เดิมทีโอกาสร้องเดี่ยวบนเวทีงานกาล่าตรุษจีนเป็นของจางซีหยาง ซึ่งหลินซีได้พยายามผลักดันอย่างเต็มที่ และยังมีการประกาศอย่างเป็นทางการไปแล้ว

แต่จู่ๆ หลินหลิวก็เข้ามาแทรกกลางส่งราชาเพลงจางอวิ๋นซ่างมาช่วงชิงโอกาสนี้ไป

ตอนนั้นแฟนคลับของจางซีหยางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ด่าทอว่ามีเบื้องหลังสกปรก

แฟนคลับของจางอวิ๋นซ่างก็ออกมาโต้กลับว่า แฟนคลับอีกฝ่ายเป็นพวกชอบมโนว่าถูกกลั่นแกล้ง

"ไม่ว่าเรื่องไหนก็โยงไปถึงเรื่องใต้โต๊ะตลอดเลยเนอะ? เลิกพูดถึงเรื่องเบื้องหลังสักทีได้มั้ย?"

แต่พอสุดท้ายโอกาสร้องเดี่ยวก็ตกเป็นของจางซีหยางอีกครั้ง

คราวนี้แฟนคลับของจางอวิ๋นซ่างกลับออกมาประกาศว่า "มีเบื้องหลังแน่นอน!"

แฟนคลับของจางซีหยางจะยอมได้อย่างไร? พวกเขาตอบกลับทันที:

"แปลว่าถ้าเป็นจางอวิ๋นซ่างได้ มันคือความยุติธรรม แต่ถ้าเป็นจางซีหยางได้ มันคือการเล่นไม่ซื่อเหรอ?!"

การปะทะของแฟนคลับทั้งสองฝ่ายดำเนินไปอย่างไม่มีใครยอมใคร และยังกลายเป็นประเด็นร้อนแรงอยู่หลายวัน

ดูเหมือนว่าจางซีหยางจะดังจริงๆ แล้วล่ะ เพราะแม้แต่แฟนคลับยังกล้าท้าชนกับราชาเพลงอย่างจางอวิ๋นซ่าง

แต่ในวงการบันเทิง การทะเลาะเบาะแว้งเป็นเรื่องปกติธรรมดาอยู่แล้ว ถ้าวันไหนไม่มีการทะเลาะกันสิถึงจะแปลก

แต่การปะทะกันครั้งนี้ถือว่ารุนแรงมาก เพราะข่าวพาดหัวติดต่อกันหลายวันล้วนเกี่ยวข้องกับทั้งสองคน

"ความขัดแย้งภายใน เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์?"

"การต่อสู้ของสองจางทวีความรุนแรง!"

"หัวหน้าแผนกของจางอวิ๋นซ่างลาออก มีความเกี่ยวข้องกับงานกาล่าหรือไม่?"

"จางอวิ๋นซ่างตอบโต้: เป็นเพียงการแข่งขันที่เป็นธรรมเท่านั้น ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของทีมงานกาล่า"

"จางซีหยางเรียกร้องให้แฟนคลับใจเย็นลง"

"จางซีหยางจะร้องเพลงใหม่ในงานกาล่าตรุษจีน?"

"หัวหน้าฝ่ายดนตรีเฉินฮวา: นักร้องทั้งสองได้จับมือกันแล้ว"

ถึงแม้ข่าวจะบอกว่าทั้งสองฝ่ายได้ "จับมือกันแล้ว" แต่ความจริงแล้วเป็นแค่คำพูดสวยหรูเท่านั้น เพราะทั้งสองคนได้กลายเป็นศัตรูกันอย่างสมบูรณ์แบบ และคงจะไม่อยากเจอหน้ากันอีกต่อไป

ในขณะเดียวกัน ความขัดแย้งระหว่างผู้บริหารในเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ ก็เริ่มทวีความเข้มข้น

หลินซี, ลุงใหญ่, และ ลุงรอง ต่างก็ขับเคี่ยวกันอย่างหนัก ขณะที่คุนเผิงก็ลงมาจัดการอยู่เบื้องหลัง

ทุกฝ่ายต่างรู้ดีว่า เวลาที่พวกเขาจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้เหลือน้อยเต็มที หลังปีใหม่นี้ตำแหน่งหัวหน้าแผนกดนตรีคนใหม่จะถูกแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ

ในโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง

ซูฉานเอ่ยขึ้นว่า:

"ฉันสามารถช่วยให้เวินเหลียง ได้รับหนึ่งเสียงในการโหวตหัวหน้าแผนกดนตรีที่สี่ของ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์"

เจียงเฉิงถาม:

"แค่หนึ่งเสียงเหรอ?"

ซูฉานยิ้มเจื่อน:

"มีคนโหวตทั้งหมดแค่ 9 คน การจะได้มาซึ่งหนึ่งเสียงมันยากมากแล้วนะ และนี่เป็นบุญคุณที่ฉันต้องชดใช้คืนในอนาคต"

"เข้าใจแล้ว" เจียงเฉิงพยักหน้า เพราะเขารู้ว่าหนึ่งเสียงนี้มีค่ามากเพียงใด

ซูฉานเสริม:

"ฉันมีข้อเสนออีกอย่างหนึ่ง"

"ว่ามาเลย"

"หัวหน้าแผนกดนตรีที่หกของเฉินฮวาเป็นคนของหลินชุน แต่ลูกชายของเขาทำงานอยู่ในแผนกภายใต้การดูแลของหลินเซี่ย คุณอาจจะเริ่มต้นจากตรงนี้ได้"

"หมายความว่า...?"

"หลินชุนมีอำนาจสูงสุด ส่วนหลินเซี่ยก็อ่อนกว่าเล็กน้อย แต่ทั้งคู่ต่างก็อยากให้คนของตัวเองขึ้นมาครองตำแหน่ง"

"แบ่งเสียง?"

เจียงเฉิงเข้าใจทันที

ในเกมนี้หลินชุนคือผู้ที่มีอำนาจสูงสุด รองลงมาคือหลินเซี่ย

ส่วนฝ่ายของหลินจือไป๋มีความหวังน้อยที่สุด

"ถ้าใครสักคนสามารถรวบรวมได้ 5 เสียง คนนั้นจะอยู่ในตำแหน่งที่ไม่มีใครโค่นล้มได้ เพราะฉะนั้นสิ่งสำคัญคือการแบ่งเสียง คุณอาจจะโน้มน้าวบางคนให้โหวตให้เวินเหลียง แต่บางคนอาจจะไม่เห็นด้วย แต่ถ้าคุณทำให้บางคนเปลี่ยนใจไปโหวตให้ฝ่ายของหลินเซี่ยแทนล่ะ?"

ซูฉานยิ้มบางๆ และเอ่ยขึ้น

เจียงเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า:

"ถ้าเสียงของหลินชุนและหลินเซี่ยกระจายออกไป ฝ่ายหนึ่งได้ 3 เสียง อีกฝ่ายได้ 2 เสียงแบบนี้ เวินเหลียงขอแค่ได้มา 4 เสียงก็สามารถชนะได้ นี่คือสถานการณ์ที่ดีที่สุดแล้ว"

ตอนนี้เวินเหลียงมีอยู่แล้ว 2 เสียง

หนึ่งเสียงมาจากหลินซี อีกหนึ่งเสียงเป็นเสียงที่ซูฉานช่วยดึงมาให้

ถึงแม้เจียงเฉิงจะไม่มั่นใจนักว่าเสียงนี้จะสำเร็จตามที่คาดไว้หรือไม่ แต่ถ้าสำเร็จล่ะก็ ต่อไปนี้เขาแค่ต้องหาเสียงเพิ่มอีก 2 เสียงเท่านั้น

"สองเสียงเหรอ? แม่ง...มันก็ยังยากอยู่ดี แต่ในเมื่อเป็นภารกิจที่เจ้านายสั่งมา เราก็ต้องทำให้ได้"

เจียงเฉิงยิ้มออกมา:

"ไม่ต้องห่วงนะคุณซู เจ้านายของเราเห็นด้วยแล้ว หลังจากนี้คุนเผิงจะสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่ คุณจะได้รับการปฏิบัติเทียบเท่ากับหลินจือไป๋เลยล่ะ"

สำเร็จแล้ว!

ซูฉาน กลั้นความตื่นเต้นไว้ภายใน เธอรู้สึกได้ว่าหลินจือไป๋เป็นคนรักษาสัญญาจริงๆ ความพยายามที่เธอใช้ในการทะเลาะกับฝ่ายของหลินกงไม่สูญเปล่าเลย

ซูฉาน ยิ้มอย่างมั่นใจ:

"ขอให้เราร่วมมือกันอย่างราบรื่นนะคะ อีกอย่างฉันมีสถานการณ์ที่ดียิ่งกว่านี้จะเสนอค่ะ"

"ว่ามาเลย"

"ถ้ามีสองคนที่ลังเลระหว่างหลินชุนกับหลินเซี่ย แล้วสุดท้ายเลือกจะงดออกเสียง เวินเหลียงจะมีโอกาสชนะได้แค่ 3 เสียงเท่านั้น"

เจียงเฉิง ส่ายหัวเบาๆ:

"มันยากเกินไป ไม่มีใครอยากเป็นคนกลางหรอก พยายามไม่เลือกข้าง มันจะกลายเป็นว่าโดนทั้งสองฝ่ายเกลียดเอาได้ง่ายๆ"

"มันก็แค่ความเป็นไปได้หนึ่งเท่านั้น"

เจียงเฉิงมองซูฉานอย่างชื่นชม:

"ถ้าคุณเป็นสายลับล่ะก็ คุณต้องเป็นสายลับที่เก่งมากแน่ๆ พูดแบบนี้ไม่ได้ดูถูกนะ แต่คุณสามารถวางแผนได้อย่างรอบคอบจริงๆ"

ในขณะที่คนอื่นกำลังคิดว่าจะดึงเสียงมาให้ฝ่ายตัวเองอย่างไร ซูฉานกลับวางแผนให้คุนเผิงเป็นตัวแปรที่ก่อความวุ่นวาย

เพราะในทางทฤษฎีแล้ว ยิ่งการลงคะแนนเสียงวุ่นวายมากเท่าไหร่ เวินเหลียงก็จะยิ่งได้เปรียบ

ใกล้ถึงวันตรุษจีน

บรรยากาศคึกคักเต็มไปด้วยเสียงกลอง เสียงประทัดดังสนั่นไปทั่วทุกหัวระแหง

ทั่วทั้งแผ่นดินฉินโจวเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ งานกาล่าตรุษจีนประจำปีกำลังเริ่มต้นขึ้น ผู้คนบางส่วนดูผ่านการถ่ายทอดสดออนไลน์ แต่ส่วนใหญ่ยังเลือกดูจากหน้าจอโทรทัศน์

ครอบครัวของหลินจือไป๋ก็มารวมตัวกันอยู่บนโซฟาที่ยาวเหยียด ทั้งพี่ชาย พี่สาว คุณพ่อคุณแม่ ต่างนั่งเคี้ยวเมล็ดแตงไปพลางชมการแสดงไปพลาง

"การแสดงเปิดตัวปีนี้ใช้ได้เลยนะ"

"แต่ฉันรู้สึกว่ามันไม่ดีเท่าปีที่แล้วแฮะ"

"งานกาล่าต้องคำนึงถึงหลายปัจจัย มันเลยยากที่จะทำให้ทุกคนพอใจ แถมตอนนี้การแข่งขันระหว่างสามบริษัทยิ่งรุนแรงขึ้นทุกปี ใครจะได้ขึ้นแสดง ใครจะโดนตัดออก หลายครั้งไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณภาพ แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณมาจากบริษัทไหน ไม่ว่าจะเฉินฮวาหรือเทียนกวงหรือน่าเซิน"

หลินเซิ่งเทียน พูดพลางถอนหายใจ

แม้แต่เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่รอดพ้นจากการถูกวิจารณ์

หลินซี หันมาพูดบ้าง:

"มันไม่เกี่ยวกับฉันเลยนะ เรื่องนี้เดิมทีจางซีหยางเป็นคนได้โอกาสร้องเดี่ยว แต่จู่ๆ หลินหลิวก็ส่งจางอวิ๋นซ่างมาตัดหน้าไป ดีแล้วล่ะที่ตอนจบจางซีหยางเป็นฝ่ายชนะ ไม่งั้นเธอคงได้หัวเราะเยาะเราจนฟันร่วงแน่ๆ"

"ฉันว่าถ้าวันหนึ่งฉันได้เป็นผู้กำกับงานกาล่า ฉันจะไม่สนใจหรอกว่าใครมาจากบริษัทไหน ขอแค่การแสดงดีจริงๆ ก็พอ!"

คุณพ่อส่ายหัวแล้วกล่าวว่า:

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ในกองถ่ายละครของพ่อ บางครั้งนักแสดงที่ถูกเลือกก็ไม่ได้มาจากความสามารถเสมอไป แต่เป็นเพราะแรงกดดันจากผู้ลงทุนหรือผู้ใหญ่ในบริษัท มีหลายครั้งที่รู้ว่านักแสดงคนหนึ่งเหมาะสมกว่า แต่ไม่สามารถปฏิเสธอีกคนได้ เพราะจะนำมาซึ่งปัญหาตามมา"

ทุกคนต่างเงียบไปชั่วครู่ เพราะต่างก็เข้าใจความจริงข้อนี้

หลินจือไป๋ยิ้มแล้วกล่าวว่า:

"วิธีเดียวที่จะจัดการเรื่องนี้ได้ คือการมีผู้นำที่เด็ดขาดมากพอที่จะควบคุมทุกฝ่ายไว้ในมือเดียว"

คุณแม่ส่ายหน้า:

"คนแบบนั้นไม่มีอยู่จริงหรอก การจะทำให้สามบริษัทยอมจำนน มันไม่ใช่เรื่องที่แม้แต่ผู้อาวุโสของตระกูลเราจะทำได้"

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังสนทนา การแสดงต่างๆ ยังคงดำเนินต่อไป

หลินซีมองดูเวลาแล้วยิ้ม:

"ถึงคิวของจางซีหยางแล้วล่ะ! เพลงนี้แต่งโดยเสี่ยวเฮยนะ!"

...

งานถ่ายทอดสดงานกาล่าตรุษจีน

ขณะที่การแสดงดำเนินไป ผู้ชมหลายคนก็นั่งดูไปพลางพูดคุยกันไปพลาง

"ถึงช่วงร้องเพลงแล้วสินะ"

"เดี๋ยวคงถึงคิวของจางซีหยาง ฉันชอบเขามากเลย!"

"แต่ฉันได้ยินมาว่า จางซีหยางอาศัยเส้นสายจากทีมผู้กำกับ แย่งโอกาสร้องเดี่ยวไปจากจางอวิ๋นซ่าง ไม่อย่างนั้นนักร้องแค่อันดับหนึ่งจะได้ร้องเดี่ยวบนเวทีนี้ได้ยังไง?"

"ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกันนะ"

"เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ คงอยากดันจางซีหยางให้ขึ้นเป็นราชาเพลง เลยต้องกดจางอวิ๋นซ่างไว้"

"พวกคุณนี่โดนแฟนคลับของจางอวิ๋นซ่างปั่นหัวชัดๆ เดิมทีการแสดงนี้ก็เป็นของจางซีหยางอยู่แล้ว แต่จางอวิ๋นซ่างต่างหากที่พยายามมาแย่ง!"

"แย่ง? งั้นคุณหมายความว่าจางอวิ๋นซ่างสู้จางซีหยางไม่ได้เหรอ?"

"ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น จางอวิ๋นซ่างเป็นราชาเพลง ความสามารถสูงมาก แต่จางซีหยางเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยนะ!"

คนที่พูดเป็นแฟนคลับของจางซีหยาง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าพูดออกมาว่า จางซีหยางเหนือกว่าจางอวิ๋นซ่าง

แต่ในความเป็นจริง กระแสสังคมกลับไม่ค่อยเป็นใจให้จางซีหยางเท่าไหร่นัก

เพราะในสายตาของหลายคน ราชาเพลงยังไงก็คือราชาเพลง แล้วนักร้องแถวหน้าจะมามีสิทธิ์เหนือกว่าราชาเพลงได้อย่างไร?

ด้วยเหตุนี้ หลายคนจึงเผลอคิดไปเองว่าจางซีหยางต้องมีการใช้เส้นสายแน่นอน

ในขณะนั้นเอง

เสียงประกาศจากพิธีกรดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าจางซีหยางกำลังจะขึ้นแสดงบนเวที

บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่คนดูหลายคนไม่ได้คาดหวังที่ตัวเพลงหรือการแสดงของเขา

พวกเขาใช้สายตาต่างๆ นานา มองไปที่จางซีหยางบนเวที แล้วตั้งคำถามว่า

"เขาใช้วิธีไหนกันแน่ ถึงได้เบียดราชาเพลงตกเวทีไปได้?"

...

บนโลกออนไลน์

"มาแล้วๆ!"

"ถึงคิวของจางซีหยางแล้ว!"

"ฉันอยากจะดูจริงๆ ว่าเขาจะร้องได้ดีแค่ไหน ถึงกล้าเบียดจางอวิ๋นซ่างตกเวที!"

"ไม่ต้องสงสัยเลย"

"ต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ"

"ราชาเพลงจะมาแพ้นักร้องแถวหน้าได้ยังไง?"

"อย่าพูดแบบนั้นเลย พวกคุณก็เคยฟังจางซีหยางร้องเพลงนี่ เขาไม่ได้ด้อยไปกว่าจางอวิ๋นซ่างเลยสักนิด!"

แฟนคลับของจางอวิ๋นซ่างพูดถึงการบอยคอตต์งานกาล่า แต่สุดท้ายก็ยังดูอยู่ดี

"ต้องดูสิ!"

"ดูสิว่าเขาจะร้องออกมาเป็นยังไง!"

"ถ้าร้องออกมาไม่ดี พวกเราจะถล่มเขาให้ยับ!"

"ฉันกำลังพยายามขุดคุ้ยเรื่องฉาวของเขาอยู่ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเลย หมอนี่ปิดมิดชิดเกินไป ดูก็รู้ว่าเจ้าเล่ห์แค่ไหน!"

"ได้ยินว่าเขาจะร้องเพลงดอกไม้ไฟ ใช่ไหม?"

"ไม่รู้สิ แต่เพลงนี้มันมีอะไรดีนักหนา ถึงได้เอาชนะจางอวิ๋นซ่างได้?"

"ใช่แล้ว จางอวิ๋นซ่างก็มีเพลงดีๆ แบบนี้เหมือนกัน!"

...

ในวงการเพลง

"กระแสสังคมไม่ค่อยเป็นใจให้จางซีหยางเลยนะ"

"ก็คนส่วนใหญ่คิดว่าราชาเพลงต้องเหนือกว่านักร้องแถวหน้าอยู่แล้ว"

"จางซีหยางได้ขึ้นเวทีนี้ก็จริง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะแพ้ใจผู้ชมไปแล้ว"

"ในวงการพวกเรารู้กันดีอยู่แล้ว ว่าจางซีหยางสามารถชนะจางอวิ๋นซ่างได้อย่างสมเหตุสมผล เพราะทักษะการร้องเพลงของเขาแข็งแกร่งมาก บางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าจางอวิ๋นซ่างเสียอีก"

"แต่ผู้ชมไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก ต่อให้จางซีหยางร้องออกมาได้ดีแค่ไหน ก็คงเปลี่ยนมุมมองของสังคมได้ยาก"

เวทีถูกประดับประดาอย่างสวยงาม ไฟสปอร์ตไลท์ส่องลงมาที่จางซีหยาง

เสียงดนตรีบรรเลงขึ้น เพลงดอกไม้ไฟดังขึ้นท่ามกลางความคาดหวังและสายตานับหมื่นที่จับจ้อง

คืนนี้ไม่ว่าจางซีหยางจะทำได้ดีแค่ไหน ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร การแสดงครั้งนี้จะกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเขาอย่างแน่นอน…

...

“หืม?”

"อินโทรเพลงนี้...?"

"ท่าเต้นประกอบนี้...?"

"นี่มันไม่ใช่ 'ดอกไม้ไฟ' เลยสักนิด!"

ก่อนหน้านี้ทางงานกาล่าตรุษจีนได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าจางซีหยางจะขึ้นเวทีร้องเพลงดอกไม้ไฟ

เพลงนี้เป็นเพลงที่ทำให้จางซีหยางคว้าแชมป์จากรายการฉันคือนักร้องมาได้ เป็นเพลงที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำมาขึ้นเวทีงานกาล่าตรุษจีน

แต่ในตอนนี้...

เสียงอินโทรกลับเป็นเสียงพลุดัง ปัง! ปัง! ปัง! ตามมาด้วยทำนองดนตรีที่สนุกสนานและรื่นเริง ชวนให้รู้สึกถึงบรรยากาศของเทศกาลตรุษจีนอย่างชัดเจน

นี่มันเพลงสไตล์ฉลองเทศกาลชัดๆ!

บนจอโทรทัศน์

ข้อมูลเพลงถูกแสดงขึ้นบนหน้าจอ ผู้ชมทุกคนมองไปพร้อมกัน

เพลง: ขอให้ร่ำรวย

เนื้อร้อง: ไป๋ตี้

ทำนอง: ไป๋ตี้

เรียบเรียง: ไป๋ตี้

ขับร้อง: จางซีหยาง

ที่บ้านของหลินจือไป๋

ทุกคนในบ้านต่างลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น!

"เพลงใหม่! เป็นเพลงใหม่ทั้งหมดเลย!"

หลินจือไป๋นั่งอยู่บนโซฟา รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความภาคภูมิใจ

"พวกคุณอยากรู้ใช่ไหมว่าทำไมจางซีหยางถึงชนะจางอวิ๋นซ่าง ได้? ก็เพราะเพลงนี้ไงล่ะ!"

"อะไรคือความแตกต่างระหว่างนักร้องแถวหน้าและราชาเพลง? ในเพลงนี้...ทุกช่องว่างจะถูกลบเลือนจนหมดสิ้น!"

เพลง 'ขอให้ร่ำรวย'

ทำนองสนุกสนานและเต็มไปด้วยความสุข เสียงร้องของจางซีหยางถ่ายทอดผ่านหน้าจอทีวีไปถึงผู้ชมหลายร้อยล้านคนทั่วประเทศ

"ขอให้ร่ำรวย ขอให้มีโชค!"

เพลงนี้เต็มไปด้วยพลังบวก เนื้อร้องติดหู ทำนองชวนให้ขยับตามโดยไม่รู้ตัว มันเป็นเพลงที่ไม่เพียงแค่ร้องเพื่อแสดงความสามารถเท่านั้น แต่มันยังสร้างบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองให้กับเทศกาลตรุษจีนอย่างสมบูรณ์แบบ

ผู้ชมทั่วประเทศต่างประหลาดใจและตื่นเต้น

"เพลงนี้...เพราะมาก!"

"ทำไมถึงรู้สึกว่ามันเหมาะกับตรุษจีนสุดๆ เลยล่ะ?"

"โอ้โห ฟังแค่ครั้งเดียวก็ติดหูแล้ว!"

"นี่มันเพลงที่เปิดได้ทุกปีในช่วงตรุษจีนชัดๆ!"

บนโซเชียลมีเดีย แฮชแท็ก #ขอให้ร่ำรวย ติดเทรนด์ในเวลาอันรวดเร็ว

ที่บ้านหลินจือไป๋

หลินจือไป๋หัวเราะออกมาเบาๆ:

"นี่แหละคือไพ่ตายที่แท้จริง! ในอดีตหลายปีที่ผ่านมา มีเพลงกี่เพลงกันที่สามารถกลายเป็นเพลงประจำเทศกาลตรุษจีนได้?"

"น้อยมาก...น้อยจนแทบนับได้ด้วยนิ้วมือ!"

"แต่เพลงนี้จะกลายเป็นหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน!"

ในโลกก่อนหน้านี้ เพลงขอให้ร่ำรวยของหลิวเทียนหวัง กลายเป็นตำนาน เป็นเพลงที่ไม่มีใครไม่รู้จักในช่วงตรุษจีน และในปีนี้จางซีหยางได้นำเพลงนี้ขึ้นเวทีงานกาล่าตรุษจีน

นี่ไม่ใช่แค่เพลงธรรมดา แต่มันคือ "เพลงที่ไม่มีวันตาย" สำหรับเทศกาลตรุษจีน!

คืนนี้...

เสียงเพลง "ขอให้ร่ำรวย" จะก้องกังวานไปทั่วทุกมุมของประเทศ

ไม่ว่าใครจะชอบจางซีหยางหรือจะสนับสนุนจางอวิ๋นซ่างในค่ำคืนนี้ ไม่มีใครปฏิเสธได้เลยว่า...

"นี่คือเพลงแห่งชัยชนะที่แท้จริง!"