หลังอ่านภารกิจจบ ทุกคนพร้อมใจกันตะโกนต่อหน้ากล้องว่า “Hurry Up, Brother!”

จากนั้นพวกเขาเก็บของขึ้นรถออกเดินทาง

เพราะทุกคนเพิ่งเจอกันครั้งแรก ทีมรายการจึงตั้งใจจัดบ้านเรือนโบราณสไตล์จีนที่ตกแต่งคลาสสิกไว้เป็นที่พักคืนนี้ เพื่อให้ความสัมพันธ์ของทุกคนละลายพฤติกรรมได้เร็วขึ้น

ลานเรือนเงียบสงบ งดงามมาก ห้องแต่ละห้องกั้นด้วยฉากไม้ ความเป็นส่วนตัวต่ำ และเป็นประตูบานเลื่อน แค่เอื้อมมือเปิด ก็เห็นห้องข้างๆ ได้หมด

ถึงขั้นไม่มีแม้แต่กุญแจประตู

[จัดที่พักแบบนี้ ทีมรายการคิดถึงดาราตกกระแสบ้างไหมเนี่ย?]

[เร่อปานอนตื่นมา เจอว่าดาราตกกระแสห้องข้างๆ สิ้นใจไปเรียบร้อยแล้ว...]

[พอฟ้าสว่าง พอกันที ลานเรือนกลายเป็นที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรม!]

ชาวเน็ตพากันร้องว่าอยากดูงานใหญ่

แต่บรรดาเมแกนีบางส่วนที่เคียดแค้นลวี่หมิง ที่อ้างชื่อพวกเธอไปหลอกลวง แถมยังล่วงเกินโอปป้าบ่อยครั้ง พอเห็นฉากนี้ก็ตาลุกวาวทันที

นี่มันทำเลลงมือที่เพอร์เฟ็กต์ชัดๆ

ดาราตกกระแส! ไปตายซะ!

ราตรีดำสนิท ดาวระยิบระยับ

แขกรับเชิญของรันนิ่งแมนรวมตัวกันที่ลานเรือน บนโต๊ะวาง RIO ค็อกเทลสีสันสดใส นี่คือสินค้าผู้สนับสนุนหลักของรายการ ทุกคนจิบไปคุยไป ไม่ลืมโปรโมตสินค้าบ้านผู้สนับสนุน

“ว้าว! ค็อกเทลนี้อร่อยมากเลย!” เบบี้หยิบขวดค็อกเทลขึ้นมา การแสดงโอเวอร์นิดๆ

เร่อปา: “ของฉันรสพีช สีชมพูหวานๆ สวยมาก!”

หวังเป่าเฉียง: “ของผมรสองุ่น เพิ่งเคยดื่มแบบนี้ครั้งแรก แปลกใหม่ดีนะ!”

อู๋เชียนจัดเต็มบท: “หวานๆ อร่อยมาก แล้วราคาก็ไม่แพง เวลาเพื่อนๆ รวมตัวกันดื่มนี่ บรรยากาศดีสุดๆ คิดว่าซีซันนี้ได้ดื่มค็อกเทลอร่อยๆ ตลอด ผมรู้สึกความสุขพุ่งกระฉูด!”

หลี่เฉินเสริม: “นั่นสิ รายการของเราได้รับการสนับสนุนหลักแต่เพียงผู้เดียวจาก RIO ค็อกเทล ดื่ม Rio พบมิตรใหม่ สบายๆ ได้ทุกที่ นี่คือเหล้าที่รสชาติยากจะลืม!”

เฉาเกอเห็นทุกคนชมกันเกินไป เลยหัวเราะแล้วว่า “ถึงรสชาติจะอร่อยจริง แต่ดีกรีก็ไม่น้อย ดื่มพอกรึ่มๆ พอ ถ้าเมาขึ้นมาจะไม่ดีนะ”

“จริงค่ะ ฉันเพิ่งดื่มไปขวดเดียวก็เริ่มมึนๆ แล้ว” แก้มเร่อปาขึ้นสีระเรื่อ

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดได้ฟังคำชมนั่นนี่ ก็เกิดความสนใจในค็อกเทลสีสันสดใสนี้ขึ้นมาทันที แห่กันคิดจะสั่งมาลองเป็นโหล

พอโปรโมตสินค้าบ้านผู้สนับสนุนเสร็จ บรรยากาศก็ค้างๆ เขินๆ อยู่อย่างนั้น

ก่อนหน้านี้ทุกคนเม้าท์กันอยู่เลยไม่ทันสังเกต ตอนนี้พอเงียบลง ทุกคนก็ได้ยินเสียง “กลุก กลุก กลุก”

หันไปมอง ก็เห็นหน้าดาราตกกระแสมีขวดเปล่าวางอยู่สี่ห้าขวด

ลวี่หมิงงับฝาขวด “แกร๊บ” เงยหน้าขึ้น กระดกหมดขวดในพริบตา ทำซ้ำแบบนี้อยู่ไม่นาน ตรงหน้าเขาก็มีขวดเปล่าตั้งเรียงครบสิบขวดพอดี

ทุกคนตาค้าง!

นี่มันโคตรนักรบมาจากไหนกันวะ? มานั่งดื่มเหล้าเหมือนกระดกนม AD แคลเซียมหมุนๆ เลย??

[3 วินาทีต่อขวด ฉันกินน้ำเชื่อมยังไม่บ้าระห่ำขนาดนี้!]

[สีหน้าเฉาเกอพวกเขานี่เหมือนเห็นผี!]

[เทพสุราแห่งวงการบันเทิงจีน แค่ขยับนิดเดียว ก็เป็นระดับที่แขกรับเชิญคนอื่นทั้งชีวิตยังเอื้อมไม่ถึง]

[คนอื่นก็จิบๆ ชิมๆ เน้นเช็กชื่อเข้างาน แต่มีแค่ดาราตกกระแสที่คว้าขวดขึ้นมาซดไม่ยั้ง!]

[ในตาไม่มีความชาชินแบบมนุษย์เงินเดือน มีแต่ไฟรักงานล้วนๆ!]

[ไอ้หนูคนนี้สกิลงานเต็มหลอดจริงๆ!]

[แม้ขวดละ 15 จะดูแพงนิด แต่เห็นเขากระดกโหดขนาดนี้ ทำฉันคอแห้งตามเลย ผู้ชายก็ต้องดีกับตัวเองหน่อย สั่งหนึ่งลังมาลองรสดู!]

[สั่งไปแล้ว นี่คือของเดียวที่ฉันพอจะตามสไตล์เดียวกับดาราได้]

[@RIO ค็อกเทล โอนตังค์มา!]

[เมาเละในรายการนี่มันเรื่องน่ายกย่องตรงไหนกัน? ไม่เข้าใจเลยว่าคนที่ชอบดาวดับหมิงเป็นพวกไหนกัน ยังจะช่วยผลักยอดขายให้เขาอีก เวอร์เกิน!]

[เลียหมิงยังพาไปปั่นยอดขายด้วยเหรอ?!]

พวกแอนตี้ของหมิงเห็นว่าดาราตกกระแสเริ่มมีภาพลักษณ์ดีขึ้น ก็รีบโผล่มาตะโกนถามเสียงดังทันที

ผึ้ง เมแกนี และหูเล็ก ยิ่งพากันสาปแช่งว่า “ดาราตกกระแสน่ะ ตายที่นี่ไปเลยถึงจะเฮดังทั่วหน้า!”

……

สีหน้าลวี่หมิงหม่นหมอง กระดกไปสิบขวดติดกันแล้ว ไหงระบบทำตัวเหมือนค้าง ไม่ยอมส่งฟีดแบ็กอะไรมาให้สักอย่าง?

เขากังขาอยู่นาน ในที่สุดก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่อืดอาดดังขึ้นข้างหู

【ติง ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังดื่ม ‘โซดาสีผสมค็อกเทล’ 「พละกำลัง」+1!】

สีผสม? โซดา? แถมยังผสมปนเปด้วย?

อะไรวะเนี่ย!

ที่เขาดื่มมันไม่ใช่ค็อกเทลเหรอ?

เล่นซัดไปตั้งเยอะ กว่าจะไปกระตุ้นการตรวจจับแอลกอฮอล์ของระบบได้ แถมดันให้รางวัลแค่พละกำลัง 1 แต้ม นี่มันไม่เท่ากับบอกว่าของสิ่งนี้ส่วนที่เป็นแอลกอฮอล์คือองค์ประกอบที่ไร้สาระที่สุดเหรอ?

คิดแค่นั้น ลวี่หมิงก็รู้สึกหัวตื้อไปหมด!

นี่เขาโดนเหล้าเก๊เข้าให้แล้ว!

เติ้งเฉามองแล้วใจหาย รีบห้าม “หมิงหมิง ค่อยๆ หน่อย ดื่มช้าๆ ถึงจะเป็นเหล้าดีก็ต้องพอดีนะ ดื่มเกินไปทำร่างกายพังเอาได้”

“เหล้าดีพ่องสิ!” ลวี่หมิงด่าไฟแลบ “สีฉูดฉาดทั้งหลายก็ผสมสีล้วนๆ นี่มันค็อกเทลที่ไหนกัน! นี่มันเทคโนโลยีหัวหม้อ 99% สีผสม ปน 1% แอลกอฮอล์ แถมยังใช้แอลกอฮอล์คุณภาพชุ่ยปรุงรสอีกต่างหาก!”

“ดูสิ ลิ้นฉันเหมือนทาสีมาเลย เดี๋ยวไม่แน่มีหวังโดนพิษ”

“เพ่ย!”

“ดูนี่ น้ำลายยังเป็นรุ้งเจ็ดสีย้อมมาเลย เอาค็อกเทลนี่ไปวางบนพาเล็ตคนผสมสี คนเรียนศิลปะที่ซื้อสีไม่ได้ยังเอาไปสร้างงานได้อยู่”

“ไม่ได้ละ เริ่มมีอาการแล้ว รู้สึกพิษมันแรงกว่าถั่วฝักยาวมีพิษเสียอีก พวกนายคุยกันไปก่อน ฉันไปตรงนั้นล้วงแป๊บ!”

เฉาเกอ: “???”

อู๋เชียน: “??!”

อาจารย์หวง: “?!!”

ทุกคนเบิกตาโพลง ไม่อยากเชื่อสายตา

เดี๋ยวนะ ไอ้ดาราตกกระแสนี่เพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า ด่ากราดอาจารย์หวงกับอู๋เชียนยังพอว่า แต่นี่กล้าด่าผลิตภัณฑ์สปอนเซอร์เลย? กล้าตายเกินไปไหม?!

แล้ว “ไปล้วง” นี่มันอะไรอีกล่ะ?

ท่ามกลางสายตางงงวย ลวี่หมิงวิ่งแผล็วไปที่ถังขยะไกลๆ จ้วงนิ้วลงคอแบบไม่แคร์ใคร อ้วกกระจาย!

“อ๊าว โฮ่! อ๊าว โฮ่!”

“เหล้ามีพิษ ฉันคงต้องไปล้างท้อง!”

【???】

【มึงTMจะขำให้กูตายเลยใช่ไหม?!】

【นี่คนจริงเหรอ?】

【อาจารย์หวงปลื้มปริ่ม: เอ็งก็มีวันนี้ด้วยเหรอ?!】

【@RIO ค็อกเทล อย่าเพิ่งโอนเงิน ช่วยโอนค่ายาให้พี่หมิงผมก่อน!】

【พวกที่เพิ่งกดสั่งค็อกเทลไป ยังโอเคกันไหม?】

【ขอคืนเงินแล้ว!】

【ไม่ใช่อะไรนะ ตอนเห็นปากเขาเป็นสีรุ้งฉันก็รู้สึกแล้วว่ามีความเป็น “เทคโนโลยี” ปะปนอยู่ดั้งเดิม ดาราคนอื่นเจอแบบนี้ก็ต้องยิ้มกลบแล้วชมต่อ มีแต่ดาวดับหมิงนี่แหละ เหยียบหลุมเองแล้วยังกล้าพูดเตือนให้คนอื่นเลี่ยงโดนด้วย!】

【ทุกคนไม่ค่อยหวังกับนาย แต่ดันเป็นนายที่สู้สุดใจ!】

【เขานี่แหละ ทำฉันร้องไห้เลย!】

【ถ้าเป็นเรื่องอื่น ฉันคงคิดว่าดาราตกกระแสคนนี้เพี้ยน 100% แต่พอเป็นเรื่องรีวิวเครื่องดื่ม ฉันจำต้องเชื่อเขาละ】

【เทพสุราแห่งวงการบันเทิงจีน ผลงานตรวจสอบได้: #เหตุวุ่นวายในบ้านเห็ด##เมาแล้วตุ๋นไส้ใหญ่#】

【……】

“อาจารย์หวง รีบโทร 120 เรียกรถพยาบาลให้ผมที แล้วช่วยแนะนำหมอเฉพาะทางระบบทางเดินอาหารให้ด้วย เรื่องล้างท้องคุณนี่ชำนาญสุด ผมว่าพิษเริ่มออกอาการแล้ว……” ลวี่หมิงกลับมาที่โต๊ะอาหาร มองหน้าอาจารย์หวงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

อาจารย์หวง: “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

เห็นดาราตกกระแสทำอะไรไม่ถนัด ทำไมมันสะใจขนาดนี้นะ?

“ในที่สุดก็ถึงคราวแก!” อู๋เชียนหัวเราะเยาะ “ยังจะให้โทร 120 ให้แกอีก? เชียนเกอของแกจะเรียกรถศพให้ เดินหน้าเร่งด่วนไปเมรุ เผาแซงคิวให้ชัวร์!”

“หมิงหมิง เหล้านี่ไม่น่ามีปัญหา… เธอน่าจะเมาแล้วใช่ไหม?” เติ้งเฉารีบกลบเกลื่อน

“เมาบ้าอะไร?” ลวี่หมิงยืนยันเสียงแข็ง “ของแบบนี้ซัดสิบขวดติด เป่าที่ตรวจแอลกอฮอล์ออกมา ตัวเลขคงไม่ถึง 1% ด้วยซ้ำ!”

เร่อปา: “แล้วทำไมฉันเพิ่งดื่มไปครึ่งขวดก็รู้สึกมึนๆ แล้วล่ะ”

“นั่นไม่ใช่เมา แต่คือสีผสมอาหารเป็นพิษ กระตุ้นสมองต่างหาก!”

เร่อปา: “(｀Д)!!”

“ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยนะ ความรู้สึกตอนนี้ของฉันเหมือนเวลาเมาจริงๆ เลย!” เบบี้แย้ง

ลวี่หมิง: “เธอดื่มเยอะกว่า ก็น่าจะเป็นเพราะพิษมันลามไปกระทบเส้นประสาทในสมองแล้ว แบบนี้ถ้าเธอยังดื่มต่ออีกไม่กี่ขวด ล้างท้องก็ไม่ช่วย อาจต้องผ่ากะโหลกแล้วนะ”

“หา?” เบบี้เริ่มตั้งคำถามกับชีวิต แล้วหันไปมองค็อกเทลสีสันฉูดฉาดบนโต๊ะด้วยแววตาหวาดๆ

จริงเหรอเนี่ย!

เธอหันไปทางเร่อปา พูดอู้อี้ไม่ชัด: “ในปากฉันมีสีผสมไหม?”

“เพื่อนสาว ลิ้นเธอนี่ไล่เฉดเป็นสีฟ้าครามเลย เท่มาก!”

สีหน้าของเบบี้เปลี่ยนทันที เอียงอายเล็กน้อย: “งั้น… ฉันก็ไปล้วงหน่อยดีไหม?”

ไม่สนใจปฏิกิริยาของสองสาว ลวี่หมิงทำท่าจะพรวดพราดเข้าใส่อาจารย์หวง อีกฝ่ายสะดุ้งกำลังจะขัดขืน แต่ก็เห็นว่าจุดประสงค์ของหนุ่มนั่นไม่ใช่จะทำอะไรเขา ทว่าเป็นการคว้าถั่วฝักยาวดิบกำหนึ่งจากกระเป๋าเขาอย่างว่องไว แล้วต่อหน้าทุกสายตาที่งงงวย ก็เอาเข้าปากเคี้ยวกร๊วบๆ สดๆ

“รอรถพยาบาลคงไม่ทันแล้ว” ลวี่หมิงกลืนถั่วลงไปอย่างยากลำบาก “ฉันจะเอาพิษล้างพิษ บีบให้พิษในร่างกายออกมา!”

【ฮ่าฮ่าฮ่า!】

【โธ่ ขำจนตัวงอ!】

【เอาพิษล้างพิษเนี่ยนะ!】

【อัจฉริยะ!】

【ออกจากโรงพยาบาลได้!】

อาจารย์หวง: “???”

เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าสักวันหนึ่ง ดาราตกกระแสจะยอมกินของอร่อยที่เขาเตรียมมา ด้วยวิธีแบบนี้ ในสถานการณ์แบบนี้

“กินถั่วฝักยาวดิบไม่ช่วยหรอก ผมดูตอนอาจารย์หวงทำคลิปความรู้มาแล้ว ถั่วฝักยาวดิบไม่เป็นพิษ ถั่วฝักยาวสุกก็ไม่เป็นพิษ มีแต่แบบสุกไม่สุดนี่แหละที่เป็นพิษ” หวังเป่าเฉียงรีบแย่งถั่วที่เหลือในมือของลวี่หมิงไป “อาจารย์หวง เร็ว ตั้งเตาจุดไฟ ต้มถั่วก่อน!”

“เรื่องนี้ คุณถนัด!”

อาจารย์หวง: “……”

ถนัด?

ถนัดผีน่ะสิ!

อาจารย์หวงชี้ไปที่หวังเป่าเฉียงผู้ซื่อๆ ทะเล้นๆ โกรธจนหัวเราะออกมา “ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าในวาไรตี้โชว์เล็กๆ จะได้เจอคู่หูอัจฉริยะอย่างพวกแกสองคนที่เป็นถึงมังกรหลับหงส์ดรุณพร้อมกัน!”

“ฉันยอมแพ้!”

ช่วงนี้เพราะถูกวิจารณ์จากภายนอก เขาคิดทบทวนตัวเองอย่างแรง ก่อนไปยังล้างถั่วฝักยาวให้สะอาดถึงจะเอามา ตอนนี้เห็นลวี่หมิงกินอย่างเอร็ดอร่อย หวังเป่าเฉียงยังยืนเชียร์อยู่ข้างๆ เขาร้อนรนจนตบต้นขาตัวเอง ร้องเสียดายไม่หยุด “รู้อย่างนี้ก่อนมา ฉันแช่กรดกำมะถันไว้หน่อย แล้วค่อยผัดกับยาเบื่อหนูให้เข้าเนื้อก็ดีสิ!”

แขกรับเชิญคนอื่น: “……”

นี่แหละศึกของผู้เล่นระดับสูงเหรอ?

ดีกรีการโจมตีแรงขนาดนี้ พวกผู้เล่นแรงค์ต่ำอย่างเราๆ ได้แต่มองตาปริบๆ!

“มีเรื่องแล้ว!” อาจารย์หวงตบต้นขา หน้าตาที่เดิมทีมีรอยยิ้มก็ถอดสีลงทันที

อู๋เชียนดี๊ด๊า: “ถั่วฝักยาวเสียเหรอ?!”

“เมื่อกี้ไอ้ดาราตกกระแสนั่นเหมือนจะเหน็บฉันอีกแล้ว!”

“เพิ่งนึกออกเหรอ” อู๋เชียนถึงกับเหงื่อตก ก่อนจะสบถต่อ “ไอ้หมอนี่วันนี้ไม่ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราว เอาแต่เหน็บเราสองคน”

“คืนนี้ฉันไม่เอาให้มันไม่ได้!”

“มีแผนอะไรไหม?”

“เอาหูมาใกล้ๆ!”

……

สำนักงานใหญ่กีวี

มองดูห้องไลฟ์สดที่เอฟเฟกต์รายการระเบิด หวังกังเริ่มเอะใจว่ามีเรื่องไม่ดีแน่ๆ พอดีเสียงโทรศัพท์ดังรัวๆ ก็ยืนยันลางสังหรณ์นั้น เขาเพิ่งรับสาย อีกฝั่งก็พ่นเสียงกรีดร้องฮิสทีเรียใส่มาทันที:

“ดูสิว่าแกยัดตัวอะไรมานักหนา เขามีสมองไหม สมองโดนลาเตะมารึไง?”

“ฉันตอนแรกก็กลัวจะมีเรื่อง กลัวจะมีเรื่อง แกดันไม่ฟัง ตอนนี้สวยเลย ผู้สนับสนุนเจ้าของสิทธิ์ตั้งใจถอนทุนแล้ว ทนายก็ส่งจดหมายมาถึงฉันแล้ว เขาจะฟ้องเราเอาค่าเสียหายสิบเท่าของค่าปรับผิดสัญญา! แกรู้ไหมว่าเท่าไหร่! นี่มันสิทธิ์การเป็นสปอนเซอร์เอ็กซ์คลูซีฟนะ เงินก้อนนี้พอจะทำให้แกล้มละลายทั้งบ้านทั้งช่องได้เลยรู้ไหม!”

กังจื่อแม้จะคิดว่าปวดหัว แต่พอเห็นความร้อนแรงของห้องไลฟ์สดกลับไม่ตื่นตูม:

“รีบอะไร เขาว่าผิดสัญญาก็ผิดสัญญาเหรอ? สินค้ามีปัญหาเกี่ยวอะไรกับเรา? จะจ่ายก็ให้ไปหาหัวเยว่สิ”

“ยิ่งกว่านั้น ถ้าจริงๆ เหล้ามีพิษ เรากลับซวยกว่าเดิมอีก มองในแง่หนึ่ง ดาราตกกระแสนี่เท่ากับช่วยเราหลบความเสี่ยงฉุกเฉินนะ!”

ปลายสายไม่อยากเชื่อ: “งั้นเรายังต้องขอบคุณเขาด้วยสิ?”

“ขอถามหน่อย เขาเป็นคนของแกหรือไง?”

หวังกังตอบ: “เราไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนเลยนะ”

“งั้นทำไมแกยังเข้าข้างเขาอีก? ยังกล้าพูดว่าหลบความเสี่ยงฉุกเฉิน เหล้ามีพิษหรือเปล่าคนอื่นไม่รู้ แต่พวกเราไม่รู้เหรอ? อย่างมากก็เทคโนโลยีเยอะหน่อย ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพิษทั้งนั้น!”

“หมอนี่มันบ้า!”

“……”

กังจื่อฟังปลายสายบ่นยาวอยู่พักหนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ว่า: “พอแล้วๆ จะถอนก็ถอนไป คืนต้นก็พอ”

“แกรู้ไหมว่าเท่าไหร่?”

“เยอะมากเหรอ ตั้งแต่เริ่มไลฟ์จนถึงตอนนี้ ผู้ใช้กีวีต่ออายุ VIP 3.97 ล้านคน SVIP ราวๆ เจ็ดแสน เดี๋ยวฉันคำนวณให้ สี่ล้านบัญชีก็แปดสิบล้าน เจ็ดแสนบัญชี SVIP ก็สามสิบห้าล้าน รวมกันเท่าไหร่เนี่ย ฉันเริ่มคำนวณไม่ไหวแล้วนะ”

“เฮ้ ดูสิ ฉันเพิ่งรีเฟรชหน้าเว็ป เดาว่ามีอะไร?”

“จำนวนต่ออายุเพิ่มเฉลี่ยต่อนาที ตัวเลขห้าหลัก!”

“สถานีมะม่วงกดหัวพวกคุณมานานแล้วใช่ไหมล่ะ? พอจบไลฟ์ เดี๋ยวเราเอาข้อมูลนี้ไปแปะนอกบ้าน แก เจียงเจ๋อไถ ก็เตรียมเป็นเบอร์หนึ่งในวงการได้เลย!”

ปลายสาย: “……”

เงียบไปพักใหญ่ อีกฝ่ายก็พูดขึ้นมาดื้อๆ ว่า: “ฉันดูออกตั้งแต่เด็กแล้วว่าไอ้หนูนี่ไปได้สวย!”

กระแสรายการแรง ผู้สนับสนุนเอ็กซ์คลูซีฟหนีกลางคันไม่ใช่เรื่องแย่ กลับเป็นเรื่องดีต่างหาก ยังไงเราก็ไม่ผิดสัญญา แล้วหันไปหาคนใหม่ด้วยราคาแพงกว่าได้อีก!

……

สำนักงานใหญ่หัวเยว่

CEO เพิ่งขึ้นนั่งมายบัคเตรียมกลับบ้าน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังจ้ะๆ

พอรับสาย อีกฝั่งก็พูดเย็นชาทันที: “หนึ่งพันล้าน!”

“อะไรหนึ่งพันล้าน?” ผู้จัดการจางงง

“ค่าปรับผิดสัญญา + ค่าเสียหาย ประเมินแบบอนุรักษนิยม หนึ่งพันล้าน!”

ผู้จัดการจาง: ???

“ศิลปินสังกัดหัวเยว่ ลวี่หมิง เพราะใส่ร้ายป้ายสีผลิตภัณฑ์ของเราโดยเจตนา ทำให้มูลค่าแบรนด์ที่ RIO สั่งสมมาหลายปีพังทลาย ความเสียหายประเมินไม่ได้ ศาลจะเปิดพิจารณาคดีในอีกหนึ่งสัปดาห์ เดี๋ยวฉันจะส่งเอกสารสำนวนให้คุณดูก่อน!”

“จะจ่าย หรือจะขึ้นศาล เลือกเอา!”

ฟังน้ำเสียงเพื่อนเก่าที่พูดด้วยสำนวนราชการเป็นทางการ ผู้จัดการจางแห่งหัวเยว่ก็เริ่มตระหนักว่าปัญหาร้ายแรงแล้ว

วางสายได้ไม่นาน เขาก็ได้รับ ‘เอกสาร’ ที่อีกฝ่ายส่งมา

ครู่ต่อมา ผู้จัดการจางเดือดลั่น: “ดารา! ตก! กระแส!”

……

กริ๊งๆๆ!

ทันทีที่ซ่งเจ๋อรับสาย ก็รู้สึกแก้วหูสั่น: “CNM ซ่งเจ๋อ! แกรู้ไหมว่าแกก่อเรื่องใหญ่ขนาดไหน?”

“หนึ่งพันล้านนะ โคตรจะพอซื้อชีวิตแกกับป้าๆ น้าๆ ทั้งเจ็ดทั้งแปดบวกบรรพบุรุษอีกสิบแปดชั่วโคตรวนไปสิบรอบได้เลย!”

“ไอ้%￥@ เอ็งนี่ ชีวิตครึ่งหลังเตรียมไปนอนในคุกเถอะ!”

“ฉันจะด่าแม่งเอ็งให้ยับเลย โธ่เอ๊ย แกเป็นผู้จัดการดาราระดับทองแท้ๆ ยังคุมศิลปินในมือไม่อยู่ ฉันจะ%@￥# แก!”

ผู้จัดการจางทางปลายสายเริ่มด่าตั้งแต่ชื่อพ่อชื่อแม่ ไล่เป็นวงกลมกวาดหมดทั้งครอบครัว ด่าไม่หยุดยาวนานถึงสิบนาที

ซ่งเจ๋อมึนงงไปหมด

โดนซัดจนหัวทิ่ม หลังจากสายถูกตัดไปแล้ว เขานั่งขบคิดอยู่นาน กว่าจะปะติดปะต่อได้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็เมื่อเขาหยิบมือถือเข้าไปดูห้องไลฟ์สดกีวีเปิดย้อนดูจนจบ

ฟ้าถล่มแล้ว!

เขาบ้าหรือไงถึงกล้าทำแบบนั้น!

ไอ้ดาราตกกระแสบ้านี่มันกล้าได้ยังไงกัน!

ซ่งเจ๋อเข้าใจดีว่า ถ้าเรื่องนี้เขาไม่สามารถให้คำชี้แจงที่สมน้ำสมเนื้อกับบริษัทได้ ลาออกชิ่งหนีไปถือว่าเรื่องเล็ก ปัญหาสารพัดที่จะถาโถมใส่ครึ่งชีวิตที่เหลือนั่นแหละคือเรื่องใหญ่!