"วันข้างหน้าเย่คนนี้ยังต้องขอให้ทุกคนช่วยเหลืออย่างเต็มกำลัง!"
ดึกมากแล้ว แต่หอสุราฝูหลู้ในไชน่าทาวน์กลับสว่างไสว
ภายในห้องส่วนตัวสุดหรู เย่เฮ่อถัง หัวหน้าหอมังกรฟ้าแห่งแก๊งซานเหอ ยกแก้วสุราขึ้นด้วยสีหน้าขอบคุณต่อแขกนับสิบชีวิตที่โต๊ะ "เดิมทีพวกเราชาวจีนในอังกฤษก็มีน้อยอยู่แล้ว การจะรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ร่วมกันหาเงิน ร่วมกันต่อสู้ยิ่งไม่ใช่เรื่องง่าย! ตอนนี้อาณาเขตของหงเซินทั้งหมดฉันเป็นคนรับช่วงต่อ ทุกคนมีข้อโต้แย้งอะไรไหม?"
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครส่งเสียง
เย่เฮ่อถังหัวเราะฮ่าๆ "เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนไม่พูด งั้นฉันก็เข้าใจ! ขอบคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้ ฉันขอคารวะพวกคุณอีกแก้ว"
พูดจบ เย่เฮ่อถังก็กระดกเหล้าขาวในแก้วจนหมดรวดเดียว
สำหรับเย่เฮ่อถังแล้ว หงเซินล้มสลาย ธุรกิจทั้งหมดในอาณาเขตของหงเซินจึงสมควรตกเป็นของพี่น้องที่ดีอย่างเขาที่จะเข้ารับช่วงต่อ
อาณาจักรที่หงเซินใช้เวลาทั้งชีวิตสร้างขึ้นมา ก็สมควรได้รับการดูแลจากพี่น้องที่ดีอย่างเขาเช่นกัน
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่นั่งอยู่ในที่นี้ ล้วนเป็นอดีตหุ้นส่วนทางธุรกิจของหงเซิน สาเหตุที่เย่เฮ่อถังจัดงานเลี้ยง ก็เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับทุกคน
อย่างเช่นงานเลี้ยงโต๊ะนี้ ตั้งแต่การทักทายอย่างเกรงใจในตอนแรก ไปจนถึงการพูดคุยก่อนอาหาร หรือแม้แต่ตอนที่เวียนเหล้ากันไปแล้วสองรอบ เย่เฮ่อถังก็ยังคงกุมความได้เปรียบที่โต๊ะอยู่เสมอ ต่อให้สิบกว่าคนในที่นี้จะมีความไม่พอใจอยู่ในใจมากแค่ไหน ก็ทำได้เพียงโอนอ่อนไปตามจังหวะของเย่เฮ่อถัง
เมื่อเห็นว่างานเลี้ยงใกล้จะจบลง ผู้คนกำลังจะแยกย้าย เย่เฮ่อถังถึงได้เปิดปากวกกลับมาที่หัวข้อนี้ เพราะถึงยังไงคำพูดบางคำก็ต้องพูดกันตรงๆ ยอมรับหรือไม่? ไม่ยอมรับก็ซัดกันเลย
เขาพูดประเด็นสำคัญออกมาอย่างห้าวหาญ แล้วกระดกเหล้าในแก้วจนหมดอย่างสง่างาม ต่อให้คนบนโต๊ะจะไม่ยอมรับเขา ก็ยังต้องโห่ร้องชื่นชมเสียงดัง รอจนเย่เฮ่อถังกลับไปนั่งที่เดิม ก็มีคนใจร้อนเอ่ยปากถามขึ้นมา "คุณเย่ ธุรกิจของหงเซินมีเยอะมาก ไม่รู้ว่าคุณจะฮุบไว้ได้หมดหรือเปล่า?"
"ใช่สิ นอกจากโรงน้ำชาและร้านสุราแล้ว ยังมีธุรกิจสีเทาอีกมากมาย อย่างเช่นอาวุธสงคราม หรืออย่างเช่นผงขาว..."
สองคำถามนี้ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนในที่นี้นึกสงสัย ภาพลักษณ์ที่เย่เฮ่อถังสร้างขึ้นในไชน่าทาวน์นั้นสูงส่งมาตลอด เขาไม่ค่อยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับของพวกนี้เท่าไหร่นัก
ทว่าหงเซินกลับตรงกันข้าม ขอแค่หาเงินได้ เขาก็ทำทุกอย่าง
เย่เฮ่อถังหยิบบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมาจุดสูบด้วยตัวเอง แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม "ตอนนี้สถานการณ์ไม่ค่อยดี หาเงินยาก ฉันรู้ว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ในใจ ถึงฉันจะไม่เต็มใจก็ไม่สามารถขวางทางรวยของทุกคนได้ ประโยคนั้นพูดว่าอะไรนะ ขัดขวางทางรวยคนอื่น ก็เหมือนฆ่าพ่อแม่เขา"
ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย
ตั้งแต่แรกพวกเขาก็คลางแคลงใจว่าเย่เฮ่อถังจะเหมือนกับหงเซินหรือเปล่า ที่ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อหาเงิน แต่พอดูตอนนี้แล้ว เลวพอกันชัดๆ!
"แต่ธุรกิจเฉพาะเจาะจงพวกนั้นฉันจะไม่เข้าไปก้าวก่ายหรอกนะ ฉันจะให้เฉิงเฟิ่งเหนียนมาช่วยจัดการ เขาเป็นคนเก่งของฉัน ตามฉันมาตลอด ทำงานขยันขันแข็ง แล้วก็ซื่อสัตย์มากด้วย ทุกคนมีข้อโต้แย้งอะไรไหม?"
เย่เฮ่อถังพูดจบก็คีบบุหรี่เอาไว้ ส่งสายตาเหยียดหยามมองไปที่ทุกคน
ทุกคนไม่ได้สนใจว่าใครจะมาเป็นคนจัดการธุรกิจ ขอแค่เย่เฮ่อถังยอมร่วมหอลงโรงทำธุรกิจอาวุธสงครามและผงขาวไปกับพวกเขาก็พอแล้ว
"ไม่มีข้อโต้แย้ง!"
"ใช่ ดูเหมือนว่าคุณเย่จะเป็นคนตรงไปตรงมาเหมือนกัน!"
"ต่อไปไชน่าทาวน์แห่งนี้ก็คืออาณาจักรของคุณแล้ว!"
"ฮ่าๆๆ!"
ทุกคนประจบสอพลอพร้อมกัน
ในใจของเย่เฮ่อถังดีใจมาก แต่ภายนอกกลับซ่อนเร้นเอาไว้ไม่แสดงออก แววตาก็เย็นชาเป็นอย่างมาก
เพื่อหาเงิน เขากล้าแม้กระทั่งหักหลังพี่น้องที่ดีอย่างหงเซิน แล้วพวกประจบสอพลอตรงหน้าเหล่านี้จะถูกเขาเก็บมาใส่ใจได้อย่างไร?
ตอนนี้เย่เฮ่อถังก็นึกถึงประโยคที่หงเซินมักจะพูดติดปากอยู่เสมอ "เกิดมาชาติหนึ่ง เป็นพี่น้องกัน!"
ไร้สาระ!
ฟ้าดินกว้างใหญ่ การหาเงินใหญ่ที่สุด!
ตอนแรกที่หงเซินมาพึ่งพาเขา ก็เป็นแค่อันธพาลปลายแถว เย่เฮ่อถังรับเขาไว้ก็เพราะเห็นว่าฝีมือไม่เลว สามารถเอามาใช้งานเป็นนักเลงหัวไม้ได้
นึกไม่ถึงว่าหงเซินจะมีดาวนำโชคส่องแสง ราบรื่นมาตลอดทาง จนในที่สุดก็ปีนขึ้นไปถึงตำแหน่งหัวหน้าหอพยัคฆ์ขาวแห่งแก๊งซานเหอ นั่งเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา
เรื่องนี้ทำให้เย่เฮ่อถังรับไม่ได้
ความรู้สึกแตกต่างในใจนั้นมหาศาลมาก
ฉันเห็นแกเป็นหมา แต่แกกลับเห็นฉันเป็นพี่น้อง?
เย่เฮ่อถังยังคงสงบนิ่ง จนกระทั่งหงเซินผยองจนไม่เห็นหัวบรรดาลูกพี่ใหญ่ในแก๊งอยู่ในสายตา สมรู้ร่วมคิดกับสมาคมมังกรดำค้าอาวุธเถื่อนอย่างเปิดเผย เย่เฮ่อถังจึงรู้ว่า เวลาที่เหมาะสมมาถึงแล้ว!
ผลลัพธ์เป็นไปตามที่เย่เฮ่อถังคำนวณไว้ หงเซินตายอนาถ อาณาจักรที่อีกฝ่ายทุ่มเทสร้างมาด้วยชีวิต ตกเป็นของเขาทั้งหมด!
เรื่องเหนื่อยแทบตายเพื่อประโยชน์ของคนอื่น ไม่มีใครเทียบหงเซินได้!
ที่โง่กว่านั้นคือไอ้ทึ่มนี่จนตอนตายยังคิดไม่ถึงว่าเป็นเย่เฮ่อถังที่วางแผนจัดการตัวเอง แถมยังมัวแต่ห่วงเรื่องซื้อโรเล็กซ์ให้เพื่อนรักเป็นของขวัญวันเกิด
โง่เง่าขนาดนี้ มึงไม่ตายแล้วใครจะตาย?!
"ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ทุกอย่างก็เป็นไปตามเดิม! หงเซินทำยังไง เราก็ทำยังงั้น!" เย่เฮ่อถังลุกขึ้นยืน พูดทิ้งท้ายเพื่อให้ทุกคนในโต๊ะอาหารสบายใจ
……
หลังจากรับรองส่งคนพวกนี้กลับไป เย่เฮ่อถังก็เดินไปเข้าห้องน้ำข้างๆ เพื่ออาเจียนเอาเหล้าที่ดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ออกมาให้ได้มากที่สุด จากนั้นก็กลับไปที่ห้องวีไอพีที่ว่างเปล่า ให้พนักงานเสิร์ฟยกน้ำชามาให้หนึ่งป้าน รอจนกลิ่นเหล้าในปากจางหายไป ถึงได้เดินออกจากร้านไปนั่งเบาะหลังรถ หลับตาพักผ่อนเตรียมตัวกลับบ้าน
เวลานี้ เฉิงเฟิ่งเหนียนเคาะกระจกรถ เป็นการบอกว่ามีเรื่องจะรายงาน
เย่เฮ่อถังให้เขาขึ้นรถ
"คุณเย่ ผมสืบเบื้องลึกเบื้องหลังของไอ้แซ่ตู้นั่นมาได้แล้วครับ"
"พูดมาสิ" เย่เฮ่อถังยังคงหลับตา ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก
ในสายตาเขา ต่อให้ตู้หย่งเซี่ยวจะเก่งกาจแค่ไหนแล้วยังไง? ตำรวจคนหนึ่งที่อุตส่าห์ดั้นด้นจากฮ่องกงมาฝึกอบรมที่สกอตแลนด์ยาร์ด ต่อให้เก่งแทบตายจะมีอิทธิพลสักแค่ไหนกัน
สีหน้าของเฉิงเฟิ่งเหนียนกลับดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง "ตู้หย่งเซี่ยวคนนี้... อยู่ที่ฮ่องกงสนิทสนมกับพวกเหลยลั่ว..."
"เหลยลั่ว? สี่สารวัตรใหญ่แห่งฮ่องกงน่ะเหรอ? ไอ้แซ่ตู้ประจบพึ่งพาบารมีเขางั้นสิ?" เย่เฮ่อถังบีบหว่างคิ้ว เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
"ไม่ใช่ครับ!" เฉิงเฟิ่งเหนียนสูดหายใจเข้าลึก "ตู้หย่งเซี่ยวมีอิทธิพลมากกว่าเหลยลั่วเสียอีก!"
"โอ้?" เย่เฮ่อถังเพียงแค่ประหลาดใจเล็กน้อย "พูดต่อ!"
"เขากุมอำนาจเกาลูน ได้ฉายาว่าจักรพรรดิเกาลูน!"
"จักรพรรดิเกาลูน?" เย่เฮ่อถังแค่นหัวเราะ "พื้นที่เล็กเท่าตดยังกล้าตั้งตัวเป็นจักรพรรดิ พวกนักเลงพวกนี้ช่างไม่เปิดหูเปิดตาเอาเสียเลย!"
"เขาถูกย้ายไปหน่วยตำรวจน้ำเพราะทำร้ายร่างกายเฉินจื้อเชา..."
"เฉินจื้อเชาโดนเขาซัดงั้นเหรอ?" เย่เฮ่อถังลืมตาขึ้น ความประหลาดใจเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน "อหังการขนาดนี้เลย?"
"เขายังอหังการกว่านี้อีกครับ!" เฉิงเฟิ่งเหนียนข่มความตื่นเต้น "ไปถึงหน่วยตำรวจน้ำได้ไม่นาน เขาก็นำกองเรือสองกองทัพกวาดล้างโจรสลัดบนเกาะโจรสลัด! ฆ่าคนไปหลายร้อยคน! ว่ากันว่าเขากวาดล้างจนเกาะราบเป็นหน้ากลอง!"
เย่เฮ่อถังยืดตัวตรงขึ้นจากเบาะ แววตาเผยให้เห็นความตื่นตระหนก "ฆ่าคนเป็นผักปลาเลยรึ?"
"ตอนนี้เขามาฝึกอบรมที่อังกฤษ ยิงเฉียงหนีหมาบ้าตายในคดีปล้นธนาคารครั้งใหญ่ ช่วยเหลือลูกสาวสุดที่รักของคุณฮั่วหัวเต๋อ คุณฮั่วหัวเต๋อประกาศกร้าวว่าจะคุ้มครองเขา!"
แววตาเย่เฮ่อถังเผยให้เห็นความกระจ่าง "ที่แท้ก็มีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง!"
"แต่ตอนนี้..." เฉิงเฟิ่งเหนียนไม่รู้จะพูดต่อไปอย่างไรดี
"ตอนนี้ทำไม?"
"ตอนนี้เขาถูกย้ายไปเอ็มไอซิกส์ (MI6) แล้วครับ!"
"อะไรนะ?" เย่เฮ่อถังไม่เหลือความสงบนิ่งเหมือนเมื่อครู่
"แถมยัง..." เฉิงเฟิ่งเหนียนเอ่ยอย่างยากลำบาก "ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าครับ!"
ตู้ม!
เย่เฮ่อถังรู้สึกว่าสมองประมวลผลไม่ทัน!
"เป็นไปได้ยังไง? ตำรวจจีนคนเดียวจะขึ้นเป็นหัวหน้าได้ยังไง?!"
หัวหน้าเอ็มไอซิกส์ (MI6)...
อำนาจชี้เป็นชี้ตาย
ล้วนขึ้นอยู่กับความพอใจ!
