ผมคือทนายที่ส่งผู้พิพากษาเข้าคุก · khram
ตอนที่ 33
บทที่ 33 ชดใช้ราคาที่แสนสาหัสให้กับการกระทำของตัวเอง!
ภายในสำนักงานกฎหมายไป๋จวิน
หวังลี่กับจางถงเหว่ยนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน
ตรงข้ามพวกเขา ซูไป๋นั่งไขว้ขาสบายๆ
สำนักงานเล็กๆ แห่งนี้มีโซฟาอยู่แค่สองตัว หลี่เสวี่ยเจินไม่คิดมากหยิบเก้าอี้ตัวเล็กมานั่งอยู่ด้านขวาหลังของซูไป๋
"ทนายซู คดีนี้เราชนะแล้วก็จริงแต่ผมได้ยินทนายของเซี่ยจิ้ง... เย่เฟยพูดตอนอยู่ในศาลว่า เธอจะยื่นอุทธรณ์เพื่อให้มีการพิจารณาคดีรอบสอง..."
"ถ้าเกิดว่ามีการพิจารณาคดีรอบสองขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?"
จางถงเหว่ยพูดจบก็เงียบไปเหมือนลังเลที่จะพูดต่อ
หวังลี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ หัวเราะดังลั่น ตบต้นขาตัวเองเสียงดังปั้ก!
"พิจารณาคดีรอบสอง? ไม่มีคำว่า 'ถ้า' ทั้งนั้น!"
"ต่อให้มีจริงก็ให้ทนายซูช่วยจัดการให้ราบคาบไปเลย! รอบสองยังไม่พอ? ไปให้ถึงศาลฎีกาเลยก็ได้!"
"นายกังวลบ้าอะไรอีก! หรือว่ายังไม่เชื่อว่าทนายซูจะชนะคดีได้?"
จางถงเหว่ยไม่ได้กังวลเรื่องแพ้คดี แต่เขากังวลว่าถ้ามีการอุทธรณ์ก็จะต้องเสียค่าทนายเพิ่ม
ซูไป๋จิบชาก่อนพูดอย่างใจเย็น
"เรื่องอุทธรณ์ ไม่ต้องกังวลไป โอกาสที่พวกเขาจะชนะคดีมีน้อยมาก"
"พวกเขาจะอุทธรณ์ได้แค่ในประเด็นข้อหาฉ้อโกง แต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคำตัดสินเรื่องการหย่าร้างและการแบ่งทรัพย์สินได้"
"และอีกอย่าง"
"ต่อให้พวกเขายื่นอุทธรณ์ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกัน นายก็แค่จ้างทนายคดีอาญาหรือทนายอัยการคนไหนก็ได้ ยังไงนายก็ชนะคดีแน่"
"ด้วยผลการตัดสินของศาลชั้นต้น ค่าทนายคงไม่แพงมาก ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้"
หลังจากฟังคำอธิบายของซูไป๋ ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจของจางถงเหว่ยก็หล่นลง
"ขอบคุณทนายซูมากครับ"
เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกโล่งอก
"ทนายซู... เรื่องค่าทนาย ตอนนี้ผมยังไม่มีเงินสดเพียงพอ ผมขอเวลาอีกสองสามวัน พอจัดการเรื่องบ้านเสร็จ ผมจะนำเงินมาจ่ายให้ครับ"
"อาจจะต้องขอเลื่อนจ่ายไปสักหน่อย..."
ตอนพูดเรื่องนี้ จางถงเหว่ยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกลัวว่าทนายซูจะไม่พอใจ
ซูไป๋กระตุกมุมปากเป็นรอยยิ้มบางๆ
"ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอก นายไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าทนายตอนนี้"
"พอมีเงินแล้วค่อยโอนเข้าบัญชีสำนักงานก็พอ ขอแค่อย่าลืมก็แล้วกัน"
"ครับ ทนายซู"
จางถงเหว่ยถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
หวังลี่กับจางถงเหว่ยไม่ได้อยู่ที่สำนักงานนาน
หลังจากสอบถามเรื่องแนวทางในอนาคตแล้ว ทั้งสองก็ตัดสินใจกลับ
โดยตกลงกันว่าเมื่อคำตัดสินของศาลส่งมายังสำนักงานกฎหมาย
จางถงเหว่ยจะมารับเองและจะโอนค่าทนายเข้าบัญชีสำนักงานในวันนั้น
"ทนายซู คดีของเราสองคดีเสร็จแล้วนะ ตอนนี้ไม่มีคดีใหม่แล้ว... เราควรจะลงโฆษณาเพิ่ม เพื่อหาคดีใหม่ไหม?"
หลี่เสวี่ยเจินตาแวววาวเป็นประกายเหมือนคนกระหายที่จะขึ้นศาลอีกครั้ง
คดีเพิ่งจบหมาดๆ แต่เธอกลับอยากจะรับคดีใหม่ต่อทันที!
ซูไป๋นวดขมับ ไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงตื่นเต้นกับการสู้คดีขนาดนี้
ไฟแห่งความมุ่งมั่นของคนหนุ่มสาวนี่มันสุดยอดจริงๆ...
"ตกลง ลงโฆษณาต่อไป"
ตอนนี้สำนักงานเพิ่งรับคดีมาแค่สองคดีเท่านั้น
คดีแรก เป็นคดีที่มีผลกระทบพอสมควรบนโลกออนไลน์แต่ก็ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อสำนักงานมากนัก
คดีที่สอง คดีฉ้อโกงที่ได้รับจากการแนะนำของหวังลี่และเพิ่งชนะไปสดๆ ร้อนๆ
อย่างไรก็ตาม เมื่อผลการพิจารณาคดีฉ้อโกงนี้เผยแพร่ออกไป
สำนักงานไป๋จวินอาจเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการกฎหมาย
เพราะเย่เฟยไม่ใช่ทนายความธรรมดา
เธอเป็นทนายของสำนักงานกฎหมายหนานหยวนซึ่งเป็นสำนักงานที่มีชื่อเสียงระดับหนึ่ง
เธอมีที่ยืนในวงการทนายความด้านคดีหย่าร้าง
แต่ตอนนี้เธอแพ้คดีอย่างราบคาบแถมยังถูกส่งเข้าคุกอีก
สำนักงานกฎหมายไป๋จวินคงกลายเป็นที่รู้จักในกลุ่มทนายในเมืองหนานตูอย่างแน่นอน
ทุกอย่างเป็นไปตามที่ซูไป๋คาดไว้
วันแรกหลังจากศาลชั้นต้นมีคำตัดสิน
เย่เฟยรีบติดต่อเพื่อนร่วมงานที่เป็นทนายคดีอาญาของสำนักงานกฎหมายหนานหยวน
เมื่อเจียงหมิน ทนายคดีอาญาคนดังกล่าวได้ยินว่าเย่เฟยถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปี
ปฏิกิริยาแรกของเขาคือตกตะลึง!
"เธอไปว่าความคดีหย่าร้าง... แต่กลับโดนตัดสินจำคุกหนึ่งปี?! เรื่องนี้มันบ้าชัดๆ!!!"
แต่เมื่อเจียงหมินได้ฟังรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับคดีนี้
สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสงบนิ่ง
"เย่เฟย ฉันแนะนำว่าเธออย่าอุทธรณ์เลย"
"ทำไม?!"
"โอกาสชนะยังมีอยู่! ฉันแค่ไปว่าความในคดีหย่าร้าง แต่กลับโดนจำคุกหนึ่งปี มันสมเหตุสมผลตรงไหน?!"
"ใช่ มันไม่สมเหตุสมผล"
"แต่การกระทำของเธอมันเข้าใกล้ขอบเขตของการกระทำผิดกฎหมายมาก"
"ศาลชั้นต้นอาจจะตัดสินโทษหนักไปหน่อยก็จริง"
"แต่ถ้าเธออุทธรณ์และมีพยานใหม่หรือมีเหยื่อรายอื่นออกมาแจ้งความเพิ่มเติม..."
"เธออาจจะโดนตัดสินโทษที่หนักกว่าเดิมได้"
"ศาลชั้นต้นตัดสินว่าเป็น 'การยุยงให้ผู้อื่นกระทำความผิด' ในระดับบุคคล"
"แต่ถ้าเป็นศาลอุทธรณ์แล้วมีหลักฐานเพิ่มเติม เธออาจจะโดนตัดสินว่าเป็น 'การยุยงให้เกิดอาชญากรรมเป็นกลุ่ม' แทน"
"เธอเป็นทนายคดีหย่าร้าง เธอผ่านการสอบกฎหมายมาแล้ว เธอเข้าใจความแตกต่างระหว่าง 'การกระทำในระดับบุคคล' และ 'การกระทำในระดับกลุ่ม' ใช่ไหม?"
สีหน้าของเย่เฟยเปลี่ยนไปทันที
จากที่เคยมั่นใจ ตอนนี้กลับดูตื่นตระหนกขึ้นมา
"นายแน่ใจ?"
"ไม่มีโอกาสชนะเลยสักนิดเหรอ?"
เจียงหมินถอนหายใจเฮือกใหญ่
"สำหรับเซี่ยจิ้ง คดีของเธอคงถูกตัดสินไปแล้ว ไม่มีโอกาสชนะคดีนี้เลย"
ใบหน้าของเย่เฟยซีดเผือดในทันที
เจียงหมินเป็นทนายคดีอาญามืออาชีพของสำนักงานหนานหยวน
เขาเคยจัดการคดีอาญามาแล้วนับร้อยคดี
ถ้าเขาบอกว่ามีความเสี่ยงสูงก็แปลว่ามันเสี่ยงจริงๆ ถึง 90%
เย่เฟยไม่กล้าเดิมพันกับผลลัพธ์ของศาลอุทธรณ์อีกต่อไป
เธอหลับตาลง คิดถึงสิ่งที่ตัวเองเคยทำลงไป
สุดท้าย... เธอก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม สำหรับการกระทำผิดกฎหมายของตัวเอง
...
ในแวดวงทนายความของเมืองหนานตู
สำนักงานกฎหมายแต่ละแห่งมักจะติดต่อกันอยู่เสมอ
ต่อให้ไม่มีใครตั้งใจไปสืบเรื่องของเย่เฟย
ข่าวก็ยังแพร่สะพัดไปแบบปากต่อปาก
โดยเฉพาะข่าวที่ "ทนายถูกส่งเข้าคุก" ซึ่งเป็นเรื่องสุดช็อกในวงการทนายความ!
คืนนั้นเอง
ข่าวเกี่ยวกับเย่เฟยที่ถูกตัดสินจำคุกก็แพร่กระจายไปทั่วแวดวงทนายในเมืองหนานตู
"เฮ้! ได้ยินข่าวรึยัง? มีทนายจากสำนักงานหนานหยวนถูกส่งเข้าคุกแล้วนะ!"
"จริงเหรอ? อย่ามามั่วนะ ทนายว่าความคดีหย่าร้างจะเข้าไปนอนในคุกได้ยังไง?"
"ถ้าฉันโกหกขอให้เป็นหมาเลย! ข่าวนี้กระจายไปทั่วสำนักงานกฎหมายแล้ว!"
"แถมทนายที่โดนจับยังไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเย่เฟย!"
"เวรเอ๊ย! ฉันจำเธอได้! นี่เธอโดนจับจริงๆ เหรอ?!"
"ฉันเคยได้ยินว่าเธอเล่นแง่กับกฎหมายอยู่บ่อยๆ ใช่ไหม? เธอเก่งเรื่องการปั่นกระแสและชนะคดีหย่าร้างจริงๆ..."
"แต่ใครกันนะ ที่กล้าส่งเธอเข้าคุกในคดีแต่งงาน?!"
"โหดจริงๆ! เป็นสำนักงานไหนกัน?!"
"ได้ยินว่าชื่อสำนักงานกฎหมายไป๋จวินเป็นสำนักงานส่วนตัว มีทนายคนเดียว"
"เอ๊ะ? ชื่อสำนักงานนี้คุ้นๆ นะ... อ้อ! ใช่แล้ว! คดีธนาคารหนานตูเมื่อคราวก่อนก็เป็นสำนักงานนี้ว่าความใช่ไหม?"
"พูดแบบนี้ก็จำได้แล้ว!"
วันรุ่งขึ้น...
สำนักงานกฎหมายไป๋จวินก็กลายเป็นชื่อที่โด่งดังไปทั่ววงการกฎหมายของเมืองหนานตู!
ทนายจากสำนักงานกฎหมายหลายแห่งเริ่มสนใจซูไป๋
บางคนที่มีช่องทางติดต่อกับเขาถึงขั้นลองส่งข้อความมาถาม
"สนใจมาทำงานกับเรามั้ย?"
แต่ซูไป๋ปฏิเสธทุกข้อเสนอ
"การทำงานให้ตัวเองกับการทำงานให้คนอื่น... ความรู้สึกมันไม่เหมือนกันเลย"
"แถมค่าทนายที่ได้มายังต้องแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้สำนักงานอีก"
"เป็นนายตัวเอง ถึงจะมีคดีน้อยหน่อย แต่ก็ได้เงินเต็มๆ"
"เรื่องง่ายๆ แบบนี้ ฉันคำนวณเองได้น่า"
