มิเชล พลาตินีเชื่อสมมติฐานของอ็องรี มาร์โซได้ยาก

ผลงานของเดเมียน คาร์เตอร์กำลังซื้อขายกันในราคาสูงที่สุดในบรรดาผลงานของศิลปินที่ยังมีชีวิตอยู่

บางชิ้นถึงขั้นมีราคาสูงกว่าผลงานของปาโบล ปิกัสโซด้วยซ้ำ

จึงยากจะเชื่อว่าศิลปินอย่างเดเมียน คาร์เตอร์ถูกปั้นขึ้นมาโดยตั้งใจ

“อาจมีเหตุผลอื่นก็ได้ ตามที่นายว่า มันอาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ”

“เพราะงั้นถึงต้องสืบให้รู้”

อ็องรี มาร์โซกำมือแล้วคลาย สลับไปมา

เขาสงสัยสิ่งที่เดเมียน คาร์เตอร์กับเจย์ โจปลิงทำมา แต่อย่างไรเสีย ต่อให้พวกนั้นทำผิดจริง ศักดิ์ศรีที่ถูกย่ำยีก็ไม่อาจกอบกู้คืน

การประกวดอาร์นูโวคงจบลงวันนี้ และความจริงที่ว่าพวกเขาถูกดูหมิ่นก็ไม่มีวันเปลี่ยน

“โคตรซวย”

อ็องรี มาร์โซไม่คิดจะยกโทษให้เดเมียน คาร์เตอร์ ผู้ทำให้การประกวดอาร์นูโวพังพินาศแม้แต่น้อย

หากมีการทุจริต เขาจะขุดให้ถึงแก่น และต่อให้ทุกอย่างสะอาดบริสุทธิ์ เขาก็ตั้งใจจะเอาคืนสำหรับความอัปยศอดสูเมื่อวานให้ได้

มีเพียงวิธีการเท่านั้นที่ยังคิดไม่ตก

* * *

6 ธันวาคม 2028 เวลาสองทุ่ม

สองชั่วโมงก่อนการประกวดปิดลง พิธีปิดก็เริ่มต้นขึ้น

บุคคลสำคัญในวงการศิลปะหลายคนขึ้นเวทีกล่าวแสดงความยินดีต่อความสำเร็จของการประกวดอาร์นูโว และมีการแสดงพิเศษจากวงออร์เคสตราฟิลาอาร์โมนีปารีสตามมา

เมื่อใกล้ถึงเวลาปิด การมีส่วนร่วมโหวตก็พุ่งขึ้นแบบก้าวกระโดด

ในบรรดาเหล่านั้น <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ที่ยึดตำแหน่งลุ้นแชมป์มาตั้งแต่ต้น ก็ทิ้งห่างผลงานอื่นๆ ออกไปมากในช่วงท้าย

ชาชีฮยอนซึ่งกำลังเช็กสถานะการโหวตอยู่ถึงกับตื่นเต้น

“ดูนี่สิ! ตอนนี้ช่องว่างไม่ถึงพันโหวตแล้ว!”

“ไหนขอดูหน่อย!”

โกซูยอลที่ก่อนหน้านี้บอกให้เลิกยึดติดกับอันดับ โผล่หน้าเข้ามาทันที

ท่ามกลางชาชีฮยอนกับโกฮุนที่ตกใจจนผงะถอยหลัง มีเพียงโกซูยอลกับบังแทโฮที่เบิกตากว้าง จับจ้องสถานะการโหวตของการประกวด

“ใช่เลย!”

บังแทโฮกำหมัดแน่น

สถานะการโหวต การประกวดอาร์นูโว 2028

อันดับ 1 <ความงาม (Beauté)>

คะแนนโหวต: 8,272,270 (28.0%)

อันดับ 2 <ระลอกคลื่นฤดูร้อน>

คะแนนโหวต: 8,271,329 (28.0%)

อันดับ 3 <ปากอ้ากว้าง>

คะแนนโหวต: 3,486,171 (11.8%)

ยอดโหวตรวม 29,543,824 เสียง

ก่อนพิธีปิด <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ไต่ขึ้นมาตามติด <ความงาม> ของอ็องรี มาร์โซจนหายใจรดต้นคอ

เมื่อช่องว่างเคยห่างสูงสุดถึง 140,000 โหวต โกซูยอลกับบังแทโฮที่ปลอบโกฮุนว่าอันดับไม่สำคัญก็ถึงกับกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

“ก็ว่าอยู่ ฝีมือใครซะที่ไหนกันล่ะ!”

โกซูยอลช้อนตัวโกฮุนขึ้นแล้วโยกตัวไปมาอย่างดีใจ

‘ดีใจขนาดนั้นเชียว?’

โกฮุนพลอยอารมณ์ดีไปกับความปลาบปลื้มของปู่ ก่อนจะเริ่มมึนหัวเล็กน้อย

“ใจเย็นๆ ก่อนครับ”

“ให้ใจเย็นยังไงกันเล่า!”

โกฮุนคิดว่า ถ้าจางมีแรมาเห็นภาพนี้เข้า คงไม่วายพูดสักคำสองคำแน่

พอดีใจกันอยู่พักใหญ่ พวกเขาก็เห็นว่าช่องว่างคะแนนยิ่งแคบลงไปอีก เลยแตกตื่นกันอีกรอบ

“แต่ทำไมอยู่ๆ กลายเป็นแบบนี้ได้ล่ะ?”

“น่าจะเพราะมีคนที่ยังไม่ได้โหวตค้างอยู่เยอะ ที่สำคัญตลอดเวลาก็สูสีกันอยู่ในช่วงความคลาดเคลื่อนด้วย”

บังแทโฮเอ่ยอย่างปลื้มใจต่อความสำเร็จของศิลปินในสังกัดเพียงคนเดียว ซึ่งเป็นศิลปินตัวท็อปของค่าย

“สุดท้ายทุกคนก็รู้เห็นด้วยตานั่นแหละ ปู่น่ะเชื่อมาตลอด”

โกฮุนเงยหน้ามองปู่เขม็ง

“ดูนี่หน่อยครับ”

ชาชีฮยอนชูข่าวชิ้นหนึ่งให้ดู

เป็นข่าวเกี่ยวกับการประกวดอาร์นูโว และมีคนสนใจมากจนคอมเมนต์ทะลุ 40,000 ข้อความ

“หือ?”

โกฮุนกระพริบตาปริบๆ

เป็นบทความเชิงคอลัมน์ที่คิมจีอูจากนิตยสารรายเดือนเยฮวาโพสต์ไว้

[ผู้ที่ปกป้องการประกวดอาร์นูโว]

เมื่อคืน เดเมียน คาร์เตอร์ประกาศความประสงค์ที่จะถอนตัวจากการประกวดอาร์นูโว

เดเมียน คาร์เตอร์ ศิลปินร่วมสมัยผู้เป็นตัวแทนของสหราชอาณาจักร แถลงข่าวว่า “ขัดกับความตั้งใจของผมจนกลายเป็นการพรากโอกาสของศิลปินคนอื่น” และเสริมว่า “เพื่อแก้ไขความผิดพลาดก่อนจะสายเกินไป”

สื่อและประชาชนส่วนใหญ่ปรบมือชื่นชมการตัดสินใจอันกล้าหาญของเขา

ทว่าท่ามกลางผู้ที่ยกย่องการตัดสินใจของเดเมียน คาร์เตอร์ กลับมีบางคนก้าวล้ำเส้นที่ไม่ควรก้าว

บนเว็บไซต์ฟอรั่มศิลปะอย่างมิเคลันเจโลและเรดดิต มีการโพสต์ข้อความทำนองนี้

[แนบรูป]

กล่าวกันว่าด้วยบุญคุณของเดเมียน คาร์เตอร์ ทำให้ <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> คว้าแชมป์และรองแชมป์มาได้

จริงหรือ?

นับตั้งแต่การประกวดอาร์นูโวเริ่มต้น <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ถูกค้นหาในกูเกิล เฉลี่ยวันละ 1,373,019 ครั้ง

ขณะที่ <การลาจาก> ของเดเมียน คาร์เตอร์ ในช่วงเวลาเดียวกันถูกค้นหาเฉลี่ย 30,325 ครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น ตามข้อมูลจากแอปพลิเคชันทางการของการประกวดอาร์นูโว ผู้เข้าชมงานคิดเป็น 99.8% หรือจำนวน 13,002,955 คน ได้ชม <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน>

ซึ่งต่างจาก <การลาจาก> ที่มีผู้ชม 7,947,698 คน อยู่มาก

ตัวเลขที่ <การลาจาก> เคยนำหน้า <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> คือคะแนนโหวตระหว่างทางที่ถูกพลิกในวันที่สี่

บางคนอาจสงสัยว่า คนชมน้อยกว่าแต่ได้คะแนนมากกว่า แปลว่าเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมกว่าหรือไม่

อย่างไรก็ตาม ตัวเลขการนับคะแนนระหว่างทางก็เป็นเพียงกระบวนการดำเนินงานเท่านั้น

จำนวนคะแนนที่เพิ่มเข้ามาในวันที่ 6 และ 7 มากกว่าผลรวมจนถึงวันที่ 5

ความจริงแล้ว <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ที่เคยแผ่วลงชั่วคราวในวันที่ 4–5 จนเห็นช่องว่างของคะแนน ก็กำลังไล่ช่องว่างกับ <ความงาม> ให้เหลือต่ำกว่าหนึ่งหมื่นโหวตในช่วง 12 ชั่วโมงก่อนปิดงาน

ต่อให้เดเมียน คาร์เตอร์ไม่ถอนตัว ก็ยังไม่อาจมั่นใจได้ว่าเขาจะชนะ

บางคนชื่นชมการกระทำของเดเมียน คาร์เตอร์ที่ต้องการปกป้องจิตวิญญาณของการประกวดอาร์นูโว

ผู้เขียนเองก็เคารพและยกย่องการตัดสินใจอันกล้าหาญของเขาเช่นกัน ทว่าไม่อาจมองข้ามได้ว่า มีคนซึ่งปกป้องความหมายของการประกวดอาร์นูโวด้วยวิธีที่ต่างออกไปแต่กลับถูกกลบเสียง

ก็คือผู้สร้างสรรค์ <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน>

สองชิ้นนี้ต่างจากผลงานระดับหัวตารางอื่นๆ ตรงที่ผู้สร้างสรรค์ยังไม่ถูกเปิดเผยอย่างชัดเจน

ครั้งหนึ่งเคยมีการคาดเดาว่า <ความงาม> อาจเป็นผลงานของโกฮุน แต่สุดท้ายบรรดานักวิจารณ์บางส่วนก็สรุปว่า “มีความเป็นไปได้” ทว่าก็ยังยืนยันให้แน่ชัดไม่ได้

ถ้าเช่นนั้น เหตุใดผู้สร้างสรรค์ <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> จึงปิดบังตัวตน และเหตุใดอัจฉริยะจิตรกรอย่างโกฮุนจึงไม่เปิดเผยผลงานของตน

ผู้เขียนเห็นว่าคนเหล่านี้ต่างหากที่รักษาจิตวิญญาณของการประกวดอาร์นูโวไว้

การยืนหยัดปกป้องความเป็นนิรนามจนถึงที่สุด นั่นคือการให้เกียรติแก่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่ร่วมเวทีเดียวกัน

เพื่อเห็นแก่ผู้จัดเตรียมการประกวดอาร์นูโว ผู้เข้าแข่งขันก็ควรทำเช่นเดียวกับพวกเขา

ถ้าอย่างนั้น ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ เป็นอย่างไรบ้าง

ผู้เข้าแข่งขัน 977 คน ซึ่งมีจำนวนมากกว่าครึ่งเล็กน้อย ได้หลีกเลี่ยงการระบุชื่อจริงของตนบนผลงาน

แม้ท้ายที่สุดผลงานส่วนใหญ่จะถูกเฉลย แต่ก็มีมากกว่ากึ่งหนึ่งที่บิดพลิ้วสไตล์ประจำตัวจนหากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญหรือแฟนตัวจริงก็ยากจะรู้ได้ว่าเป็นของใคร

เมื่อเทียบกับศิลปินคนอื่นที่โพสต์ภาพผลงานของตนลงบน SNS หรือใช้รูปแบบชุดผลงานและสัญลักษณ์ประจำตัวอย่างไม่กั๊ก ผู้เข้าแข่งขัน 977 คนนี้บริสุทธิ์เพียงใดกัน

และแม้ยามที่ต้องชิงชัยเพื่อแชมป์ ผู้สร้างสรรค์ <ความงาม> และ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ที่ยังคงไม่เปิดเผยตัวตนจนถึงที่สุดนั้น จะถูกมองอย่างไร

เราไม่รู้ว่าบรรดาผู้รักศิลปะจะสรุปอย่างไรต่อผู้เข้าแข่งขันสองกลุ่มที่เลือกกระทำต่างกันในสถานการณ์เดียวกันนี้

คืนนี้เวลา 22:00 น. เรามารอดูกัน

-คิมจีอู (เยฮวา)

บทความเชิงรุกและตรงไปตรงมาของคิมจีอูถูกสื่อหลายแห่งหยิบไปอ้างอิง ส่งผลให้มีผู้คนหลายล้านเข้ามาอ่าน

สาธารณชนตอบรับทันที

พวกเขาตระหนักถึงข้อเท็จจริงที่เผลอมองข้ามไปชั่วคราวเพราะมัวแต่มุ่งความสนใจไปยังศิลปินผู้ยิ่งใหญ่อย่างเดเมียน คาร์เตอร์

พวกเขาเห็นพ้องกับข้อโต้แย้งของคิมจีอูอย่างยิ่ง

└ นี่แหละถูกแล้ว 555555

└ เออ ว่ากันตรงๆ เดเมียน คาร์เตอร์ก็สุดยอดนะ แต่คนที่ไม่โผล่มาจนถึงที่สุดอย่างผู้สร้าง <ความงาม> กับ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> นั่นแหละของจริงไหม?

└ สำหรับเดเมียน คาร์เตอร์ เงิน 1 ล้านยูโรคงไม่ใช่เรื่องต้องเอาชีวิตเข้าแลกหรอก

└ แต่ก็อย่าลดทอนเครดิตเดเมียนกันเลยนะ เขายอมสละแชมป์งานใหญ่เชียวนะ

└ พวกแกเมื่อก่อนยังอวยเดเมียนกันนักหนา บอกว่า <ความงาม> กับ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> จะได้แชมป์เพราะเดเมียนช่วย พอถึงตอนนี้มาพล่ามอะไรไม่เข้าท่า 555

└ คำว่าติ่งทำให้เกิดแอนตี้ มันอาจจะจริงว่ะ พอเหอะ เอาพอประมาณหน่อย

└ ลองคิดดูดิ คนสร้าง <ความงาม> กับ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> จะของขึ้นแค่ไหน 555555 ยังไม่ชัวร์ด้วยซ้ำว่าจะได้แชมป์ ดันบอกจะยกให้ซะงั้น 555

└ ลองไปหาดูมา ตามที่บทความบอกเลย นอกจากคะแนนนับระหว่างทางแล้ว <ความงาม> กับ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ถล่มยับจริงปะ

└ นักข่าวกากๆ ก็เวอร์เกินเพื่อยอดวิวอีกแล้ว ไร้สาระว่าผลงานที่ชนะสละตำแหน่งอะไรนั่นแหละ

└ นักข่าวเกาหลีใต้ไปเคียดแค้นเดเมียน คาร์เตอร์อะไรนักหนาถึงเขียนบทความแบบนี้?

└ จริง แอบรู้สึกว่ารอบก่อนก็พยายามดิสเครดิตเดเมียน คาร์เตอร์อยู่

└ ดิสเครดิตบ้าอะไรล่ะ 555 บทความนี้ชมการกระทำของเดเมียนด้วยซ้ำ แล้วก็เตือนให้เรานึกถึงสิ่งที่ลืมไปต่างหาก

└ นั่นไงๆ ดูสิ ไม่มีใครด่าเดเมียนสักคน แต่พอทำตัวแบบนั้นแล้ว เห็นใจเดเมียนขึ้นมาจริงๆ

└ ก็เพราะพวกแกนี่แหละทำให้เดเมียนโดนด่า ช่วยเงียบๆ หน่อยเถอะ

└ แต่พอดูแบบนี้แล้วก็เจ็บใจนะ ไม่ใช่แค่ <ความงาม> กับ <ระลอกคลื่นฤดูร้อน> ยังมีคนที่ไม่เปิดเผยตัวเองตั้ง 977 คนแน่ะ

└ นั่นสิ คนที่ทำงานของตัวเองเงียบๆ เลยไม่ค่อยถูกจับตา

└ จะว่าไป คนโปรโมตก็พอเข้าใจได้เหมือนกัน เพราะถ้าอยู่นิ่งๆ ก็ลงเอยแบบนั้น ไม่รู้ว่าทางไหนถูกกันแน่

└ ดูสิ เดเมียนเองก็ว่าถูกต้องนะ

└ [เดเมียน คาร์เตอร์, “เป็นข้อชี้แนะที่ถูกต้อง ผมหวังว่าศิลปินที่ทำงานเงียบๆ จะได้ถูกแสงสปอตไลต์บ้าง”]

└ โอ้ย~ นี่แหละเดเมียน คาร์เตอร์ของจริง

“นักข่าวคิมจีอูทำผลงานชิ้นโบแดงเลยนะครับ”

บังแทโฮที่กำลังไล่อ่านคอมเมนต์ยิ้มกว้างพลางพูดขึ้น

* * *

“ฮือเฮะเฮะ”

คิมจีอูหัวเราะขณะดูคอมเมนต์ที่ไหลขึ้นมาแบบเรียลไทม์

โทสะที่พลุ่งพล่านตั้งแต่เช้า หายไปไหนหมดก็ไม่รู้

มีเพียงความซาบซึ้งที่เสียงของตนส่งไปถึงโลกภายนอกได้

“ยินดีด้วยนะ จริงๆ เลย”

เมื่อนักข่าวอีอินโฮเดินเข้ามาพร้อมกาแฟ คิมจีอูก็เกาหัวแกรกๆ

“แค่ดวงดีน่ะค่ะ”

บทความของคิมจีอูถูกเผยแพร่ได้ไม่นาน ก็มีอินฟลูเอนเซอร์หลายคนหยิบไปพูดถึง

ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอริค ดาวเออร์ วิตนีย์ โพสต์ลิงก์บทความของคิมจีอูบนบัญชี SNS พร้อมข้อความว่า “ความจริงที่เรามองข้าม”

นิวทูปเบอร์ อเล็กซ์ ก็หยิบคอลัมน์ของคิมจีอูไปวิเคราะห์ในรายการ

จางมีแร ผู้ดูแลช่องนิวทูบที่มียอดผู้ติดตามหนึ่งล้านคน ก็อัปโหลดคลิปสั้นๆ แสดงความเห็นด้วยกับประเด็นดังกล่าว ช่วยขับเคลื่อนเรื่องนี้อีกแรง

เมื่อนักวิจารณ์บางส่วนรวมถึงนักประวัติศาสตร์ศิลป์ แคโรไลน์ สตริก ออกมาแสดงความเห็น บทความของคิมจีอูก็แพร่ไปทั่วทั้งยุโรปและอเมริกาเหนืออย่างรวดเร็ว

“การคว้าโอกาสก็ถือเป็นฝีมือเหมือนกันนะครับ บทความของคุณจีอูนั่นแหละที่ขยับเขยื้อนพวกเขาได้”

พอได้ยินคำพูดของอีอินโฮ คิมจีอูก็รู้สึกจุกแน่นขึ้นมาที่ลำคอ

งานที่ทำโดยไม่คาดหวังอะไรนัก

สิ่งที่คิดว่าเป็นหน้าที่ที่ควรทำเท่านั้น กลับได้รับเสียงตอบรับเกินคาด ทำให้ความน้อยใจที่สั่งสมมาตลอดตอนทำงานในสำนักข่าวเล็กๆ เอ่อท้นขึ้นมา

คิมจีอูที่กำลังยิ้มอ่านคอมเมนต์ก้มหน้าลง น้ำตาหยดแหมะๆ ร่วงลงมา