โรงพยาบาลเฉินฮวา

หน้าห้องพิเศษ

ทันทีที่คุณปู่เข้าโรงพยาบาล คนตระกูลหลินทั้งสามรุ่นก็มารวมตัวกันหมด

หลินเว่ย คุณป้าของหลินจือไป๋ที่แต่งงานไปแล้วก็มาวันนี้ด้วย

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ แต่ละครอบครัวนั่งแยกกัน แม้กระทั่งครอบครัวของคุณลุงใหญ่ คุณลุงรอง และคุณลุงสาม ก็ไม่ได้รวมกลุ่มเหมือนปกติ

ดูเหมือนแต่ละคนจะมีความคิดในใจเล็กๆ

ไม่กี่นาทีต่อมา ทุกคนในตระกูลหลินก็ถูกเรียกเข้าไปเยี่ยมคุณปู่

สุขภาพของคุณปู่ดูเหมือนจะยังดีอยู่ ท่านให้คนยกเก้าอี้มาให้ทุกคนนั่ง เพราะที่นี่เป็นโรงพยาบาลของครอบครัว ห้องพิเศษกว้างขวางและหรูหรา พอที่จะรองรับสมาชิกตระกูลหลินทั้งสามรุ่น

“หมอว่าอย่างไรบ้างครับ?”

คุณลุงใหญ่ในฐานะบุตรชายคนโตถามเลขาคุณปู่ทันที

เลขาคุณปู่ที่เฝ้าอยู่ข้างๆ ตอบพร้อมส่ายหัว “อายุมากแล้ว โรคเล็กๆ น้อยๆ ที่สะสมมาหลายปีเริ่มกำเริบ ทำให้ร่างกายรับไม่ไหว”

“แต่ไม่น่าจะถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาลนี่?”

คุณลุงรองถามด้วยความกังวล พร้อมมองคุณปู่อย่างเป็นห่วง “พ่อครับ ดูเหมือนสุขภาพของพ่อก็ไม่ค่อยดีนะ”

“วันนี้คนมาครบพอดี”

หลินเจามู่ไม่ได้ตอบคำถามของลูกชายคนรอง แต่กวาดตามองสมาชิกครอบครัวทั้งหมด “ในเมื่อทุกคนมาแล้ว งั้นฉันมีเรื่องต้องจัดการ”

“พ่อพูดมาเลยครับ”

คุณลุงสามปอกกล้วยให้คุณปู่ แต่คุณปู่ส่ายหัวปฏิเสธ คุณลุงสามจึงยื่นกล้วยให้หลินมู่ ลูกชายของเขาแทน

“ฉันแก่แล้ว มีบางเรื่องที่ต้องวางแผนไว้ล่วงหน้า”

“พ่อครับ”

หลินตงพูดเสียงต่ำ “ผมว่าพ่อยังดูแข็งแรงอยู่นะ”

แต่หลินเจามู่ไม่สนใจหลินตง และพูดต่อ “กลุ่มบริษัทเฉินฮวามีขนาดใหญ่มาก แม้จะแบ่งให้พวกเธอแต่ละคน ก็ยังถือว่ามีขนาดใหญ่อยู่”

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

หลินจือไป๋จ้องมองคุณปู่ด้วยความไม่แน่ใจว่าท่านแกล้งป่วยหรือเปล่า แต่ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ อย่างน้อยคุณปู่ก็เริ่มส่งสัญญาณบางอย่างเกี่ยวกับการแบ่งมรดก

หลินเจามู่มองไปที่หลินชุน

“หลินชุน เธอเป็นลูกคนโต ฉันจะมอบฝ่ายภาพยนตร์ รวมถึงแผนกภาพยนตร์แอนิเมชันและเครือโรงภาพยนตร์ในเครือเฉินฮวาให้เธอดูแล”

“พ่อครับ...”

“ตอนฉันพูด ใครก็อย่าขัด”

หลินเจามู่ขัดคำพูดของลูกชายคนโต จากนั้นหันไปหาหลินเซี่ย

“หลินเซี่ย เธออย่ารับงานนอกมากเกินไป ฉันจะมอบสถานีโทรทัศน์เฉินฮวา และเว็บไซต์วีดีโอเฉินฮวาให้เธอดูแล”

“ทำไมพี่ชายถึงได้ดีกว่าผม...”

หลินเซี่ยพูดอย่างหัวเสีย แต่หลินเจามู่กล่าวด้วยเสียงเย็นชา

“หุบปาก!”

หลินเซี่ยเงียบไปทันที

หลินเจามู่หันไปหาหลินชิว

“หลินชิว เธอรับผิดชอบแผนกลิขสิทธิ์เฉินฮวา การพัฒนาสินค้าแบรนด์เฉินฮวา ฝ่ายประชาสัมพันธ์ และฝ่ายการเงินของบริษัทเฉินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์”

หลินชิวไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่พยักหน้า

หลินเจามู่ดูพอใจเล็กน้อย จากนั้นมองไปที่หลินตง

“แผนกโทรทัศน์ ฉันจะให้เธอ เธอเอาไหม?”

“เอาครับ”

หลินตงมองไปที่ภรรยาและลูกๆ แผนกโทรทัศน์และแผนกวาไรตี้นี้ เขายังไงก็ต้องเอา!

หลินเจามู่พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “อย่าเอาแต่รับ ถ้าบริหารไม่ดี ฉันก็จะปลดเธอออก”

หลินตงไม่ได้พูดอะไร

แต่คนในห้องคนอื่นๆ กลับสีหน้าไม่ค่อยดีนัก

หลินตงเริ่มมีอำนาจ แม้จะเป็นแค่แผนกโทรทัศน์ และต้องทำงานร่วมกับฝ่ายผลิต แต่ก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากเห็น

“ฝ่ายดนตรี...”

หลินเจามู่ดูเหมือนลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาในที่สุด “หลินเว่ย ฉันจะให้เธอรับผิดชอบ ก่อนหน้านี้ฉันให้เธอไปทำงานที่ซูโจวตั้งนาน แต่ก็ยังไม่มีผลลัพธ์อะไร เห็นทีจะดีกว่าถ้าให้เธอกลับมาทำงานที่ฉินโจว”

ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกดนตรีหรือ?

หลินเว่ยเผยรอยยิ้ม “พ่อวางใจเถอะ ฉันจะจัดการให้เรียบร้อยเอง”

หลินจือไป๋เหลือบมองป้าคนนี้ นี่คือคนในครอบครัวที่เขาไม่ค่อยคุ้นเคยที่สุด เพราะเธอใช้ชีวิตอยู่ต่างมณฑลเป็นเวลานาน แม้แต่ในงานวันเกิดคุณปู่ครั้งที่แล้วก็ไม่เห็นเธอ

“ต่อไปคือธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ ...เลขาจิน”

“ทุกท่านครับ นี่คือตำแหน่งที่ถูกจัดสรรให้แต่ละคน”

เลขาจินหยิบเอกสารขึ้นมา และแจกจ่ายให้หลานรุ่นสามของตระกูลหลินแต่ละคน

หลินจือไป๋พลิกดูเอกสาร ในรุ่นที่สามของตระกูลหลิน รวมถึงตัวเขาเอง ทุกคนได้รับมอบหมายให้ดูแลธุรกิจบางส่วน

ฝั่งครอบครัวลุงใหญ่

หลินกงได้รับมอบหมายให้ดูแลผลิตภัณฑ์ในเครือบริษัทเฉินฮวา เช่น แบรนด์อาหารและเครื่องดื่มต่างๆ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ทำเงินมหาศาล

หลินจิ้งได้รับมอบหมายให้ดูแลแผนกนักแสดงโทรทัศน์

“นักแสดงโทรทัศน์?”

หลินจิ้งขมวดคิ้วมองไปที่เลขาจิน

เลขาจินอธิบาย “เพื่อป้องกันไม่ให้แผนกใดมีอำนาจมากเกินไป ต่อไปนี้นักแสดงในแผนกโทรทัศน์จะถูกบริหารโดยคุณ”

“เข้าใจแล้ว!”

หลินจิ้งเหลือบมองไปทางหลินตง

หลินตงซึ่งจะเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าแผนกโทรทัศน์ โดยปกตินักแสดงในแผนกโทรทัศน์ควรอยู่ภายใต้การบริหารของหลินตง แต่คุณปู่กลับแยกการจัดการนักแสดงออกมา ทำให้หลินตงต้องติดต่อประสานงานกับแผนกนักแสดง

ฝั่งครอบครัวลุงรอง

หลินหู่ยังคงรับผิดชอบแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมของเฉินฮวา ซึ่งเป็นหน้าที่ที่เขาดูแลมาก่อนแล้ว

หลินเป่ารับผิดชอบสำนักพิมพ์การ์ตูนของเฉินฮวา

สำนักพิมพ์การ์ตูนของเฉินฮวาที่ติดอันดับสามในฉินโจว ถือว่าเป็นธุรกิจที่ไม่เลว แต่หลินเป่าต้องออกจากแผนกวาไรตี้ที่เขาคุ้นเคย

หลินเฟิ่งรับผิดชอบแผนกจัดกิจกรรมของเฉินฮวาเช่นการจัดงานแถลงข่าวและงานอีเวนต์ต่างๆ

ฝั่งครอบครัวลุงสาม

หลินมู่รับผิดชอบแผนกนักแสดงภาพยนตร์ หมายความว่าต่อไปนักแสดงภาพยนตร์ทั้งหมดจะอยู่ภายใต้การบริหารของเขา

หลินหลิวรับผิดชอบบริษัทเกมในเครือเฉินฮวา แม้ว่าอุตสาหกรรมเกมของเฉินฮวาจะไม่ค่อยรุ่งเรือง แต่ก็ดีกว่าการอยู่ในตำแหน่งระดับล่าง

หลินเซินดูแลสวนสนุกธีมเฉินฮวาในเมืองซูเฉิง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีผลประโยชน์มากมาย

ฝั่งครอบครัวหลินจือไป๋

พี่ชายของเขา หลินเซิ่งเทียน ได้รับตำแหน่งหัวหน้าแผนกวาไรตี้ ซึ่งต่อไปเขาจะเป็นหัวหน้าแผนกเต็มตัว

หลินเป่าแสดงความไม่พอใจ “ทำไมหลินเซิ่งเทียนถึงได้เป็นหัวหน้าแผนกวาไรตี้ ทั้งที่เขาเป็นแค่ผู้จัดการย่อยในแผนกนี้?”

หลินเซิ่งเทียนได้รับการเลื่อนตำแหน่งทันที! แถมยังเป็นตำแหน่งสำคัญอีกด้วย!

หลินเซิ่งเทียนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นถึงความสามารถของฉัน”

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อย เขารู้ดีว่าคุณปู่มองพี่ชายเขาออกว่ามีพรสวรรค์ด้านวาไรตี้

จากนั้นหลินจือไป๋หันไปดูตำแหน่งของพี่สาว เขาเห็นว่าเธอได้รับตำแหน่งหัวหน้าแผนกนักร้องในสังกัด ซึ่งหมายความว่าต่อไปนักร้องทั้งหมดในบริษัทจะอยู่ในความดูแลของพี่สาว

ส่วนตัวเขา...

สายตาของหลินจือไป๋จ้องมองคำว่า “สำนักพิมพ์เฉินฮวาเฉินฮวา” ด้วยสีหน้าที่แปลกประหลาด

ทำไมถึงมอบสำนักพิมพ์เฉินฮวาให้เขาดูแล? ถ้าคุณปู่รู้ว่าเขาคือปู๋เย่โหวการตัดสินใจนี้ก็ดูสมเหตุสมผล

แต่คุณปู่น่าจะรู้แค่ว่าเขาคือไป๋ตี้เท่านั้น

ตามเหตุผลแล้ว ควรมอบตำแหน่งที่เกี่ยวกับดนตรีให้เขามากกว่า

ชักจะมีบางอย่างแปลกๆ แล้ว

หลังจากทุกคนรับทราบการจัดสรรตำแหน่งในครั้งนี้ บรรยากาศในห้องก็เริ่มวุ่นวาย บ้างดีใจ บ้างไม่พอใจ

“เงียบหน่อย!”

เลขาจินกล่าวขึ้น “นี่ไม่ใช่การตัดสินใจขั้นสุดท้าย แต่เป็นเพียงการจัดสรรชั่วคราว ตำแหน่งของพวกคุณตอนนี้เปรียบเสมือนผู้จัดการ ที่ช่วยบริหารธุรกิจเหล่านี้แทนกลุ่มบริษัท”

“ฉันยังพอไหวอีกไม่กี่ปี”

หลินเจามู่กล่าว “นี่คือข้อสอบที่ฉันให้พวกเธอ สองปีจากนี้ฉันจะดูผลงานของพวกเธอ ถ้าทำได้ดีตำแหน่งนี้จะเป็นของพวกเธอ พร้อมกับหุ้นส่วนในธุรกิจเหล่านี้ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็จะต้องเปลี่ยนคน”

“แล้วตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเฉินฮวาล่ะครับ?”

หลินชุน แม้จะได้รับตำแหน่งมากมาย แต่เขาไม่อยากเสียตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปไป

หลินเจามู่ตอบ “ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปจะเป็นของจ้าวเวย ส่วนลูกชายทั้งสี่ของฉันจะเป็นรองผู้จัดการ ส่วนสำนักงานใหญ่และธุรกิจที่เหลือยังคงอยู่ในการดูแลของฉัน เพราะยังไม่ถึงเวลาที่จะมอบทั้งหมดให้พวกเธอ”

จ้าวเวยได้รับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเฉินฮวา?

สายตาของหลินจือไป๋เป็นประกาย จ้าวเวยเป็นเพื่อนร่วมศึกของคุณปู่ในอดีต

เขายังเป็นลุงของจ้าวเหล่ย

และจ้าวเหล่ยเองก็อยู่ฝั่งเดียวกับคุนเผิง

หรือจะพูดให้ชัดเจนกว่านั้น ผลงานของจ้าวเหล่ยพึ่งพาคุนเผิงทั้งหมด

หากหลินเซี่ยออกจากตำแหน่ง มีความเป็นไปได้สูงที่จ้าวเหล่ยจะขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกผลิต

การจัดสรรครั้งนี้ของคุณปู่ ช่วยเพิ่มอิทธิพลของครอบครัวในกลุ่มบริษัทเฉินฮวาอย่างมหาศาล!

“ฉันรู้ว่าพวกเธอหลายคนยังสับสน แต่ฉันไม่มีเวลามาอธิบาย หากมีอะไรไม่เข้าใจให้ไปถามเลขาจิน การแต่งตั้งตำแหน่งจะประกาศภายในสิ้นเดือนนี้ และพวกเธอจะเริ่มงานได้ทันที”

หลินเจามู่โบกมือ

คุณปู่ยังคงเด็ดขาดตามเคย

ไม่ว่าทุกคนจะคิดอย่างไร ในที่สุดก็ยอมรับการจัดสรรนี้

อย่างน้อยแต่ละคนก็ยังมีอิทธิพลในบริษัท ซึ่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่เห็นภายนอกเพียงอย่างเดียว

...

"สถานะร่างกายของท่านประธาน ผมไม่สะดวกจะเปิดเผยรายละเอียดมากนัก เอาเป็นว่าอาการค่อนข้างแย่กว่าที่คาดไว้เล็กน้อย เดิมทีคิดว่าจะจัดการเรื่องนี้ช่วงสิ้นปี แต่ต้องเลื่อนมาวันนี้แทน"

เลขาจินถูกสมาชิกตระกูลหลินรุมถามอยู่พักใหญ่

หลังจากส่งทุกคนออกไปได้สักที เขาก็ได้รับข้อความในมือถือ

ห้านาทีต่อมา

เลขาจินเดินไปที่สวนของโรงพยาบาลเพื่อพบกับหลินจือไป๋

"หากคุณชายเสี่ยวไป๋ อยากถามเรื่องสุขภาพของท่านประธาน..."

"เลขาจินไม่ต้องลำบากใจ"

หลินจือไป๋พูดขึ้น "คุณแค่บอกในสิ่งที่ผมควรรู้ก็พอ"

เลขาจินยิ้มอย่างขมขื่น "นี่เป็นแค่ข้อสอบ ไม่ใช่การจัดสรรตำแหน่งสุดท้ายและการสอบครั้งนี้จริงๆ เริ่มมาตั้งแต่เมื่อไม่กี่ปีก่อนแล้ว คุณเพิ่งเข้าสู่สนามสอบช้ากว่าคนอื่น"

"ผมเข้าใจแล้ว"

หลินจือไป๋กล่าวลาเลขาจิน จากนั้นโทรหาเจียงเฉิงและเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟัง

อีกด้านหนึ่ง

เลขาจินกลับมาที่ห้องพักฟื้น

หลินเจามู่ยิ้มพลางถาม "หลานคนเล็กของฉันคุยอะไรกับเธอบ้างล่ะ?"

เลขาจินดูเหมือนไม่แปลกใจที่ท่านประธานจะรู้ "เขาไม่ได้ถามอะไรเลยครับ แต่ผมเตือนเขาไปว่านี่คือการสอบ"

"ใช่แล้ว นี่คือการสอบ..."

หลินเจามู่หลับตาลงเล็กน้อย "ข้อสอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน"

"คงได้เห็นเรื่องวุ่นวายแน่" เลขาจินถอนหายใจ "อย่างเช่นนักแสดงโทรทัศน์กับนักแสดงภาพยนตร์ บางคนแสดงได้ทั้งสองอย่าง เช่นนี้จะนับว่าเป็นนักแสดงโทรทัศน์หรือนักแสดงภาพยนตร์กันแน่?"

"เรื่องวุ่นวายแบบนี้แหละถึงจะสนุก"

หลินเจามู่ยิ้ม เขารู้ดีว่าความวุ่นวายเหล่านี้จะช่วยให้ทุกคนสามารถถ่วงดุลกันและกัน และเขาเองก็อยากเห็นว่าทุกคนจะจัดการกับสถานการณ์ของตัวเองอย่างไร

"แต่หลานชายคนเล็กของผมไม่ได้ถามเลยหรือว่าทำไมเขาถึงถูกส่งไปสำนักพิมพ์เฉินฮวา?"

"ไม่ได้ถามครับ"

"คุนเผิง..."

หลินเจามู่มองออกไปนอกหน้าต่าง "เลือกหลานคนเล็กของฉันแล้วหรือ?"

เลขาจินก้มหน้าลง "ผมตรวจสอบเบื้องหลังของคุนเผิง พบแค่ข้อมูลระดับกองทุนส่วนบุคคล เจียงเฉิงเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทนั้น เจ้าของที่แท้จริงยังคงลึกลับ และไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่จะเป็นทุนจากต่างประเทศ"

ทุนจากต่างประเทศ?

สายตาของหลินเจามู่ดูลึกซึ้ง

บรรดาผู้นำกลุ่มธุรกิจใหญ่สามกลุ่ม บางคนแก่ บางคนป่วยหนัก ขณะนี้เป็นช่วงเวลาที่พายุการเปลี่ยนแปลงกำลังมาแรง การที่ทุนจากต่างประเทศจะฉวยโอกาสนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

"คุณกังวลเรื่องคุนเผิง?"

"ฉันไม่ได้กังวล หลานคนเล็กของฉันเจ้าเล่ห์จะตาย วันนั้นที่เขาทะเลาะกับพี่ชาย เขายังคำนวณล่วงหน้าถึงใจฉันไว้เรียบร้อยแล้ว คุนเผิงอยากใช้เขาเป็นหุ่นเชิดอาจเลือกคนผิดก็ได้"