นี่เป็นครั้งแรกที่หลินจือไป๋ได้ดื่มน้ำขิง แม้ว่ามันจะถูกพูดถึงบ่อยในซีรีส์ภายใต้ชื่อ "น้ำขิงร้อน" แต่ความจริงแล้วคนที่ดื่มน้ำขิงจริง ๆ มีน้อยมาก เพราะรสชาติของมันเป็นอะไรที่อธิบายยากสุด ๆ

ยิ่งสำหรับหลินจือไป๋ที่ไม่กินขิงเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อคิดว่าฉีเจียนเจียอุตส่าห์ต้มมาให้ สุดท้ายแล้วเขากับพวกที่ไปตกปลาทั้งสามคนก็ดื่มหมดจนได้

ฝนยังคงตกต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่าวันนี้ทุกคนคงทำงานกันต่อไม่ได้ แต่การนั่งว่าง ๆ จ้องหน้ากันเฉย ๆ ก็คงไม่ดี จึงมีคนเสนอว่า "มาเล่นไพ่กันเถอะ!" แต่ปัญหาคือไม่มีใครพกไพ่มาด้วยเลย

"งั้นร้องเพลงกันไหม?"

ฉีเทียนเหวินยิ้มเสนอ

"พวกเรามี 16 คน และที่ไม่ขาดแน่นอนก็คือนักร้อง! เรามาร้องเพลงที่เกี่ยวกับฝนกันคนละเพลงดีไหม?"

"เพลงที่เกี่ยวกับฝน?"

หนิงหลิงคิดครู่หนึ่ง "ไม่มีปัญหา แต่พวกเราที่ไม่ใช่นักร้องต้องร้องก่อนแล้วพวกนักร้องทั้งหลายห้ามร้องเพลงซ้ำ ถ้าใครคิดเพลงไม่ออก วิดพื้น 10 ที!"

"ตกลง!"

ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน

จากนั้นหนิงหลิงก็ร้องท่อนฮุกของเพลงแรก

"สายฝนโปรยปรายลงบนพื้นดิน เมฆหนาทับทับฟ้าไกล"

เป็นเพลงที่ไม่ใช่ภาษาฉี แต่ก็ยังเป็นเพลงจากฉีโจวอยู่ดี

หลังจากนั้นผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ใช่นักร้องก็ผลัดกันร้อง

"คราวนี้ให้เพื่อน ๆ จากฉินโจวร้องบ้าง!"

ฉีเทียนเหวินยิ้ม "ให้ผู้ชมได้สัมผัสรสนิยมดนตรีของฉินโจวกันสักหน่อย!"

"ฉันพกกีตาร์มาด้วยนะ"

"ฉันขอร้องก่อน!"

จางซีหยางรับกีตาร์มาแล้วเริ่มร้องเพลงเกี่ยวกับฝนของฉินโจว จากนั้นโจวหานจิ้นและคนอื่น ๆ ก็ผลัดกันร้อง

【เพราะมากกกก!】

【สไตล์เพลงของฉินโจวกับฉีโจวก็ไม่ได้ต่างกันมากนะ】

【เพลงที่โจวหานจิ้นร้องนี่ชื่ออะไรอะ? อยากไปหาโหลดเลย!】

【บรรยากาศดีมาก! ฝนตกแล้วทุกคนร้องเพลงกัน!】

【นักร้องจากฉินโจวพวกนี้ระดับ "ราชาและราชินีเพลง" กันทั้งนั้น! เสียงโหดมาก!】

แล้วก็ถึงตาของหลินจือไป๋

เขารับกีตาร์มาดีดเบา ๆ ไม่กี่ทีแล้วก็เริ่มร้องทันที!

"ฝนตกแล้ว ทำไงดี? ฉันคิดถึงเธอ ไม่กล้าโทรหาเธอ ไม่รู้ว่าทำไม ทำไมเสียงของความคิดถึงถึงได้คุ้นเคยแบบนี้ ฉากที่เงียบงัน ใช้เธอเป็นตัวแทน คอยอยู่เป็นเพื่อนฉันจนกว่าฝนจะหยุดตก"

เพลงนี้มีชื่อว่า 《วันฝนตก》 และเขาใช้เสียงร้องธรรมชาติของตัวเอง ร้องออกมาอย่างไพเราะ!

【เสียงของเศรษฐีดีมากกกก! ฉันชอบมาก!】

【เพลงนี้ชื่ออะไรอะ? เพราะมาก! นี่เป็นเพลงของเศรษฐีเองเหรอ?】

【ในประวัติของเศรษฐีบอกว่าเขาเป็น "นักร้อง-นักแต่งเพลง" นะ ทั้งแต่งเพลงเองและร้องเอง!】

【ร้องดีจริง!】

ไม่มีใครจับผิดได้เลย

เหล่าศิลปินจากฉีโจวที่ฟังอยู่ ต่างคิดว่านี่ต้องเป็นเพลงดังของฉินโจวแน่ ๆ แต่กลุ่มศิลปินจากฉินโจว จางซีหยาง โจวหานจิ้น และคนอื่น ๆ กลับแสดงสีหน้าประหลาดใจสุดขีด!

สุดท้ายโจวหานจิ้นกลั้นไม่ไหว ต้องพูดออกมา

"นี่มันอะไรกัน!?"

ฉีเจียนเจียขมวดคิ้ว

"ร้องดีขนาดนี้ ทำไมร้องไม่ได้เหรอ?"

จางซีหยางถอนหายใจ มองไปที่หลินจือไป๋แล้วพูดว่า

"ก็ไม่ได้ผิดอะไรหรอก แต่เพลงที่อาจารย์ไป๋เพิ่งร้องไปเมื่อกี้ มันน่าจะเป็นเพลงที่เขาเพิ่งแต่งขึ้นมาเดี๋ยวนั้นเลย!"

"เพราะว่าฉินโจวไม่มีเพลงนี้เลย!"

"ห๊ะ!?"

"ฉินโจวไม่มีเพลงนี้!?"

"หลินจือไป๋แต่งขึ้นมาสด ๆ!?"

"เป็นไปไม่ได้!"

หลานเย่ส่ายหัวรัว ๆ

"ถึงมันจะเป็นเพลงใหม่ แต่การแต่งเพลงสด ๆ มันเวอร์เกินไป!"

"ฉันถึงไม่ใช่นักร้องก็รู้ ว่าการแต่งเพลงมันยาก!"

ศิลปินจากฉีโจวไม่มีใครเชื่อ!

แม้แต่คนดูก็ไม่มีใครเชื่อ!

เย่อิงยิ้มเจ้าเล่ห์มองไปที่หลินจือไป๋

"โกหกพวกเราเหรอ คิดว่าเราไม่รู้จักเพลงของฉินโจวใช่ไหม วิดพื้นเลยเถอะ!"

"เดี๋ยว ทำไมต้องวิดพื้น!?"

หลินจือไป๋ประท้วง

"ถึงเพลงนี้จะไม่มีในฉินโจว แต่มันก็เป็นเพลงเกี่ยวกับฝน! กฎไม่ได้บอกว่าห้ามร้องเพลงที่แต่งเองนี่!"

"แต่งเองก็ต้องดูคุณภาพด้วย!"

เย่อิงยิ้มเจ้าเล่ห์

"ใครจะรู้ว่าเพลงนี้จะดีจริง ๆ หรือเปล่า นายร้องไปแค่ไม่กี่ท่อนเอง"

"งั้นก็ฟังต่อไป"

หลินจือไป๋ดีดกีตาร์ต่อ แล้วร้องท่อนต่อไปทันที!

"ความหวังทำให้คนจมลึกลงไป"

"ใครบางคน ยังรอใครอยู่อย่างเงียบ ๆ"

"รักเธอจนต้องเรียนรู้ ว่าความเหงามันเป็นยังไง"

"ยืนกางร่มคนเดียว คอยเช็ดน้ำตาคนเดียว"

"มันช่าง เหนื่อยเหลือเกิน"

ทุกคนเงียบกริบตั้งใจฟังอย่างจริงจัง แม้ไม่อยากเชื่อแต่ต้องยอมรับว่าเพลงนี้ โคตรเพราะ!

เมื่อเข้าท่อนฮุก หลินจือไป๋เพิ่มระดับเสียงขึ้นเล็กน้อย

"สายฝนแบบไหน ค่ำคืนแบบไหน ถึงจะทำให้เธอคิดถึงฉันมากขึ้น"

"ฝนต้องตกหนักแค่ไหน ท้องฟ้าต้องมืดแค่ไหน"

"ถึงจะทำให้เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นของฉัน"

จากนั้นเขาเร่งระดับเสียงสูงขึ้นอีก

"ที่จริงถ้าไม่มีฉันอยู่ เธอก็แยกแยะไม่ได้หรอก"

"บทสรุปมันชัดเจนขนาดนั้นแล้ว"

"อย่ามาพูดเลยว่าเธอเสียใจ"

"อย่ามาพูดเลยว่าเธออยากเปลี่ยน"

เสียงของเขาพุ่งสูงขึ้น ลากโน้ตยาวก่อนจะปิดท้ายด้วยท่อนสุดท้าย!

"คนที่ได้รับความรัก ไม่จำเป็นต้องขอโทษ"

สิ้นเสียงเพลง คอมเมนต์ในไลฟ์ระเบิด!

【อ๊ากกกก! ท่อนฮุกโคตรเพราะ!】

【นี่มันเพลงต้นฉบับของเศรษฐีจริง ๆ เหรอ!?】

【ฉันชอบเพลงนี้มาก!】

【ความสามารถในการแต่งเพลงของเศรษฐีโหดเกินไปแล้ว!】

【เพลงนี้ชื่ออะไร! ฉันอยากโหลด!】

【นี่เป็นเพลงต้นฉบับที่ยังไม่ได้ปล่อยสินะ!】

【ฮ่า ๆ ๆ ๆ ชาวฉีโจวทั้งหลาย! พวกนายไม่รู้อะไรเกี่ยวกับไป๋ตี้เลย ในฉินโจวเรารู้กันดีว่าเขาคือสุดยอดนักแต่งเพลง! แต่งเพลงสด ๆ ได้สบายมาก!】

【เวอร์ไปไหม?】

【ไม่เวอร์! ฉันเรียนอยู่ฉินโจวมาสามปี ติดตามไป๋ตี้มาตลอด เขาแต่งเพลงเก่งจริง! ตอนนี้พวกนายอาจไม่เชื่อ แต่เดี๋ยวพวกนายจะได้รู้เอง!】

คนดูผู้คลั่งไคล้ศิลปินฉีโจวต่างตกตะลึง ไม่มีใครคิดว่าเพลงนี้จะไพเราะขนาดนี้

ทุกคนฟังแล้วเคลิบเคลิ้มไปกับเสียงร้องของหลินจือไป๋

เย่อิงตาเป็นประกาย "เพลงนี้เป็นเพลงที่นายแต่งเองจริงเหรอ แล้วมันยังไม่ถูกปล่อยใช่ไหม?"

"แล้วไง"

หลินจือไป๋เลิกคิ้ว "ยังอยากให้ฉันวิดพื้นอยู่ไหม?"

เย่อิงหัวเราะ "ไม่ต้องวิดพื้นแล้ว เพลงนี้ชื่ออะไร"

"《วันฝนตก》"

เย่อิงพยักหน้า "ชื่อเพลงเข้ากับบรรยากาศดีนะ แต่ว่าฉันว่ามันเหมาะกับผู้หญิงน่ารัก ๆ อย่างฉันร้องมากกว่า!"

"เอางี้! ฉันให้ห้าเหรียญดอกท้อ แลกกับเพลงนี้!"

"ห้าเหรียญซื้อไม่ได้!"

หลินจือไป๋กลอกตา "อย่างน้อยต้องสิบเหรียญดอกท้อ!"

"แพงไป!"

เย่อิงกำลังจะต่อรอง แต่ทันใดนั้นเสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้าง ๆ

"ตกลง"

หลินจือไป๋หันไปมอง

คนที่พูดคือฉีเจียนเจีย!

"ห๊ะ!?"

เย่อิงถึงกับอึ้ง

ฉีเจียนเจียไม่ได้พูดเล่น เธอหยิบสิบเหรียญดอกท้อออกมาและส่งให้หลินจือไป๋ทันที

"เฮ้ย!"

เย่อิงลุกพรวดขึ้นมา "ฉันแค่บ่นว่ามันแพง ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่เอา"

พูดจบเธอก็หยิบสิบเหรียญดอกท้อขึ้นมาเหมือนกัน เธอเองก็ฟังออกว่าเพลงนี้มีคุณค่าแค่ไหน ไม่มีทางปล่อยให้ฉีเจียนเจียคว้าไปคนเดียวแน่ ๆ!

แต่ก่อนที่เย่อิงจะได้ยื่นเงินให้

"ฉันให้สิบห้าเหรียญ"

ฉีเจียนเจียพูดขึ้นมาพร้อมมองเย่อิงอย่างเยือกเย็น

เย่อิงถึงกับกัดฟัน "ฉันให้ยี่สิบเหรียญ!"

"ฉันให้ยี่สิบเอ็ด"

ฉีเจียนเจียตอบกลับอย่างสงบนิ่ง

"ฉันให้สามสิบเหรียญดอกท้อ!"

เย่อิงเริ่มหายใจแรง

"ฉันให้สามสิบเอ็ด"

"สามสิบสอง!"

"สามสิบสาม"

เย่อิง: "สามแปด!"

ฉีเจียนเจียขมวดคิ้วทันที "เธอด่าฉันเหรอ?"

เย่อิงยิ้มเย็น "ฉันพูดว่าสามสิบแปดเหรียญดอกท้อ!"

บรรยากาศมาคุทันที!

แขกรับเชิญทุกคนทั้งจากฉีโจวและฉินโจวเงียบสนิท ทุกคนรู้กันดีว่าความขัดแย้งระหว่าง "สองราชินีเพลง" ได้ระเบิดออกมาแล้ว และเพลงของหลินจือไป๋เป็นเพียงแค่ชนวนเหตุ

จริง ๆ แล้วต่อให้ไม่มีเพลงนี้ ถ้าสองคนนี้มาอยู่ในรายการเดียวกัน ก็ต้องมีการปะทะกันสักวันอยู่ดี!

ตอนนี้ทุกสายตาหันไปที่หลินจือไป๋ เขาจะขายเพลงนี้ให้ใคร!?

ติดอยู่ระหว่างสองราชินีเพลงแห่งฉีโจว

ไม่ว่าเพลงนี้จะให้ใคร อีกฝ่ายก็ต้องไม่พอใจแน่นอน!

ในขณะที่แฟนคลับของฉีเจียนเจียและเย่อิงทะเลาะกันอย่างดุเดือดในไลฟ์

【เย่อิงเกินไปแล้ว!】

【ใช่! ทำไมถึงพูดแรงขนาดนั้น?】

【เหอะ! ฉีเจียนเจียก็ไม่ได้ดีไปกว่านี้!】

【ก็เพลงนี้ อิงอิงสนใจก่อนนี่!】

【อิงอิงแค่ต่อรองราคา แต่ฉีเจียนเจียดันจ่ายเงินตัดหน้า มันน่าหงุดหงิดไหมล่ะ?】

【แล้วไง เพลงนี้ห้ามคนอื่นซื้อเหรอ ไม่ใช่เรื่องความรักนะ จะมากำหนดลำดับก่อนหลังทำไม】

【ในที่สุดวันที่หลินจือไป๋ถูกลากเข้าสงครามของผู้หญิงก็มาถึง แต่เขานี่สุดยอดจริง ๆ นะ แต่งเพลงที่ทำให้ "สองราชินีเพลง" แห่งฉีโจวแย่งกันได้!】

【สนับสนุนเย่อิง!】

【สนับสนุนฉีเจียนเจีย!】

เพลงนี้จะให้ใคร?

แน่นอนว่าหลินจือไป๋รู้ดีว่าทั้งสองไม่ถูกกัน

แต่เมื่อครั้งก่อนที่พวกเขาปีนเขาด้วยกัน บรรยากาศยังดูปกติอยู่เลย แล้วทำไมวันนี้ถึงเกิดสงครามขึ้น?

ตอนนี้ไม่ว่ามองไปทางไหน มันก็ไม่เหมาะจะให้ใครทั้งนั้น

เรื่องนี้ไม่มีคำว่าถูกหรือผิด พวกเธอแค่ต้องการเพลงเดียวกัน แต่หลินจือไป๋คิดหาทางออกได้อย่างรวดเร็ว เขายิ้มแล้วพูดขึ้นว่า

"เฮ้ๆๆ พวกเธออย่าเพิ่งทะเลาะกัน มันก็แค่เพลงเพลงหนึ่งเองไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ๆๆ"

"ใจเย็นก่อน"

"ไม่มีอะไรต้องทะเลาะกันเลย"

"ทุกคนเป็นเพื่อนกันนะ!"

"มาคุยกันดี ๆ ดีกว่า"

ทุกคนเริ่มช่วยกันห้ามแต่ไม่มีใครกล้าเข้าข้างฝ่ายไหนชัดเจน เพราะสุดท้ายนี่คือรายการที่กำลังถ่ายทอดสด ไม่มีใครอยากเผลอพูดอะไรผิดแล้วโดนแฟนคลับสองฝ่ายโจมตี!

"แล้วนายจะให้ใคร?"

ฉีเจียนเจียและเย่อิงมองตรงมาที่หลินจือไป๋พร้อมกัน ดวงตาของทั้งสองเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเพราะอยากเรียกคะแนนสงสารจากคนดูหรือพวกเธอรู้สึกผิดหวังจริง ๆ

"เอางี้"

หลินจือไป๋พูดขึ้น พร้อมกับยิ้มอย่างอบอุ่น

"พวกเธอใจเย็นก่อน แล้วลองฟังฉันร้องเพลงอีกสักเพลงดีไหม?"

"ดนตรีเป็นยาที่ดีที่สุดสำหรับการปลอบประโลมจิตใจ"

"ห๊ะ?"

ทุกคนอึ้ง!

นี่มันสถานการณ์ไหนกัน!?

ยังจะร้องเพลงอีกเหรอ!?

นี่มันกลยุทธ์ "เปลี่ยนเรื่องคุย" ชัด ๆ!

หรือเขาแค่อยากโชว์ตัวเองออกกล้องให้มากขึ้น!?

แต่ไม่รู้ทำไมฉีเจียนเจียและเย่อิงกลับไม่เถียงอะไรต่อ พวกเธอแค่หันหน้าหนีจากกันและกอดอกอย่างอารมณ์เสีย

ทันใดนั้น

เสียงกีตาร์ของหลินจือไป๋ดังขึ้น

จากนั้นเสียงร้องของเขาก็ไหลออกมา

"อากาศข้างนอก เหมือนอารมณ์ของเธอที่เปลี่ยนไปตลอดเวลา"

"ฝนตกแล้ว ฝนร้องไห้เป็นเพื่อนฉัน"

"ฉันมองไม่ชัด และฉันก็ไม่อยากมองให้ชัด"

เพลงนี้คือ 《สายฝนแห่งความรัก》

เป็นอีกหนึ่งเพลงที่เหมาะกับบรรยากาศฝนตก

ฉีเจียนเจียและเย่อิงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขา

"เมื่อไม่มีเธอ ฉันก็ค่อย ๆ ถอนตัวออกมาอย่างเงียบ ๆ"

"ฉันไม่อยากเปิดเผยตอนจบของเรื่องนี้"

"น้ำตาของฉัน ไหลลงไปข้างในหัวใจ"

"ฉันต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวาง"

เสียงของหลินจือไป๋ไพเราะจับใจแม้จะไม่มีการเรียบเรียงดนตรีให้ซับซ้อน แต่แค่กีตาร์ตัวเดียวกับเสียงของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตกอยู่ในมนต์สะกดของบทเพลง

"เสียงของสายฝน ตกกระทบอย่างชัดเจน"

"ลมหายใจของเธอซึมซับเข้ามาในความรักของฉัน"

"ฉันอยากให้ฝนตกลงมาไม่หยุด"

"เพื่อให้ความคิดถึงได้ดำเนินต่อไป และให้ความรักกลายเป็นสิ่งโปร่งใส"

ทุกคนเงียบกริบตั้งใจฟังอย่างจริงจัง

"ฉันตกหลุมรักสายฝน ที่คอยให้ความกล้าหาญแก่ฉัน"

"ละอองฝนที่ตกลงมา ค่อย ๆ สะสมขึ้นทีละหยด"

"ไอชื้นในห้อง เหมือนความทรงจำที่ฉันเก็บไว้เกี่ยวกับเธอ"

"ฉันอยากให้ฝนตกลงมาไม่หยุด"

"เพื่อให้ความลับของสายฝน ยังคงดำเนินต่อไป"

"ฉันเชื่อว่าสุดท้ายฉันจะได้เห็นความงามของสายรุ้ง"

ฉีเจียนเจียและเย่อิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ พวกเธอจ้องมองหลินจือไป๋อย่างเต็มตา และที่สำคัญไม่ใช่แค่พวกเธอ ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างจ้องมองหลินจือไป๋เช่นกัน!

นี่คือ "เพลงใหม่อีกเพลงหนึ่ง" ที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน!

ตอนนี้

แม้แต่ศิลปินจากฉินโจวก็เดาเจตนาของหลินจือไป๋ได้แล้ว!

"มีแค่เขาคนเดียวที่คิดออก"

"และมีแค่เขาคนเดียวที่สามารถทำแบบนี้ได้!"

"นี่มันระดับเทพเจ้าแล้ว"

"นี่แหละ 'สุดยอดวิธีถ่วงดุล' ระดับตำนาน!"

จางซีหยางหัวเราะและพูดขึ้นว่า

"เพลงนี้ ก็เป็นเพลงที่ยังไม่เคยเผยแพร่มาก่อนเช่นกัน"

ศิลปินจากฉีโจวอ้าปากค้าง!

อย่าบอกนะว่าหลินจือไป๋กำลังจะ

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง หลินจือไป๋ยิ้มและกล่าวว่า

"เพลงนี้ชื่อว่า 《สายฝนแห่งความรัก》 เป็นเพลงเกี่ยวกับฝนเหมือนกัน"

"แล้วพวกเธอจะยังยืนยันอยากได้เพลงแรกกันอยู่ไหม?"

"ฉันว่าถ้าคนละเพลง มันจะลงตัวกว่านะ เพราะยังไงสองเพลงนี้ก็ยังไม่เคยปล่อยที่ไหน"

ทุกคนตะลึง!

แฟน ๆ ในไลฟ์สดก็ถึงกับอ้าปากค้าง!

【โอ้โห! เศรษฐีอันดับหนึ่งสุดยอดมาก! นี่เขามีเพลงอีกเพลงที่เกี่ยวกับฝนที่โคตรคุณภาพ!?】

【ฉันว่าเพลงที่สองเพราะกว่านะ】

【ไม่ ๆ ฉันชอบเพลงแรกมากกว่า】

【แต่ละคนมีรสนิยมต่างกัน! แต่สองเพลงนี้ดีทั้งคู่เลย!】

【เศรษฐีนี่มันเทพ แค่แต่งเพลงดี ๆ ได้เพลงเดียวก็ว่าเจ๋งแล้ว แต่นี่ดันมีถึงสองเพลง!】

【เศรษฐี: "ฉันเหนื่อยนะ การถ่วงดุลมันไม่ง่ายเลย"】

【นี่แหละ "เทพเจ้าแห่งความสมดุล" ถ้าไม่มีความสามารถระดับนี้ จะทำให้ทุกฝ่ายพอใจไม่ได้แน่นอน!】

【เดี๋ยวนะ หรือว่าสองเพลงนี้จะเป็นเพลงที่แต่งสด ๆ วันนี้เลย】

【เป็นไปไม่ได้ เวลามันไม่พอ ต้องเป็นเพลงที่เขาแต่งไว้นานแล้วแต่บังเอิญว่าฝนตกวันนี้พอดี】

ไม่ว่าฉีเจียนเจียหรือเย่อิง ยังไงก็ไม่ขาดทุน สองเพลงนี้ดีขนาดนี้ ได้เพลงไหนก็ถือว่ากำไร!

แต่สำหรับหลินจือไป๋เองก็ไม่ได้เสียเปรียบอะไร เพราะถึงแม้ว่าจะดูเหมือนเขาแค่ขายเพลงเพื่อแลกเหรียญดอกท้อในรายการ

แต่ในความจริงเขากำลังให้สองราชินีเพลงที่ดังที่สุดของฉีโจวได้ร้องเพลงที่เขาแต่ง!

นี่คือโอกาสทองในการสร้างชื่อเสียงของเขาในฉีโจว!

แต่แล้วสถานการณ์กลับไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคิด!

"ฉันยังยืนยันจะเอา 《วันฝนตก》"

เย่อิงประกาศเสียงดัง

"งั้น《สายฝนแห่งความรัก》 ก็ให้เธอแล้วกัน ฉันเอาเพลงแรก"

ฉีเจียนเจียพูดด้วยท่าทีเย็นชา

"แต่ถ้าเธออยากได้ ฉันจะเพิ่มเหรียญให้เธอก็ได้นะ"

"ฉันไม่ต้องการเหรียญของเธอ!"

เย่อิงพูดเสียงแข็ง

หลินจือไป๋ถอนหายใจ

"พวกเธอนี่มันช่างดื้อรั้นจริง ๆ"

เขารู้ว่าทำไมทั้งสองคนถึงยืนยันขนาดนี้ มันไม่เกี่ยวกับว่าเพลงไหนดีกว่าแต่เป็นเพราะตอนนี้พวกเธอเถียงกันไปแล้ว และไม่มีใครอยากเป็นฝ่ายยอมแพ้

แม้ว่าพวกเธออาจจะรู้ว่าเพลงที่ตัวเองพยายามแย่ง อาจไม่ใช่เพลงที่เหมาะกับตัวเองที่สุดก็ตาม!

"เอาล่ะ ในเมื่อเป็นแบบนี้"

"ฉีเจียนเจีย ฉันมีเพลงหนึ่งที่เหมาะกับเธอมาก"

ฉีเจียนเจียชะงักไปเล็กน้อย

ดวงตาของเธอสะท้อนแววความผิดหวัง

"หมายความว่า นายจะให้เพลงนั้นกับเธอเหรอ?"

"ลองฟังก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ"

หลินจือไป๋ยิ้มบาง ๆ

เขารู้ว่า 《วันฝนตก》 ไม่เหมาะกับฉีเจียนเจีย แต่เย่อิงกลับเหมาะสมกับเพลงนี้มากกว่า

ถ้าอย่างนั้นต้องหาทางทำให้ฉีเจียนเจียยอมเปลี่ยนใจ!

วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือ

หาเพลงที่เหมาะกับเธอมากกว่าและทำให้เธอพอใจ

"เพลงนี้ ฉันแต่งเพื่อเธอโดยเฉพาะ"

"ลองฟังดูนะ?"

หลินจือไป๋ดีดสายกีตาร์เบา ๆ เสียงดนตรีเริ่มก้องกังวานในห้องอีกครั้ง เสียงกีตาร์ของหลินจือไป๋ดังขึ้นเบา ๆ

จากนั้นเขาก็เริ่มร้องเพลง

"จะอธิบายว่าเธอเป็นยังไงถึงจะเหมาะสมที่สุด?"

ทันทีที่เขาร้องท่อนแรกออกมา ฉีเจียนเจียก็ชะงัก เธอรู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศของเพลงนี้ช่างเข้ากับตัวเธออย่างประหลาด

"จะเปรียบเทียบเธอกับอะไร ถึงจะพิเศษที่สุด?"

สีหน้าของฉีเจียนเจียเริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขณะที่ศิลปินคนอื่น ๆ เริ่มตั้งใจฟังมากขึ้นด้วยความคาดหวัง

แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์สดก็ตื่นเต้น!

【โห! แค่สองประโยคแรกก็ดูเหมือนเพลงที่แต่งมาเพื่อฉีเจียนเจียแล้ว!】

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อยก่อนร้องต่อ

"ความรู้สึกที่มีต่อเธอมันชัดเจน"

"แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจมันดี"

"ฉันแค่รู้สึกแบบนั้น"

"เธอเหมือนความอบอุ่นเวลาอยู่ในผ้าห่ม"

"แต่ขณะเดียวกัน… ก็เหมือนสายลมที่ฉันจับต้องไม่ได้"

"เหมือนกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ บนข้อมือ"

"เหมือนรองเท้าส้นสูงสีแดงคู่โปรด ที่ฉันไม่อยากวางมันลง"

รองเท้าส้นสูงสีแดง

นี่คือชื่อของเพลงนี้ และเขากำลังร้องเพลงนี้ให้ฉีเจียนเจียโดยตรง

ฉีเจียนเจียเบือนหน้าหนีสายตาของหลินจือไป๋อย่างไม่เป็นธรรมชาติ เธอไม่กล้าสบตาเขาตรง ๆ แต่คนอื่น ๆ ไม่ได้สังเกตปฏิกิริยาของเธอเพราะพวกเขากำลังตั้งใจฟังเพลงอย่างลึกซึ้ง!

โดยเฉพาะศิลปินจากฉีโจว ในใจของพวกเขาเกิดความสั่นไหวอย่างรุนแรง

"นี่มัน อะไรกัน!?"

"แค่กีตาร์ตัวเดียวแต่เพลงมันดีมาก!"

"มันเหมือนเพลงที่ถูกแต่งขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ!"

สำหรับศิลปินจากฉินโจวอย่างจางซีหยางและโจวหานจิ้น พวกเขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะพวกเขารู้อยู่แล้วว่าไป๋ตี้มีพรสวรรค์ระดับไหน

"เรื่องดนตรี ไม่มีใครต้านไป๋ตี้ได้อยู่แล้ว!"

และแน่นอนว่าเขาต้องสามารถจัดการกับสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ได้แน่ ๆ!

และมันก็เป็นไปตามนั้น

แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์สดก็เริ่มจับสังเกตได้ว่าฉีเจียนเจียกำลังหวั่นไหว

【อ๊ากกกก! เศรษฐีคือเทพเจ้า! ฉันถูกเขาตกไปแล้ว!】

【เพลงนี้มันสไตล์ของฉีเจียนเจียชัด ๆ! เหมือนแต่งมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ!】

【หรือว่าเศรษฐีแอบชอบฉีเจียนเจีย!?】

【ใช่! ฉันจำได้ว่าฉีเจียนเจียเคยมีรูปไวรัลที่เธอใส่รองเท้าส้นสูงสีแดง!】

【เศรษฐีนี่ต้องแอบสนใจเธอแน่ ๆ ไม่งั้นเขาจะรู้รายละเอียดพวกนี้ได้ยังไง!?】

【ทำไมเพลงนี้ ฟังดูเหมือนคำสารภาพรักเลย!?】

"หึ! อย่ามโนไปเอง!"

แฟนคลับของเย่อิงรีบโต้กลับทันที

"ชัดเจนว่าเศรษฐีทำแบบนี้เพื่อให้ 'วันฝนตก' เป็นของอิงอิงต่างหาก!"

"เพลงนี้ก็แค่ถูกใช้เพื่อเปลี่ยนใจฉีเจียนเจียเท่านั้น!"

"ถ้าเศรษฐีมีคนที่สนใจจริง ๆ มันต้องเป็นอิงอิง ไม่ใช่ฉีเจียนเจีย!"

【เศรษฐีกับอิงอิงเหมาะสมกันที่สุด!】

【เศรษฐีกับฉีเจียนเจียก็ดูดีนะ!】

【ไม่ ๆ ฉันไม่ชิป!】

【แต่ถ้าคู่กับเศรษฐี… ฉันก็ไม่ติดนะ】

ขณะที่ไลฟ์สดเดือดระอุด้วยสงครามแฟนคลับ

แต่ภายในห้อง

กลับเงียบสนิท

"เพลงนี้ชื่ออะไร?"

ฉีเจียนเจียถามขึ้นมาเสียงเบา

"รองเท้าส้นสูงสีแดง"

"งั้น… ฉันขอเพลงนี้"

ฉีเจียนเจียกระแอมเบา ๆ เปลี่ยนใจไม่แย่งเพลง 《วันฝนตก》 อีกต่อไป

เย่อิงเงียบไป

เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองไปที่หลินจือไป๋อย่างลึกซึ้ง

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้มีความสุขมากนัก ที่ได้รับเพลง 《วันฝนตก》 ไป

ปัญหาจบแล้วใช่ไหม?

อาจจะใช่หรืออาจจะไม่?

แต่สำหรับหลินจือไป๋ เขาพอใจแล้ว

เขายิ้มตาหยีแล้วแบมือไปที่สองราชินีเพลง "โอเค! ตามที่ตกลง พวกเธอต้องจ่ายฉันคนละ 38 เหรียญดอกท้อ!"

ผู้ชมในไลฟ์สดระเบิดเสียงหัวเราะทันที!