ในช่วงเวลาต่อมา หลินจือไป๋ต้องแบ่งเวลาไปกับการวาดการ์ตูน และติดตามการแข่งขันคัดเลือกทีมสีน้ำเงินในรายการ 《หน้ากากนักร้อง》

ตอนที่สาม

ตอนที่สี่

ตอนที่ห้า

หลังจากการบันทึกถึงห้าตอนติดต่อกัน ในที่สุดการแข่งขันคัดเลือกทีมสีน้ำเงินก็สิ้นสุดลง โดยการจัดอันดับคะแนนรวมทั้งหมดทำให้รายชื่อสุดท้ายของทีมสีน้ำเงินประกอบด้วย

ทุเรียนระเบิด

ต้นหลิวริมแม่น้ำ

ราชีนีบุปผา

หญ้าเขียวขจี

มันฝรั่ง

ที่น่าสนใจคือ "ทุเรียนระเบิด" ซึ่งถูกสงสัยว่าเป็นศิลปินชื่อดังจากฉีโจว เข้ามาเสริมในตอนที่สาม แต่กลับโชว์ฟอร์มโดดเด่นเหนือกว่าต้นหลิวริมแม่น้ำและราชีนีบุปผาที่น่าจะเป็นแชมป์

นอกจากนี้

เมื่อชมการแข่งขันคัดเลือกทีมสีน้ำเงินจบลง ผู้ชมกลับเกิดคำถามเดียวกันว่า

"พวกเขาเป็นใครกันแน่?"

ในฝั่งทีมสีแดง ผู้ชมยังพอจับเบาะแสบางอย่างได้บ้าง

เช่น "นกกาเหว่า" น่าจะเป็นหลัวเยี่ยน

หรือ "เจ้าชายกบ" ที่เกือบแน่นอนแล้วว่าคือโจวหานจิ้น

แต่ฝั่งทีมสีน้ำเงินนั้นเต็มไปด้วยปริศนา ทั้งที่ความสามารถของสมาชิกแต่ละคนยอดเยี่ยมมาก แต่กลับไม่มีใครเดาตัวตนพวกเขาได้

หลินจือไป๋เองก็จับต้นชนปลายไม่ถูก

แต่พี่สาวของเขาเคยบอกว่าตอนดูตอนที่สาม เธอคาดว่าทุเรียนระเบิดอาจเป็นศิลปินดังจากฉีโจวที่เธอเคยรู้จัก

หรือบางทีสมาชิกคนอื่นในทีมสีน้ำเงิน อาจเป็นศิลปินชื่อดังจากทวีปต่างๆ ก็ได้?

หลินจือไป๋ครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย

หลังจากจบการแข่งขันคัดเลือกทีมสีน้ำเงิน หลินจือไป๋ก็ได้รับการติดต่อจากทีมงานรายการ

การบันทึกการแข่งขันระหว่างทีมสีแดงและทีมสีน้ำเงิน จะเริ่มในวันพฤหัสบดีหน้า!

จินเสี่ยวเฟิง ผู้ประสานงานรายการอธิบายรายละเอียดผ่านโทรศัพท์ว่า

“คราวนี้ต่างจากการแข่งขันคัดเลือกที่ผ่านมา การแข่งขันครั้งนี้จะแข่งขันกันดุเดือดขึ้นมาก ตอนแรกจะมีการคัดออกถึงสองคน และที่สำคัญคือเราจะถ่ายทอดสดการแข่งครั้งนี้ ส่วนกฎกติกาที่ละเอียดกว่านี้ เราจะแจ้งอีกทีตอนวันอัดเทป...”

ถ่ายทอดสด?

ปกติรายการวาไรตี้มักจะเริ่มถ่ายทอดสดก็ต่อเมื่อเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ เพราะถ้าถ่ายทอดสดเกิดปัญหาจะแก้ไขได้ยาก การอัดเทปปลอดภัยกว่า

แต่ข้อดีของการถ่ายทอดสดคือ กระตุ้นความตื่นเต้นให้ผู้ชมได้มากกว่าแน่นอน

แม้ว่าศิลปินจะต้องเผชิญความกดดันมากขึ้น

แต่หลินจือไป๋ไม่ได้กังวลอะไร ไม่ว่าจะถ่ายทอดสดหรืออัดเทป เขาก็ไม่รู้สึกประหม่าอยู่แล้ว

……

ในโลกออนไลน์

บนแพลตฟอร์มจี๋กวง

เมื่อการคัดเลือกทีมสีน้ำเงินจบลง ความตื่นเต้นของผู้ชมที่รอการแข่งขันระหว่างสองทีมก็พุ่งสูงขึ้น!

“ในที่สุดการแข่งขันทีมแดง-น้ำเงินก็กำลังจะเริ่ม!”

“ทั้งสองทีมมีแต่ตัวตึง!”

“รอชมสงครามเดือดเลย!”

“ทีมแดงหรือทีมสีน้ำเงินเก่งกว่ากัน?”

“ทีมสีน้ำเงินแน่นอน!”

“ฉันก็ว่าอย่างนั้น แต่ฉันชอบดูทีมสีแดงมากกว่า โดยเฉพาะการแสดงของราชันย์ร้อยหน้า (หัวเราะ)”

“งั้นนายอาจไม่ได้ดูเขาหลายรอบหรอกนะ”

“ทำไมล่ะ?”

“นายไม่เห็นเหรอว่าในโพลจัดอันดับความสามารถของหน้ากากนักร้องจากบัญชีทางการ ราชันย์ร้อยหน้ากลับไม่ได้คะแนนสูงนัก!”

...

ทางรายการ 《หน้ากากนักร้อง》 ได้จัดโหวตความสามารถ โดยไม่ใช่การโหวตความนิยมเหมือนที่ผ่านมา จุดประสงค์หลักคือเพื่อให้เห็นว่าในสายตาของผู้ชม นักร้องคนใดมีความสามารถโดดเด่นที่สุดบนเวทีนี้

จากผลโหวต

อันดับหนึ่งตกเป็นของ "ทุเรียนระเบิด" จากทีมสีน้ำเงิน!

เนื่องจากตั้งแต่ทุเรียนระเบิดเข้ามาเสริมทีมตั้งแต่ตอนที่สาม เขาก็ครองแชมป์ทุกตอน พิสูจน์ความเป็นเจ้าเวทีที่ไม่มีใครเทียบได้

ซึ่งไม่มีนักร้องคนใดทำได้แบบนี้นอกจากทุเรียนระเบิด

อันดับสองคือ "เจ้าชายกบ" แม้คะแนนไม่โดดเด่นนัก แต่เพราะผู้ชมแทบจะแน่ใจว่าเขาคือ "โจวหานจิ้น" นักร้องชื่อดังที่ทุกคนรู้จักดี

อันดับสามคือ "ต้นหลิวริมแม่น้ำ" นักร้องตัวท็อปจากทีมสีน้ำเงิน ซึ่งแสดงได้สูสีใกล้เคียงกับทุเรียนระเบิด

อันดับสี่คือ "ทิเบตันมาสทิฟฟ์" จากทีมสีแดง

เขาเป็นผู้ที่ทำผลงานได้ดีที่สุดตลอดการแข่งขันคัดเลือกทีมสีแดง

อันดับห้า "ราชีนีบุปผา"

หลินจือไป๋เลื่อนมาดูจนเจอชื่อตัวเองในอันดับที่หก "ราชันย์ร้อยหน้า"

อันดับเจ็ด "หญ้าเขียวขจี" คะแนนแม้จะต่ำกว่าเขาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ห่างกันมาก

สามอันดับสุดท้ายได้แก่ "นกกาเหว่า" "ปลาคาร์ปน้อย" และ "มันฝรั่ง"

“ทุเรียนระเบิดเป็นตัวเต็งแชมป์เลยนะ!”

“ถ้าเจ้าชายกบคือโจวหานจิ้นจริง เขาน่าจะซ่อนฝีมือไว้ แล้วอาจสู้กับทุเรียนระเบิดได้สูสี”

“คะแนนต้นหลิวริมแม่น้ำกับทิเบตันมาสทิฟฟ์ก็ใกล้เคียงกันเลยนะ”

“ถ้าดูแค่คะแนน ทั้งสองคนก็มีโอกาสคว้าแชมป์เหมือนกัน”

“ราชันย์ร้อยหน้ามาแค่อันดับหกเองนะ ทั้งหมดมีแค่สิบคน...”

“ก็เพราะถ้าตัดเรื่องโชว์ออกไป ฝีมือของราชันย์ร้อยหน้าอาจยังไม่เทียบกับห้าคนแรก แม้แต่ราชีนีบุปผายังดูเหนือกว่า แต่ถ้าเป็นเรื่องความนิยม ฉันว่าราชันย์ร้อยหน้าอาจติดอันดับสามได้เลยนะ เพราะเขาเป็นหนึ่งในนักร้องที่คนจับตามองมากที่สุด!”

“แบบนี้ราชันย์ร้อยหน้าน่าจะเข้ารอบชิงได้ยากเลยสิ”

“รอบรองชนะเลิศก็อาจลำบากนะ เพราะคนที่มาถึงรอบศึกแดง-น้ำเงินได้ ต่างก็มีฝีมือระดับสูง แถมยังมีพวกแชมป์เพลงอยู่ด้วย”

“จริงๆ ฉันสงสัยมาตลอดว่าราชันย์ร้อยหน้านี่มีตัวตนจริงๆ หรือเปล่า จะมีคนที่เลียนเสียงได้เยอะขนาดนั้นจริงเหรอ แถมยังเลียนได้เหมือนเป๊ะอีก เหมือนออกมาจากพิมพ์เดียวกัน!”

ข้อสงสัยนี้มีมานานแล้ว

บางคนถึงกับเสนอทฤษฎีที่น่าตกใจว่า

“ฉันว่าราชันย์ร้อยหน้าอาจไม่มีตัวตนจริง หรืออาจมีคนหลายคนสวมหน้ากากสลับกันแสดง ทำให้เราได้ยินเสียงที่หลากหลายในการแข่งขันแต่ละรอบ ทั้งหมดนี้เป็นแผนของคุนเผิง! เพราะราชันย์ร้อยหน้าสวมหน้ากากตลอด เราเลยไม่รู้ว่าภายใต้หน้ากากนั้น มีการเปลี่ยนตัวหรือเปล่าในแต่ละรอบ!”

ทฤษฎีที่ว่าราชันย์ร้อยหน้ามีคนแสดงหลายคนฟังดูเหมือนเรื่องแต่ง

แต่กลับมีคนเชื่อไม่น้อย

อาจเพราะการแข่งขันระหว่างทีมแดง-น้ำเงินใกล้เข้ามา และราชันย์ร้อยหน้ากำลังจะขึ้นแสดงอีกครั้ง?

มีคนถึงกับวิเคราะห์เพลงของเขาทีละเพลง: “พวกคุณคิดว่ามีใครในโลกที่สามารถเลียนเสียงทั้งโจวหานจิ้นและหลี่เซียวได้ในคนเดียวกันจริงเหรอ?”

มีคนแย้ง

“ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่า พอราชันย์ร้อยหน้าเปิดหน้ากากออกก็โป๊ะแตกสิ คุนเผิงคงไม่เล่นมุกนี้หรอก”

“คุณไร้เดียงสาไป”

ผู้ตั้งข้อสงสัยตอบ: “อย่าลืมว่ามีกฎในรายการที่ผู้แพ้สามารถเลือกไม่เปิดหน้ากากได้ อย่างตอนแรกที่ ‘เสือฉินโจว’ ไม่เปิดหน้ากาก ราชันย์ร้อยหน้าแค่ไม่เปิดหน้ากาก เราก็ไม่มีทางรู้ความจริง”

“ฟังดูมีเหตุผลแฮะ”

“แต่ฉันว่ายังไงก็ดูไม่น่าเชื่ออยู่ดี”

“ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลย รายการอาจสร้างตัวละครราชันย์ร้อยหน้าขึ้นมาเพื่อเรียกเรตติ้งก็ได้ ใครๆ ก็เห็นว่ามีผลลัพธ์ต่อยอดรับชมชัดเจน”

“แต่ฉันเชื่อคุนเผิงนะ”

“เหอะ ทุกวันนี้รายการวาไรตี้ก็หลอกคนด้วยบทอยู่แล้ว ใครจะรับประกันว่าคุนเผิงจะไม่ทำแบบนั้น?”

“อย่าคิดเยอะไป!”

“เสียงหลากหลายขนาดนั้น ฉันยังเชื่อว่าตอนที่ราชันย์ร้อยหน้าร้องเพลง 《ฉันเป็นผู้หญิง》 จริงๆ แล้วอาจเป็นนักร้องหญิงเสียงเหมือนหลินซิ่วจิ้ง สวมหน้ากากราชันย์ร้อยหน้าแล้วขึ้นเวทีต่างหาก!”

การถกเถียงร้อนแรงขึ้น

ทั้งแฟนคลับของราชันย์ร้อยหน้า คนที่ไม่ชอบเขา รวมถึงคนกลางๆ ต่างก็ร่วมแสดงความเห็นกันไม่หยุด

...

ลำดับความสามารถของนักร้องใน 《หน้ากากนักร้อง》 ที่ชาวเน็ตจัดขึ้น หลินจือไป๋ก็ได้เห็นแล้ว และไม่ได้รู้สึกว่ามีปัญหาอะไร

เพราะชาวเน็ตไม่รู้ว่าราชันย์ร้อยหน้าคือใครอยู่เบื้องหลัง

ทุกคนแค่ใช้ข้อมูลและการแสดงที่ผ่านมา มาวิเคราะห์และพูดคุยจนได้ผลลัพธ์นี้

ความจริงแล้ว

ถ้าหลินจือไป๋ไม่ได้ฝึกหนักเพิ่มทักษะการร้องเพลงก่อนการแข่งขัน เขาอาจไม่ได้ติดแม้แต่อันดับหก

ดังนั้นเขาจึงมองว่าผลโหวตนี้ไม่มีอะไรผิด

แต่จนกระทั่งวันก่อนการบันทึกเทปแข่งขัน หลินจือไป๋ถึงได้รู้ว่า มีทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยวกับตัวเขา

“ราชันย์ร้อยหน้ามีคนหลายคนแสดงแทนกันอยู่เบื้องหลัง?”

ข้อสรุปที่น่าทึ่งจริงๆ!

อยู่ๆ หลินจือไป๋ก็ระลึกถึงความทรงจำในอดีตชาติ

ครั้งหนึ่งมีเพื่อนร่วมชั้น ที่ไม่รู้ไปดูวิดีโอวิเคราะห์จากนักวิทยาศาสตร์สมัครเล่นคนไหนมา ตอนกลางคืนในหอพักหลังปิดไฟแล้วก็พูดกับทุกคนว่า

“พวกนายรู้ไหม จริงๆ แล้วจิ๋นซีฮ่องเต้นั้นไม่ยิ่งใหญ่เลยนะ ความดีความชอบทั้งหลายมันโม้ขึ้นมา!”

“แม้แต่โจ้วอ๋องเองยังถูกประวัติศาสตร์บิดเบือนไปเยอะ ทั้งที่จริงๆ เขาเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่!”

“หรืออย่างหยางกวงเองก็ไม่ได้แย่ คนนี้เก่งพอๆ กับจิ๋นซีฮ่องเต้หรือแม้กระทั่งเก่งกว่าด้วยซ้ำ!”

“หลี่ซื่อหมินก็ไม่ได้ดีอย่างที่ทุกคนคิด...”

เอ่อ...

หลินจือไป๋จำรายละเอียดทั้งหมดไม่ได้แล้ว

แต่ใจความหลักก็แค่: พวกนายโดนตำราเรียนล้างสมองหมดแล้ว!

การที่เขานึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ก็แค่รู้สึกว่า แม้แต่ข้อสรุปทางประวัติศาสตร์ยังถูกท้าทายได้

ความคิดเห็นแหวกแนวไม่ว่าถูกหรือผิด ก็ไม่เคยขาดผู้สนับสนุน

ยิ่งไปกว่านั้น ทฤษฎีสมคบคิดนี้เกี่ยวข้องกับราชันย์ร้อยหน้า ซึ่งเป็นประเด็นร้อนแรง

จึงไม่แปลกที่บางคนจะเชื่อ

หลินจือไป๋ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร มีแต่จะขำมากกว่า

เพราะถ้าจะโทษ ก็คงต้องโทษเสียงสารพัดแบบที่เขาใช้จนทำให้คนสงสัย

คิดๆ ดูก็ไม่ผิดหรอกที่คนจะตั้งคำถาม

แต่การเกิดทฤษฎีสมคบคิดนี้ก็ทำให้เขาได้ไอเดียบางอย่าง

บางทีในการแข่งขันรอบทีมแดง-น้ำเงินครั้งแรกนี้ เขาน่าจะเลือกเพลงนั้นแล้ว!

ในเมื่อทฤษฎีสมคบคิดบอกว่าราชันย์ร้อยหน้าเกิดจากการแสดงของหลายคน

ต้นตอก็เพราะเขาใช้เสียงที่แตกต่างกันไปในแต่ละเพลง

แต่ถ้าภายในเพลงเดียวกัน เขาใช้เสียงหลายแบบผสมผสานกันร้องล่ะ?

แบบนี้จะว่าไงดี?