【？！】

【ลำไส้ใหญ่ยังล้างไม่สะอาด ไส้ใหญ่หมูก็เอาไว้ใส่ไอ้นั่นไม่ใช่รึไง? แถมไอ้ลูกพี่นี่ดันเอาน้ำต้มไส้ใหญ่มาต้มซุปอีก จุดขายคือเข้มข้นสกัดสารแท้ หมักให้ซึมเข้าเนื้อ โอ้โห โคตรจะอัจฉริยะ!!】

【ยืนยันชัดแล้ว ราชายมโลกแห่งวงการบันเทิงจีน!】

【พี่ชายพ่นใส่คีย์บอร์ดไปแล้ว…】

【โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่สุดในประวัติศาสตร์วงการบันเทิงจีน: ทุกคนกินเข้าไป แถมซัดคำโตๆ!】

【แสบตา เอ๊ย ไม่สิ แสบหู!】

【ใครกันนะที่บอกว่าเมนูไม่ใช่อาจารย์หวงทำ ถือเป็นข่าวดี? นี่แหละแม่ง ข่าวร้ายสุดของคืนนี้!】

【ไม่เคยนึกฝันเลย ว่าในสนามทำอาหาร นอกจากอาจารย์หวง วงการบันเทิงจีนยังมีเทพซ่อนอยู่อีก!】

【ขำจะตาย เด็กนี่พอเมาแล้วปากโคตรร้าย พอมีช่องว่างก็แขวะไม่ยั้ง เสียดสีถากถางแบบคูลๆ จนเกือบทำฉันขำตาย!】

【อาจารย์เหอบอกให้เขาขับรถหนีเอาชีวิตรอด แล้วดาวดับหมิงสวนมาหนึ่งประโยค “ผมซัดไปครึ่งจินแล้ว” ทำเอาข้าพเจ้าขำก๊าก!】

【ตอนนี้ถ้าขับรถหนี อย่างมากก็โดนกฎหมายเอาผิด แต่ถ้าไม่หนีล่ะก็ ชีวิตจะรอดไหมยังไม่แน่…】

【พวกนั้นจะไม่ฆ่าดาวดับหมิงจริงๆ ใช่ไหม? ถ้าเป็นฉันนะ ต่อให้เอาชีวิตเข้าแลก ก็จะให้ดาวดับหมิงตาย!】

【ว่ากันตามตรง แนะนำว่าคืนนี้ดาวดับหมิงอย่าเผลอหลับลึก ไม่งั้น อาจไม่มีโอกาสได้เห็นแสงอาทิตย์ของวันพรุ่งนี้!】

【ใจทำด้วยอะไร ทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ยังกล้านอน?】

【……】

ดันมาคุยหน้าจอระเบิดยับ!

ชาวเน็ตที่กรูกันเข้ามาในห้องไลฟ์สดต่างร้องว่าในชีวิตนี้ยังไม่เคยได้เสพดราม่าเข้มข้นขนาดนี้ พอเห็นฉากเอฟเฟกต์รายการระเบิดคาจอ ก็มีทั้งคนขำจนชัก คนตบโต๊ะชมเปาะ และคนที่เป็นห่วงสภาพของลวี่หมิงต่อจากนี้ แต่ที่มากที่สุดคือเสียงหัวใจแตกสลาย…

ในฐานะไอดอลกระแส หลี่ชางเฟิงกับอู๋เชียนมีแฟนๆ มากมายขนาดไหน?

ได้เห็นกับตาว่าพี่ชายบ้านตัวเองกินเข้าไปแล้ว สำหรับสาวๆ ในวงการแฟนคลับ นี่มันสายฟ้าฟาดกลางวันชัดๆ แฟนแบบรักเดียวของเกอเกอ แฟนฝันกลางวันทั้งหลาย ยิ่งรู้สึกเหมือนโลกแตก!

“ลวี่หมิงตัวซวย!”

“นายทำลายเกอเกอของเรา!”

“นี่มันหมายจะเอาชีวิตเกอเกอของเราเลยนะ!”

“ฉันจะฆ่าไอ้ดาราดับแสงนี่!”

“เอาเลือดมันมาชดใช้ชีวิตให้เกอเกอ!”

“ดาวดับหมิง ฉันจะให้แกตาย!!!”

กลุ่มแฟนคลับใหญ่ ทีมซัพพอร์ต และบอร์ดโพสต์ต่างๆ ที่เป็นแหล่งรวมตัวของแฟนเกอเกอ ต่างปะทุเดือด แฟนของสองไอดอลกระแสปล่อยคำด่าถาโถมทั่วเน็ต แถมยังมีแฟนที่อินจัดขับรถออกกลางดึกมุ่งหน้าไปบ้านเห็ด สาบานว่าจะฆ่าลวี่หมิงให้ได้

#วิกฤตลำไส้ใหญ่เก้าชั้น!#

#อาจารย์หวงชื่อเสียงทั้งชีวิตพังพินาศในพริบตา!#

#แผนเดียวพาซวยสามเซียน บ้านเห็ดเกิดเรื่องแล้ว!#

#ดาวดับหมิงทำลายอนาคตของวงการบันเทิงจีน!#

#……#

สารพัดคำค้นแบบเรียลไทม์พุ่งติดเสิร์ชฮอตทันที ดึงดูดมหาชนสายเสพดราม่าแห่เข้าไปส่องเป็นระลอก

ชั่วเวลาไม่นาน จำนวนผู้ชมออนไลน์ในห้องไลฟ์สดของช่องกีวีก็พุ่งกระฉูด เมื่อเทียบกับความดังเดิม จำนวนคนออนไลน์ทะลุเพิ่มเกือบสิบเท่า สร้างสถิติใหม่ให้วาไรตี้ของวงการบันเทิงจีนในคราวเดียว!

ไม่นาน หน้าไลฟ์ก็เริ่มเป็นโค้ดเพี้ยน เซิร์ฟเวอร์แพลตฟอร์มโดนชาวเน็ตผู้กระหายดราม่าถล่มจนล่มสนิท

กริ๊งๆๆ!!!

หัวหน้าช่องกีวีที่เลิกงานกลับบ้านแล้ว ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังรัว

“หัวหน้าครับ ระเบิดแล้ว เซิร์ฟเวอร์เราระเบิดแล้ว!”

“แพลตฟอร์มเกิดเรื่องใหญ่!”

“พูดให้ชัด!” หัวหน้าช่องกีวีสะดุ้งโหยง

“บ้านเห็ดพลิกคว่ำแล้ว แขกรับเชิญพิเศษที่พวกเขาเชิญมาครั้งนี้คือดาวดับหมิง เขาทำอาหารทั้งโต๊ะให้ทุกคนกิน เล่นเอาแขกรายอื่นอ้วกแตกท้องเสียกันระนาว แม้แต่อาจารย์หวงก็โดนเล่นงาน ตอนนี้ห้องไลฟ์ของรายการนั้นโกลาหลไปหมด เว่ยป๋อเต็มไปด้วยแฮชแท็ก #วิกฤตลำไส้ใหญ่#!”

“มีชาวเน็ตแห่มาดูมากเกินไป ความจุเซิร์ฟเวอร์ถูกอัดจนแตก พังไปเลยครับ!”

ได้ยินดังนั้น หัวหน้าช่องกีวีทำหน้าสับสน

ทำอาหารทั้งโต๊ะ…?!

จะไม่ฟังตัวเองพูดหน่อยเหรอ แบบนี้มันอ่านแล้วเข้าหูเข้าตาบ้างไหม?

“ผู้จัดการหวัง เรื่องจริงทั้งหมดครับ เดิมทีเขาจะทำไส้ใหญ่เก้าชั้น แต่ตอนล้าง…” พนักงานได้ยินปลายสายเงียบกริบ ก็รู้ว่านี่เป็นเรื่องชวนขนหัวลุก รีบอธิบายเหตุการณ์ให้ฟังทันที

หัวหน้าวัยกลางคนหลังจากงงงันและตกใจอยู่ครู่สั้นๆ ก็พลันดีใจสุดขีด!

ในฐานะหัวเรือใหญ่ของแพลตฟอร์ม เขาได้กลิ่นเงินจากเหตุการณ์นี้ทันที ถ้าคว้ากระแสครั้งนี้ไว้ได้ อย่างน้อยก็ดึงผู้ใช้จากเพนกวินคู่แข่งตัวฉกาจมาได้ส่วนหนึ่ง และถ้าบริหารจัดการดีๆ บางทีอาจแซงเพนกวินได้ในเวลาอันสั้น ผงาดขึ้นแย่งตำแหน่งผู้นำวงการในคราวเดียว!

“ยังรออะไร โทรแจ้งให้พนักงานฝ่ายเทคนิคทุกคนรีบกลับมาล่วงเวลา บอกไปเลยว่าจ่ายโอทีสามเท่า!”

“สิบนาที ฉันอยากเห็นไลฟ์กลับมาปกติ!”

……

ห้านาทีต่อมา

ภาพไลฟ์กลับมา

ทันทีที่ภาพไลฟ์กลับมา ชาวเน็ตก็ได้ยินเสียงคำรามต่ำของอู๋เชียน: “ฉันจะฆ่านาย!!”

หลี่ชางเฟิงสติแตกคว้าคอเสื้อลวี่หมิงไว้ กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง “ไอ้สัตว์นรก! แกทำลายชีวิตฉัน!”

อู๋เชียนบีบคอลวี่หมิงอย่างแรงแล้วเขย่า “ตอนนี้ฆ่าแกก็ชดใช้ความเสียหายที่แกทำกับฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ รู้ไหม! แกรู้ไหม!!”

“อู๋…ม่ายรู้ ม่ายรู้… ผมม่ายรู้วว…”

ลวี่หมิงคอเอียง ลิ้นแลบยาวส่งเสียงครางฮือๆ แถมยังกลอกตาขาว ราวกับอีกวินาทีจะโดนหลี่ชางเฟิงบีบตาย

PD: “ทั้งสองท่าน ใจเย็นๆ ใจเย็นก่อนครับ!”

“จะให้กูใจเย็นยังไงวะ กูกินต่อหน้าคนทั้งประเทศ แล้วจะให้กูใจเย็นยังไง! ถ้าเป็นมึง มึงจะเย็นได้ไหม?!”

“มึงยังจะถือกล้องถ่ายเหี้ยอะไรอยู่ ปิดซะ ปิดมัน!”

ทีมงานไม่คาดคิดว่ารายการที่ทำมาแล้วตั้งห้าตอนจะเกิดอุบัติเหตุไลฟ์หนักขนาดนี้ ตอนนี้รวมถึงผู้กำกับด้วย ต่างพากันค้างเหมือนเครื่องแฮงก์ เพราะเหตุการณ์ใหญ่ขนาดนี้ ตลอดหลายปีพวกเขาก็ไม่เคยเจอ!

ความจริงลวี่หมิงไม่ได้เจ็บจากการถูกบีบเท่าไร ตรงกันข้าม เจอคนคลั่งอยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรนัก ทว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ สายตาเขาก็เริ่มเลื่อนลอย ร่างกายก็เริ่มควบคุมไม่ค่อยได้

“อาจารย์หวง ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย!”

“เรื่องหนี้มีเจ้าหนี้ เรื่องนี้อาจารย์หวงให้ผมทำ ถ้าจะเอาเรื่องต้องไปหาอาจารย์หวงนะ!”

อาจารย์หวงที่กำลังต่อสู้กับตัวเองในใจ พอได้ยินดังนั้นก็เหมือนตัดสินใจได้ ลุกขึ้นเดินเข้ามาทันที

ทุกคนคิดว่าเขาจะเข้ามาช่วย ปรากฏว่าอาจารย์หวงไม่ได้ช่วยลวี่หมิง กลับหยิบตะเกียบคีบไส้ใหญ่เก้าชั้นหนึ่งชิ้นจากจาน ส่งไปจ่อที่ปากลวี่หมิงอย่างอ่อนโยนว่า

“เสี่ยวหมิง ชิมของอร่อยที่เธอทำหน่อยสิ!”

ลวี่หมิงรีบดิ้น “อาจารย์หวง ตั้งแต่เด็กแม่ผมสอนว่า ของดีต้องเก็บไว้เลี้ยงญาติพี่น้อง บ้านผมจน กินของหรูแบบนี้ไม่ไหว!”

“มึงยังกล้าเรียกว่านี่คือของหรู?” อู๋เชียนด่ากราด “วันนี้กูเลี้ยง มึงต้องกินให้หมดทั้งจาน!”

“ไม่เอาดิ พวกพี่ ผมไม่ชอบกินจริงๆ ผมแพ้ไส้ใหญ่ กินแล้วผมไอ จริงนะ!”

อาจารย์หวงทำหูทวนลม “ช่วยง้างปากเขาให้ฉันหน่อย!”

อู๋เชียนกับหลี่ชางเฟิงรีบทำตาม เหล่าเด็กฝึกคนอื่นเห็นท่าแล้ว ก็รู้สึกว่าวันนี้พวกเขาได้ทำเรื่องขายหน้าที่สุดในชีวิต จนโกรธจัดพากันกรูเข้ามาช่วยด้วย

แพ้ไส้ใหญ่?

ก่อนที่พวกเขาจะพ่นออกมา มึงคีบไส้ใหญ่ชิ้นหนึ่งเตรียมจะยัดปาก คิดว่าพวกเราไม่เห็นหรือไง?

บรรดาทีมงานเห็นท่าไม่ดี รีบหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาเรียก: “ผู้กำกับ เราต้องขึ้นไปห้ามไหมครับ?”

“ช่างเถอะ ศัตรูคู่อาฆาตกันแล้ว ตอนนี้ต้องใช้การแก้เผ็ดตอบแทนการแก้เผ็ดเท่านั้น ถึงจะปลอบโยนจิตใจที่บอบช้ำของพวกเขาได้” ผู้กำกับตอบอย่างไร้ปรานี

จะให้คุมเหรอ? เรื่องมาถึงขั้นนี้ เขาก็ไม่กล้าคุมแล้ว!

ดาราหลายคนในไลฟ์กินผิดจาน นี่มันอุบัติเหตุใหญ่ขนาดไหนกัน อู๋เชียนคือไพ่ตายที่บริษัทเอเจนซี่เตรียมดันขึ้นเป็นตัวท็อป ส่วนหลี่ชางเฟิง ทางบริษัทที่หนุนหลังเขาทุ่มทรัพยากรมหาศาลเพื่อดันให้เขาติดโผสี่เส้าหนุ่มของปีนี้ สุดท้ายพอถึงจังหวะชี้เป็นชี้ตาย กลับเกิดเรื่องอื้อฉาวใหญ่ขนาดนี้?

ความเสียหายที่เกี่ยวพันอยู่เบื้องหลัง แค่คิดด้วยเท้าก็รู้ว่าฝ่ายนั้นต้องมาเล่นงานผู้กำกับอย่างเขาแน่

แม้ว่าหลังเขาจะมีช่องกีวีค้ำอยู่ จนไม่ต้องกลัวอะไรมาก แต่เอาเข้าจริงเรื่องมันเกิดในรายการที่เขาเป็นคนคุม ถ้าถูกสาวไส้เอาผิดขึ้นมา เขาก็สู้เหตุผลไม่ได้นะ!

“จริงๆ แล้วจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“วางใจเถอะ ต้มสุกหมดแล้ว กินยังไงก็ไม่ท้องเสีย”

พอทีมงานทั้งกลุ่มได้ยินคำรับรองของผู้กำกับ ก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า เออ มึงพูดมีเหตุผลฉิบหาย

“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!” ลวี่หมิงตะโกนลั่น “นี่คือการฆาตกรรม มีคนคิดฆ่าผม!!”

อู๋เชียนคิดร้ายอยู่แล้ว เห็นลวี่หมิงยังเม้มปากแน่น เขาก็ช้อนจานขึ้นมาทั้งใบ “แงะปากมันออก เดี๋ยวกูจะกรอกน้ำซอสเข้มข้นสุดๆ ให้ไอ้สารเลวนี่ได้ชิมรสชาติก่อน!”

เหตุการณ์กลั่นแกล้งรุมเหยื่อในรายการวาไรตี้แบบนี้ ตามปกติควรจะก่อให้เกิดดราม่าใหญ่โต เรียกเสียงเห็นใจ แต่ตอนนี้ในห้องไลฟ์สดกลับเป็นคอมเมนต์เร่งเร้ารัวๆ

[ป้อนมัน ป้อนมัน!]

[กูอยากให้ลวี่หมิงตาย!]

[ขอความช่วยเหลือ? มึงตะโกนจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วย!]

[สมน้ำหน้า!]

[โคตรขำ กูยกให้บ้านเห็ดตอนนี้เป็นที่สุดของวงการบันเทิงจีน!]

[เอฟเฟกต์รายการระดับนี้ อีกร้อยปีก็ไม่มีใครแซง!]

เห็นอู๋เชียนจะเทน้ำซอสเข้าปากลวี่หมิงจริงๆ ด้วยสัญชาตญาณ ลวี่หมิงเสยเท้าถีบจานตรงหน้าคว่ำ!

บังเอิญเหลือเกิน น้ำซอสรสเข้มข้นพลิกตามจาน สาดพร่างลงบนหน้าของอู๋เชียนดังโครม ราวกับโฟมล้างหน้าที่ทาอย่างทั่วถึง

เพราะเมื่อครู่อู๋เชียนกำลังทำหน้าดุอ้าปากกว้าง จังหวะมันเป๊ะมาก เชียนเกอโดนสาดจนกลายเป็นเละเทะทั้งคน!

“ฉิบหาย! ฉิบหาย!”

อู๋เชียนร้องลั่นด้วยความร้อนรน

ไม่พูดยังดี พออ้าปากขึ้นมากลับกลืนซอสรอบปากเข้าไปโดยสัญชาตญาณ ทันใดนั้น สีหน้าหนุ่มก็แข็งค้าง

เข้มข้น…ล้วนแต่ของดีทั้งนั้น!

“อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ๊อก!!”

อู๋เชียนกุมหัวอาเจียนอย่างทรมาน

ลวี่หมิงสอดแขนข้างหนึ่งหลุดออกมาได้ ตามสัญชาตญาณกระทุ้งศอกใส่ หมูสามรสที่เค็มจัดใส่ซีอิ๊วหนักซึ่งคีบคาตะเกียบอยู่ พุ่งเข้าไปติดปากอาจารย์หวงพอดี

อาจารย์หวงที่เมื่อครู่ยังยิ้มเจ้าเล่ห์ ชะงักค้างทันที

“ถุย! อ๊อก!!”

“ไอ้สารเลว กูจะฆ่ามึง!!”

“จับมันกดไว้!”

อาจารย์หวงสั่งปุ๊บ ทุกคนก็ทำตามกันพรึบ

หลี่ชางเฟิง: “วันนี้ต่อให้พระเยซูก็ช่วยมึงไม่ได้ กูพูดเอง!”

เชียนเกอที่ทั้งน้ำทั้งซอสราดเลอะเทอะ ไม่มีเวลาจะ ‘เสพ’ ความอร่อยแล้ว พุ่งใส่ลวี่หมิงเหมือนคนบ้า “กูจะฆ่ามึง กูจะฆ่ามึง!!”

สถานการณ์ปั่นป่วนวุ่นวาย

เผชิญหน้ากับคนทั้งกลุ่มที่กรูเข้ามาพร้อมตะโกนจะเอาชีวิตเขา ลวี่หมิงที่เมาจัดเห็นพวกนั้นพองขนคำราม ก็ถูกสัญชาตญาณเอาตัวรอดกระตุ้นทันที เขาวิ่งไปข้างๆ แล้วกระชากพลิกโต๊ะดังโครม:

“ไหนๆ ก็ไม่ให้กูรอด งั้นก็แม่งไม่ต้องมีใครรอดทั้งนั้น!”

ฝูงชนถูกขัดจังหวะชั่วครู่ น้ำแกงกับเครื่องปรุงกระเด็นกระจายเลอะเสื้อผ้าพวกเขา

“มึงแม่ง… แค่ก?!”

“แค่ก แค่ก แค่ก!”

หลี่ชางเฟิงที่กำลังตะโกนด่าคอเป็นเอ็น อยู่ๆ หมูสามรสที่เค็มหนักใส่ซีอิ๊วจัดก็ปลิวเข้าปากเขา และติดคอทันที จนสำลักเจ็บจี๊ด

ทุกคนตาเบิกโพลง แล้วเพิ่งเห็นว่าไอ้เวรนี่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่คว้าหมูสามรสกับหมูสามชั้นตุ๋นผักกาดดองไว้เต็มสองกำมือ ตอนนี้มันเอาอาหารเป็นอาวุธปาใส่พวกเขาไม่ยั้ง!

หลี่ชางเฟิงคว้ามันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ดจากพื้นขึ้นมาแล้วปาใส่ลวี่หมิง แต่เพราะมันเบาเกินไป เลยไม่สร้างความเสียหายสักนิด

อู๋เชียนกับเหล่าเด็กฝึกคนอื่นๆ กัดฟันฝ่าความเสียหายจาก “เวทมนตร์” ของอีกฝ่าย ไล่บี้ไม่เลิก พริบตาเดียวก็ไล่จากลานบ้านของบ้านเห็ดทะลุเข้าไปในตัวบ้านแล้ว

อาจารย์หวงเดินปิดท้าย อดกลั้นความขยะแขยงในปากไว้ ทำหน้าบึ้งค่อยๆ ก้าวเข้าไปโดยไม่รีบร้อน

พอมันติดอยู่ข้างใน ต่อให้มีปีกก็หนีไม่พ้น!

ในหัวอาจารย์หวงพลันผุดภาพโทษทรมานต่างๆ ในประวัติศาสตร์ ตั้งปณิธานว่าต่อไปจะทรมานไอ้สารเลวที่ทำให้ตัวเองอับอายคนนี้ให้สาสม!

ขณะเดียวกันนั้นเอง

ผู้ชมหน้าจอนับไม่ถ้วนเห็นฉากนองเลือดตรงหน้า ก็ขำกันจนหายใจไม่ทัน

[6666!]

[ออกอากาศแบบนี้ ใครจะสู้พวกคุณได้!]

[เอฟเฟกต์รายการโคตรดี กูขำจนหน้ามืดไปแล้ว]

[ทำแบบนี้ไม่กลัวโดนด่าว่าสิ้นเปลืองอาหารเหรอ?]

[ถ้ามีคนจะยัดอึเข้าปากคุณ คุณยังมีเวลามาคิดเรื่องนี้ไหม? ว่ากันตามตรง ไอ้หนูคนนี้ดูผอมๆ ไม่นึกเลยว่าจะดุขนาดนี้ โดนหลายคนกดยังดิ้นหลุดได้]

[อะดรีนาลีน: เฮเฮเฮ สวัสดี!!]

[เขาทำแบบนี้จริงๆ ก็ไม่นับว่าสิ้นเปลืองอาหารนะ ทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยของโคตรพิษสักอย่างเดียวก็ไม่ปลอดภัย ให้หมากินยังเท่ากับพยายามฆ่า ประการที่สอง ชีวิตลูกความของผมถูกคุกคามอย่างร้ายแรง อย่าว่าแต่ใช้ของพวกนี้เป็นอาวุธตอบโต้ ต่อให้ใช้ “อาหารดีๆ” ตอบโต้ก็ยังพอเข้าใจได้]

[มีเหตุผล!]

[ปล่อยตัวโดยไม่มีความผิด!]

[มีอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ฉันเหมือนเห็นพี่อีกาเลย]

[แก้ยากนัก ก็ไม่ต้องแก้แม่งละ!]

[อย่าพูดนะ เออ อย่าพูดจริงๆ!]

[เคยเห็นวาไรตี้ทำบทกัน แต่วาไรตี้ที่ยกโต๊ะตีกันคาเทปนี่เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ตอนนี้บ้านเห็ดเนื้อหาโคตรระเบิดเกินคาด จินตนาการไม่ถึงจริงๆ!]

[ได้เห็นเหตุการณ์จริงกับตา ชาตินี้คุ้มแล้ว!]

[…]

ขณะชาวเน็ตร้องว่าสุดยอดอยู่นั้น จู่ๆ ก็เห็นอู๋เชียน หลี่ชางเฟิง และเด็กฝึกอีกกลุ่มหนึ่งชูมือสองข้าง สีหน้าตกใจเกรงๆ ถอยออกมาจากประตูห้อง

การหักมุมฉับพลันทำเอาชาวเน็ตที่ขำจนแทบขาดใจพากันงงเป็นไก่ตาแตก

ตั้งหลายคน ยังจะกลัวเขาคนเดียวอีกเหรอ?

แล้วท่าทางประหลาดๆ นั่น ทำไมดูเหมือนกำลังถูกปืนจ่ออยู่ยังไงยังงั้น?

“ใจเย็น!” หลี่ชางเฟิงพยายามเกลี้ยกล่อมคนข้างในด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไอ้สั— เอ่อ อัจฉริยะยอดคน โปรดใจเย็นนะ ฉันยกโทษให้แล้ว ฉันยกโทษให้ก็ยังไม่ได้อีกเหรอ?”

“เดี๋ยวๆ อย่าเข้ามานะ!”