บนโลกออนไลน์เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเกี่ยวกับ “เว็บนิยายบลูสตาร์” อย่างล้นหลาม เว็บไซต์นิยายออนไลน์ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นราวฟ้าผ่า ทำให้ผู้อ่านในฉินโจวได้สัมผัสกับนิยายออนไลน์เป็นครั้งแรก และตกหลุมรักมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น กระแสความนิยมและการพูดถึงยังคงลุกลามไปถึงวันรุ่งขึ้น โดยนิยายในเว็บไซต์ที่เต็มไปด้วยจินตนาการสุดล้ำทำให้ผู้คนพูดคุยกันอย่างคึกคัก

“นิยายในเว็บนี้มันชวนติดงอมแงมจริงๆ!”

“เปิดอ่านเรื่องไหนก็สนุกทุกเรื่องเลย!”

“ฉันกลายเป็นคนติดนิยายออนไลน์ไปแล้ว!”

“ทำไมจู่ๆ ถึงมีนิยายที่มีไอเดียล้ำๆ แบบนี้เยอะขนาดนี้?”

“ทั้งแนวเทพเซียน ข้ามเวลา เกิดใหม่ เกมออนไลน์ ฯลฯ พวกนี้ปกติแล้วกว่าจะมีสักเรื่องหนึ่งต้องใช้เวลาหลายปี แต่พอเว็บนี้เปิดขึ้นมา มันกลับปล่อยแนวใหม่ๆ ออกมาพร้อมกันหมดเลย!”

“จริงด้วย!”

“ถึงปู๋เย่โหวจะสุดยอดแล้ว…”

“แต่เหล่านักเขียนพวกนี้มาจากไหนกัน?”

“ทำไมแต่ละคนถึงมีไอเดียใหม่ๆ เป็นของตัวเอง?”

…

จู่ๆ ก็เหมือนมีนักเขียนมากมายปรากฏตัวขึ้นมา พร้อมกับสร้างแนวใหม่ๆ ให้กับวงการนิยายออนไลน์ ทำให้คนทั้งวงการรู้สึกตกตะลึง เพราะในอดีตต้องใช้เวลาหลายปีกว่านิยายแนวเหล่านี้จะค่อยๆ ถูกพัฒนาโดยนักเขียนหลายคน แต่หลินจือไป๋กลับรวบรวมทุกอย่างมาปล่อยในครั้งเดียว ทำให้นิยายออนไลน์ก้าวข้ามช่วงพัฒนายุคแรกเริ่มไปอย่างรวดเร็ว!

ความสงสัยนี้ไม่ได้เกิดแค่กับผู้อ่านทั่วไป แต่ยังรวมถึงคนในวงการด้วย

และในขณะที่ทุกคนยังคงสงสัยและหาคำตอบไม่เจอ...

จู่ๆ ผู้เขียนนิยายเรื่อง “ย้อนเวลากลับไปเป็นท่านอ๋อง” ที่ใช้นามปากกา “เหล่าหลาง” ก็ได้โพสต์ข้อความในนิยายของตัวเองว่า:

“มีผู้อ่านหลายคนในพื้นที่แสดงความคิดเห็นของนิยายบอกว่า นิยายแนวข้ามเวลาที่คนยุคปัจจุบันย้อนกลับไปในอดีต เป็นแนวใหม่ที่ผมคิดค้นขึ้นมา...

ผมขอประกาศอย่างเป็นทางการตรงนี้เลยว่า:

ผู้บุกเบิกแนวนี้คือ ปู๋เย่โหว!

ก่อนที่ผมจะเขียนนิยายเรื่องนี้ ปู๋เย่โหว ซึ่งเป็นบรรณาธิการใหญ่ของเว็บไซต์ ได้ใช้เวลาหนึ่งวันเต็มๆ เพื่อสอนพวกเรานักเขียนกว่า 300 คน โดยครอบคลุมทุกแนว ไม่ว่าจะเป็น ข้ามเวลา เกิดใหม่ เกมออนไลน์ จอมยุทธ์ เทพสงคราม ลูกเขยตกอับ ฯลฯ

และที่สำคัญคือแนวเซียนของปู๋เย่โหว

ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกคุณเห็นในเว็บไซต์นี้ ล้วนมาจากความคิดและแรงบันดาลใจที่ปู๋เย่โหวมอบให้เราโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย!

ขอคารวะปู๋เย่โหว!

ทั้งที่นิยายเหล่านี้ ปู๋เย่โหวสามารถเขียนเองได้ และจะเขียนได้ดีกว่าพวกเราหลายเท่า แต่เขากลับเลือกแบ่งปันแนวคิดเหล่านี้ให้กับพวกเราอย่างไม่มีเงื่อนไข! ท่านคือผู้บุกเบิกวงการนิยายออนไลน์ คือราชาไร้มงกุฎแห่งวงการ และเป็นดั่งเทพในใจของพวกเราทุกคน…”

ในขณะเดียวกัน นักเขียนคนอื่นๆ ในเว็บไซต์ก็ได้โพสต์ข้อความในลักษณะเดียวกัน โดยกล่าวว่าทุกอย่างที่พวกเขาเขียน ล้วนได้รับการสอนจากปู๋เย่โหว!

โครม!

เมื่อข้อความเหล่านี้แพร่กระจายออกไป คนทั้งโลกออนไลน์ต่างตกตะลึง นิยายออนไลน์ที่พวกเขาอ่านและหลงใหล ล้วนเป็นไอเดียจากปู๋เย่โหว!

...

แพลตฟอร์มจี๋กวง

ชาวเน็ตถึงกับอึ้ง!

“ข้อความที่นักเขียนโพสต์ พูดจริงใช่ไหม? นิยายเกือบทั้งหมดบนเว็บไซต์นิยายดาวฟ้าล้วนเป็นไอเดียของปู๋เย่โหว!”

“ทั้งหมด!?”

“เป็นไปได้ยังไง!”

“เขาคิดไอเดียพวกนี้ได้ยังไงกัน!”

“ไม่เคยหมดมุขเลยหรือไง!”

“นี่มันเหมือนโรงงานขายส่งนิยายชัดๆ!”

“แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงของฉู่ฉือก็เหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ทำเพลงขายส่งในไลฟ์สดได้แบบสบายๆ และแรงบันดาลใจในการแต่งนิยายของปู๋เย่โหวก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน!?”

“นี่มันพฤติกรรมสไตล์ฉู่ฉือชัดๆ!”

“ว่าแล้ว ทำไมอยู่ๆ ถึงมีนิยายแนวใหม่และสไตล์ใหม่ๆ ปรากฏขึ้นมาพร้อมกัน ที่แท้ก็เป็นเพราะปู๋เย่โหวควบคุมทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง!”

…

สำนักพิมพ์น่าเซิน

ทุกคนถึงกับมึนงง!

“นี่คือเหตุผลที่ปู๋เย่โหวกลายเป็นบรรณาธิการใหญ่ของเว็บนิยายบลูสตาร์หรือไง? นิยายที่ดูแปลกประหลาดเหล่านั้น ดันเป็นไอเดียของเขาทั้งหมด?”

“???”

“นี่มันตัวประหลาดอะไรเนี่ย!”

“ให้ตายสิ สำนักพิมพ์เฉินฮวา!”

“ถ้าพวกเขาไม่แย่งตัวไป ปู๋เย่โหวยังคงอยู่กับเราที่น่าเซินแน่นอน!”

“สิ่งที่เราสูญเสียไป อาจจะไม่ใช่แค่ยอดนักเขียนที่มีพลังดึงดูดตลาดมหาศาล แต่ยังเสียคลังไอเดียนิยายไปด้วย!”

“ถ้ารู้ว่าปู๋เย่โหวเก่งขนาดนี้ เราคงยอมให้เขาเป็นบรรณาธิการใหญ่ไปแล้ว!”

“บรรณาธิการใหญ่?”

“ให้เขาเป็นประธานสำนักพิมพ์น่าเซินยังได้เลย!”

…

สำนักพิมพ์เทียนกวง

ทั้งบริษัทเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา!

“รวมบรรณาธิการของทั้งสำนักพิมพ์เข้าด้วยกันก็ยังคิดไอเดียใหม่ๆ ได้ไม่เท่ากับที่เขาคิดคนเดียว!”

“แม่เจ้า!”

“ที่สำคัญคือ ไอเดียพวกนี้เขาสามารถเขียนเองได้แท้ๆ แต่กลับแบ่งปันออกมาให้คนอื่นทั้งหมด!”

“ฉันนึกว่าเขาเป็นเพียงผู้บุกเบิกนิยายแนวเซียน!”

“ไม่นึกเลยว่า เขาคือผู้บุกเบิกยุคของนิยายออนไลน์!”

“แค่การสร้างนิยายแนวเซียนก็ถือว่าน่าทึ่งพอแล้ว!”

“สมองของเขาทำงานยังไงเนี่ย!”

“นี่คือคนคนเดียวที่สร้างยุคของนิยายออนไลน์เลยเหรอ!?”

“แบบนี้แล้ว บรรดาบรรณาธิการที่เหลือจะทำงานกันยังไงต่อไปล่ะ? นักเขียนนิยายออนไลน์ในอนาคตทุกคนคงกลายเป็นศิษย์ของปู๋เย่โหวกันหมดแน่ๆ!”

...

ทุกคนสามารถจินตนาการได้ไม่ยากว่า หากวงการนิยายออนไลน์เติบโตขึ้นในอนาคต ทุกอย่างล้วนมีปู๋เย่โหวเป็นรากฐาน เขาคือแหล่งกำเนิดของนิยายออนไลน์!

ในแง่หนึ่ง

นี่ก็คือ “ครูผู้สร้างศิษย์เต็มแผ่นดิน”!

นี่คือความสามารถของ 3C แห่งคุนเผิง งั้นหรือ? ทำไมแต่ละคนถึงเก่งเกินไปแบบนี้! ฉู่ฉือแต่งเพลงในไลฟ์สดแบบขายส่งได้ง่ายๆ จวินหลิน ก็มีไอเดียโฆษณาและวาไรตี้โชว์ที่ล้ำหน้ากว่าใคร ตอนนี้ปู๋เย่โหวก็มาทำการขายส่งนิยายออนไลน์อีก...

ใครยังถามอยู่บ้างว่าใน 3C แห่งคุนเผิง ใครคือคนแบก?

มันชัดเจนอยู่แล้วว่า ตรีศูลทั้งสาม ต่างก็แบกไปพร้อมกัน!

ในขณะเดียวกัน ที่สำนักพิมพ์เฉินฮวา พนักงานทุกคนต่างก็ช็อกกับความสามารถของปู๋เย่โหว แต่สิ่งที่พูดถึงกันมากที่สุดกลับเป็นข่าวลือเกี่ยวกับประธานคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่ง

ไป๋ตี้ หลินจือไป๋!

หลินจือไป๋เองก็รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงท่าทีของพนักงานในบริษัท เหมือนกับช่วงที่ตัวตนของเขาในฐานะไป๋ตี้เพิ่งถูกเปิดเผย แต่เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะเขารู้ว่า หากอยากทำงานใหญ่ก็ไม่ควรสนใจคำพูดของคนอื่น หากเขายอมถอยแม้เพียงนิดเดียว โปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ก็คงไปต่อไม่ได้

อย่างไรก็ตาม…

ตอนนี้สิ่งที่เว็บนิยายบลูสตาร์แสดงออกมายังเป็นแค่ศักยภาพในอนาคต ความสำเร็จที่แท้จริงยังขึ้นอยู่กับยอดสมัครสมาชิกของผู้อ่านหลังจากนิยายเริ่มเปิดขาย เพราะนักเขียนส่วนใหญ่หาเลี้ยงชีพจากยอดสมาชิกมากกว่าค่าของขวัญ ดังนั้นตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะหลงระเริง วงการเองก็คงกำลังจับตามองอยู่เหมือนกัน

ไม่ต้องเดาเลย

ถ้าผลงานเหล่านี้สามารถทำเงินจากยอดสมาชิกได้จริง วงการอื่นๆ คงกระโดดเข้ามาในกระแสนิยายออนไลน์นี้ และเริ่มสร้างเว็บไซต์ตามกันเป็นแถว

แต่ในอดีต ฉีเตี้ยนเคยครองตลาดเป็นเจ้าหนึ่งเดียว

เว็บไซต์อื่นตามยังไงก็ไม่ทัน

หลินจือไป๋เชื่อว่า การที่เขาชิงลงมือก่อนจะทำให้เว็บนิยายบลูสตาร์ครองตลาดเป็นเจ้าหนึ่งเดียวได้เช่นกัน แม้คู่แข่งจะตามมาก็ทำได้แค่เก็บเศษผลประโยชน์ เพราะนักเขียนคลื่นลูกแรกที่สร้างผลงานสำเร็จอยู่กับเขาเกือบทั้งหมดและในอนาคตก็จะมีระบบสัญญาผูกมัดตามมา

นักเขียนจะมีระดับตั้งแต่ ระดับหนึ่งถึงระดับห้า

หากนักเขียนที่ผลงานออกมาแล้วได้รับความนิยมสูง เขาจะเสนอ สัญญานักเขียนระดับเทพให้ หากนักเขียนคนนั้นสามารถสร้างผลงานเด่นได้ต่อเนื่อง 2-3 เรื่อง ก็จะได้รับ สัญญานักเขียนระดับแพลตินัม

ในอดีต ฉีเตี้ยนใช้วิธีนี้ประสบความสำเร็จมาแล้ว

หลินจือไป๋จึงนำรูปแบบนี้มาใช้ เพราะมันพิสูจน์แล้วว่าได้ผล!

...

ไม่กี่วันต่อมา

ที่ประชุมภายในของสำนักพิมพ์ตำนาน หลินจือไป๋ได้ทำการปรับเปลี่ยนตำแหน่งของบุคลากรระดับกลางบางส่วน โดยเน้นการจัดการกับ "พวกตีสองหน้า"

ก่อนหน้านี้ มีเจ้าหน้าที่ระดับกลางบางคนที่ไม่พอใจในตัวเขา และแอบพูดจาเหน็บแนมเกี่ยวกับโปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ของเขาอยู่บ่อยครั้ง

ตอนนี้หลินจือไป๋มีเหตุผลที่ชัดเจนในการจัดการ

เสียงคัดค้านจากผู้บริหารระดับสูงมีไม่มากนัก เพราะศักยภาพของเว็บนิยายบลูสตาร์นั้นชัดเจน แม้ว่ายังไม่อาจสรุปได้ว่าจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่หรือไม่ แต่ก็ยังไม่ถือว่าล้มเหลวอย่างแน่นอน สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ หลินจือไป๋สังเกตว่าเหรินเจียชุน รองบรรณาธิการใหญ่ของสำนักพิมพ์กลับมาสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่ในวันนี้

นี่กำลังเปลี่ยนข้างหรือเปล่า?

เลิกตามใจพี่สามของเขาแล้ว?

หลินจือไป๋เองก็ไม่รังเกียจที่จะให้โอกาสเหรินเจียชุน “กลับใจ” แต่ยังต้องสังเกตพฤติกรรมของเขาอีกสักระยะ หากพบว่ายังทำตัวตีสองหน้า ก็จะตัดออกโดยไม่ลังเล

แน่นอนว่า...

ตอนนี้ยังไม่สามารถจัดการกับผู้บริหารระดับสูงได้โดยตรง แม้ว่าความน่าเชื่อถือของหลินจือไป๋จะเพิ่มสูงขึ้นมาก แต่ก็ยังไม่ถึงระดับที่สามารถเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของผู้บริหารได้อย่างอิสระ เพราะอาจทำให้บริษัทเกิดความวุ่นวายภายในได้

หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง

หลัวต๋า รองประธานบริษัทมีสีหน้าไม่สู้ดี

“ดูเขาทำตัวได้ใจสิ! เว็บนิยายบลูสตาร์ยังไม่แน่ว่าจะสำเร็จเลย นิยายออนไลน์แม้จะได้รับความนิยมสูง แต่ใครจะรู้ว่ามันอาจเป็นแค่ภาพลวงตา นิยายเบาสมองไร้แก่นสาร ใครจะอยากจ่ายเงินสมัครอ่านกันมากนัก?”

“รอดูอีกสักเดือนเถอะ”

เป้ยลี่ บรรณาธิการใหญ่ของสำนักพิมพ์ก็รู้สึกไม่พอใจเช่นกัน ในการปรับตำแหน่งบุคลากรวันนี้ คนของเขาหลายคนถูกลดบทบาทลง

หลัวต๋าเองก็ไม่ต่างกัน

ตอนนี้ทั้งสองคนรู้สึกเหมือนกำลังตกที่นั่งลำบาก จึงหันมาจับมือกันเพื่อปลอบใจกันและกัน แต่ชั่วขณะนี้ก็ยังไม่สามารถหาวิธีตอบโต้ได้ เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับโปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ จึงไม่ได้ส่งคนของตัวเองเข้าไปมีบทบาทในโปรเจกต์

ตอนนี้ก็ทำได้แค่รอดูว่า เมื่อถึงเวลาที่นิยายเริ่มขาย จะสามารถทำเงินให้บริษัทได้หรือไม่ หากทำเงินได้น้อย โปรเจกต์นี้ก็จะไม่ได้ถูกนับว่าเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่แต่อย่างใด

เดิมทีพวกเขามีเหรินเจียชุนเป็นพวก

ก่อนหน้านี้ ทั้งสามคนร่วมมือกันต่อต้านหลินจือไป๋อย่างแนบเนียน แต่เมื่อโปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ถูกเปิดตัว เหรินเจียชุนกลับแยกตัวออกมา และเริ่มสนับสนุนหลินจือไป๋ในหลายๆ ด้านโดยไม่สนใจว่าจะขัดใจหลินชิว

พูดได้ว่า

ในเวลานี้...

ทุกสายตาในวงการต่างจับจ้องไปที่เว็บนิยายบลูสตาร์เพื่อดูว่านิยายออนไลน์ จะสามารถทำให้ผู้อ่านยอมจ่ายเงินเพื่อสมัครอ่านได้จริงหรือไม่

ความคิดเห็นในวงการยังคงแบ่งออกเป็นสองฝ่าย

บางคนเชื่อว่าผู้อ่านยอมจ่ายเงินแน่นอน เพราะพวกเขาแสดงความกระตือรือร้นด้วยการให้ของขวัญอย่างไม่ขาดสาย ขณะที่บางคนเชื่อว่าการให้ของขวัญนั้นเป็นเรื่องชั่วครั้งชั่วคราว สิ่งสำคัญคือจำนวนผู้สมัครสมาชิก ซึ่งเป็นตัววัดผลจริง แต่การสมัครสมาชิกนั้นดูเหมือนไม่มีความมั่นคงเท่ากับการขายหนังสือจริงที่ผู้อ่านสามารถจับต้องและสะสมได้

แต่หลินจือไป๋กลับไม่มีความกังวลในเรื่องนี้

ในอดีตเว็บไซต์นิยายฉีเตี้ยน แม้จะเผชิญกับปัญหาละเมิดลิขสิทธิ์อย่างร้ายแรงในประเทศจีน แต่ก็ยังมีผู้อ่านจำนวนมากยินดีจ่ายเงินเพื่อสมัครอ่านนิยายออนไลน์ ดังนั้นในโลกนี้ที่แทบไม่มีการละเมิดลิขสิทธิ์เลย ผลลัพธ์ของการสมัครสมาชิกต้องดีกว่าอดีตแน่นอน!

“ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จ…”

หลินจือไป๋หรี่ตาลงอย่างครุ่นคิด เขาเตรียมการที่จะลงมือจัดการกับผู้บริหารระดับสูงแล้ว และเป้าหมายแรกของเขาก็คือเป้ยลี่!