วันที่ 3 กุมภาพันธ์

แพลตฟอร์มจี๋กวง

หลังจากที่ฉู่ฉือก้าวเข้าสู่ระดับสี่ ยอดผู้ติดตามของเขาก็ทะลุหลักสิบล้าน ความคิดเห็นในพื้นที่คอมเมนต์ต่างแสดงความยินดี!

“ติดทำเนียบระดับสี่แล้ว!”

“ระดับสามอีกไม่ไกล?”

“ยินดีด้วยฉู่ฉือ!”

“เพลงใหม่ ‘ฟังเสียงทะเล’ สุดยอดมาก!”

“ฉู่ฉือที่จริงจังนี่น่ากลัวที่สุดจริง ๆ!”

“เพลงที่แต่งสดในไลฟ์ก็ดีอยู่ แต่เพลง ‘ฟังเสียงทะเล’ ที่ใช้เวลาขัดเกลานั้นคุณภาพสูงกว่าอย่างเห็นได้ชัด”

“คราวนี้แฟนคลับของไป๋ตี้คงเถียงไม่ออก!”

แฟนคลับของไป๋ตี้เคยชอบพูดจาเปรียบเทียบ โดยใช้ประเด็นที่ไป๋ตี้อยู่ระดับสี่ แต่ฉู่ฉืออยู่ระดับห้า จนแฟน ๆ ฉู่ฉือเบื่อหน่ายไปตาม ๆ กัน:

“ไม่ได้แค่เดบิวต์ก่อนฉู่ฉือไม่กี่เดือนเหรอ?”

“แค่วันเดียว ไป๋ตี้ก็ถือว่าเป็นรุ่นพี่!”

“แฟน ๆ ไป๋ตี้มาทำอะไรในพื้นที่ของฉู่ฉือ!”

แฟนคลับของฉู่ฉือเองก็ไม่พอใจ แต่ก็ต้องยอมรับว่าแฟน ๆ ของทั้งสองฝ่ายชอบไปแหย่กันในพื้นที่ของอีกฝ่าย โดยที่ตัวของฉู่ฉือและไป๋ตี้เองไม่เคยออกมาให้จังหวะ ดังนั้นการถกเถียงก็เป็นเพียงเรื่องว่าใครเก่งกว่ากันโดยไม่ถึงขั้นเป็นศัตรูจริงจัง

เมื่อฉู่ฉือดูหัวข้อที่ติดเทรนด์ในโซเชียล มีหลายเรื่องที่เกี่ยวกับเขาและคุนเผิงเช่น

#ฉู่ฉือปู๋เย่โหวจวินหลินเป็นสามเพื่อนซี้

#คุนเผิงมีหุ้นส่วนในบริษัท 3C

#เจ้าของเบื้องหลังคุนเผิงเป็นใคร

ข่าวในโลกออนไลน์ก็ครึกโครมไม่แพ้กัน:

《ฉู่ฉือก้าวสู่ระดับสี่ เทียบรัศมีกับไป๋ตี้!》

《เพลงใหม่ของฉู่ฉือคว้าอันดับหนึ่งของชาร์ตฤดูกาลอีกครั้ง!》

《บทสัมภาษณ์หานเยว่ซวง: ฉันมีเพลงใหม่ที่ฉู่ฉือแต่งให้ในมือ》

《จางซีหยางคว้าอันดับสองในศึกสงครามเทพเซียนปีนี้ และนี่เป็นครั้งที่สามที่เขาพ่ายแพ้ให้ไป๋ตี้》

《ใครคือเจ้าของลึกลับเบื้องหลังคุนเผิง?》

เมื่อมองไปที่บัญชีของไป๋ตี้ในแพลตฟอร์มเดียวกัน พบว่าจำนวนผู้ติดตามก็ทะลุสิบล้านเช่นกัน ส่วนปู๋เย่โหวที่ได้รับความนิยมจาก “พิชิต” ตอนนี้ยอดผู้ติดตามทะลุ 8 ล้านแล้ว ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากข่าวฉาวเกี่ยวกับเจียงเฉิง

ที่น่าสนใจคือในเดือนกุมภาพันธ์นี้ รายการ “ฉันคือนักร้อง” ซีซั่นสอง ทางเฉินฮวาทีวีได้ออกอากาศตอนแรก โดยผู้จัดยังคงเป็นหลินเซิ่งเทียนเช่นเดิม รูปแบบรายการยังคงคล้ายกับซีซั่นแรก แต่ผู้เข้าแข่งขันมีชื่อเสียงมากขึ้น ทว่าความคิดเห็นของผู้ชมต่อซีซั่นนี้กลับไม่ค่อยดีเท่าภาคแรก

เมื่อพูดถึงความแปลกใหม่ ซีซั่นแรกมีเซอร์ไพรส์มากมาย รวมถึงการปรากฏตัวของราชาเพลงอย่างจางซีหยาง แต่ในซีซั่นที่สองไม่มีศิลปินระดับนี้ทำให้เรตติ้งลดลงไปบ้าง ถึงอย่างนั้นการออกอากาศผ่านเฉินฮวาทีวี ยังคงได้ผลตอบรับที่ดี

ขณะดูข่าวไปเรื่อย ๆ หลินจือไป๋ก็ได้รับโทรศัพท์จากซูฉาน:

“ทำไมคุณถึงมีหุ้นในคุนเผิง?”

ในฐานะผู้ที่คุนเผิงสนับสนุนเช่นกัน ซูฉานรู้สึกว่าหลินจือไป๋ได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าเธอ

หลินจือไป๋หัวเราะ “เพราะฉันใช้ตัวตนฉู่ฉือทำงานให้คุนเผิงไงล่ะ”

“แบบนี้เอง” ซูฉานพยักหน้า เธอคิดว่าเป็นคำตอบที่สมเหตุสมผล

แต่แล้วเธอก็ถามต่อ “เรื่องที่เจียงเฉิงพูดว่าคุณรู้จักจวินหลินกับปู๋เย่โหวล่ะ?”

หลินจือไป๋ตอบกลับอย่างเรียบง่าย “ฉันเป็นคนแรกที่คุนเผิงเลือกให้การสนับสนุน แต่คุณอย่าพยายามขุดคุ้ยข้อมูลของทั้งสองคนนั้นเลย”

ซูฉานถอนหายใจและไม่ได้ซักถามต่อ เพียงแต่พูดเสียงเบา “ปู่ของฉันดูเหมือนจะไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ในบริษัทก็เกิดการแย่งชิงอำนาจกันหนักขึ้นเรื่อย ๆ…”

หลินจือไป๋เข้าใจ “ฉันจะช่วยพูดให้ในที่ประชุมของเจียงเฉิง”

“เราคือพันธมิตรกันใช่ไหม?” ซูฉานถาม

“แน่นอน” หลินจือไป๋ยิ้ม “พันธมิตรของผู้ที่ตกต่ำ”

เมื่อวางสาย หลินจือไป๋เริ่มวางแผนที่จะช่วยซูฉานโดยการจัดทำรายการวาไรตี้ใหม่ให้เธอ

ทันใดนั้นเสียงระบบดังขึ้น:

“ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับรายการวาไรตี้ ‘ปะป๋าเราจะไปไหนกันเหรอ’”

หลินจือไป๋ตกใจ นี่คือรายการวาไรตี้ชื่อดังอันดับหนึ่งจากโลกก่อน!

ในโลกนี้ยังไม่มีรายการวาไรตี้เรียลลิตี้แบบนี้ หรืออาจเคยมีแต่ไม่ประสบความสำเร็จอย่างโลกก่อน

หลินจือไป๋ยิ้มกว้าง “ตลาดยังเป็นพื้นที่สีฟ้า…นี่คือโอกาสใหม่!” เขาจึงเริ่มเขียนแผนงานรายการทันที

...

คืนนั้น

หลังจากเสร็จสิ้นการเขียนแผนงาน หลินจือไป๋ก็ส่งมันให้กับเจียงเฉิงเพื่อส่งต่อให้ซูฉาน

“ปะป๋าเราจะไปไหนกันเหรอ?”

เจียงเฉิงเผลอพูดชื่อรายการออกมา ก่อนจะรู้สึกแปลก ๆ กับชื่อนี้ โชคดีที่หลินจือไป๋ไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ

หลังรับแผนงาน เจียงเฉิงก็พูดถึงอีกเรื่อง:

“เจ้านาย ตอนนี้เงินในบัญชีเราค่อนข้างเยอะ มีโปรเจกต์การลงทุนหนึ่งที่ไม่รู้ว่าคุณสนใจไหม?”

“การลงทุนอะไร?”

“มีบริษัทเกมชื่อ MG เป็นบริษัทที่พัฒนาเกม ‘ศึกแห่งเกียรติยศ’ ถือเป็นบริษัทเกมระดับแนวหน้าของฉินโจวเลยครับ”

“อืม”

หลินจือไป๋ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษ เพราะตอนนี้เขามุ่งเน้นไปที่วงการเพลงและภาพยนตร์ แม้แต่ปู๋เย่โหวก็แทบไม่ได้เขียนนิยายใหม่

“พวกเขากำลังพัฒนาเกมใหม่ชื่อ ‘คู่ต่อสู้’ เกมเพลย์ประมาณ 5v5 ตีป้อม...”

เจียงเฉิงอธิบายว่า บริษัทนี้เคยซื้อลิขสิทธิ์เพลง ‘ศึกแห่งเกียรติยศ’ ไป และเขาก็รู้จักผู้บริหารระดับสูงของบริษัท จึงได้ยินมาว่าบริษัทขาดทุนทรัพย์ในการพัฒนาเกมใหม่

ตอนแรกหลินจือไป๋ฟังแล้วไม่ได้รู้สึกสนใจ

แต่ฟังไปสักพัก เขารู้สึกว่ามันคุ้น ๆ และจู่ ๆ ความทรงจำในชาติที่แล้วก็แวบขึ้นมา

โอ้โห!

เกมนี้มันมีลักษณะเหมือนกับ League of Legends (LoL) ชัด ๆ!

เขาพูดทันที “เดี๋ยวนายส่งข้อมูลเกี่ยวกับเกมมาให้ฉันดู บอกพวกเขาว่าเราสนใจลงทุน”

ในโลกนี้ยังไม่มีเกมออนไลน์แนว MOBA

ถ้าเกมนี้สำเร็จ มันอาจกลายเป็นกระแสฮิตได้!

เกมอย่าง Dota และ League of Legends ในชาติที่แล้วสร้างอิทธิพลอย่างมหาศาล หลินจือไป๋มั่นใจว่านี่คือโอกาสที่ควรค่าแก่การลงทุน

“เจ้านายสนใจเหรอ?”

เจียงเฉิงแปลกใจ เพราะเขาคิดว่าเจ้านายของเขามุ่งเน้นไปที่วงการบันเทิง

“ต้องดูเกมเพลย์จริงก่อน”

“เกมเพลย์จริงคงไม่ได้หรอกครับ เป็นความลับทางการค้า มีแค่ข้อมูลโดยรวมเท่านั้น เดี๋ยวผมจะขอมาให้”

“อืม”

หลินจือไป๋ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าสู่วงการเกม แค่ต้องการใช้ความได้เปรียบจากความทรงจำในอดีตมาลงทุนและรอผลตอบแทน

ไหน ๆ ก็รู้ข้อมูลพวกนี้อยู่แล้ว ไม่ใช้มันก็เสียเปล่า

เมื่อพูดถึงการลงทุน หลินจือไป๋เริ่มคิดว่าตอนนี้คุนเผิง ขอบเขตยังเล็กเกินไป ถึงเวลาที่จะขยายให้ใหญ่ขึ้น เขาจึงพูดกับเจียงเฉิงต่อ:

“โครงการละครของจ้าวเหล่ยและซูฉานคงมีอยู่ไม่น้อย เดี๋ยวนายรวบรวมข้อมูลมาให้ฉันดูที จะได้พิจารณาว่ามีเรื่องไหนที่เหมาะแก่การลงทุนบ้าง จะได้ช่วยพวกเขาไปด้วย”

“เข้าใจแล้วครับ!”

แม้คุนเผิงจะมีผลงานออกมาเรื่อย ๆ แต่การปล่อยผลงานตัวเองยังคงใช้เวลามาก หากหันมาลงทุนในโปรเจกต์อื่น ๆ โดยอาศัยวิสัยทัศน์ที่ดี ก็อาจสร้างผลตอบแทนที่คุ้มค่าได้

แม้ว่าการขาดทุนก็เป็นไปได้ แต่หลินจือไป๋รู้ดีว่าเขาสามารถทำนายความสำเร็จของผลงานตัวเองได้ แต่ไม่อาจรับประกันได้ว่าโปรเจกต์ของคนอื่นจะประสบความสำเร็จ

แต่ด้วยฐานะการเงินที่มั่นคงของคุนเผิงในตอนนี้ มีเงินมากมายที่ยังไม่มีที่ไป การกระจายการลงทุนจึงไม่ใช่เรื่องเสียหาย

นอกจากนี้ การมีเงินทุนช่วยสนับสนุนจ้าวเหล่ยอาจช่วยให้เขากำจัดหลินเซี่ยออกจากตำแหน่งหัวหน้าโปรดักชันได้เร็วขึ้น

จริงสิ!

ในเมื่อซูฉานได้รับรายการวาไรตี้แล้ว ก็ถึงเวลาที่จะหาโปรเจกต์ใหม่ให้หลินเซิ่งเทียนผู้เป็นพี่ชายบ้าง รายการ ‘ฉันคือนักร้อง’ จะให้เขากินบุญเก่าไปตลอดชีวิตไม่ได้!

เมื่อคิดได้เช่นนี้

หลินจือไป๋จึงเริ่มใช้ระบบเพื่อออกแบบรายการใหม่ทันที

“ติ๊งต่อง!”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น:

“ขอแสดงความยินดี! ท่านได้รับรายการวาไรตี้ใหม่ ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’!”

อืมฮึ?

กลายเป็นรายการนี้เหรอ? แต่ในเมื่อมี ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’ แล้ว ทำไมจะไม่มีสำหรับพี่ชายบ้างล่ะ?

หลินจือไป๋คิดต่อยอดทันที

“ติ๊งต่อง!”

ระบบโผล่ขึ้นมาอีกครั้งพร้อมแจ้งว่า:

“ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ปลดล็อกความทรงจำเกี่ยวกับวาไรตี้ในชาติก่อน ท่านสามารถใช้ค่าชื่อเสียงครึ่งหนึ่งเพื่อแลกรายการ ‘Call Me by Fire’!”

หลินจือไป๋: "..."

นี่มันความคิดที่ฉันคิดเองนะ!

เขาไม่พอใจและพูดขึ้น: “นี่มันความคิดที่ฉันคิดได้เอง รายการ ‘Call Me by Fire’ ต้องลดราคาให้ฉันหน่อย!”

ระบบแสดงความยินยอม:

“ลดให้ 40% ดีไหม?”

หลินจือไป๋: “30%!”

ระบบยอมตามข้อเสนอ และในที่สุดหลินจือไป๋ก็ได้รับแผนงานสำหรับ ‘Call Me by Fire’ มา

โอเค!

ไม่แปลกเลยที่ระบบจะยอมง่ายขนาดนี้ เพราะโครงสร้างของรายการนี้คล้ายกับ ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’ มาก ทั้งคู่เน้นการเรียกกระแสความคิดถึงจากแฟน ๆ แต่มีความแตกต่างในรายละเอียดบางจุด

หลินจือไป๋ตัดสินใจส่งทั้งสองรายการให้พี่ชายของเขา หลินเซิ่งเทียนรับไปผลิต

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

ปล่อยให้ทั้งพี่ชายและพี่สาวได้ร่วมโชว์ในรายการ!

ให้โลกบลูสตาร์ได้สัมผัสกับ “กระแสย้อนวันวาน” กันเต็มอิ่ม!

ว่าแต่...

ทำไมมันถึงวนกลับมาเกี่ยวกับช่องหมางกั่วทีวี ตลอดเลย?

‘พ่อไปไหน’ ที่ให้ซูฉานก็เป็นรายการดังของช่องหมางกั่วทีวี

‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’ และ ‘Call Me by Fire’ ก็เหมือนกัน

ยังไม่นับ ‘ฉันคือนักร้อง’ ที่เป็นของหมางกั่วทีวี อีก

หลินจือไป๋เกาหัวเบา ๆ

“นี่ช่องหมางกั่วทีวี คงโดนฉันใช้จนหมดไอเดียแน่ ๆ”

แต่ในขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

พ่อโทรมา เสียงฟังดูร้อนรน

“มาที่โรงพยาบาลหน่อย”

“เกิดอะไรขึ้นครับ?”

“คุณปู่ของแกเข้าโรงพยาบาลแล้ว พ่อให้พี่ชายไปรับแกอยู่”

สีหน้าของหลินจือไป๋เปลี่ยนไปทันที