(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 435
บทที่ 435 หนุ่มเจ้าสำอางสิ้นชีพสู่นรกภูมิ ห้องสตรีมสดกลายเป็นศาลในพริบตา
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' หันขวับกลับมาทั้งตัวที่สั่นเทา แล้วพูดว่า "คุณหมายความว่า เขาอยู่ที่..."
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' สั่นหนักยิ่งกว่าเดิม
คำพูดต่อจากนั้นไม่สามารถเปล่งออกมาได้อีกแล้ว
เฉินหยูพยักหน้าพูด "ใช่แล้ว เขาอยู่ที่นี่"
"แม่จ๋า!!!"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' กรีดร้องลั่น ก้นจ้ำเบ้าล้มลงไปกองกับพื้น
ร่างกายของเธอเกี่ยวเอาสายไฟ ทำให้แล็ปท็อปบนโต๊ะขยับตามไปด้วย
กล้องเว็บแคมที่ฝังอยู่ตรงแป้นพิมพ์สั่นไหวอย่างรุนแรง ส่งผลให้มุมกล้องเบี่ยงเบนไป
เมื่อแล็ปท็อปหยุดสั่น กล้องก็หันไปตรงกับกำแพงด้านหนึ่งภายในห้องพอดี
ข้างกำแพงมีประตูบานหนึ่ง และบนกำแพงก็มีโทรทัศน์แขวนอยู่เครื่องหนึ่ง
ในตอนนี้ โทรทัศน์กำลังฉายซีรีส์ไซอิ๋วเวอร์ชันเก่า
"สรุปแล้วเธอเป็นอะไรไป? ทำไมถึงได้ลุกลี้ลุกลนขนาดนั้น?"
"สังเกตดูสิ ว่าในทีวีกำลังฉายอะไรอยู่"
"ไม่นึกเลยว่ายัยนี่ถึงจะหน้าด้านก็เถอะ แต่ดันชอบดูไซอิ๋วซะงั้น"
"นี่มันเนื้อเรื่องไซอิ๋วตอนที่สามนี่นา สี่สมุทรพันขุนเขาล้วนสยบ นรกภูมิสิบเผ่าพันธุ์ล้วนลบชื่อ"
"คอมเมนต์บนโคตรเด็กเรียนเลย"
"นรกภูมิ... เชี่ยเอ๊ย!"
"ฉันว่าฉันรู้คำตอบแล้วล่ะ"
"ไม่มั้ง..."
ชาวเน็ตบางส่วนที่หัวไวตกใจจนตาแทบถลน
ซีรีส์ไซอิ๋วเวอร์ชันเก่ากำลังฉายถึงฉากที่ซุนหงอคงฝันว่าถูกยมทูตมาดึงวิญญาณ ลงไปยังนรก และอาละวาดในตำหนักพญายมพอดี
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ปากส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
ไม่ใช่ว่าถูกเนื้อเรื่องในไซอิ๋วทำให้ตกใจกลัว
แต่เป็นสถานที่ในเนื้อเรื่องต่างหากที่ทำให้ตกใจกลัว
หนุ่มเจ้าสำอาง ตายแล้ว
ในห้องสตรีมสดเกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที
คนเป็นๆ อยู่ดีๆ ทำไมถึงตายไปได้ล่ะ
การที่เฉินหยูบอกว่าหนุ่มเจ้าสำอางอยู่ที่นี่ ก็ชัดเจนแล้วว่าคนผู้นั้นได้ไปเยือนนรกแล้ว
"การวิดีโอคอลครั้งนี้ดูแล้วช่างพลิกผันไปมาจริงๆ คุยไปคุยมา สุดท้ายคนก็ขิตซะงั้น"
"พวกนายมีใครยังจำได้บ้าง หมอเฉินเคยเตือนเธอไปแล้วว่าอย่าถามต่อ ไม่อย่างนั้นจะได้เข้าโรงพยาบาล"
"จำได้ๆ ฉันก็นึกว่าโมโหจนเข้าโรงพยาบาล ที่แท้ก็ตกใจจนเข้าโรงพยาบาลนี่เอง"
"ฉันรู้แล้วว่าใครเป็นฆาตกร! เพื่อนสาวพลาสติกของเธอยังไงล่ะ"
"ฉันก็คิดว่าเป็นยัยนั่นเหมือนกัน จากการวิเคราะห์เป้าหมายการก่ออาชญากรรมของจางซานคนเถื่อนนอกกฎหมาย นี่มันเข้าข่ายอยากได้แต่ไม่ได้ เลยฆ่าคนระบายแค้นชัดๆ"
หลังจากผ่านพ้นความตื่นตะลึงในตอนแรกไปแล้ว
ในห้องสตรีมสดก็ปรากฏเด็กประถมยมทูต หนุ่มน้อยคินดะอิจิ และจางซานตัวเป็นๆ ขึ้นมานับไม่ถ้วน
ตัวแทนจากประเทศหมู่เกาะทั้งสองมองว่า เพื่อนสนิทของ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' อาจจะไม่ใช่ฆาตกรก็ได้
ผู้หญิงหน้าเงินต้องการแค่เงิน ไม่ได้ต้องการชีวิต
ต่อให้อิจฉาจนถึงขีดสุด ก็ไม่มีความกล้าพอที่จะใช้วิธีการรุนแรงขนาดนี้หรอก
ส่วนเหล่าจางซานต่างยืนกรานว่า หนุ่มเจ้าสำอางถูกเพื่อนสนิทของ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ฆ่าตาย
สาเหตุก็คือหลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เขาก็ยังไม่ยอมสลัด 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ทิ้งเสียที
เพื่อนสนิทเสียทั้งขึ้นทั้งล่อง ความอยากเอาชนะแบบผิดปกติทำให้เธอถูกความแค้นบังตาในท้ายที่สุด และเลือกที่จะฆ่าหนุ่มเจ้าสำอางทิ้ง
ถ้าเพื่อนสนิทไม่ใช่ฆาตกร แล้วทำไมจู่ๆ ถึงไม่ติดต่อกับ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' อีก
แล้วทำไมถึงต้องหนีไปต่างถิ่นด้วย?
เมื่อนำเหตุผลทั้งหมดมารวมกัน เหล่าจางซานจึงพิพากษาในทันที
เพื่อนสนิทมีความผิดฐานฆ่าคนตาย
เหตุผลก็คือ มันสอดคล้องกับที่เฉินหยูอธิบายถึงเธอไว้ก่อนหน้านี้
สิ่งที่ตัวเองไม่ได้ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ก็ต้องไม่ได้เช่นกัน
เฉินหยูเอามือกุมขมับข้างหนึ่ง
ให้ตายเถอะ ห้องสตรีมสดกลายเป็นศาลไปซะแล้ว
ทั้งทนายจำเลยและอัยการมากันครบเลย
"เขา... เขาตายยังไง?"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล
เพียงประโยคเดียว จุดสนใจทั้งหมดก็มาตกอยู่ที่เฉินหยู
"หนุ่มเจ้าสำอางคนนี้ถูกวางยาพิษ ส่งผลให้ระบบทางเดินหายใจล้มเหลว"
เฉินหยูพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ก็อย่างที่ชาวเน็ตบางคนเดาเอาไว้ ฆาตกรก็คือเพื่อนสนิทของคุณ"
เลือดในกายของ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' แทบจะเย็นเฉียบ
เธอก้าวเท้าเตรียมจะเดินเข้าไปในห้อง
"คุณไม่ต้องตื่นเต้นไป ตอนนี้เธอกำลังหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ ไม่มีกะจิตกะใจจะส่งคุณตามไปหรอก"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
สาเหตุที่เมื่อครู่เธอตกใจแทบตาย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะช็อกกับข่าวการตายอย่างกะทันหันของหนุ่มเจ้าสำอาง
และในขณะเดียวกันก็คิดได้ว่า ฆาตกรอาจจะเป็นนังตัวดีนั่น
ถ้าเกิดนังตัวดีนั่นสิ้นความเป็นคน แล้วฆ่าเธอไปด้วยจะทำยังไง?
โชคดีที่มีเฉินหยูเป็นเหมือนยาชูกำลังใจให้สงบลง
"มองดูเพื่อนสนิทที่กำลังทำกับข้าวให้ฉันอยู่ในครัวแล้ว ฉันก็ตกอยู่ในห้วงความคิด"
"นึกไม่ออกเลยจริงๆ ว่าเพื่อไม่ให้เพื่อนสนิทมีความสุข ถึงกับกล้าฆ่าคนเลยเหรอ"
"นี่ไม่ใช่เพื่อนสนิทแล้ว นี่มันเพื่อนสาวสุดโสมมชัดๆ"
"ชีวิตในสายตาของคนบางคนมันคืออะไรกันแน่? โหดเหี้ยมจนน่าขนลุก!"
ชาวเน็ตจำนวนไม่น้อยต่างพากันถอนหายใจกับความไม่แน่นอนของโลกใบนี้
หนุ่มเจ้าสำอางคงนึกไม่ถึงแม้กระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต ว่าการที่เขาหลอกใช้ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' เพื่อรับมือกับพ่อแม่ที่บังคับแต่งงาน
ท้ายที่สุดสิ่งที่ต้องสูญเสียไปจะไม่ใช่การแต่งงาน แต่เป็นชีวิตของตัวเอง
แตกต่างจากชาวเน็ตที่รู้สึกเวทนาหนุ่มเจ้าสำอาง 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' กลับแสดงสีหน้าหงุดหงิดขัดใจ
"แม่งเอ๊ย ซวยชะมัด!"
"ถ้ารู้ว่ามันจะอายุสั้นขนาดนี้ น่าจะรีดไถของมาให้เยอะกว่านี้หน่อย"
"นังตัวดี ริอ่านจะมาแย่งผู้ชายของฉัน หึ! รอรับลูกปืนไปเถอะ"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' หัวเราะอย่างเย็นชา
เมื่อข้างกายขาดผู้หญิงใจคอโหดเหี้ยมไปสักคน ความเสี่ยงที่จะถูกลอบกัดก็ลดลงไปได้มาก
"คุณอยากให้เธอตายขนาดนั้นเลยเหรอ?"
เฉินหยูถามอย่างขบขัน
"ไม่งั้นล่ะ?"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' เบ้ปาก พูดว่า "ฆ่าคนก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต เป็นหนี้ก็ต้องใช้เงิน เธอฆ่าคน ถ้าเธอไม่ตาย หรือจะให้ฉันไปตายแทนเธอรึไง!"
"อีตัวดีอย่างเธอ อยู่ไปก็เปลืองอากาศหายใจ ตายไปก็เปลืองพื้นที่ดิน"
"ตามที่ฉันเห็นนะ เผาให้เป็นเถ้าถ่านแล้วโยนทิ้งทะเลไปเลยดีกว่า"
จากนั้น คำพูดหยาบคายสารพัดก็หลุดออกมาจากปาก
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ทำตัวราวกับยืนอยู่บนจุดสูงสุดทางศีลธรรม ประณามเพื่อนสนิทว่าสมควรถูกสับเป็นหมื่นๆ ชิ้น
พาลด่าลามไปถึงพ่อแม่ญาติพี่น้องของเพื่อนสนิทด้วย
เฉินหยูส่ายหน้า พูดว่า "ถ้าผมเป็นคุณล่ะก็ ผมจะหุบปากทันทีเลย"
"ทำไมล่ะ?"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ถามอย่างไม่เข้าใจ
"เพราะเธออยู่ในห้องสตรีมสดนี้ไง"
"อะไรนะ!"
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ได้ยินดังนั้นก็ราวกับถูกฟ้าผ่า สัญชาตญาณสั่งให้เตรียมกดออกจากห้องสตรีมสด
ตอนนั้นเองถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่าเมาส์ถูกเธอทุบพังไปแล้ว
ชาวเน็ตเองก็พากันสะดุ้งตกใจตามไปด้วย
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ
ว่าฆาตกรจะอยู่ใกล้ตัวพวกเขาแค่นี้
"เธอออฟไลน์ไปแล้ว แต่เดี๋ยวก็คงกลับมาหาคุณแหละ"
เฉินหยูพูดยิ้มๆ เหมือนไม่ได้ยิ้ม
"ฉัน... ฉันไม่กลัวเธอหรอก!"
ปากก็บอกว่าไม่กลัว แต่ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' กลับรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรแจ้งตำรวจทันที
เธอออกคำสั่งกับพนักงานรับสายด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
ให้ส่งคนร้อยคนมาคุ้มครองเธอเดี๋ยวนี้
เอาแบบคุ้มกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงทั้งวันทั้งคืนไม่มีพักเลยนะ
"ตอนนี้คุณยังไม่ต้องกังวลไปหรอก ต่อให้เธอมาหาคุณ ก็ต้องเป็นเรื่องของอีกสิบสองปีให้หลังนู่น"
เฉินหยูเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้น แล้วพูดว่า "ฆ่าคนตายโดยประมาท ตัดสินโทษประหารไม่ได้หรอก"
"วางยาพิษขนาดนั้น ยังเรียกว่าฆ่าคนตายโดยประมาทอีกเหรอ?"
"นี่แซ่เฉิน นายน่ะรู้กฎหมายบ้างไหม!"
เมื่อคิดว่าเฉินหยูต้องกำลังขู่ตัวเองแน่ๆ นิสัยชอบเถียงข้างๆ คูๆ ของ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' ก็กำเริบขึ้นมาอีก
"ยาพิษแบ่งออกเป็นหลายประเภท ไม่ใช่ว่าวางยาพิษแล้วจะต้องเป็นการเจตนาฆ่าเสมอไป"
เฉินหยูแค่นหัวเราะ "ยาที่เธอวางใส่หนุ่มเจ้าสำอางน่ะ ซื้อมาจากคนขายที่คุณเป็นคนแนะนำให้เชียวนะ"
ห้องสตรีมสดเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
ยาพิษที่เพื่อนสนิทใช้ฆาตกรรมหนุ่มเจ้าสำอาง ดันมาจากคนขายที่ 'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' เป็นคนแนะนำซะงั้น
'เสี่ยวเหวินต้องเข้มแข็ง' โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนต้องแผดเสียงร้องลั่น
เธอสาบานเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าตัวเองไม่รู้จักคนขายอะไรนั่นเลยสักนิด
ที่เพื่อนสนิทฆ่าคนก็เพราะหล่อนมีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตโดยสันดานต่างหาก
ตัวเธอไม่มีทางทำเรื่องเลวร้ายอย่างการฆ่าคนตายได้หรอก
เฉินหยูพูดว่า "ถ้าคุณไม่รู้จักคนขาย แล้วโบท็อกซ์ของคุณซื้อมาจากไหนล่ะ?"







