“วันนี้เกมแรก ‘ทัวร์สวนสามแห่ง’ คนแพ้จะต้องรับโทษเป็นจริงหรือกล้า ให้ลวี่หมิงเริ่มก่อน” เมื่อผู้กำกับอธิบติกติกา สายตาทุกคู่ก็พุ่งไปที่ลวี่หมิงซึ่งนั่งริมหน้าต่างแถวหน้า

ข้างซ้ายของเขาคือนาจา ถัดไปทางซ้ายเป็นอู๋เชียน และริมหน้าต่างฝั่งนั้นคือเมิ่งจื่ออี้

“ต้องอธิบายกติกาให้ฟังก่อนไหมครับ?” ลวี่หมิงเอ่ยอย่างสุภาพมาก

นาจาน้ำเสียงไพเราะ มั่นใจสุดๆ “ไม่ต้อง เกมนี้ฉันเก่ง!”

เฉินชือชือกับคนอื่นๆ ก็เร่งให้เขาเริ่มไวๆ ชัดเลยว่าเกมดื่มแบบชาวบ้านนี่ ทุกคนแอบเล่นกันมาไม่น้อย

ลวี่หมิงกระแอม “วันนี้เราจะไปทัวร์สวนดาราตกกระแส ช่วยบอกมาหน่อยว่าดาราตกกระแสในวงการบันเทิงจีนมีใครบ้าง”

“เจิ้งเจี่ย!”

เจิ้งเจี่ย: “???”

ฉันไปตกกระแสตอนไหนวะ ทำไมฉันไม่รู้ตัว?!

“……” นาจาชะงักไปสองวินาที รีบหันไปทางอีกฝั่งของทางเดินตะโกนเรียกอู๋เชียนว่า “ลวี่หมิง!”

อู๋เชียน: “……”

ดาราตกกระแสฝั่งปี่หยางนี่มาเล็งกูชัดๆ!

เขาคิดหัวหมุน คั้นสมองอยู่นาน หน้าแดงเถือก

ลู่ฮ่าวกลั้นขำจนหน้าเกือบแตก “หมดเวลา อู๋เชียนรับโทษ”

“เดี๋ยวๆ สวนดาราตกกระแสมันอะไรอ่ะ ผมไม่ยอม เขาจงใจเล็งผม!” อู๋เชียนชี้หน้าลวี่หมิงโวย

เจิ้งเจี่ยจากแถวหลังก็ช่วยเสริม “ฉันก็ไม่ยอม! ฉันไปตกกระแสตอนไหน!”

ลู่ฮ่าวหันมา “ขอให้ลวี่หมิงให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล ถ้าไม่สมเหตุสมผล คุณต้องเป็นฝ่ายรับโทษ”

เห็นทุกคนหันมามอง ลวี่หมิงก็พูดอย่างใจเย็น “เธอเคยคบกับดาราตกกระแสไง!”

“นี่มันเรียกว่าเหตุผลที่ไหน?” เจิ้งเจี่ยถลึงตา “งั้นฉันคุยกับนายฉันก็ตกกระแสเหรอ แล้วถ้าฉันคุยกับคนโดนแบน ฉันก็กลายเป็นคนโดนแบนด้วยสิ?”

ชัดเจนว่าเหตุผลนี้ยังไม่ทำให้ทุกคนเชื่อ

ลวี่หมิงหัวเราะในลำคอ “ถ้าเธอจะว่าแบบนั้น ก็อย่าหาว่าฉันงัดหลักฐานละกัน!”

“……” เจิ้งเจี่ยเงียบไป 3 วินาที ผู้หญิงหัวไวอย่างเธอเดาได้ทันทีว่าลวี่หมิงต้องขุดเรื่องแย่ๆ ก่อนหน้านั้นมาฟาดซ้ำแน่ เลยเปลี่ยนคำพูดทันควัน “อู๋เชียนรับโทษ!”

อู๋เชียน: “ได้ๆๆ เอาแบบนี้ใช่ไหม ดาราตกกระแส แกรอไว้เลย!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ทุกคนกลั้นขำกันไม่ไหว

“จริงหรือกล้า?” ลวี่หมิงมองอู๋เชียน

เติ้งเฉา “เป็นผู้ชายก็ต้องเลือกกล้าสิ!”

“ใช่ กล้า!” เฉินชือชือก็ช่วยปั่น

อู๋เชียนเห็นทุกคนเชียร์แรง ปฏิเสธไม่ลง จึงพยักหน้า “กล้า!”

“ตอนนี้นายลงจากรถ แล้วก็บินกลับบ้านไปซะ” ลวี่หมิงสวนมาทันที

【???】

【ปุฮ่าฮ่าฮ่า!】

【กล้าอะไรให้ลงรถแล้วพี่ชายบินกลับบ้าน ดาราตกกระแสนี่คือไม่คิดจะปล่อยเชียนเป่าเลยจริงๆ!】

【ADC เบอร์หนึ่งวงการ ไม่กำลังแจกดาเมจก็กำลังเดินไปแจกดาเมจ พี่ชายตอนนี้ออกไอเท็มไร้ขีดจำกัดแล้วเหรอ?】

【เชียนเป่า: กูมาให้เกะกะทำไมเนี่ย!】

【ฆาตกรก็ถูกบีบให้เดินไปทีละก้าวนั่นแหละ หวังว่าตอนกลางคืนทีมรายการจะอย่าไปจัดลานบ้านแบบประตูเลื่อนสองบานโบราณอีก แล้วก็อย่าไปจัดให้ดาราตกกระแสกับเชียนเป่าอยู่ห้องตรงข้ามกัน ไม่งั้นพอตื่นมาพรุ่งนี้ อาจได้เจอศพดาราตกกระแสกลายเป็นศพเย็นๆ แล้ว!】

【กูสงสัยว่ามึงกำลังส่อแววละนะ!】

“…เชี่ยเอ๊ย!” ปากอู๋เชียนขยับนิดเดียว หน้าก็ดำปี๋ทันที

กูก็รู้ละว่าปากหมาๆ อย่างดาราตกกระแส จะพูดอะไรดีๆ ไม่ได้หรอก!

นาจาถลึงตาสวย ใจคอไม่เชื่อสายตาหันมองลวี่หมิง เห็นเขาทำหน้าเอาจริงเอาจัง ก็เผลอกัดริมฝีปากล่างแน่นเหมือนกลั้นขำไม่อยู่

เมิ่งจื่ออี้หัวเราะลั่น ร่างนุ่มนิ่มสั่นน้อยๆ “คิกๆๆ พี่ชาย นี่พี่เป็นคนเหรอ?”

“มันตลกมากไหม?” อู๋เชียนถลึงใส่หญิงสาว คิดว่าตำแหน่งและบารมีตัวเองน่าจะทำให้อีกฝ่ายกลัว แต่ไม่คิดว่าเจ๊เมิ่งกลับยิ่งขำกว่าเดิม “ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ชาย หน้าแดงเชียว!”

อู๋เชียน: “……”

นี่มันอะไรกันวะ รันนิ่งแมนทีมนี้แม่งอคติกับกูขนาดนี้เลยเหรอ?

ชั่วขณะนั้น อู๋เชียนเผลอทบทวนตัวเองในใจว่าเป็นเพราะเขากระแสตกไปแล้ว หรือว่าเขาหมดน้ำยาแล้ว ถึงขนาดที่ดาราแถวสามตัวเล็กๆ ยังกล้าไม่ไว้หน้าเขา

“ดาราตกกระแส ความอดทนกับแกมีขีดจำกัดนะ!”

“คุณเคยอดทนกับผมเหรอ? ไม่สนล่ะ คำพูดลูกผู้ชาย ควายสี่ตัวก็ฉุดไม่อยู่ ตอนนี้พวกเรายังไปไม่ไกล รีบๆ หิ้วกระเป๋าลงรถไปสิ ยังพอทันขึ้นเครื่องกลับประเทศเที่ยวหน้าอยู่”

“พี่คนขับ ช่วยจอดหน่อยครับ!”

คนขับ: “……”

พวกคุณศึกเทพชนเทพกันอยู่ ผมเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาจะกล้าไปยุ่งอะไรด้วยล่ะ

เขาไม่ปริปาก พุ่งเหยียบคันเร่งพาพวกพี่ๆ ซิ่งทะยานบนทางด่วน

“ลวี่หมิง พอเถอะ เปลี่ยนโทษอย่างอื่น” ลู่ฮ่าวกลั้นขำเอ่ยห้าม

ลวี่หมิงเหลือบตามองเขา “อีกไม่กี่วัน นายจะโดนไล่ออกเพราะเอาเท้าขวาก้าวเข้าประตูกองถ่ายก่อน”

“ผมแยกไม่ออกว่าไพ่ตัวไหนคือคิงเล็กคิงใหญ่…” ลู่ฮ่าวยอมศิโรราบเอาตัวรอดสุดชีวิต

ทุกคน: “???”

กองถ่าย? แถมยังไล่ออก?

นี่มันตอนไหนกัน ผู้กำกับของรันนิ่งแมนถึงได้ไปเป็นลูกจ้างให้ดาราตกกระแสวะ?

ทุกคนกำลังงงๆ อยู่ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่าซีรีส์นักพรตไร้ใจที่ลวี่หมิงกำลังถ่ายอยู่นั้นประกาศว่าลงทุนสี่สิบล้าน ที่แท้แล้วผู้กำกับของเรื่องนี้ก็ดันเป็นคนนอกวงการที่ไม่เคยมีประสบการณ์ถ่ายซีรีส์ออนไลน์มาก่อนงั้นเหรอ?

พอคิดมาถึงตรงนี้ สายตาที่ทุกคนมองลวี่หมิงก็เปลี่ยนไปทันที

ลงทุนสี่สิบล้าน จ้างของแบบนี้มาถ่ายซีรีส์ออนไลน์ ไม่ขาดทุนยับเหรอ!

“ผมสงสัยหนักมากว่า หมิงเอ๋อร์ตั้งใจจะอาละวาดในทีมรายการ เลยไปดึงผู้กำกับฮ่าวมาเข้าทีม!” เติ้งเฉาหัวเราะแซว

ลวี่หมิง: “พวกคุณมองออกกันหมดแล้วเหรอ?”

ทุกคนเห็นแววตาตรงๆ ของลวี่หมิง ก็อดหัวเราะไม่ได้ “ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“หมิงเอ๋อร์ ช่างมันๆ”

“พวกเราก็พี่น้องกัน!”

วัวดำกับหวังเป่าเฉียงก็ออกมาช่วยพูด ช่วยอู๋เชียนให้มีทางลงอย่างหล่อๆ

จะให้ลงรถมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่เกมกล้าท้าทายต้องเล่นต่อ ทว่าพื้นที่ในรถบัสมันแคบ ทุกคนเลยระดมสมองคิดหาวิธีลงโทษอู๋เชียนกันยกใหญ่ อยู่ๆ ลวี่หมิงก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ตอนนี้นายโทรหาอาจารย์หวง บอกไปเลยว่าดาราตกกระแสเป็นพี่น้องกับฉัน ต่อไปถ้าเจอพวกเราสองพี่น้องให้หลีกทาง ไม่งั้นเจอครั้งไหน ตีครั้งนั้น!”

อู๋เชียน: “……”

ทุกคน: “……”

พี่ชาย ดูออกเลยนะ ว่าพี่ไม่คิดจะให้เชียนเป่าได้อยู่ดีมีสุขจริงๆ

เขาเล่นเกมอยู่ดีๆ ดันมาตกอยู่ในกำมือพี่ซะงั้น นับว่าซวยของแท้!

“ดาราตกกระแส ตอนกลางคืนกล้าอยู่ห้องเดียวกับฉันไหม?!”

“ไม่กล้า!” ลวี่หมิงตอบเสียงแข็งหน้าตาย

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

หลี่ซิน ถังอี้ซิน นาจา และเร่อปา ต่างก็กลั้นยิ้มไม่อยู่ หัวเราะคิกคัก

ส่วนเมิ่งจื่ออี้ที่นั่งใกล้อู๋เชียน ตอนนี้ลืมภาพลักษณ์เทพธิดาไปหมด หัวเราะเป็นเสียงห่านเลย

เจิ้งเจี่ยทำหน้ารังเกียจ “เธอพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวขนาดนั้นได้ยังไง ทั้งที่เนื้อหามันโคตรขี้ขลาด!”

“งั้นคืนนี้เธอกล้าอยู่ห้องเดียวกับฉันไหมล่ะ?” ลวี่หมิงฮึเบาๆ

เจิ้งเจี่ย: “???”

ไอ้แฟนเก่าเวรเอ๊ย มายืนเพ้ออะไรอยู่ตรงนี้?!

ท่ามกลางบรรยากาศคึกคัก ทุกคนยังแทบไม่ได้เล่นเกมกันจริงจังเลย แต่ความเกรงๆ กันที่มีแต่แรกกลับหายไปหมด เริ่มชวนคุยชวนแซวกันสนิทสนม ราวกับเป็นเพื่อนที่สนิทกันอยู่แล้ว ชัดเจนว่าทุกคนคลายตัวในบรรยากาศผ่อนคลายแบบนี้

ลู่ฮ่าวซึมซับบรรยากาศครึกครื้น มองไปทางลวี่หมิง แววตาเจือด้วยความประหลาดใจ

บางครั้งเขาเองก็ไม่รู้ว่าดาราตกกระแสคนนี้ตั้งใจเล่นให้เกิดเอฟเฟกต์รายการ หรือว่าเป็นตัวตนจริงกันแน่ อย่างน้อยคนอื่นไม่รู้ แต่เขาเคยเห็นอีกด้านที่ไม่มีใครรู้ของดาราตกกระแสมาแล้ว ตอนอยู่กองถ่ายเวลาละคร เขาจะสงบสำรวมสุดๆ อีกทั้งพิถีพิถันกับรายละเอียดตัวละครแบบสุดโต่ง ซึ่งตัดกับตอนนี้ที่ไม่แคร์ภาพลักษณ์ไอดอล กระโดดโลดเต้นซนซ่าเหมือนไม่ใช่คนเดียวกันเลย เป็นสองขั้วตรงข้ามชัดๆ

เชียนเป่าผู้น่าสงสารเลยกลายเป็นเหยื่อเพียงคนเดียวในเกมละลายพฤติกรรมครั้งนี้

สุดท้าย เฉาเกอและคนอื่นๆ พากันช่วยไกล่เกลี่ย โทษท้าทายของเขาจึงเปลี่ยนจากให้ไปจับคู่กับดาราตกกระแสแล้วขู่กรรโชกอาจารย์หวง เป็นโทรหาอาจารย์หวงแล้วขอให้ชมว่าตัวเองหล่อแทน

พอได้รับคำชื่นชมจากอาจารย์หวง สีหน้าของอู๋เชียนถึงค่อยๆ ดีขึ้น

ในฐานะผู้แพ้ เกมก็ต้องเริ่มใหม่จากเขา อู๋เชียนคิดไปคิดมา ปุ๊บก็ผุดไอเดียขึ้นมาเลย “ทัวร์สวนลิปสติก แลนโคม!”

“อาร์มานี!”

“ชาแนล!”

“ดิออร์!”

“……”

พอได้ยินเรื่องที่ตัวเองถนัด ดาราหญิงหลายคนก็ไฟติดทันที แม้ว่าวัวดำยักษ์กับหวังเป่าเฉียงพวกเขาจะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นศิลปิน ต่อให้ไม่รู้จักแบรนด์เฉพาะกลุ่ม อย่างน้อยแบรนด์แมสๆ ถึงไม่เคยเห็นกับตาก็ยังเคยได้ยินชื่อกันมาบ้าง เลยช่วยกันตอบได้เรื่อยๆ

พอวนมาถึงลวี่หมิงอีกครั้ง เห็นท่าทางเขาติดขัด นาจาที่นั่งข้างๆ ก็แทบจะร้อนใจจนไม่ไหว ถ้าไม่ติดว่ากติกาห้าม เธอคงลุกขึ้นไปช่วยลวี่หมิงตอบไปแล้ว

ความจริงแล้ว ลวี่หมิงที่ไม่เคยแตะเรื่องพวกนี้เลยก็มืดแปดด้านจริงๆ จนต้องแพ้อย่างน่าเสียดาย

อู๋เชียนดี๊ด๊าสุดๆ “ตอนนี้นายลงจากรถ แล้วนั่งเครื่องบินกลับไปซะ!”

“ชอบลอกเลียนแบบนี่” ลวี่หมิงเหยียดมุมปาก “ฉันเลือกความจริงจากใจ!”

อู๋เชียน: “……”

“ตอนนี้นายสารภาพรักกับเจิ้งเจี่ยเลย!”

เจิ้งเจี่ย: “???”

เธออึ้งไปเสี้ยววินาที พอรู้สึกได้ว่าลวี่หมิงมองมา ก็ทำหน้ารังเกียจทันที “อย่าเข้ามาใกล้ฉัน!”

ถึงปากจะปฏิเสธ แต่ทำไมในใจมันแอบคาดหวังนิดๆ ล่ะเนี่ย?

“นั่นมันโหมดกล้าท้าทาย ฉันเลือกความจริงจากใจ”

อู๋เชียนที่อยากได้แต้มคืนอย่างแรง เห็นลวี่หมิงไม่เล่นด้วยเสียที หน้าหล่อๆ ก็เต็มไปด้วยความคาใจ “ยังเป็นผู้ชายอยู่ไหมฮะ? กล้าทำอะไรที่ผู้ชายควรทำบ้างไหม!”

“ไม่กล้า ขอบคุณค่ะ!”

อู๋เชียน: “……”

ไอ้ดาราตกกระแส เอ็งมันด้านจริงว่ะ!

แต่ไฟเผือกในใจของสาวๆ หลายคนกลับลุกโชน เมิ่งจื่ออี้ทำท่าพร้อมลุย “นายคบแฟนมากี่คน เจิ้งเจี่ยคือรักแรกของนายรึเปล่า?”

พอถามคำถามนี้ ทุกคนบนรถก็หันไปมองลวี่หมิง

แววตาของสาวๆ ล้วนเต็มไปด้วยความอยากรู้ รวมถึงเจิ้งเจี่ย แม้ทำเป็นไม่แคร์ แต่ความจริงก็แอบเงี่ยหูฟัง

“คบอยู่คนหนึ่ง” ลวี่หมิงตอบซื่อๆ ตรงๆ

“โอ้!!”

“จริงดิ?”

“งั้นแปลว่าเจิ้งเจี่ยคือรักแรกของนายเหรอ?”

ลวี่หมิงก็ไม่คิดจะปิดบัง ยังไงชาวเน็ตก็ไม่ได้ไม่รู้เรื่องพวกนี้ เขายอมรับอย่างไม่สะทกสะท้าน “การันตีของแท้”

[นี่นับเป็นการอ้อมๆ สารภาพรักกับเจิ้งเจี่ยไหมเนี่ย?]

[ไอดอลหล่อขนาดนี้ ดันโดนเจิ้งเจี่ยทำเสียของ!]

[ขี้วัวสดๆ ไปปักอยู่บนดอกไม้ชัดๆ!]

[เขาบอกว่าคบมาแค่คนเดียว มีใครเชื่อบ้าง? คนที่เชื่อคำลวงของดาราตกกระแส แนะนำให้ไปโรงพยาบาลตรวจสมองนะ ฉันขอเดาแรงๆ เลยว่า หมอนี่เสียตัวตั้งแต่มัธยมปลาย!]

[พี่สาวข้างบน เธอต่างหากควรไปโรงพยาบาลตรวจสมอง]

[ตอนนี้ดาราตกกระแสกระแสความร้อนแรงแรงขนาดนี้ ถ้าเคยคบใครก่อนเจิ้งเจี่ย จริงๆ แฟนเก่าคงจับมือกันไปไลฟ์สดขายของในโหม่วอินนานแล้ว แถมสื่อครึ่งวงการบันเทิงจีนก็จ้องจะขุดข่าวแรงๆ เกี่ยวกับดาราตกกระแสกันให้พรึ่บ ได้ยินมาว่ามีบางนักสืบเอกชนถึงขั้นไปเยือนโรงเรียนประถม มัธยมต้น มัธยมปลายที่เขาเคยเรียน เพื่อสัมภาษณ์ครูและเพื่อนร่วมชั้น สุดท้ายก็ขุดไม่เจอข่าวแรงๆ ทางความรักอะไรสักอย่าง]

[ฉันเกลียดเจิ้งเจี่ย สามีฉันทั้งหล่อทั้งมีความสามารถขนาดนี้ แต่เธอดันไม่เห็นค่า…]

[อ้าาาาา!]

[โกรธจนจะบ้าแล้ว!]

เจิ้งเจี่ยเห็นทุกคนพากันมอง เธอถึงกับทำตัวไม่ถูก แล้วก็แขวะอย่างรังเกียจ “คบกับเขา คือความโชคร้ายที่สุดในชีวิตฉัน!”

เร่อปามองเจิ้งเจี่ย แววตาแอบไม่พอใจอยู่หน่อยๆ

สาวๆ คนอื่นๆ ถึงจะพยายามเก็บอาการ แต่แววตาก็มีอะไรบางอย่างที่บอกไม่ถูก

พี่สาวเอ๊ย พูดไปเถอะ!

ในใจคงแอบปลื้มมานานแล้วล่ะ ยังจะมาทำเป็นโชคร้ายอีก?

หนุ่มในฝันที่ใสซื่อดีขนาดนี้ หน้าตาระดับเทพของวงการบันเทิงจีนที่ดูเผินๆ เหมือนจะเจ้าชู้ แต่พอเรื่องความรักกลับมั่นคงจริงใจ ทุ่มเททุกอย่างแบบไม่มีเงื่อนไข เพื่อความรักยอมแม้กระทั่งไปกู้เงิน แบบนี้มันพระเอกตัวท็อปที่มีได้แค่ในนิยายชัดๆ แล้วดูแกสิ โดนรักอย่างลำเอียงขนาดนี้ดันไม่รู้จักรักษา!

ลองถามใจตัวเองดูสิ ถ้าเป็นพวกเธอได้รักในฝันแบบนี้ คงยิ้มตื่นตั้งแต่ในฝันไปแล้วมั้ง?

เมื่อการลงโทษลวี่หมิงจบลง เกมก็เดินหน้าต่อ

บรรยากาศร่าเริง เผลอแป๊บเดียวเวลาก็ไหลไปอย่างไม่รู้ตัว

……

หนึ่งชั่วโมงถัดมา รถบัสก็จอดนิ่งสนิทในย่านวิลลาชานเมือง

ทุกคนที่นั่งรถมานานก็รีบลงไปสูดอากาศสดชื่นรอบๆ ส่วนสัมภาระให้ทีมรายการช่วยยกไปวางในห้องที่จัดไว้

กระแสไลฟ์สดกำลังพุ่ง ทีมรายการเลยไม่ปล่อยให้แขกรับเชิญพักมากนัก

ไม่นาน ทั้ง 14 คนก็มารวมตัวกันเรียบร้อยที่ลานวิลลา

ลู่ฮ่าวถือโทรโข่งประกาศว่า: “อย่างที่ทุกคนทราบ ตอนพิเศษของเราในครั้งนี้คือ ตอนพิเศษชีซี สุดท้ายพวกคุณจะถูกแบ่งเป็น 7 ทีม ไปดวลฉีกป้ายชื่อกันที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์นิวยอร์ก!”

“ก่อนถึงตอนนั้น พวกคุณต้องจับคู่ให้สำเร็จด้วยการทำให้แขกรับเชิญที่เล็งไว้ใจเต้นแรง หากหัวใจของทั้งสองฝ่ายเต้นเกิน 120 พร้อมกัน ถือว่าจับคู่สำเร็จ ถ้าอัตราการเต้นหัวใจไม่ถึงเกณฑ์ จะจับคู่ไม่สำเร็จ”

“ภารกิจแรกของเราวันนี้คือ ‘ศึกใหญ่สตาร์ตอัพ’!”

“เพราะทริปต่างประเทศคราวนี้ใช้เงินกองรายการจนเกลี้ยงแล้ว ดังนั้นพวกคุณต้องไปที่ไทม์สแควร์นิวยอร์กเพื่อหาเงินค่ากินอยู่ และทุนพัฒนากิจกรรมในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเอง”

“ระหว่างทำภารกิจ ห้ามใช้หน้าตาแลกเงิน คุณต้องใช้แรงงานของตัวเองเพื่อแลกรับค่าตอบแทน!”

“รายได้ที่ได้มาจากการใช้หน้าตา ทีมรายการจะยึดทั้งหมด”

“สุดท้าย ทีมที่หาเงินได้มากที่สุด จะคว้าชัยชนะไปในรอบนี้!”

“ทีมที่ได้ชัยชนะ จะสุ่มได้รับการ์ดความสามารถใบหนึ่ง ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการดวลฉีกป้ายชื่อรอบสุดท้าย โปรดทราบว่า การ์ดความสามารถ รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง การคืนชีพ การคัดออก หรือการกำหนดให้สองทีมต่อสู้เป็นตาย เป็นต้น!”

“เตือนเป็นครั้งสุดท้าย ค่ากินอยู่ของพวกเรามันแพงมาก ถ้าไม่มีดอลลาร์พอจ่าย ช่วงมื้อเที่ยงก็มีแต่จะไปยืมทีมที่หาเงินได้ หรือไม่ก็…ขอทาน”

“ถ้าตอนกลางคืนยังหาดอลลาร์ไม่พออีก ก็ต้องไปปูเสื่อนอนบนสนามหญ้านอกวิลลา ค้างคืนนอกบ้าน!”

“ถ้าไม่อยากหิวหรือไม่มีที่ซุกหัวนอนกลางคืน ก็ขอให้ทุกคนทุ่มสุดตัว!”

ทันทีที่ผู้กำกับพูดจบ ทุกคนก็แตกตื่นกันยกใหญ่

“อะไรนะ อะไรคือกองรายการใช้เงินหมด? นี่มันทีมรายการใจดำชัดๆ!” เติ้งเฉาคนแรกที่ประท้วง

เฉินชือชือเสริมทันที: “นั่นสิ พาเรามาต่างประเทศแล้วไม่รับผิดชอบอะไรเลย แบบนี้มันเข้าท่าเหรอ?”

“ค่ากินอยู่ยังต้องให้พวกเราออกไปหาเอง วาไรตี้โชว์ ตอนพิเศษชีซี บ้านอื่นหวานกรุบ ดูแล้วฟินจนจอทะลุ ของเราดันให้พาแขกรับเชิญสาวไปขายศิลปะตามถนน หาเช้ากินค่ำ เร่ร่อนต่างแดนกันหรือไง?” วัวดำยักษ์ก็โวยดังลั่น

หวังเป่าเฉียงรีบร้อนพุ่งมาหน้าลวี่หมิง: “นายรีบดูหน่อยว่าไอ้พนักงานของนายใจดำแค่ไหน เร็วๆ ไล่มันออกเลย!”

“เดี๋ยวฉันดูให้ว่ามันเรื่องอะไร!” ลวี่หมิงฮึดฮัด ก่อนชี้ไปที่ลู่ฮ่าวโวยว่า: “ให้นายของแกพาแขกรับเชิญสาวไปขายศิลปะข้างถนน นี่คิดจะก่อกบฏหรือไง?!”

ทุกคนหันมามองเขาด้วยสายตาเหมือนเจอวีรบุรุษ

ไม่มีใครคาดคิดว่าวันหนึ่งดาราตกกระแสจะกลายเป็นเจ้านายของผู้กำกับรายการ แบบนี้พอเขาเอ่ยปาก ลู่ฮ่าวก็คงต้องเกรงใจบ้างล่ะ อย่างน้อยๆ ก็ช่วยเคลียร์ค่ากินอยู่ให้ใช่ไหม?

ลู่ฮ่าวตอบกลับอย่างแข็งกร้าว: “แม่ทัพออกศึก บางคราวก็ไม่อาจเชื่อฟังคำสั่งได้ทั้งหมด! เจ้านาย เรื่องนี้เอาตามเหตุผลนะ ใน ‘นักพรตไร้ใจ’ ผมเป็นทหารของคุณ แต่ในรันนิ่งแมน คุณต้องฟังผม”

“กล้าพูดกับพี่หมิงของฉันแบบนี้เหรอ?”

“อวดดีนัก!!”

ทุกคนฮือฮาแซวกันใหญ่

ลวี่หมิงฮัมเบาๆ: “นายก็รู้ ฉันแทบไม่คุยเหตุผลกับใครหรอกนะ!”

“พาสปอร์ตของพวกคุณอยู่กับผม ถ้ายังอยากกลับประเทศล่ะก็ เจ้านาย คุณอย่าบังคับผมจะดีกว่า!” ลู่ฮ่าวเสียงอ่อนลง: “ตอนนี้ยังห่างจากเวลาอาหารอีกเกือบสี่ชั่วโมง ผมย้ำอีกครั้ง ค่ากินอยู่ของพวกเรามันแพงมาก!”

ทุกคน: “……”

ถึงขั้นเอาพาสปอร์ตมาขู่กันแล้ว แบบนี้แม้แต่ลวี่หมิงก็จนปัญญา

ก่อนอื่น ต้องจัดการเรื่องหาคู่ทีมให้เรียบร้อยจึงจะเป็นงานหลัก ภายใต้ความช่วยเหลือของ PD หนุ่ม แขกชายเจ็ดหญิงเจ็ดที่อยู่ตรงหน้าทุกคนต่างสวมสายรัดข้อมือตรวจวัดอัตราการเต้นหัวใจกันครบ

อู๋เชียนที่แอบปลื้มนาจามานาน เดินออกไปทันที คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเริ่มโชว์เสน่ห์: “ชามนี้มันทั้งใหญ่ทั้งกลม…”

นาจา: “???”

เธอตกใจราวกับกระต่ายน้อยที่ถูกสะกิด วิ่งหนีไปด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

ถ้าไม่ติดว่ามีกล้อง เธอคงหลุดด่าไปแล้วว่า “ไอ้ผู้ชายคนนั้นบ้าไปแล้ว”

อู๋เชียนเห็นตัวเองโดนเมิน ก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที แล้วหันสายตาไป เดินเข้าหาถังอี้ซินที่หน้าตาสวยหวาน

ถังอี้ซินเห็นกับตาว่าอู๋เชียนเพิ่งเล่นมุกแปลกๆ ก็รีบเบือนสายตาหนีอย่างลนลาน

โหยวฮั่นเห็นอู๋เชียนแป้กก็แอบดูแคลนในใจ

ชายช็อตฟีล! โผล่มาก็เล่นมุกฝืด ใครกันแน่ที่นายคิดว่ากระดิกนิ้วหน่อยก็ทำให้แฟนสาวสมองกลวงคลั่งได้?

ไม่รู้หรือไงว่าเวลาจีบผู้หญิงต้องเอาใจหน่อย?!

โหยวฮั่นล้วงมือใส่กระเป๋า ทำหน้าหล่อคูลเดินเข้าหาเร่อปา พอนึกถึงสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ เขาก็เผลอยิ้มปลื้มอยู่ในใจ

งานนี้ต้องทำให้เร่อปาหลงตายแน่!

จากนั้น ในขณะที่เร่อปามองอย่างงงๆ โหยวฮั่นที่เดินมาถึงตรงหน้าก็กดคอเสียง ใช้เสียงโทนกระซิบต่ำๆ พูดว่า: “เร่อปา เราสองคนก็เกินไปทั้งคู่เลยนะ!”

เร่อปา: “…?”

“เกิน… เกินไปอะไร?”

“เธอสวยเกินไป ฉันก็หลงเกินไป!”

เร่อปา: “หา?”

โอ้โห? ฉันจีบเก่งขนาดนี้ ทำไมสัญญาณหัวใจยังไม่ดังอีก?

ผู้หญิง คุณจะเล่นตัวไปถึงไหน?

โหยวฮั่นกดเสียงให้เป็นเสียงโทนกระซิบเข้มขึ้น ราวกับกีตาร์ไฟฟ้าที่กำลังโซโล่อีกระลอก: “เธอรู้ไหมว่าฉันขาดอะไรอยู่?”

เร่อปามองผู้ชายตรงหน้าที่กำลังส่งเสียงประหลาดอย่างงงงัน ไม่รู้จะทำไงดี: “ฉัน…ไม่รู้…”

โหยวฮั่นลากเสียงอย่างลึกซึ้งจนสั่น: “ขาด~สัก~นิด~คือ~เธอ~”

เร่อปา: “……”

จู่ๆ เธอก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัว การจีบแบบฝืดๆ งงๆ ของอีกฝ่ายทำให้เธอรู้สึกหนาวขึ้นมาในทันที ท่อนแขนขาวเนียนของเธอถึงกับขึ้นเป็นเม็ดๆ…

โหยวฮั่นเห็นปฏิกิริยาที่คาดไม่ถึงของเร่อปา ก็อึ้งไปหน่อย ซีอีโอจอมเผด็จการเล่นคอนทราสต์แบบนี้ ปกติผู้หญิงทั่วไปน่าจะหลงฉันหัวปักหัวปำแล้วไม่ใช่เหรอ?

มีบางอย่างแปลก!

หรือว่าเธอคนนี้ชอบสไตล์กดดันคุมเกม?

คิดได้ดังนั้น โหยวฮั่นก็เปลี่ยนกลยุทธ์ทันที จากนั้นยืดหลังตรงอย่างเท่ ล้วงมือใส่กระเป๋า เล่นบทตามธรรมชาติ: “ผู้หญิง มาเป็นคู่ทีมของฉันเถอะ ต่อให้ฉันต้องบาดเจ็บทั่วทั้งร่าง ฉันก็จะปกป้องเธอให้ปลอดภัยไปชั่วชีวิต!”

“กรี๊ดดดดด!” เร่อปากรีดร้องลั่น ราวกับโดนกระตุ้นอย่างแรง สับขาวิ่งไปหลบหลังลวี่หมิงทันที: “พี่ชาย ผู้ชายคนนั้นไม่ปกติ เขาบ้าไปแล้ว!”

ลวี่หมิง: “……”