เรื่องขายเพลง หลินจือไป๋ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพลงที่ฉู่ฉือร้องในไลฟ์แม้คุณภาพจะดี แต่ไม่ใช่ทุกเพลงที่เหมาะกับตัวเขา

อย่างเช่น《เพลงของหมู》

ฟังครั้งแรกอาจจะสนุก แต่โดยแก่นแล้วมันก็เป็นแค่ "เพลงตลาด"

ในไลฟ์สตรีมทุกคนอาจฟังแล้วสนุก มีเสียงชมในคอมเมนต์เต็มไปหมด นั่นเพราะมีจุดขายว่าเป็น "การแต่งเพลงสด"

จุดขายนี้ทำให้มันกลายเป็นโชว์ที่มีเอฟเฟกต์เรียกคนดู แต่ถ้าจะปล่อยออกมาเป็นเพลงใหม่อย่างจริงจังล่ะ?

เกรงว่าจะมีคนพูดว่า "ฉู่ฉือหมดไฟ" แน่นอน

การร้องเพลงในไลฟ์ กับ การปล่อยเพลงใหม่จริงจัง มันไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

หลังวางสายโทรศัพท์จากเจียงเฉิง

หลินจือไป๋เกาหัวแกรก ๆ รู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่าง

เขาขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วก็นึกออก... ซูฉานเคยบอกให้เขาโฆษณาละคร《พิชิต》ระหว่างไลฟ์

ละครเรื่องนี้กำลังจะออกอากาศ

แต่ตอนนั้นเขาถูก “สามตัวแสบแห่งหลี่อวี๋” กวนจนลืมสนิท

คราวนี้ล่ะ อึดอัดเลย

หลินจือไป๋กำลังคิดหนักอยู่ ซูฉานก็โทรมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “วันนี้นายลืมโฆษณา 《พิชิต》 ในไลฟ์”

“รอก่อน!”

หลินจือไป๋รู้ตัวว่าผิดเต็ม ๆ เพราะเป็นเรื่องที่เขารับปากไว้แล้ว เขาจึงตัดสินใจเปิดไลฟ์ของฉู่ฉืออีกครั้ง

ตอนนี้ ในไลฟ์

เพราะเขาเพิ่งปิดไลฟ์ไปได้แค่ 3 นาที คนดูยังไม่ได้ออกไปมากนัก ยอดผู้ชมยังคงอยู่ที่ประมาณ 13 ล้านคน

ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในไลฟ์เมื่อครู่ จู่ ๆ ก็เห็นฉู่ฉือกลับมาไลฟ์อีกครั้ง ทุกคนถึงกับชะงัก!

แล้วต่อมาก็เซอร์ไพรส์ดีใจ!

“ฉู่ฉือทำไมกลับมาอีกล่ะ?”

“ไม่ใช่จบไลฟ์ไปแล้วเหรอ?”

“หรือยังร้องไม่พอ?”

“กลับมาก็ไม่บอกล่วงหน้าเลย!”

“ตอนจบไลฟ์ยังบอกว่าจะเตือนล่วงหน้าครั้งหน้าซะด้วยนะ”

“แต่ฉันชอบเซอร์ไพรส์แบบนี้!”

หลินจือไป๋มองคนดูในไลฟ์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “เมื่อกี้ผมรีบจบไลฟ์ไปหน่อย เลยลืมบางอย่าง”

ลืมอะไร?

คนดูในไลฟ์ต่างพากันถาม

หลินจือไป๋ตอบ “ละคร《พิชิต》ที่เขียนบทโดยเพื่อนสนิทของผม ปู๋เย่โหวและร่วมผลิตโดยคุนเผิงกับเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์จะออกอากาศวันที่ 21 เดือนนี้ที่สถานีโทรทัศน์เทียนกวงครับ”

“ป๊าด!”

“แค่นี้เองเหรอ?”

“ฉันว่าแล้วทำไมอยู่ ๆ ถึงกลับมา”

“เพื่อโฆษณา ยังอุตส่าห์กลับมาเปิดไลฟ์อีก”

“ฮ่า ๆ ๆ”

“ฉู่ฉือกับปู๋เย่โหวสนิทกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ถ้าไม่ใช่เพื่อนซี้ จะกลับมาเปิดไลฟ์ใหม่เพื่อโฆษณาเหรอ?”

“ฉันสงสัยว่าปู๋เย่โหวโทรไปบ่นเขาแน่ ๆ แล้วเขาก็รีบมาเปิดไลฟ์ใหม่”

“สมกับเป็นเพื่อนซี้!”

“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ร้องอีกสักสองเพลงเถอะ”

หลินจือไป๋คิดว่าคงพูดแค่โฆษณาเฉย ๆ ไม่ได้

เขาเลยหยิบเพลงเก่า ๆ ของฉู่ฉือขึ้นมาร้องวนอีกครั้ง

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ยอดผู้ชมในไลฟ์พุ่งกลับมาถึง 20 ล้านคนอีกครั้ง หลินจือไป๋เริ่มรู้สึกคอแห้ง และเห็นว่าทั้งเวลาและจังหวะเหมาะสมแล้ว

เขาเคลียร์คอแล้วพูดโฆษณา 《พิชิต》 ซ้ำอีกครั้ง

“ขอให้ทุกคนช่วยสนับสนุนละครที่เขียนบทโดยเพื่อนสนิทของผม ปู๋เย่โหว เรื่องนี้ด้วยนะครับ…”

หลินจือไป๋ทำเต็มที่

ไม่ใช่เพราะซูฉาน แต่เพราะละครเรื่องนี้เป็นผลงานของบริษัทตัวเอง เขายังเป็นคนเขียนบทเองอีกต่างหาก

ในเมื่อไลฟ์ของเขามีคนดูมากขนาดนี้ จะไม่ใช้โอกาสนี้โฆษณาให้เต็มที่ได้ยังไง?

...

ในห้องนอนที่ตกแต่งสไตล์มินิมอลสบายตา

ซูฉานมองฉู่ฉือที่เปิดไลฟ์อีกครั้งและโฆษณา 《พิชิต》 อย่างสุดกำลัง สายตาของเธอมีแววแปลก ๆ ผ่านเข้ามา

ความรู้สึกซับซ้อน

เหมือนมีอะไรบางอย่างมากระทบเบา ๆ ในใจ

ทั้ง ๆ ที่เขาเพิ่งไลฟ์ต่อเนื่องมากว่าสามชั่วโมงแล้ว…

เธอได้ยินชัดเจนว่า เสียงของเขาเริ่มแหบแห้งจากการใช้เกินขีดจำกัด

ตอนที่หลินจือไป๋ลืมโฆษณา 《พิชิต》 ซูฉานก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้ความไม่พอใจเล็ก ๆ นั้นได้จางหายไปหมดสิ้น

เพราะฉะนั้น...

“เขาเปิดไลฟ์อีกครั้งเพราะฉันเหรอ?”

ซูฉานรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ใจเต้นแรงเหมือนมีลูกกวางกำลังกระโดดโลดเต้น ภาพในหัวของเธอพลันย้อนกลับไปยังวันที่หลินจือไป๋กอดเธอไว้

เดิมที...

ความทรงจำในวันนั้นค่อนข้างน่ากลัวสำหรับเธอ หลินจือไป๋ที่คว้าขวดเหล้าแล้วจะฟาดหัวคนดูน่ากลัวมาก

แต่ในตอนนี้...

เมื่อคิดถึงภาพเหล่านั้นอีกครั้ง หัวใจของซูฉานกลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“พอแล้ว ครั้งนี้ต้องพอจริง ๆ”

ในไลฟ์ ฉู่ฉือขอโทษผู้ชมในห้องแชต บอกลาก่อนจะปิดไลฟ์อีกครั้ง

จากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ของซูฉานก็ดังขึ้น

ซูฉานตกใจเหมือนกระต่ายน้อยที่ถูกทำให้ตกใจ เธอรู้สึกหวั่น ๆ ว่าเขาโทรหาทันทีแบบนี้เพราะกลัวว่าเธอยังโกรธอยู่หรือเปล่า

เธอเคลียร์เสียงตัวเองแล้วตอบเบา ๆ “ฉันให้อภัยนายแล้ว…”

“โอเค”

หลินจือไป๋ตอบแค่คำเดียวก่อนวางสายไป

ซูฉานฟังเสียงว่างในสายโทรศัพท์ด้วยความสับสนในใจ

แค่นี้เหรอ?

หรือว่าเขาเป็นพวกหยิ่ง?

ใช่แน่ ๆ เขาต้องหยิ่ง!

...

เช้าวันถัดมา

ข่าวเกี่ยวกับไลฟ์ของฉู่ฉือถูกปล่อยออกมา!

《ฉู่ฉือสร้างเทรนด์ใหม่ในวงการไลฟ์ ยอดผู้ชมสูงสุดเกือบ 30 ล้าน！》

《เมื่อคืนฉู่ฉือแต่งเพลงใหม่สด ๆ ในไลฟ์อีก 4 เพลง！》

《เศรษฐีรายหนึ่งมอบของขวัญให้ฉู่ฉือกว่า 1,002,000 หยวน กลายเป็นเจ้าพ่ออันดับหนึ่งในไลฟ์！》

《ดราม่า! ผู้ชมรายหนึ่งทุ่มเงินหลักล้านเพียงเพื่อจะตั้งข้อสงสัยกับฉู่ฉือ？》

《ฉู่ฉือตอบโต้ข้อสงสัยอย่างเด็ดขาด ได้รับเงินสนับสนุนกว่าล้านหยวนกลับมา！》

《เรื่องราวสุดฮา: ไลฟ์ของฉู่ฉือกับเหตุการณ์ฉันรักสามตัวแสบ！》

《ฉู่ฉือไลฟ์สองครั้ง รับเงินสนับสนุนรวมเกือบสิบล้าน！》

《ฉู่ฉือกลับมาไลฟ์อีกครั้งเพื่อโปรโมตละครใหม่ของปู๋เย่โหว！》

ข่าวทั้งหมดนี้ทำให้ชื่อเล่น "ฉันรักสามตัวแสบ" ของหลินหูโด่งดังไปทั่ว เขาถูกตราหน้าว่าเป็นตัวตลกในวงการ

แต่หลินจือไป๋เพียงหัวเราะแล้วปล่อยผ่าน

ตรงกันข้าม หลินหูที่เห็นข่าวกลับหน้าดำหน้าแดงและหันไปสั่งลูกน้องว่า

“เรื่องนี้ห้ามมีใครพูดถึงเด็ดขาด มันต้องตายไปพร้อมกับเรา!”

หลินหูตัดสินใจแน่วแน่ว่าไม่มีทางให้ใครรู้ว่าเขาคือ "ฉันรักสามตัวแสบ" ตัวจริง

มันน่าอับอายเกินไป!

ในวันเดียวกัน

เจียงเฉิงบอกหลินจือไป๋ว่า เพลงที่เขาร้องในไลฟ์นั้น ขายลิขสิทธิ์หมดแล้ว

“โอเค”

หลินจือไป๋ตอบรับง่าย ๆ โดยไม่ได้คิดอะไร

แต่เขากลับประเมินสถานการณ์ต่ำเกินไป...

...

ไม่กี่วันต่อมา

หลินจือไป๋กำลังจะเปิดเทอม

เช้าวันนั้น หลินจือไป๋ถูกเสียงเพลงที่คุ้นเคยปลุกให้ตื่น

“ไม่เคยคิดว่าเธอจะรังเกียจ

อะไรที่เป็นเธอฉันล้วนต้องการ

มีเธอทุกวันช่างสดใหม่

มีเธอแสงตะวันยิ่งสว่าง

มีเธอค่ำคืนไม่มืดมิด

เธอคือเมฆขาวฉันคือฟ้าคราม……”

เฮ้ย!

นี่มันเพลง 《แอปเปิ้ลน้อย》 นี่นา!

แต่คนร้องกลับไม่ใช่หลินจือไป๋ที่เป็น “คนแต่งเพลง” ซะเอง ฟังดูเหมือนเสียงของศิลปินชายดูโอ้คล้ายชอปสติกส์บราเธอส์

น่าจะเป็นค่ายบันเทิงที่ซื้อลิขสิทธิ์เพลงนี้ไปจากเจียงเฉิง

นี่เป็นข้อกำหนดของหลินจือไป๋ ถึงเขาจะไม่ได้ใส่ใจเพลงพวกนี้มากนัก แต่ก็มีเงื่อนไขอยู่ เช่นเพลง 《เลิกกันอย่างมีความสุข》 ต้องให้ศิลปินหญิงร้อง

หรืออย่าง 《แอปเปิ้ลน้อย》 ก็ต้องให้ศิลปินชายสองคนร้องคู่กัน

ทุกอย่างเป็นไปตามมาตรฐานจากโลกก่อน และแน่นอนว่าราคาลิขสิทธิ์เพลงเหล่านี้ก็สูงมาก เพราะมีคนอยากซื้อเพลงของ “ฉู่ฉือ” เยอะมาก

เจียงเฉิงถึงกับบอกว่า การขายลิขสิทธิ์เพลงพวกนี้ เขาเปลี่ยนให้เป็นเหมือนการประมูลเพลงเลยทีเดียว ใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป

เช้านั้น

หลินซี พี่สาวของหลินจือไป๋เดินออกมาจากห้องนอนพร้อมหาวและพูดด้วยความงุนงง “ใครเปิดเพลงแต่เช้า?”

แม่: “แม่เอง”

หลินซีตกใจทันที “แม่! แม่ไม่ใช่ฟังแต่เพลงที่น้องแต่งเหรอ?”

มันหายากมากนะ!

แม่ของพวกเขามักจะเปิดเพลงฟังตอนเช้า โดยเฉพาะเพื่อปลุกทุกคนในบ้าน แต่ทุกครั้งที่เปิดก็มีแต่เพลงของ “ไป๋ตี้”

ซึ่งก็คือลูกชายสุดที่รักของเธอ

แต่เพลงที่เปิดเช้านี้กลับไม่ใช่เพลงของไป๋ตี้

ฟังไปฟังมา หลินซีก็จำได้ “นี่มันเพลงของฉู่ฉือนี่! ชื่อว่า《แอปเปิ้ลน้อย》ใช่ไหม? โอ้โหแม่! แม่ทำแบบนี้ไม่ได้นะ! แม่ไม่รู้เหรอว่าโลกภายนอกเขาเปรียบเทียบฉู่ฉือกับไป๋ตี้กันอยู่? นี่แม่ดันมาเปิดเพลงของฉู่ฉือเองซะงั้น!”

แม่กระแอมไอหนึ่งที “ดนตรีไม่มีพรมแดน”

ที่จริงแล้ว ช่วงนี้แม่เปิดแต่เพลง《ขอให้ร่ำรวย》ทุกวัน ฟังจนตัวเองก็เบื่อไปหมดแล้วแต่พอมาเจอเพลง《แอปเปิ้ลน้อย》ของฉู่ฉือ เธอกลับรู้สึกสดชื่นแปลกใหม่

ไม่รู้สิ...

มันช่างโดนใจแบบบอกไม่ถูก

ไม่นานหลินเซิ่งเทียน พี่ชายของหลินจือไป๋ก็ลุกจากเตียง เดินออกมาบ่นว่า “พี่เพิ่งฝันไปนะ ฝันว่ามีเสียงอะไรแว่วอยู่ตลอดเวลา แอปเปิ้ลน้อยอะไรสักอย่าง ฮอตฮอตฮอตฮอต สรุปคือแม่เปิดเพลงล้างสมองพี่ใช่ไหมเนี่ย?”

หลินจือไป๋กลั้นขำแล้วพูดว่า “เพลงนี้เพราะดีออก”

แม่รีบเสริมทันที “ใช่ไหมล่ะ! ลูกชายของแม่ยังว่าแบบนี้เลย! ส่วนเรื่องฉู่ฉือกับไป๋ตี้นะ แม่อ่านในเน็ตเห็นคนบอกว่าเขาสองคนคือดาวคู่แห่งวงการเพลงไง แข่งกันแบบสร้างสรรค์ทั้งนั้นแถมไม่ว่าแม่จะฟังเพลงอะไร ในใจแม่ ลูกชายของแม่ก็ยังดีที่สุดเสมอ!”

...

บ่ายวันนั้น

หลินจือไป๋ออกไปวิ่งออกกำลังกาย

พอผ่านลานกว้าง เขาก็ได้ยินเพลงที่คุ้นเคยอีกแล้ว

“เดินย่ำทุ่งดอกไม้ไปกับเธอในฤดูใบไม้ผลิ

คริๆ ชมดาวยามค่ำคืนกับเธอในฤดูร้อน

ตะลอนทุ่งข้าวสาลีสีทองในฤดูใบไม้ร่วงยามโพล้เพล้

ฤดูหนาวหิมะเกเรมีเธอยิ่งทำฉันอบอุ่น……”

อะไรวะ!

ทำไมข้างนอกก็เปิดเพลง《แอปเปิ้ลน้อย》อีก?

หลินจือไป๋หันไปมองก็ถึงกับยืนอึ้ง เห็นกลุ่มป้ากำลังเต้นแอโรบิกตามจังหวะเพลงกันอย่างสนุกสนาน

“ป้าหลี่!”

“ป้าเต้นผิดแล้ว!”

“ท่านี้ต้องแบบนี้นะ ซ้ายบิดที ขวาบิดที”

“ใช่ ๆ เอวต้องผ่อนคลายนิดนึง!”

“โอ้ เพลงนี้เต้นสนุกจริง ๆ นะ ยิ่งพอเข้ากับท่าเต้นแล้ว ยิ่งมันส์เลย!”

“เพลงนี้ชื่ออะไรนะ?”

“เพิ่งปล่อยไม่นานมานี้เองชื่อ《แอปเปิ้ลน้อย》”

“ชื่อดีจัง!”

“กลับบ้านไปฉันจะให้ลูกช่วยโหลดเพลงนี้ให้หน่อย!”

“ใช้ง่ายมากเอามือถือมาเดี๋ยวฉันช่วยโหลดให้แล้วค่อยกลับไปฝึกเต้นตามจังหวะ เพลงนี้มีครูสอนเต้นเขาออกแบบท่าพิเศษสำหรับเพลงนี้โดยเฉพาะเลยนะ!”

หลินจือไป๋: “……”

ที่โลกนี้ก็มีเต้นแอโรบิกกลางลานเหมือนกันนะ แต่ไม่ได้เฟื่องฟูเท่าโลกก่อนหน้านี้ แค่เป็นงานอดิเรกของบรรดาป้า ๆ เต้นเล่น ๆ กัน

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนแล้ว!

ฉู่ฉือดันปล่อย《แอปเปิ้ลน้อย》ออกมา!

หลินจือไป๋เกือบลืมไปแล้วว่าเพลงนี้มันคือเพลงเทพเจ้าแห่งแอโรบิกในโลกก่อน!

ไม่นะ!

หรือวงการเต้นแอโรบิกในโลกนี้จะถูก《แอปเปิ้ลน้อย》ดันจนระเบิดแบบโลกก่อน?

หลินจือไป๋เหงื่อแตกทันที