“เมื่อเทียบกับซูฉานจากเทียนกวงแล้ว อิ๋นตงหน่วนยังดูอ่อนประสบการณ์กว่าอีกหน่อย หลังจากนี้ค่อยดึงมาร่วมอีกสองสามครั้งก็ค่อยส่งบทให้เธอ”

หลังงานเลี้ยงจบลง

เจียงเฉิงโทรหาหลินจือไป๋

ตอนนี้หลินจือไป๋กลับมาถึงบ้านแล้ว เมื่อรับสายเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงครุ่นคิดว่า

“ซูฉานไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาเลย เธออันตรายกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก”

ในวัยเด็ก

หลินจือไป๋สอบได้ที่หนึ่งทุกครั้ง

ในตอนนั้นเขาเคยได้ยินคนพูดถึง “พี่สาวซูฉาน” คนหนึ่งในวงการ ที่สอบได้ที่หนึ่งทุกครั้งเช่นกัน และโดดเด่นเหนือเพื่อนรุ่นเดียวกันไปไกล

แน่นอนว่า

การเรียนเก่งไม่ได้แปลว่าจะฉลาด แต่ซูฉานเป็นคนที่ทั้งเรียนดีและฉลาดจริง ๆ

ตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เธอก็เริ่มเข้ามาดูแลงานของบริษัทเทียนกวงบางส่วนแล้ว และผลงานที่ออกมายังเหนือกว่ารุ่นพี่หลายคนในวงการเสียอีก

แม้แต่พ่อแม่ของหลินจือไป๋ยังเคยกล่าวชื่นชมว่า

“ซูฉานแห่งเทียนกวงช่างน่าเสียดายที่เป็นผู้หญิง ถ้าเธอไม่ใช่ผู้หญิง เธอต้องเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการสืบทอดบริษัทแน่นอน เพราะทั้งพี่ชายและน้องชายของเธอยังไม่เก่งเท่าเธอเลย”

หญิงสาวที่โดดเด่นประดุจบุตรแห่งสวรรค์

เจียงเฉิงเห็นด้วยกับคำพูดของหลินจือไป๋อย่างลึกซึ้ง

“ดังนั้นฉันถึงบอกว่า ซูฉานคล้ายเจ้านายมาก เธอดูลึกลับและคาดเดาไม่ได้เหมือนกัน ตอนจบงานเลี้ยงเธอยังมาคุยกับฉันสองสามประโยค…”

“คุยอะไร?”

“เธอยิ้มแล้วถามฉันว่า มาตรฐานในการเลือกหุ้นส่วนของคุนเผิงคือ ต้องเป็นรุ่นที่สามของสามกลุ่มใหญ่เสมอใช่ไหม?”

“นายตอบว่าอะไร?”

“ฉันตอบด้วยความเงียบ”

หลินจือไป๋หัวเราะ

“ผู้อาวุโสรุ่นแรกของสามกลุ่มใหญ่เริ่มวางแผนแบ่งมรดกแล้ว ส่วนคนรุ่นที่สองในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเริ่มเข้าสู่ศูนย์กลางอำนาจมากขึ้น ดังนั้นคนรุ่นที่สามคือกลุ่มที่ต้องการพวกเราคุนเผิงมากที่สุด”

“โอ้โห!”

“มีอะไร?”

“ซูฉานก็พูดแบบนี้เหมือนกัน เธอกับเจ้านายเหมือนจะคิดตรงกันเลย!”

หลินจือไป๋หัวเราะลั่น แต่จู่ ๆ เสียงหัวเราะก็หยุดลง เขาเริ่มสงสัยเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ที่ซูฉานตั้งใจมาหาเขาที่ระเบียงในวันนี้

หลินจือไป๋เคยคิดว่า:

ซูฉานคงต้องการยืนยันว่าเขาใช่ไป๋ตี้หรือเปล่า

แต่พอลองคิดให้ลึกขึ้น เธออาจมีจุดประสงค์มากกว่านั้น?

เพราะถ้าเธอต้องการยืนยันตัวตนของเขา วิธีการมันควรมีมากกว่านี้

“บางทีเธออาจไม่ได้คิดตรงกับฉัน แต่แค่สงสัยความสัมพันธ์ระหว่างเรามากกว่า” หลินจือไป๋พูดเบา ๆ

“พวกเราถูกจับได้?”

เจียงเฉิงตกใจ

“ไม่น่าจะใช่นะ คนอื่นเห็นพวกเราสนิทกันก็อาจจะสงสัย แต่วิธีปกปิดที่เราวางไว้มันแนบเนียนพอแล้ว…”

หลินจือไป๋ได้วางแผนปกปิดไว้สามชั้น

ชั้นแรกคือความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลินเซิ่งเทียนที่เป็นพี่ชาย

หลินเซิ่งเทียนเป็นหุ้นส่วนคนแรกของคุนเผิง และในฐานะน้องชาย การที่หลินจือไป๋จะสนิทกับเจียงเฉิงก็ถือว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

ชั้นที่สองคือการปกปิดด้วยตัวตนของ “ไป๋ตี้”

หากเจียงเฉิงทำตัวสนิทกับคนธรรมดามันอาจดูแปลก แต่ถ้าคนธรรมดาคนนั้นคือ “ไป๋ตี้” ล่ะ?

ชั้นที่สามคือฐานะของหลินจือไป๋ในฐานะรุ่นที่สามของกลุ่มเฉินฮวา

ในเมื่อคุนเผิงขึ้นชื่อว่าให้ความสำคัญกับรุ่นที่สามที่ไม่มีทรัพยากรของสามกลุ่มใหญ่ เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความลับ คนที่สนใจจะมองเห็นได้ไม่ยาก

ด้วยการปกปิดหลายชั้นขนาดนี้

ซูฉานจะมองเห็นความผิดปกติได้อย่างไร?

หลินจือไป๋กล่าว

“ฉันแค่เดา เธออาจจะเดาได้บางอย่าง แต่ยังห่างไกลจากความจริงอีกมาก ยังคงติดต่อกับซูฉานต่อไปเถอะ แม้ว่าฉันจะสวมหน้ากากอยู่ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องถอด ก็ต้องถอด…”

เหมือนกับที่เจียงเฉิงไม่มีทางเปิดเผยตัวตนของหลินจือไป๋

แม้แต่ในวันหนึ่ง หากหลินจือไป๋บอกความจริงกับซูฉานว่าเขาคือเจ้าของคุนเผิง เธอก็อาจจะไม่เปิดเผยออกไป และอาจจะช่วยปกปิดตัวตนให้เขาอย่างสุดความสามารถด้วยซ้ำ!

อย่างไรเสีย หลินจือไป๋ไม่ได้ตั้งใจปกปิดตัวตนไปตลอดอยู่แล้ว

วันหนึ่งเขาก็ต้องเปิดเผยกับทุกคน ไม่ว่าจะกับสามยักษ์ใหญ่ หรือกับท่านผู้อาวุโสแห่งคฤหาสน์ซีเฉิง

ตัวตนของหลินจือไป๋ที่แท้จริง เมื่อถูกเปิดเผย มันจะเป็นช่วงเวลาที่ “ดาบในฝัก” ของเขาถูกดึงออกมาอย่างสมบูรณ์

หลินจือไป๋รู้จักนิสัยของท่านผู้อาวุโสดี แม้ในวันหนึ่งที่เขารู้ความจริงว่าหลินจือไป๋คือเจ้าของคุนเผิง...

สุดท้ายเขาก็ต้องยอมรับ!

เพราะวิธีที่เขาเลือกทายาทนั้น เหมือนกับการ “เลี้ยงหนอนพิษ” และยอมเสียสละผลประโยชน์ของบริษัทบางส่วน!

และหลินจือไป๋คือตัวแทนของ “หนอนพิษที่แข็งแกร่งที่สุด” ถ้าเขาไม่ยอมรับแล้วจะทำอย่างไรได้?

“คุณเลือกเองนี่ครับ ท่านผู้อาวุโส!”

เจียงเฉิงหัวเราะ

“ผมเข้าใจแล้ว บางทีซูฉานอาจจะเป็นคนที่สองที่ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเจ้านาย?”

หลินจือไป๋กล่าว

“ใครจะไปรู้?”

ถ้าซูฉานสามารถเดาความจริงบางส่วนได้จริง หลินจือไป๋ก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้เธอ

การเปิดเผยกับใครสักคนไม่ใช่ปัญหาใหญ่

แน่นอน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าเธอจะขึ้นเรือของคุนเผิงอย่างเต็มใจหรือไม่

หลังวางสายจากเจียงเฉิง หลินจือไป๋ได้รับข้อความจากอิ๋นตงหน่วนในแอปเฟ่ยซิน

อิ๋นตงหน่วน: "คุณกลับเร็วจริง!"

หลินจือไป๋: "อยากกลับบ้าน เลยไม่ได้รอเธอ"

อิ๋นตงหน่วน: "ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ"

หลินจือไป๋: "ไม่ต้องขอบคุณ"

อิ๋นตงหน่วน: "ต้องขอบคุณคุณ ฉันเลยได้โอกาส เจียงเฉิงเหมือนจะสนใจอยากร่วมงานกับฉันแล้ว แต่เขาดูให้ความสำคัญกับคุณมากเลยนะ?"

หลินจือไป๋: "เขาก็ให้ความสำคัญกับเธอเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

อิ๋นตงหน่วน: "พอคุณพูดแบบนี้ ฉันเริ่มเข้าใจแล้ว คุนเผิงเหมือนจะชอบร่วมงานกับพวกเราเหล่าคนรุ่นใหม่สินะ"

หลินจือไป๋ยิ้ม เขาทำให้อีกฝ่ายเชื่อในสิ่งที่เขาต้องการให้เธอเชื่อได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

...

ในช่วงเวลาต่อมา หลินจือไป๋ไม่ได้ออกไปข้างนอกมากนัก เขามักจะอยู่ที่บ้านเขียนนิยาย

ในชาร์ตประจำเดือน

สองเพลงในสไตล์โบราณของไป๋ตี้ กำลังขึ้นอันดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ

อันดับที่ 5 ในชาร์ตประจำเดือน: "ใต้หล้า"

อันดับที่ 7 ในชาร์ตประจำเดือน: "โฉมงาม"

หลินจือไป๋รู้สึกว่าเพลง "ใต้หล้า" ตอนนี้อยู่ในอันดับที่สูงกว่าเพราะมีการร้องกันอย่างกว้างขวาง ทำนองของเพลงจึงร้องตามได้ง่าย ผู้คนทั่วไปก็สามารถฮัมเพลงได้ไม่ยาก

ในขณะที่เพลง "โฉมงาม" นั้นมีความยากในการร้องสูงกว่า คนทั่วไปที่ร้องเพลงนี้ในคาราโอเกะอาจจะกลายเป็นการพังทลายของเวทีจริง ๆ แม้กระทั่งหลินจือไป๋เองก็ยังร้องไม่ได้ดีนัก ตอนนี้เขามีฝีมือในการร้องที่ยังไม่ถึงขั้นนั้น

ในความเป็นจริง แม้หลินจือไป๋จะพัฒนาฝีมือการร้องไปบ้าง แต่ก็ยังมีบางเพลงที่เขาจะร้องไม่ได้

เช่นผลงานของนักร้องหญิงบางคน ที่ต้องให้นักร้องหญิงมาร้องเท่านั้นจึงจะได้อารมณ์

"อาจจะถึงเวลาแล้วที่คุนเผิงมิวสิคจะขยายใหญ่ขึ้น"

บางเพลงที่ฉู่ฉือร้องไม่ได้ ก็อาจจะต้องให้ไป๋ตี้ในตำแหน่งของหลินจือไป๋ในบริษัทเฉินฮวาหาคนมาร้อง

หากฉู่ฉือเขียนเพลงให้คนอื่นร้องได้ก็คงดี เขาจะให้เจียงเฉิงหานักร้องที่มีฝีมือดีมา แล้วสามารถพัฒนาบริษัทคุนเผิงมิวสิคไปได้ด้วย

ตอนนี้ฉู่ฉือยังไม่สามารถเทียบเท่ากับไป๋ตี้ได้

หลินจือไป๋หวังว่าเขาจะสามารถทำให้ทั้งสองตัวตนมีความสมดุล หากตัวใดตัวหนึ่งอ่อนแอก็จะเพิ่มน้ำหนักให้กับอีกตัวหนึ่ง

มันไม่ใช่การเล่นเกมที่ไร้ความหมาย

หลินจือไป๋ตั้งใจว่าจะใช้ฉู่ฉือในการโจมตีแผนกมิวสิคของบริษัทเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ เพื่อเสริมสร้างความพึ่งพาของเฉินฮวาที่มีต่อไป๋ตี้ให้มากขึ้น

ในขณะนั้น

แพลตฟอร์มจี๋กวง

จำนวนแฟนคลับของไป๋ตี้ได้ทะลุหลักล้านแล้ว!

จำนวนแฟนคลับของฉู่ฉืออยู่ที่ประมาณ 800,000 คน แม้จะต่ำกว่าไป๋ตี้ แต่ก็ไม่แปลก เพราะผลงานของฉู่ฉือยังน้อยอยู่

แต่อย่างไรก็ตาม จำนวนแฟนคลับของ "ปู๋เย่โหว" ก็ทะลุหลักล้านเช่นกัน!

ความสำเร็จนี้ส่วนใหญ่เกิดจากละคร "พุ่งทะยาน" ซึ่งทำให้ชื่อเสียงของปู๋เย่โหวโด่งดังไปทั่ว และไม่จำกัดแค่ในวงการนิยายอีกต่อไป

"ครั้งหน้าให้ฉู่ฉือปล่อยเพลงเถอะ"

หลินจือไป๋ตั้งใจที่จะเพิ่มอิทธิพลให้กับฉู่ฉือ

ในขณะนั้น

เจียงเฉิงโทรมาบอกว่า "บทละครเรื่อง 'Home Temptation' ได้ส่งให้อิ๋นตงหน่วนแล้ว เพราะมันก็เป็นการดึงตัวมานานพอสมควร"

การแบ่งผลประโยชน์ยังคงเหมือนเดิม: คุนเผิงจะให้แค่บทละคร แต่มีกำไร 30%

ทางฝั่งนาสั่นก็ไม่มีปัญหา

จากนั้นเจียงเฉิงก็พูดถึงเรื่องของรายการเรียลลิตี้ "If You Are the One"

"รายการเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว สามารถถ่ายทำได้ทันที แต่เรื่องของผู้สนับสนุนโฆษณายังเป็นปัญหา อยากจะใส่ดาราเข้าไปในรายการ โดยบอกว่าเขาคือพรีเซนเตอร์คนใหม่ของแบรนด์ พอคิดแล้วไม่รู้ว่าการนำดารามาเป็นแขกรับเชิญในรายการนี้เหมาะสมไหม?"

"ไม่เหมาะ"

หลินจือไป๋ปฏิเสธข้อเสนอ

รายการส่วนใหญ่ต้องการดารา แต่สำหรับ "If You Are the One" การมีดารามาในรายการนี้เป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม

จุดเด่นของรายการคือการจับคู่ระหว่างผู้ชายและผู้หญิง!

ถ้ามีดาราเข้ามา จะทำให้ความดึงดูดของชายหนุ่มลดลงไปทันที!

เช่น ถ้าหนุ่มคนหนึ่งมีเงินนิดหน่อย และหน้าตาน่ารักพอสมควร ผู้ชมก็จะคิดว่าเขามีคุณสมบัติที่ดี แต่ถ้ามีดาราหล่อและรวยมานั่งข้าง ๆ ล่ะ?

จะทำอย่างไรดี?

"งั้นผมจะติดต่อกับพวกจี๋เฟิงแล้วกัน ถ้าหากไม่สำเร็จเราค่อยมองหาผู้สนับสนุนโฆษณารายใหม่ แต่อย่างไรก็ตามผู้สนับสนุนรายนี้ค่อนข้างใหญ่ เป็นแบรนด์ช็อคโกแลตของหลานฝู ซึ่งราคาก็สูงกว่าค่ายอื่น ๆ"

"หลานฝู?"

หลินจือไป๋คุ้นเคยกับแบรนด์นี้ดี เพราะมันเป็นบริษัทอาหารระดับหนึ่งในฉินโจว แบรนด์ช็อคโกแลตหลานฝูเองก็เป็นที่รู้จักกันทั่ว

"ใช่แล้ว แบรนด์นี้ใหญ่มากเลยทีเดียว"

เจียงเฉิงพูดว่า “พวกเขากำลังเปิดรับไอเดียโฆษณาใหม่ ๆ อยากจะถ่ายโฆษณาใหม่เพื่อให้ออกอากาศพร้อมกับรายการของเรา แล้วก็เอาดาราที่พวกเขาเลือกมาโปรโมทแบรนด์ให้เต็มที่ในรายการ”

"พวกเขาเสนอเงินเท่าไหร่สำหรับการเป็นสปอนเซอร์?"

"สี่สิบล้านหยวนสำหรับการเป็นผู้สนับสนุนแต่เพียงผู้เดียว"

ราคานี้ถือว่าไม่น้อยเลย ไม่แปลกใจที่เจียงเฉิงเสียดาย

หรือจะมีวิธีแก้ปัญหาแบบกลาง ๆ?

หลินจือไป๋คิดอะไรขึ้นมาได้ทันที ถามเจียงเฉิงว่า "คุณบอกว่าช็อกโกแลตหลานฝูยังเปิดรับโฆษณาอยู่ใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว"

เจียงเฉิงตอบ "พวกเขาเพิ่งออกช็อกโกแลตรุ่นใหม่ อยากใช้โอกาสนี้สร้างชื่อเสียงให้แบรนด์"

หลินจือไป๋ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่เปิดระบบขึ้นมาแล้วถามคำถามหนึ่งว่า "ฉันสามารถออกแบบแผนโฆษณาได้ไหม?"

เฟยหงตอบว่า "ได้"

หลินจือไป๋หัวเราะ

ทำได้จริง ๆ ด้วย!

เขาเข้าใจนิสัยของระบบที่ไม่เคยบอกอะไรล่วงหน้าอยู่แล้ว เลยไม่ได้บ่นอะไร เขาพูดในใจทันทีว่า “ช่วยออกแบบแผนโฆษณาช็อกโกแลตให้ฉันหน่อย!”

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น

หลินจือไป๋ได้รับแผนโฆษณาฉบับหนึ่ง

เมื่อเขาอ่านแผนโฆษณานั้นก็ยิ้มออกมา แล้วพูดกับเจียงเฉิงที่อยู่ปลายสายว่า

"บอกฝ่ายโฆษณาว่า รายการนี้ไม่อนุญาตให้แทรกดาราอะไรเข้ามา แต่ถ้าสนับสนุนรายการของคุนเผิง จะได้รับสิทธิประโยชน์อย่างหนึ่ง"

"สิทธิประโยชน์อะไร?"

"ทำแผนโฆษณาให้ฟรี"

"ทำแผนโฆษณา...ฟรี?"

"คุณก็น่าจะรู้ว่าฉันเก่งเรื่องการวางแผนรายการ ถ้าแผนโฆษณามันจะยากตรงไหน?"

"ฟังดูสมเหตุสมผลและสม..."

"ฉันจะส่งแผนโฆษณาให้คุณ ถ้าพวกเขาตกลงตามเงื่อนไขนี้ เราก็ทำงานร่วมกัน ถ้าไม่ตกลง ให้จี๋เฟิงหาแบรนด์อื่นมาสนับสนุนแทน" หลินจือไป๋พูดขัดขึ้นมา

"เข้าใจแล้ว"

เจียงเฉิงเงียบไปนาน ก่อนจะอดถามคำถามที่หลายคนสงสัยมานานไม่ได้ว่า “บริษัทคุนเผิงของเรานี่มันบริษัทอะไรกันแน่?”

"พูดง่าย ๆ"

หลินจือไป๋ตอบว่า "งานที่สามบริษัทยักษ์ใหญ่ทำได้ เราทำได้ งานที่สามบริษัทยักษ์ใหญ่ทำไม่ได้ เราก็ทำได้ เข้าได้ทุกวงการ หาเงินได้จากทุกคน นั่นแหละคุนเผิง"