“ยังไม่กลับเหรอ?”
ตอนกลางคืนพอลบเครื่องสำอางเสร็จ กู้สิงกำลังจะกลับ ได้ยินเสียงคนจากด้านหลัง พอหันไปดูก็เห็นว่าคือกงชิงอี๋
“กำลังจะไปแล้ว”
กู้สิงลุกขึ้น ตอนนี้ทีมรายการเลิกงานกันหมดแล้ว เหลือแต่เจ้าหน้าที่ที่ทยอยกันกลับ
“จะไปสนามบินเหรอ?”
“อือ ไปซูจิง”
“งั้นไปเถอะ ฉันผ่านทางพอดี”
กงชิงอี๋พูดยิ้มๆ กู้สิงไม่ได้ปฏิเสธ ทั้งสองเลยขึ้นรถตู้วีแวนคันยาวที่ใช้รับส่งดารา ภายในรถมีแค่คนขับผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น
“ของกินของดื่มมีครบ ไม่ต้องเกรงใจ”
กงชิงอี๋เอ่ยไปพลาง ก้มหน้าอ่านบทไปพลาง
กู้สิงไม่กวนให้กงชิงอี๋ละสายตาจากบท หยิบกล้วยขึ้นมาลูกหนึ่งแล้วปอกกินเงียบๆ
ได้ติดรถไปสนามบินก็ถือว่าโชคดีอยู่ไม่น้อย ยังไงตอนนี้เขาก็เป็นดาราเกรดล่างมากๆ ไม่มีทั้งผู้ช่วยไม่มีทั้งคนขับ ถ้าไม่อาศัยรถของกงชิงอี๋ ก็ต้องเรียกแท็กซี่เองอยู่ดี ซึ่งประสบการณ์เดินทางมันเทียบกับรถตู้ประจำตัวดาราดังแบบนี้ไม่ได้เลย
ระหว่างทาง มือถือของกงชิงอี๋ดังขึ้น เธอกดรับสาย
ไม่รู้ปลายสายพูดอะไร กงชิงอี๋ฟังไปคิ้วก็เริ่มขมวดแน่น
ผ่านไปพักหนึ่ง กงชิงอี๋จึงพูดว่า “เรื่องนี้เรารอดูท่าทีไปก่อนแล้วกัน”
พอวางสาย กงชิงอี๋ก็เหลือบมองกู้สิงที่กำลังกินกล้วยอย่างเอร็ดอร่อย พลางพูดว่า “นายไม่สงสัยเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น?”
“งั้นผมขอสงสัยหน่อยก็แล้วกัน”
กู้สิงเอ่ยตอบ แม้ในใจจริงๆ จะไม่ได้อยากรู้เท่าไหร่
กงชิงอี๋หลุดหัวเราะ “ถ้าเรื่องนี้รุนแรงขึ้นมา อาจกระทบถึงการถ่ายทำ 《นักแสดงโปรดเข้าประจำที่》 เลยนะ”
“ถึงขนาดนั้นเลย?”
คราวนี้กู้สิงเริ่มสนใจขึ้นมาหน่อย
กงชิงอี๋พยักหน้า “เดี๋ยวอีกสักพักนายขึ้นเน็ตก็น่าจะเห็นแล้ว นายรู้จักโหวกั๋วฮู่ไหม?”
“เคยได้ยินชื่อครับ”
โหวกั๋วฮู่คนนี้เป็นผู้กำกับเบอร์ต้นๆ ของซีโจว ฐานะในวงการไม่ด้อยไปกว่าอี้เฉิงกง ในชาติที่แล้วกู้สิงเคยเจออยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้สนิทอะไรมาก
“ผู้กำกับโหวมีผู้ช่วยคนหนึ่ง ชื่อกงเสวี่ย”
กงชิงอี๋เลือกคำพูดอยู่พักหนึ่ง สีหน้าดูเหมือนจะพูดไม่ออก “กงเสวี่ยเพิ่งเอาไฟล์เสียงที่ผู้กำกับโหวแอบคุยเล่นกับเพื่อนส่วนตัว ไปปล่อยลงเน็ต ตอนนี้ดูท่าจะพาดพิงดาราจำนวนมาก……”
“เทปเสียงตอนคุยกันเป็นการส่วนตัวเหรอ?”
กู้สิงแอบตกใจ การคุยส่วนตัวแบบนั้น คนส่วนใหญ่แทบจะไม่ตั้งการ์ดป้องกันตัวเองเลย ดูท่าเทปนี้น่าจะมีอะไรเด็ดๆ อยู่พอสมควร
“ปัญหาตอนนี้ก็คือ”
กงชิงอี๋พูดอย่างจนใจ “ไม่มีใครรู้ว่าผู้ช่วยคนนี้ ในมือถือไฟล์เสียงที่ผู้กำกับโหวคุยส่วนตัวกับคนอื่น เอาไว้มากแค่ไหนกันแน่”
กู้สิงนึกถึงเมื่อกี้ที่กงชิงอี๋ดูไม่ค่อยอารมณ์ดี “เนื้อหาในเทปเสียงเกี่ยวกับคุณด้วยเหรอ?”
กงชิงอี๋เม้มปากนิดหนึ่ง “ผู้กำกับโหวคุยกับเพื่อนว่า คุณหนูกงคนนี้นี่หยิ่งดีนะ ปกติอยู่โรงแรมต้องดื่มไวน์แดงนิดหน่อย แต่พอถึงงานเลี้ยงกลับไม่แตะเหล้าซักหยด……”
กู้สิงเหลือบตามองกงชิงอี๋ “ทำไมผมฟังแล้วมันเหมือนกำลังชมมากกว่าด่านะ?”
กงชิงอี๋กลอกตาใส่ “นายไม่ได้ยินเหรอว่าเขาบอกว่าฉัน ‘ทำตัวเวอร์’ น่ะ? ทั้งที่ตอนร่วมงานกัน ฉันให้เกียรติเขามาตลอดแท้ๆ”
กู้สิงพูดว่า “ถ้ามองในมุมคนนอก ฟังประโยคนี้แล้ว คงไม่คิดว่ามีปัญหาอะไรหรอก”
กงชิงอี๋ฮึดฮัดในลำคอ แน่นอนว่าเธอรู้ดีว่าคำพูดของผู้กำกับโหวประโยคนี้ แทบไม่กระทบภาพลักษณ์ตัวเองเท่าไหร่ แต่พูดให้ใครก็เถอะ ฟังแล้วไม่สบอารมณ์เป็นเรื่องธรรมดา
เธอไปทำตัวเวอร์ตอนไหนกัน?
มองกู้สิงที่นั่งเดียวดายไม่มีใคร กงชิงอี๋ยังเป็นฝ่ายเสนอจะไปส่งเขาที่สนามบินเอง ในวงการนี้จะหาคนเป็นรุ่นพี่ที่มีน้ำใจกว่านี้ก็ไม่ได้มีเยอะนักหรอก
“จริงสิ”
เหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ กงชิงอี๋ยิ้มบางๆ “ฉันได้ยินมาว่าผู้กำกับโหวกับผู้กำกับหลี่สนิทกันมาก งั้นนายว่ามีโอกาสไหม ว่ากงเสวี่ยจะปล่อยเทปเสียงตอนที่สองคนนั้นคุยกันออกมาด้วย?”
“ผู้กำกับหลี่?”
“ก็หลี่เฉาหัวไง”
กู้สิงชะงักเล็กน้อย “งั้นที่เมื่อกี้คุณบอกว่าอาจกระทบต่อการออกอากาศรายการของเรา ก็เพราะว่าเทปเสียงอาจเกี่ยวข้องถึงหลี่เฉาหัวสินะครับ?”
“อือ”
กงชิงอี๋พูดว่า “ผู้กำกับหลี่เฉาหัว ผู้กำกับโหวกั๋วฮู่ แล้วก็ผู้กำกับคนอื่นๆ อีกสองสามคน พวกเขาเป็นกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง แบบที่ร่วมเป็นร่วมตายอะไรแบบนั้น ปกติก็มีนัดสังสรรค์ส่วนตัวกันตลอด ไปงานแบบนี้ทีไรทุกคนก็มักจะพาผู้ช่วยไปด้วยกันทั้งนั้น เพราะงั้นจะอัดเสียงอะไรติดมาบ้างก็ไม่แปลกหรอก……”
กู้สิงทำท่าคิดตาม
กงชิงอี๋ไม่ได้พูดตรงๆ ว่าหลี่เฉาหัวมีปัญหาอะไร แต่ก็แอบสื่อออกมาว่า
ถ้าเทปเสียงพาดพิงถึงหลี่เฉาหัวล่ะก็ อีกฝ่ายจะหลุดปากพูดอะไรออกมาก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
ถ้าหลี่เฉาหัวไปแตะต้องเรื่องต้องห้ามอะไรเข้า ฝ่ายเบื้องบนต้องสั่งให้พักการถ่ายทำรายการ 《นักแสดงโปรดเข้าประจำที่》 ไว้ก่อนแน่นอน
ถ้าแค่ตัวผู้เข้าแข่งขันมีปัญหา ก็แค่ถีบคนคนนั้นออกจากรายการก็จบ
แต่หลี่เฉาหัวไม่เหมือนกัน เธอเป็นหนึ่งในโค้ชทั้งสี่ของรายการนี้ ถ้าเธอเป็นฝ่ายมีเรื่องขึ้นมา มันจะกลายเป็นคนละเรื่องไปเลย
“ก็ต้องดูต่อไปว่าคดีเทปเสียงครั้งนี้ สุดท้ายจะมีอะไรโผล่มาอีกบ้าง”
กงชิงอี๋พึมพำ สายตาเป็นประกายอยากรู้อยากเห็นสุดๆ “ผู้จัดการฉันบอกว่ากงเสวี่ยเหมือนจะเป็นโรคอะไรสักอย่าง น่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่ปีแล้ว เพราะงั้นถึงกล้าปล่อยเทปพวกนี้ออกมา เพื่อเอาคืนโหวกั๋วฮู่ ส่วนว่าทำไมต้องลากฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย อันนี้ยังไม่รู้แน่ชัด แต่เดาว่าน่าจะเป็นเรื่องผลประโยชน์อะไรสักอย่าง……”
อย่าคิดว่าแค่ชาวเน็ตถึงจะขี้เมาท์
ความจริงแล้วดาราในวงการ ขี้เมาท์ยิ่งกว่าชาวเน็ตอีก
ยิ่งในวงการมีเส้นสายเชื่อมโยงกันยุ่งเหยิงแบบนี้ เรื่องวงในที่ดารารู้กันเอง จริงๆ แล้วแรงกว่าที่สาธารณชนรู้เยอะ แถมส่วนใหญ่ก็เป็นของจริงทั้งนั้น
แค่ดาราแต่ละคนมีเรื่องให้ต้องกังวลเยอะ ไม่กล้าพูดอะไรออกมาข้างนอกเท่านั้นเอง ยังไงก็ต้องทำมาหากินในวงการต่อไป
ประเภทเดียวกับกงเสวี่ย ที่กล้าปล่อยเทปอัดเสียงตอนคุยเล่นกันของผู้กำกับระดับท็อปออกมาแบบนี้ ในวงการบันเทิงซีโจวตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพิ่งจะเกิดขึ้นครั้งแรกนี่แหละ
จริงๆ แล้วถ้าคนเราอยู่ไปนานๆ เรื่องแบบไหนก็มีโอกาสได้เจอทั้งนั้น
ถึงสนามบิน
หลังจากกู้สิงกับกงชิงอี๋แอดวีแชทกัน ก็แยกย้ายกันไป
พอขึ้นเครื่อง กู้สิงหยิบมือถือออกมาค้นข่าวที่เกี่ยวกับ “คดีเทปเสียง” ดู ปรากฏว่าบนเน็ตมีเทปเสียงของโหวกั๋วฮู่ถูกแชร์อยู่หลายช่วง
ถึงจะถูกลบออกจากระบบเร็วก็จริง แต่สู้ที่มีคนอัปโหลดใหม่ตลอดเวลาไม่ได้อยู่ดี
กู้สิงว่างๆ เลยกดฟังเทปสองสามช่วงที่ยังไม่ทันถูกลบ เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นโหวกั๋วฮู่แอบเม้าท์ดาราคนในวงการกันเอง
ส่วนของกงชิงอี๋ เขาก็พูดจริงๆ ว่าหล่อนทำตัวเวอร์ไปหน่อย สูงส่งเกินเหตุอะไรทำนองนี้
ยังมีส่วนที่พูดถึงดาราคนอื่นๆ อีก ทั้งหมดล้วนเป็นตัวท็อปแถวหน้าทั้งนั้น คาดว่ากงเสวี่ยน่าจะคัดเลือกเทปมาปล่อยเอง
ถ้าดาราที่ถูกเอ่ยชื่อไม่ดังพอ คนทั่วไปจะสนใจได้ยังไงกัน
พอเป็นดาราระดับนั้น ต่อให้แค่คอมเมนต์ลอยๆ สองสามคำ คนดูก็ยังฟังกันเพลินอยู่ดี
อย่างเช่น “คนนั้นคนนี้ดูเหมือนเป็นคนมีการศึกษา แต่จริงๆ แล้วในชีวิตส่วนตัวไม่เคยหยิบหนังสืออ่านเลย”
หรือว่า “คนไหนใครๆ ก็ชมว่าคุณธรรมผลงานล้วนเลิศ แต่ตัวจริงกลับใช่คนง่ายๆ ซะที่ไหน”
ถึงในเทปจะเป็นแค่คำพูดลอยๆ ของโหวกั๋วฮู่ ไม่ได้ขุดคุ้ยแฉใครแบบมีหลักฐานอะไร แต่ระดับบทสนทนาแบบนี้ ปกติชาวเน็ตไม่มีโอกาสได้ยิน เพราะงั้นพอได้ฟังก็ยิ่งอินกันใหญ่
กงเสวี่ยยังประกาศล่วงหน้าด้วยว่า ต่อไปจะมีของแรงกว่านี้ออกมาอีก
สิ่งที่ปล่อยออกมาตอนนี้ที่เกี่ยวกับดาราตัวท็อปทั้งหลาย แค่เป็นกับแกล้มเรียกน้ำย่อยเท่านั้นเอง
กู้สิงฟังได้สองช่วงก็หมดความสนใจแล้ว หลับตาลงพักผ่อน รอให้เครื่องบินลงจอด……
