บทที่ 43 ลองดูเดี๋ยวก็รู้เองไม่ใช่หรือไง?

หลังจากเจียงเฟิงอธิบายไปยกใหญ่

ซุนเฉินและปล่อยสัตว์ก็ถึงบางอ้อ... ไอเด็กนี่อยากจะส่งของมาให้พวกเขาจริงๆ งั้นเหรอ?!

ปกติเคยชินแต่กับการขอช่องทางติดต่อเพื่อผลประโยชน์ พอมาเจอแบบที่ทำเพื่อน้ำใจแบบนี้... ก็ทำเอาทั้งสองคนแอบซาบซึ้งใจอยู่นิดๆ

แน่นอนล่ะ

ซาบซึ้งก็ส่วนซาบซึ้ง แต่ของน่ะรับไว้ไม่ได้เด็ดขาด

ซุนเฉินกระอมไอเบาๆ แล้วพิมพ์ว่า "ไอ้น้อง ทำแบบนี้ดูถูกพี่ชายคนนี้แล้วนะเว้ย พูดแบบไม่ตลกเลยนะ ทางฝั่งพี่น่ะอยากได้อะไรก็มีหมดนั่นแหละ เอาไว้นายมีเวลามาที่เมืองเผิงเฉิงเมื่อไหร่ เดี๋ยวพี่จะพาไปเปิดหูเปิดตาให้รู้ว่าสรวงสวรรค์บนดินมันเป็นยังไง!"

ปล่อยสัตว์ก็หัวเราะฮ่าๆ พิมพ์ผสมโรง "ฉันก็ไม่ขาดแคลนอะไรหรอก นายเก็บเอาไว้เถอะ"

เจียงเฟิงเห็นข้อความของทั้งสองคนแล้วก็ทำหน้าพิลึก พิมพ์ตอบกลับไปอย่างเชื่องช้า "พวกพี่แน่ใจนะ ของที่ผมมีน่ะเป็นอาหารเสริมสูตรลับประจำตระกูลที่หาที่ไหนไม่ได้แล้วนะ รักษาเรื่องบนเตียงโดยเฉพาะ แถมยังไม่มีผลข้างเคียงอะไรเลยด้วย..."

"รูปร่างผมพวกพี่ก็เห็นแล้ว ถ้าไม่เอาจริงๆ ผมก็ไม่ส่งไปให้แล้วนะ..."

บทสนทนาระหว่างผู้ชายก็เข้าใจง่ายๆ แบบนี้แหละ

แค่คำว่าอาหารเสริมคำเดียว

เรียกได้ว่าเป็นท่าไม้ตายสำหรับผู้ชายเลยทีเดียว!

มีมุกตลกประโยคหนึ่งเคยบอกเอาไว้ไม่ใช่หรือไง... ถ้าคุณบอกว่าผมไตเสื่อม ผมไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด!

แต่ถ้าคุณบอกว่าคุณรักษาอาการไตเสื่อมได้... ขอโทษที ผมยอมรับว่าเมื่อกี้ผมขี้เก๊กไปหน่อย

ซุนเฉินตอบกลับในเสี้ยววินาที "อะแฮ่ม คือว่านะ... ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง..."

ปล่อยสัตว์ก็รีบพิมพ์ตามมาติดๆ "ใช่ ฉันก็มีเพื่อนอยู่คนหนึ่งเหมือนกัน..."

ไม่ต้องพูดอะไรต่อแล้ว

นี่แหละคือความรู้ใจกันของผู้ชาย!

เจียงเฟิงฉีกยิ้มกว้าง พิมพ์ตอบกลับไปอย่างเย็นชาและไว้ตัว "ขอที่อยู่หน่อย"

ซุนเฉิน: "เขตต้าเหลียน เมืองเผิงเฉิง..."

ปล่อยสัตว์: "ใช่ เอาที่อยู่นี้แหละ พวกเราอยู่ด้วยกัน"

เจียงเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจในทันที

นี่พี่ใหญ่ทั้งสองคนแอบไปนัดบอดเจอเพื่อนในเน็ตกันมางั้นเหรอ?

อย่างที่คิดเลยน้า ชีวิตของพวกพี่ใหญ่นี่ช่างเรียบง่ายและธรรมดาซะจริง...

เจียงเฟิง: "โอเค เดี๋ยวผมส่งด่วนให้ ถ้าเร็วหน่อยคืนนี้พวกพี่ก็น่าจะได้รับแล้ว..."

จบการสนทนา

เจียงเฟิงจดที่อยู่เอาไว้ แล้วเรียกใช้บริการส่งด่วนเพื่อส่งของไปให้พี่ใหญ่ทั้งสองคน

...

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จสิ้น

เจียงเฟิงก็เรียกใช้ระบบอีกครั้ง "เปิดรางวัล!"

【กำลังเปิดแพ็กเกจของขวัญ...】

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับรางวัลระดับหายาก ความเชี่ยวชาญเปียโน (ระดับปรมาจารย์)!】

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับรางวัลระดับหายาก ตั๋วสุ่มเพลง (สุ่ม)!】

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับรางวัลระดับหายาก: ความเชี่ยวชาญสั่วหน่า (ระดับปรมาจารย์)!】

เจียงเฟิงเบิกตากว้าง: ???

ไม่ใช่สิ ผมก็แค่สตรีมเมอร์สายบันเทิงนะ!

รางวัลพวกนี้มันหมายความว่าไง?

จะบีบให้ผมกลายเป็นสตรีมเมอร์สายโชว์ความสามารถหรือไง?

...

กลางดึกคืนนั้น ณ เมืองเผิงเฉิง

ซุนเฉินและปล่อยสัตว์ก็ได้รับพัสดุจากเจียงเฟิงสมใจอยาก ยาลูกกลอนทรงพลังสรรพคุณขั้นเทพ!

เมื่อมองดูบรรจุภัณฑ์อันแสนซอมซ่อ ซุนเฉินและปล่อยสัตว์ก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

"อะไรเนี่ย ถึงจะเป็นยาวิเศษประจำตระกูลก็เถอะ แต่ไอ้เด็กนี่ก็น่าจะหาแพ็กเกจจิ้งให้มันดูดีกว่านี้หน่อยสิวะ!"

ซุนเฉินอดไม่ได้ที่จะบ่นอุบ

ปล่อยสัตว์มีชื่อจริงว่าเฉินฟ่างเซิง อายุสี่สิบกว่าปี ตอนนี้เขากำลังตบพุงพลุ้ยๆ ของตัวเองพลางหัวเราะหึๆ แล้วพูดขึ้นว่า

"เอาน่า เรื่องนี้นายน่ะไม่เข้าใจหรอก นี่แหละที่เรียกว่าเรียบง่ายแต่ซ่อนรูป ฉันว่าแบบนี้กำลังดีเลยล่ะ!"

"คืนสู่สามัญไงล่ะ!"

ซุนเฉินพูดไม่ออก ได้ๆๆ ตามใจไอ้เด็กนั่นเข้าไปเถอะ!

"พี่ชาย พี่ว่าไอ้ของพรรค์นี้มันจะได้ผลจริงเหรอ? ทำไมตอนนี้ในใจผมมันรู้สึกหวิวๆ ไม่ค่อยมั่นใจเลยแฮะ..."

ซุนเฉินรู้สึกคลางแคลงใจอยู่บ้าง

เขาพิจารณายาลูกกลอนในมือ

จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าในบรรจุภัณฑ์ซอมซ่อนั่นมีกระดาษโน้ตใบหนึ่งแผ่นอยู่ด้วย ซึ่งถ้าเดาไม่ผิดก็น่าจะเป็นลายมือของเจียงเฟิง

【กินครั้งละหนึ่งเม็ด ห้ามกินเกินขนาด!】

ซุนเฉิน: "..."

ปล่อยสัตว์: "..."

"โธ่เอ๊ย ช่างมันเถอะน่า ไอ้เด็กนี่ไม่มีทางทำร้ายพวกเราหรอก ลองดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือไง?"

ปล่อยสัตว์โบกมือใหญ่ๆ ของเขา ตัดสินใจฟันธงในทันที

ซุนเฉินเห็นดังนั้นก็ไม่มัวเล่นตัวอีกต่อไป เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางโอบไหล่ปล่อยสัตว์ "พี่ชาย ถ้างั้นคืนนี้... หึๆๆ..."

ปล่อยสัตว์ตีหน้าขรึม "ได้สิ การปฏิบัติคือหนทางสู่ความรู้ที่แท้จริงไงล่ะ!"

ซุนเฉินยกนิ้วโป้งให้ด้วยสีหน้าเลื่อมใส "ต้องเป็นพี่ชายจริงๆ ด้วยสินะ..."

...

กลุ่มแชตของกิลด์หมู่ดาว

ตั้งแต่ที่ไป๋อวี่พ่ายแพ้ PK ให้กับเจียงเฟิงอย่างย่อยยับในครั้งก่อน ทั้งกิลด์หมู่ดาวก็เก็บเนื้อเก็บตัวขึ้นมาทันที

ไม่เก็บเนื้อเก็บตัวก็ไม่ได้แล้ว!

แม่งเอ๊ย ใกล้จะกลายเป็นตัวตลกของวงการอยู่รอมร่อแล้ว

แต่ละคนเป็นถึงสตรีมเมอร์รายใหญ่แท้ๆ แต่สุดท้ายไม่ว่าจะเล่นเกมหรือเตรียมตัวมาล่วงหน้า

ก็ยังเอาชนะสตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่เพิ่งจะแจ้งเกิดไม่ได้เลย!

ประเด็นสำคัญคือในห้องสตรีมของสตรีมเมอร์หน้าใหม่คนนั้น มีคนดูไม่ถึง 1,000 คนด้วยซ้ำ!

เรื่องนี้ขืนเอาไปพูดที่ไหนก็มีแต่ขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

【สตรีมเมอร์เสี่ยวอวี๋: "เฮ้อ ใช้ชีวิตแบบนี้ไม่ได้แล้ว ช่วงนี้ยอดคนดูในห้องสตรีมฉันตกฮวบเลย วันนี้ตอนแรกมีพี่ใหญ่คนหนึ่งแวะเข้ามา เห็นอยู่ชัดๆ ว่ากำลังจะได้เงินเปย์อยู่แล้วเชียว แต่สุดท้ายเขากลับถามฉันว่าอยู่กิลด์หมู่ดาวหรือเปล่า"】

【สตรีมเมอร์เสี่ยวอวี๋: "พอฉันตอบว่าใช่ พี่ใหญ่คนนั้นก็หันหลังเดินหนีไปเลย... แถมยังบอกอีกว่าจะไม่เปย์ให้คนของกิลด์หมู่ดาวพวกเราเด็ดขาด!"】

【สตรีมเมอร์เสี่ยวอวี๋: "ฮือๆๆ นี่ฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรเอาไว้เนี่ย..."】

เสี่ยวอวี๋อยากจะร้องไห้ เดิมทีคนดูในห้องสตรีมของเธอก็น้อยอยู่แล้ว พอมาเจอเรื่องวุ่นวายแบบนี้ก็ยิ่งน้อยลงไปอีก!

แพลตฟอร์มคลื่นเสียงจะว่าใหญ่ก็ใหญ่ แต่จะว่าเล็กมันก็เล็กจริงๆ

ข่าวที่กิลด์หมู่ดาวของพวกรังแกสตรีมเมอร์หน้าใหม่ แถมยังสู้เขาไม่ได้ถูกแพร่สะพัดออกไปในวงการ

ทำให้ความประทับใจของบรรดาพี่ใหญ่ขาจรทั้งหลายลดฮวบลงไปไม่น้อยเลยทีเดียว

【สตรีมเมอร์ไป๋ลู่ลู่: "นั่นสิ... ตอนนั้นพี่เซวียนก็บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งวู่วาม พวกนายก็ดึงดันจะไป PK กับเขาให้ได้ เป็นไงล่ะตอนนี้ คนทั้งกิลด์หมู่ดาวต้องมาพลอยรับเคราะห์ไปกับพวกนายด้วย! ฉันล่ะยอมใจจริงๆ..."】

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "ไอ้พวกโง่เอ๊ย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคนดูในห้องสตรีมฉันได้หายเกลี้ยงแน่ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ ถ้าฉันเข้าไปป่วนในห้องสตรีมของไอ้พวกงี่เง่าอย่างพวกแก อย่างมากก็พังพินาศไปด้วยกันให้หมดนี่แหละ!"】

【สตรีมเมอร์เงาเมฆา: "@คุณชายคลั่ง ไม่ใช่สิ นายหมายความว่าไงเนี่ย?"】

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "ฉันหมายความว่าไงพวกแกก็รู้อยู่แก่ใจ ทำไมล่ะ กล้าทำแต่ไม่กล้ารับเหรอ? พวกแกจะออกไป PK กับใครฉันไม่สนหรอก แต่จะมาทำให้ฉันเดือดร้อนไม่ได้เด็ดขาด!"】

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง (เย้ยหยัน): "แล้วมันไปหนักหัวแกตรงไหน! ฉันด่าคนในกลุ่ม ตัวต้นเรื่องยังไม่ออกมาเลย แต่แกเสือกโผล่หัวออกมาก่อน... ฮ่องเต้ยังไม่เดือดร้อน แต่ขันทีกลับร้อนรนแทนซะงั้น!"】

เมื่อเห็นว่ากลิ่นดินปืนในกลุ่มเริ่มคละคลุ้งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

โม่หลีและไป๋อวี่ที่เอาแต่ดำน้ำเงียบๆ ไม่ยอมพูดอะไรมาตลอดก็เริ่มนั่งไม่ติด

【สตรีมเมอร์โม่หลี: "ขอโทษนะ ทุกอย่างเป็นความผิดของฉันเอง... ทุกคนจะโทษก็มาโทษฉันเถอะ..."】

ยัยชาเขียวตัวน้อยยังคงทำตัวสวมบทบาทเป็นผู้ถูกกระทำอย่างเคย

แต่เห็นได้ชัดว่าคุณชายคลั่งไม่หลงกลลูกไม้นี้เลยแม้แต่น้อย เขาแค่นเสียงเย็นชาอย่างดูแคลน ก่อนจะพิมพ์ข้อความต่อ

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "รู้ตัวว่าผิดแล้วมันได้อะไร? เอาไปกินแทนข้าวได้ไหมล่ะ? ยอดของฉันเดือนนี้ตกลงไป เธอจะช่วยชดเชยให้ฉันได้หรือเปล่าล่ะ?"】

ไป๋อวี่ทนไม่ไหวอีกต่อไป

【สตรีมเมอร์ไป๋อวี่: "@คุณชายคลั่ง พูดแบบนี้มันเกินไปหน่อยแล้วนะ!"】

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "เชี่ย! ในที่สุดแกก็เลิกทำตัวเป็นเต่าหดหัวแล้วสินะ..."】

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะบานปลาย

ในที่สุด เหวินเซวียนก็เปิดปากพูดขึ้น

【แอดมินเหวินเซวียน: "@ทุกคน เงียบปากให้แม่เดี๋ยวนี้นะ!"】

ฟึ่บ!

วินาทีต่อมา กลุ่มแชตก็เงียบกริบลงในทันตา

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "@เหวินเซวียน แหะๆ พี่เซวียน พี่มาแล้วเหรอครับ..."】

【แอดมินเหวินเซวียน: "@คุณชายคลั่ง หุบปาก!"】

【สตรีมเมอร์คุณชายคลั่ง: "รับทราบครับ!"】

ในฐานะผู้ดูแลกิลด์ระดับผู้อาวุโส บารมีของเหวินเซวียนย่อมไม่ต้องพูดถึง

และประเด็นสำคัญคือเหวินเซวียนดีกับสตรีมเมอร์ในสังกัดของตัวเองมาก

ถึงแม้จะเข้มงวดไปบ้าง แต่เธอก็ตั้งใจช่วยให้สตรีมเมอร์เติบโตอย่างแท้จริงโดยไม่มีความเห็นแก่ตัวเลยแม้แต่น้อย

นี่จึงเป็นเหตุผลที่สตรีมเมอร์หลายคนในกิลด์หมู่ดาวตอนนี้ยอมเชื่อฟังคำพูดของเหวินเซวียน

【แอดมินเหวินเซวียน: "@ทุกคน ขอแจ้งให้ทราบ ช่วงนี้ยอดคนดูของทุกคนลดลงไปเยอะมาก บอสเห็นแล้วก็ร้อนใจเหมือนกัน ดังนั้นพวกเราจึงไปจับมือกับอีกสามกิลด์ เพื่อร่วมกันจัดงาน 'แสดงความสามารถ' ในสัปดาห์หน้า..."】

【แอดมินเหวินเซวียน: "เมื่อถึงตอนนั้นจะมีสตรีมเมอร์เข้าร่วมพร้อมกันเป็นร้อยคน บอสก็จะทุ่มงบโปรโมตบนแพลตฟอร์มด้วย สำหรับรายละเอียดวิธีการสมัครมีดังนี้..."】