“เริ่มเกมแล้วเหรอ? ไม่มีฉากเนื้อเรื่องหรือคัตซีนอะไรเลยเหรอ?”

“ไม่เป็นไรพี่น้อง เกมดีๆ มันต้องแบบนี้แหละ งบประมาณทั้งหมดต้องเอาไปลงกับการสร้างฉากและระบบการเล่นหลักๆ”

“ส่วนเรื่องเนื้อเรื่อง ไม่ต้องมีก็ได้ ยังไงคนก็ข้ามอยู่ดี”

"อาจารย์ติง" ผู้เป็นสตรีมเมอร์มืออาชีพ ผู้รับงานโปรโมตเกมได้อย่างชำนาญ พยายามค้นหาข้อดีของเกมนี้แบบสุดกำลัง และหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงข้อเสีย

เขาเลื่อนเมาส์ดูรอบๆ ตรวจสอบสถานการณ์บริเวณโดยรอบ ตอนนี้เขาหลบอยู่หลังซากรถบัส ที่มีมุมมองส่วนใหญ่ถูกบดบังจนมองไม่ชัด

อาจารย์ติงลองกดปุ่มตัวเลขเพื่อสลับอาวุธ พบว่าอาวุธทั้งหมดดูคุ้นเคย:

ปุ่มเลข 1 เป็นปืนไรเฟิลจู่โจม AK47

ปุ่มเลข 2 เป็นปืนสไนเปอร์ 98K

ปุ่มเลข 3 เป็นปืนพก Glock

ปุ่มเลข 4 เป็นระเบิดมือชนิดหนึ่ง

ปุ่มเลข 5 เป็นระเบิดแฟลช

อาวุธเหล่านี้เป็นอาวุธเริ่มต้น และในเกมต่อไปอาจมีปืนที่อัปเกรด เช่น Desert Eagle, M4A1 หรือแม้แต่ปืน Gatling

แต่ปัญหาคือ ไม่มีใครที่ผ่านด่านแรกของเกมนี้ได้ง่ายๆ เพราะระดับความยากที่แสนโหด

เกมยังมีการควบคุมพื้นฐานแบบ FPS ทั่วไป เช่น WASD สำหรับการเคลื่อนที่, Q และ E สำหรับเอนตัว, Ctrl สำหรับหมอบ, Spacebar สำหรับกระโดด, และ C สำหรับกลิ้ง

“โอเค พี่น้อง ตอนนี้ผมเข้าใจทุกอย่างของเกมนี้แล้ว!

เตรียมดูโปรเพลเยอร์โชว์ฝีมือกันได้เลย!”

อาจารย์ติงที่เคยเป็นโปรเพลเยอร์มั่นใจสุดๆ คิดว่าเกมนี้คงไม่ยากเกินไป

เขาเดินออกจากหลังซากรถบัส ถือ AK47 ไว้ในมือ และพบมอนสเตอร์ตัวแรก มันคือ “อสูรนรกต่ำชั้น” ซึ่งตัวเล็ก ผิวสีแดงเหมือนเปลวไฟ

ในเกมส่วนใหญ่ มอนสเตอร์ระดับนี้มักจะเป็น "หญ้า" ที่ไว้ให้ผู้เล่น "ตัด" ในด่านแรก

แต่ความไม่ปกติอยู่ตรงที่…มันถือ M4A1 อยู่ในมือ

ปืนของมันมีดีไซน์แปลกตา สีดำสนิท มีลวดลายสีแดงเลือดและแสงจางๆ บริเวณปากกระบอก

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น แต่มาจากอสูรตัวนั้น

ทันใดนั้น มุมมองของอาจารย์ติงเปลี่ยนจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งไปเป็นบุคคลที่สาม ตัวละครที่เขาบังคับล้มลงไปกับพื้น หัวกระจายเป็นเลือด

HEADSHOT!

…

【ความรู้สึกด้านลบจากติงเฉียง +5!】

"กู้ฝาน" ผู้กำลังดูสตรีมมิ่งอยู่ เห็นข้อความปรากฏตรงหน้าเขา ขณะที่ "ลิลิธ" หญิงสาวปริศนา กลับหัวเราะอย่างสนุกสนาน

อย่างไรก็ตาม ลิลิธไม่ได้ดีใจเกินไป เพราะตัวเลขนี้ยังถือว่าน้อยมาก

ดูเหมือนเกมนี้จะเป็นแหล่งสร้างพลังด้านลบให้เธอ

ตัวเกมเริ่มได้รับความนิยม มีผู้เล่นดาวน์โหลดมาทดลองเล่นมากขึ้น ส่งผลให้คะแนน "พลังด้านลบ" เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

กลับมาที่การสตรีม อาจารย์ติงยังคงสับสน:

“พี่น้อง เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น? ผมโดนยิงตายเลยเหรอ?”

เขาลองใหม่อีกครั้ง:

ปัง! HEADSHOT!

ปัง! HEADSHOT!

เขาลองเปลี่ยนอาวุธเป็นสไนเปอร์ ลองใช้ระเบิด และแม้แต่ระเบิดแฟลช แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ทุกครั้งที่โผล่จากกำบัง เขาจะถูกยิงหัวตายทันที

“เกมนี้มันยังไงกันแน่!?”

…

ไม่ว่าจะลองด้วยวิธีไหน ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม เขาไม่สามารถเอาชนะมอนสเตอร์ตัวแรกได้เลย

อาจารย์ติงเริ่มสับสนและทบทวนชีวิต:

“พี่น้อง ไม่ต้องรีบ ผมว่ามันต้องมีอะไรที่ผมพลาดไป…

“มันต้องไม่ใช่ปัญหาของเกมแน่ๆ เป็นปัญหาที่ผมเอง เดี๋ยวผมจะหาวิธีให้ได้!”

ถึงจุดนี้ อาจารย์ติงแทบเสียศูนย์ เพราะตั้งแต่เขาเป็นสตรีมเมอร์มายังไม่เคยเจออะไรที่หลุดโลกแบบนี้มาก่อน

ในฐานะอดีตโปรเพลเยอร์ FPS เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องพ่ายแพ้มอนสเตอร์ตัวแรกของด่านแรก

ตอนแรกเขาลองใช้ AK47 แล้วไม่รอด จากนั้นก็เปลี่ยนเป็น Kar98K เพื่อหวังยิงหัวอย่างแม่นยำ แต่ก็ยังล้มเหลว

สุดท้ายเขาลองใช้ระเบิดมือและระเบิดแฟลช แต่ผลลัพธ์ยังเหมือนเดิม มอนสเตอร์ตัวนั้นดูเหมือนจะไม่สนใจว่าเขาใช้อะไร หรือพยายามยังไง

มันมีความสามารถที่ดูเหมือนจะเหนือกว่าทุกอย่างที่เกม FPS ทั่วไปเคยมี

แม้แต่ตอนที่เขาลองขว้างระเบิดมือให้ระเบิดตรงหน้ามันโดยตรง ระเบิดนั้นก็ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายที่ร้ายแรงพอจะกำจัดมันได้

ส่วนระเบิดแฟลชที่ควรจะทำให้มันมองไม่เห็น กลับไม่มีผลเลย มันยังยิงหัวเขาได้เหมือนเดิม

แน่นอนว่า มันไม่ใช่ว่าเกมนี้จะไม่มีทางเอาชนะได้ อาจารย์ติงยังคงคิดว่าถ้าเขาลองอีกหลายสิบรอบ อาจมีโอกาสยิงโดนมันได้หนึ่งครั้ง

แต่เขาต้องใช้ความพยายามนับร้อยนับพันครั้งถึงจะมีโอกาสชนะ ซึ่งนี่เป็นความยากที่ไม่สมเหตุสมผล

หากอดีตโปรเพลเยอร์ยังต้องใช้ความพยายามถึงขนาดนี้ แล้วผู้เล่นธรรมดาจะเอาชนะได้ยังไง?

ในขณะเดียวกัน "กู้ฝาน" ที่ดูสตรีมอยู่ก็เห็นตัวเลข “ค่าพลังด้านลบ” บนหน้าจอของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ:

【ค่าพลังด้านลบจากเกม “เส้นทางสู่นรก” รวม: 3422!】

ตัวเลขนี้ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพราะผู้เล่นใหม่จากการโปรโมตเริ่มเข้ามาเล่นมากขึ้น

ทุกครั้งที่มีคนล้มเหลวหรือรู้สึกหัวเสีย ตัวเลขค่าพลังด้านลบนี้ก็จะสะสมเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

“ดูเหมือนแผนของลิลิธจะได้ผลดีทีเดียว” กู้ฝานคิดในใจ

ส่วนลิลิธ ผู้กำลังนั่งกินมันฝรั่งทอดอยู่ ก็ดูเหมือนจะพอใจมาก เธอยังคงรอคอยชมการพยายามครั้งต่อไปของอาจารย์ติงด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน

“พี่น้อง ใจเย็นๆ!” อาจารย์ติงพูดกับกล้อง “ผมว่ามันต้องมีเทคนิคอะไรซ่อนอยู่… เดี๋ยวผมจะหาทางเอาชนะมันให้ได้!”

แต่ในใจเขาเองเริ่มลังเล ว่าเกมนี้มันจะยากเกินไปจริงๆ หรือเปล่า...