ชื่อ "โกฮุน" ลงไปในแอปพลิเคชันการประกวดอาร์นูโวเป็นชื่อของผู้วาดผลงานความงาม แล้วก็ได้แต่กัดฟันแน่น

...

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ เพราะยังเหนื่อยอยู่ก็เลยเผลอหลับไปอีกงีบ

เพิ่งตื่นตอนใกล้เที่ยงเลยลงมากินข้าวที่ร้านอาหารในโรงแรม แล้วบังแทโฮก็ร้องเสียงแปลกๆ ออกมา

“หืม?”

“เป็นอะไรเหรอครับ?”

เขาไม่ตอบ แค่กระพริบตาถี่ๆ แล้วส่งสมาร์ตโฟนมาให้ดู

ผมกับคุณปู่และชาชีฮยอนต่างก็เอาหัวมาชะโงกดูพร้อมกันที่กลางโต๊ะ

มันคือหน้าอีเวนต์ในแอปพลิเคชันทางการของการประกวดอาร์นูโว

กิจกรรมทายชื่อศิลปินที่วาดผลงานที่จัดแสดงแบบไม่เปิดเผยชื่อ ซึ่งมีเงินรางวัลค่อนข้างสูง เราทั้งสี่ ผม, คุณปู่, บังแทโฮ และชาชีฮยอน ก็เล่นกิจกรรมนี้อย่างจริงจัง

“……หืม?”

ตอนนี้ชื่อผมปรากฏว่าเป็นคนวาดความงามไปแล้ว

อันดับ 1

Hoon Go

(เป็นผลการคาดเดาจากผู้เข้าร่วม 91.1%)