เมื่อเห็นเซี่ยจิ้งและเย่เฟยที่เดินออกไปด้วยท่าทีหงุดหงิด ผู้พิพากษาที่รับผิดชอบการไกล่เกลี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดกับซูไป๋และจางถงเหว่ยว่า
"เนื่องจากฝ่ายจำเลยไม่เห็นด้วยกับการไกล่เกลี่ยต่อไป ฝ่ายโจทก์จึงสามารถเตรียมคำฟ้องและเอกสารฟ้องร้องได้แล้ว"
"สามารถดำเนินการฟ้องร้องต่อศาลได้เลย"
หลังจากที่ผู้พิพากษาจัดเรียงเอกสารเรียบร้อยแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์อื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้น เขาจึงไม่ได้พูดคุยกับฝ่ายโจทก์มากนักก่อนจะออกจากห้องไกล่เกลี่ย
จางถงเหว่ยมองแผ่นหลังของผู้พิพากษาที่เดินจากไปด้วยความกังวลก่อนจะถามว่า
"ทนายซู ผู้พิพากษาดูเหมือนไม่ค่อยพอใจเลย พวกเรายื่นข้อเสนอการไกล่เกลี่ยที่เกินไปหรือเปล่า?"
ซูไป๋กลับดูสบายใจและย้อนถามกลับ
"พวกเรายังไม่ได้พูดด้วยซ้ำว่าทำไมถึงยื่นข้อเสนอนี้ ฝ่ายตรงข้ามก็เดินหนีไปแล้ว จะบอกว่าเงื่อนไขของเรามากเกินไปจนทำให้ผู้พิพากษาโกรธได้ยังไง?"
สิ่งสำคัญที่สุดของการไกล่เกลี่ยคืออะไร?
ก็ต้องเป็นการไกล่เกลี่ยสิ!
โดยปกติแล้ว ในการเจรจาไกล่เกลี่ย ใครจะเอาไพ่เด็ดของตัวเองออกมาโชว์ก่อน?
ทุกคนก็ต้องตั้งข้อเสนอแบบเว่อร์ ๆ ไว้ก่อนแล้วค่อย ๆ ต่อรองลดหย่อนกันทีละนิดจนได้ข้อสรุปที่พอใจทั้งสองฝ่าย
เงื่อนไขที่เขายื่นไปนั้นแม้จะดูเกินจริง แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
สิ่งที่ทำให้ผู้พิพากษาไม่พอใจจริง ๆ คือท่าทีของเย่เฟยและเซี่ยจิ้งที่เดินออกไปกลางคัน โดยไม่สนใจและไม่ให้ความเคารพต่อการไกล่เกลี่ย ไม่ใช่เพราะข้อเสนอของฝ่ายโจทก์แต่อย่างใด
เมื่อจางถงเหว่ยเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"เข้าใจแล้ว ทนายซู ต่อไปพวกเราต้องทำอะไรต่อ?"
"จากนี้ไปก็ง่ายแล้ว ผู้พิพากษาบอกไว้แล้วว่าให้เราจัดเตรียมคำฟ้องและเอกสารประกอบการฟ้องร้อง ซึ่งผมได้เตรียมไว้หมดแล้ว"
"โอเค โอเค"
จางถงเหว่ยพยักหน้าอย่างจริงจัง
หลังจากความพยายามในการไกล่เกลี่ยล้มเหลว ซูไป๋ก็ส่งเอกสารฟ้องร้องต่อศาลทันที
ไม่นานศาลก็รับเรื่องและกำหนดวันนัดพิจารณาคดี พร้อมแจ้งให้ทนายความและคู่กรณีทั้งสองฝ่ายทราบ
...
ที่สำนักงานกฎหมายหนานหยวน
เย่เฟยมองไปที่กลุ่มแฟนคลับของตัวเองและเห็นว่ามีแฟนคลับคนหนึ่งที่ใช้ชื่อว่า "เสวี่ย" ได้โพสต์ข้อความลงในกลุ่ม
"ศาลชั้นต้นของหนานตูได้รับพิจารณาคดีแล้ว คราวนี้ก็มีพี่สาวอีกคนที่กำลังจะชนะคดี! ใครที่ต้องการฟ้องหย่ารีบติดต่อฉันได้เลย!!"
หลังจากโพสต์เสร็จ
เย่เฟยมองไปที่ "เสวี่ย" แต่ก็ไม่เห็นการตอบสนองใด ๆ เธอได้แต่ถอนหายใจ
นี่เป็นคดีใหญ่เลยนะ!
ถ้าหากเธอชนะคดีนี้ได้ ทรัพย์สินสามสิบล้าน อย่างน้อยเธอก็สามารถรับค่าทนายได้เป็นล้าน!
แต่น่าเสียดาย…
แม้ว่า "เสวี่ย" จะไม่ตอบอะไร แต่ในกลุ่มแฟนคลับกลับคึกคักขึ้นมาทันที
"ว้าว! ใครกันที่โชคดีขนาดนี้! มาสอนเทคนิคหน่อยเร็ว!"
"อิจฉาจริง ๆ! ฉันเองก็อยากเลิกกับสามีขี้แพ้ของฉันนานแล้ว แต่ทรัพย์สินทั้งหมดอยู่ที่พ่อแม่เขา ถ้าหย่าก็ไม่ได้อะไรเลย ฮืออออ น่าอิจฉามาก!"
"ใช่ ๆ อีกคนกำลังจะประสบความสำเร็จแล้ว ยินดีด้วย! ขอให้มีโชคดี!"
"ขอรับโชคดีด้วย! ฉันเบื่อชีวิตแบบนี้เต็มทีแล้ว ถ้าไม่ติดว่าอยากแบ่งทรัพย์สินก่อนแต่งของสามี ฉันคงเลิกไปนานแล้ว เมื่อไหร่จะได้ให้ทนายเย่เฟยช่วยฟ้องหย่าให้บ้างนะ! อิจฉาจริง ๆ!!"
หลี่เสวี่ยเจินอ่านบทสนทนาในกลุ่มแล้วรู้สึกขยะแขยง
เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมบางคนถึงมองว่าการแต่งงานเป็นแค่การซื้อขาย
เธอจึงแคปภาพทั้งหมดและส่งให้ซูไป๋
"ทนายซู นี่คือข้อมูลล่าสุดจากกลุ่มแฟนคลับค่ะ"
"ดีมาก!"
"ทำได้ดี! ถ้าทำต่อไปเรื่อย ๆ จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหุ้นส่วนของบริษัทแน่นอน!"
หลังจากให้กำลังใจหลี่เสวี่ยเจินแล้ว ซูไป๋ก็นำเอกสารทั้งหมดมาจัดระเบียบพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมา
คดีนี้ต้องชนะอย่างแน่นอน!
และบางที…อาจมีรางวัลพิเศษรอเขาอยู่ด้วย!
...
วันพิจารณาคดีมาถึง!
ในขณะที่กำลังจะเข้าห้องพิจารณาคดี เย่เฟยยังคงโฆษณาตัวเองในกลุ่มแฟนคลับ
"พี่สาวทุกคน อีกหนึ่งคดีฟ้องหย่ากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว! รอฟังข่าวดีจากฉันได้เลย! ใครที่อยากฟ้องหย่า ติดต่อฉันมาได้เลย!"
ในกลุ่มแฟนคลับ ทุกคนต่างให้การสนับสนุนเธออย่างเต็มที่
"รอทนายเย่เฟยกลับมาพร้อมชัยชนะ!!"
"ใช่ ๆ ครั้งนี้ต้องชนะอีกแน่!"
"ขอแสดงความยินดีล่วงหน้า!"
"+1 +1 +1 +1 +1"
ห้องพักก่อนเข้าพิจารณาคดี
หลี่เสวี่ยเจินรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะนี่เป็นครั้งที่สองที่เธอได้เข้าร่วมการพิจารณาคดีในฐานะทนายฝึกหัด
และครั้งนี้…เธอมีความมั่นใจในตัวซูไป๋อย่างเต็มเปี่ยม!
หากชนะคดีครั้งที่สอง
นั่นหมายความว่าเธอจะเป็นทนายฝึกหัดที่มีอัตราชนะ 100% จากสองคดี!
สุดยอดไปเลย!
ซูไป๋มองไปยังหลี่เสวี่ยเจินที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับความสำเร็จของตัวเองแล้วส่ายหัวเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม
การชนะคดีเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว
หากต้องดีใจ ก็สมควรดีใจ
ในขณะเดียวกัน
ภายในห้องรอของฝ่ายจำเลย
เซี่ยจิ้งยังคงรู้สึกกังวลอยู่เล็กน้อย เพราะคดีนี้ไม่ใช่คดีฟ้องหย่าโดยตรง
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามออกไปด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ
"ทนายเย่ คดีนี้มันไม่ใช่คดีฟ้องหย่า... พวกเราจะชนะได้ไหม?"
เย่เฟยมองเห็นความกังวลของเซี่ยจิ้งจึงยิ้มบาง ๆ และปลอบใจว่า
"พี่สาว ไม่ต้องห่วงเลยนะ ฝ่ายตรงข้ามฟ้องคุณด้วยข้อหาฉ้อโกงแต่ใจความของคดีนี้ก็ยังเกี่ยวกับเรื่องแต่งงานอยู่ดี คุณกับจางถงเหว่ยแต่งงานกันจริง ๆ แล้วเขาจะฟ้องอะไรได้?"
"นอกจากนี้ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้เป็นทนายความด้านคดีอาญาโดยเฉพาะ แต่ฝั่งตรงข้ามก็มาจากสำนักงานทนายความไป๋จวิน ซึ่งเป็นสำนักงานที่ให้คำปรึกษาด้านกฎหมายครอบครัวเหมือนกัน"
"ทนายจากสำนักงานกฎหมายเล็ก ๆ แบบนั้น ไม่มีทางเอาชนะฉันได้หรอก!"
"หรือว่าคุณไม่เชื่อมั่นในตัวฉัน?"
คำพูดของเย่เฟยทำให้เซี่ยจิ้งรู้สึกสบายใจขึ้น เธอจึงค่อย ๆ คลายความกังวลลง
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่ศาลก็เดินเข้ามาในห้องรอ
เขาแจ้งให้คู่กรณีและทนายทั้งสองฝ่ายเข้าสู่ห้องพิจารณาคดี
เมื่อทุกคนเข้ามานั่งประจำที่แล้ว เจ้าหน้าที่ศาลก็เริ่มต้นอ่านกฎระเบียบของศาล
ในช่วงแรกของกระบวนการพิจารณาคดี
เจ้าหน้าที่ศาลจะตรวจสอบว่าคู่กรณีและทนายความอยู่กันครบหรือไม่
จากนั้นจะอ่านกฎระเบียบของศาลให้ทุกคนฟัง
คณะผู้พิพากษา หรือ "คณะพิจารณา" ซึ่งประกอบด้วย ประธานศาลและผู้พิพากษาอีกสองคน จะเดินเข้าสู่ศาล
ประธานศาลจะประกาศเปิดการพิจารณาคดี
ตรวจสอบข้อมูลของคู่กรณีและทนาย
ประกาศข้อกล่าวหาและสอบถามว่าฝ่ายใดมีการร้องขอให้เปลี่ยนตัวผู้พิพากษาหรือไม่
ตอนนี้การพิจารณาคดีได้มาถึงขั้นตอนที่คณะพิจารณาเดินเข้าสู่ห้องพิจารณา
"ทั้งหมดลุกขึ้นยืน!"
"เชิญท่านประธานศาลและผู้พิพากษาเข้าห้องพิจารณา!"
ซ่า ซ่า ซ่า
ทุกคนในห้องพิจารณาลุกขึ้นยืนตามระเบียบ
ซูไป๋มองไปที่แท่นพิจารณาคดีซึ่งมีป้ายชื่อของผู้พิพากษาแต่ละคน
ประธานศาล: หยางอวี้
ผู้พิพากษา: เจียงฮ่าว
ผู้พิพากษา: หลิวหงเหมย
คณะพิจารณาคดีประกอบไปด้วยผู้พิพากษาชายสองคนและผู้พิพากษาหญิงหนึ่งคน
ซึ่งเจียงฮ่าวคือผู้พิพากษาคนเดียวกับที่เคยพยายามไกล่เกลี่ยคดีนี้นอกศาลมาก่อน
หยางอวี้และคณะผู้พิพากษาเดินขึ้นไปยังแท่นพิจารณา ก่อนที่หยางอวี้จะเคาะค้อนศาลประกาศเริ่มการพิจารณาคดี
"ขณะนี้ ศาลเปิดการพิจารณาคดี!"
หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าหน้าที่ศาลก็ตรวจสอบและยืนยันข้อมูลของคู่กรณีและทนายความเป็นที่เรียบร้อย
หยางอวี้เริ่มประกาศข้อกล่าวหา
"โจทก์จางถงเหว่ย ได้ยื่นฟ้องจำเลยเซี่ยจิ้ง ในข้อหาฉ้อโกงโดยอ้างเรื่องแต่งงาน"
"ฝ่ายโจทก์ ข้อกล่าวหานี้เป็นความจริงหรือไม่?"
ซูไป๋นั่งอยู่ที่โต๊ะของทนายฝ่ายโจทก์ ก่อนจะจัดแจงสูทของตนเองให้เรียบร้อยแล้วตอบกลับไปอย่างมั่นใจ
"ฝ่ายโจทก์ยืนยันว่าข้อกล่าวหาเป็นความจริงครับ"
หยางอวี้กวาดตามองเอกสารฟ้องร้องที่ถูกส่งขึ้นมาก่อนจะเคาะค้อนศาลอีกครั้ง
"ข้อกล่าวหามีมูลตามกฎหมาย"
"ขอให้ฝ่ายโจทก์นำเสนอข้อเท็จจริงและเหตุผลของการฟ้องร้อง พร้อมทั้งคำร้องขอจากศาล!"
