(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 43
บทที่ 43 ใช้คำว่าแกร่งอย่างเดียวคงไม่พอ
ของสองอย่างนี้โผล่มาเหมือนน้ำเย็นสาดใส่หัวแม่ของเด็กสาว
เมื่อก่อนหน้านี้ได้ยินเฉินหยูกล่าวว่า อาการป่วยของลูกสาวและหนุ่มคนนั้นสามารถรักษาได้
แม่ของเธอก็ถึงกับคิดจะทุ่มเททรัพย์สินทั้งหมดที่มี
เพื่อซื้อยารักษาให้ได้
เงินนั้นเทียบกับชีวิตของลูกสาวแล้วถือว่าเล็กน้อยมาก
แต่โค้กกับขนมเผ็ดนี่จะรักษาโรคได้งั้นหรือ?
ต่อให้ฆ่าเธอก็ไม่เชื่อ
“คุณผู้หญิง ยาน้ำขวดนี้คือยารักษาโรคใจของลูกสาวคุณ เรียกว่า 'น้ำแห่งความสุข'”
“ส่วนยาในถุงนั้นเป็น 'แท่งอายุยืน' สำหรับหนุ่มคนนั้น”
เฉินหยูกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“หมอเฉิน คุณเคยขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมาก่อนหรือเปล่า พูดจาคล่องแคล่วเกินไปแล้ว”
“กินโค้กมาตั้งสิบกว่าปี เพิ่งรู้ว่าสิ่งที่กินคือ 'น้ำแห่งความสุข'”
“หยุดเล่นตลกก่อนเถอะครับ คุณดูสีหน้าของคุณป้ากลายเป็นกระดาษไปแล้ว”
แฟนคลับต่างตะลึงกับความสามารถในการพูดปดของเฉินหยู
ต่อให้เอายาแกร่งยังจะน่าเชื่อถือกว่ามาก
“หมอเฉิน ฉันไม่ได้ไม่เชื่อคุณ แต่ของสองอย่างนี้ มันไม่เกี่ยวกับการรักษาโรคเลยสักนิด”
แม่ของเธอมีสีหน้าขมขื่นเหมือนกินฟ้าทะลายโจร
ในใจโกรธจนแทบตาย
แต่เมื่อคิดถึงความสามารถในการทำนายของเฉินหยูเมื่อก่อน
เธอก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
“ใครบอกว่ามันไม่เกี่ยวกับการรักษาโรค”
เฉินหยูชูขวดโค้กใกล้กล้อง
ชี้ไปที่โฆษณาที่ตัวหนา
“ข้างบนเขียนว่า 'หัวใจบินได้' และนี่แหละคือกุญแจในการรักษาโรคของลูกสาวคุณ”
“'หัวใจบินได้' หมายถึง ความรู้สึกมีความสุข ความตื่นเต้นสูงสุด”
“สามคำนี้อธิบายรวมกันก็หมายถึงการสยายปีกแห่งใจ บินอย่างอิสระ”
เฉินหยูมองดูน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า
แล้วพูดต่อ
“ลูกสาวคุณป่วยเป็นโรคใจ ยาน้ำขวดนี้รักษาโรคใจได้ จึงเรียกมันว่า 'น้ำแห่งความสุข'”
คำอธิบายนี้ทำให้แฟนคลับและแม่ของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าไม่รู้จะเถียงยังไง
แม้จะรู้ว่าเฉินหยูพูดมั่ว
แต่กลับดูมีเหตุผลอยู่บ้าง
“ส่วน 'แท่งอายุยืน' นี้ไม่ธรรมดาเลย”
เฉินหยูชี้ไปที่ชื่อผลิตภัณฑ์บนถุงขนมเผ็ด
'เนื้อถังซัมจั๋ง'
“ทุกคนคงรู้กันดีว่าเนื้อถังซัมจั๋งมีสรรพคุณอย่างไร ฉันไม่ต้องบอก ทุกคนก็น่าจะรู้”
“กินเข้าไปชิ้นหนึ่งโรคภัยจะหายไปหมด กินหลายชิ้นจะอายุยืน เรียกมันว่า 'แท่งอายุยืน' มีปัญหาอะไรไหม?”
เฉินหยูตั้งคำถามอย่างชัดเจน
“ดูเหมือนจะไม่มีปัญหา”
รอฝนใต้ต้นซากุระ ที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์พยายามส่ายหัว
ในวัยเด็กที่ชอบดูไซอิ๋ว
เขาไม่รู้กี่ครั้งที่ได้ยินฉากที่ปีศาจพูดถึงเนื้อถังซัมจั๋ง
“แม่คะ ฉันเชื่อหมอเฉิน”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเงยหน้ามองแม่ของเธอ
เพราะความรักที่มีต่อหนุ่มคนนั้น เธอพร้อมที่จะเสี่ยง
“ก็ได้”
เมื่อลูกสาวพูดขึ้น แม่ของเธอถึงจะมีความสงสัยแค่ไหน ก็ต้องซื้อยา
จากนั้น เฉินหยูส่งข้อความส่วนตัวให้แม่ของเธอ
บอกหมายเลข WeChat ของตัวเองและวิธีการชำระเงิน
โอนเงินผ่าน WeChat และส่งสินค้าผ่านทางไปรษณีย์
ไม่กี่นาทีต่อมา การเชื่อมต่อของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าก็จบลง
“หมอเฉิน ของสองอย่างนี้จะรักษาโรคได้จริงๆ เหรอ?”
“อาจจะเป็นพิษก็ได้”
“เพิ่งจะรู้ตัวว่าหมอเฉินพูดอย่างจริงจังแต่กลับมั่วไปหมด”
“เด็กน้อย คุณคงมีหลายคำถามสินะ”
“หมอเฉิน ฉันมีคำถาม ทุกคนเคยมีความรู้สึกแอบชอบ ทำไมคุณหนูคนนั้นถึงป่วยหนักขนาดนี้?”
เมื่อข้อความนี้ปรากฏขึ้นทันที ทุกคนก็เห็นด้วย
ไม่ว่าชายหรือหญิง ชีวิตทุกคนต้องผ่านช่วงเวลาวัยรุ่น
เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของคนเคยแอบชอบคนอื่น
ทำไมทุกคนถึงปกติดี
แต่ทำไมน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าถึงป่วยเป็นโรคใจ?
“มันเกี่ยวข้องกับวัยเด็กของเธอ”
เฉินหยูพูดอย่างช้าๆ “พ่อเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก แม่ยุ่งกับธุรกิจ น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า ใช้เวลาอ่านหนังสือเพื่อฆ่าเวลาที่ว่างเปล่า”
“พ่อของเธอเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือโบราณที่จัดพิมพ์ไว้ มีหนังสือรักโบราณจำนวนมากที่บ้าน”
“น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเป็นสาวที่อารมณ์อ่อนไหว”
“อ่านหนังสือรักโบราณมากๆ แล้วก็เริ่มจินตนาการว่าตัวเองเป็นนางในนิยายรักโบราณ”
“เช่น หลินไต้อวี้, เซวียเป่าชวน, จัวเหวินจุน ทั้งหมดนี้เธอยกให้เป็นไอดอล”
เฉินหยูเคลียร์ลำคอ
แล้วพูดต่อไปว่า น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเป็นยังไงถึงได้เป็นโรคใจ
ปกติแล้ว
คนที่ป่วยเป็นโรคใจส่วนใหญ่เป็นคนวัยกลางคนอายุสามสิบขึ้นไป
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเป็นกรณีพิเศษสุดๆ
สามสาวที่น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ายกให้เป็นไอดอล
เหมือนเธอ มีฐานะดีในครอบครัว
และก็เป็นสาวที่เรียนเก่ง
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าก็เรียนเก่ง
ในแง่รูปลักษณ์ สามสาวนั้นเป็นสาวงามที่สวยสุดๆ
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้แย่ไปกว่าใคร
แบบนี้ไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็ทำให้ตัวเองเป็นโรคใจ
“ฉันนึกถึงคำว่า 'การทำให้ตัวเองตกหลุมรัก' ขึ้นมาได้ทันที”
“อย่าว่าไป เธอกับสามสาวสวยนั้นมีความคล้ายคลึงกันหลายอย่าง”
“ฉันก็คล้ายกับจักรพรรดิฮั่นอู่ นามสกุลหลิว ชาวตะวันตกเฉียงเหนือแท้ๆ”
“ลูกของฉัน หลิวเช่อ พ่อหลิวฉี ปัจจุบันอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก โอนเงินมาด่วน”
“ฉัน จักรพรรดิเหวินหลิวเหิง โอนเงินมา”
“พวกคุณกำลังเพิ่มบัฟอยู่หรือไง”
“เลือกใครเป็นไอดอลไม่เลือก ต้องเลือกสามคนนี้ คนหนึ่งเป็นโรคหัวใจ คนหนึ่งเป็นโรคหลงรัก อีกคนฝากไว้ให้คนถัดไป”
“หลงรักอาจารย์พี่ใหญ่”
“เยี่ยม!”
แฟนคลับต่างเห็นพ้องกันว่า
โรคใจของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเกิดจากเธอเองทั้งหมด
นิยายรักอ่านเพื่อความสนุกก็พอ
ใครจริงจังใครคนนั้นก็โง่
“เอาล่ะ ทุกคนอย่าล้อเลียนคนป่วย มีผู้ป่วย
รายต่อไปมาแล้ว”
เฉินหยูกล่าว
“ผมทำนายได้ว่าผู้ที่เชื่อมต่อกับห้องนี้จะต้องมีโรคที่ยิ่งใหญ่”
“ฉันก็ทำนายได้เหมือนกัน เป็นโรคทางจิต”
“การดูแลสุขภาพจิตของแฟนคลับเป็นหน้าที่ของทุกคน วันนี้วันพฤหัสบดี โอนมาให้ 50 หยวน”
เมื่อใดก็ตามที่เฉินหยูกล่าวประโยคเชิญผู้ป่วยรายต่อไป บรรยากาศในห้องแชทจะเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
“โอ้โห วันนี้เป็นวันอะไร ทำไมสองคนต่อสายเข้ามาเป็นสาวงามทั้งหมด”
“และยังเป็นสองแบบที่แตกต่างกัน หนึ่งคนสวยแบบโรคจิต อีกคนสวยแบบกล้าหาญ”
“ฉันชอบสาวสดใสขี้เล่น แบบนี้ไม่เกินไปใช่ไหม?”
“ท่านผู้ใหญ่ยอดเยี่ยมมาก”
“ยอดเยี่ยมจริงๆ”
“ยอดเยี่ยมเหมือนโปเกม่อนที่กินขนมกรอบๆ เข้าไป ยอดเยี่ยมในบ้านมิ๊กกี้เมาส์ ยอดเยี่ยมสุดๆ”
ผู้ที่เชื่อมต่อห้องกับเฉินหยูรายที่สอง ทำให้แฟนคลับต่างพากันขุดมุขอย่างคึกคัก
จริงอย่างที่ทุกคนพูด เธอสวยแบบกล้าหาญ
อายุยี่สิบกว่าเท่ากับน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า
แต่การแต่งตัวแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
เธอมัดผมหางม้าเรียบง่าย
ใบหน้าสวยสดงดงามเต็มไปด้วยความสดใสและขี้เล่น
ผิวสุขภาพดีสีน้ำตาลอ่อน
คำว่าแกร่งเพียงคำเดียวไม่สามารถบรรยายได้หมด
หลังจากผ่านเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและน่าตื่นเต้นของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า
เมื่อเห็นพี่สาวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังคนนี้ แฟนคลับก็รู้สึกสดชื่นตามไปด้วย
