ทำไมต้องสร้างตัวตนใหม่?

เหตุผลง่าย ๆ ก็คือ หลินจือไป๋ต้องการหาเงินเพิ่ม

"ไป๋ตี้" ถูกสร้างขึ้นเพื่อช่วยพี่สาวของเขา โดยมีหน้าที่คอยสนับสนุนให้พี่สาวได้เลื่อนตำแหน่งในบริษัท ดังนั้นสัญญาต่าง ๆ จึงผูกไว้กับ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ และหลินจือไป๋ก็ไม่มีแผนจะถอนตัวออกจากบริษัทนี้

แต่สำหรับตัวตนใหม่ "ฉู่ฉือ" นั้น หลินจือไป๋ตั้งใจจะใช้หาเงินด้วยตัวเองโดยตรง

ไม่มีเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นตัวกลางหักเปอร์เซ็นต์ ขอเพียงแค่ตกลงเรื่องส่วนแบ่งรายได้กับแพลตฟอร์มเพลงให้เรียบร้อยก็เพียงพอ

แน่นอนว่ามันก็มีข้อจำกัดอยู่

เช่น นักร้องคนอื่นสามารถเดินสายโปรโมตเพลงหรือรับงานออกทีวีเพื่อเพิ่มรายได้ แต่ ฉู่ฉือ ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้

อย่างไรก็ตาม สำหรับหลินจือไป๋ เรื่องนี้ไม่ใช่ข้อเสียอะไร เพราะเขาไม่ชอบงานเบื้องหน้าอยู่แล้ว

แต่ข้อจำกัดที่แท้จริงก็คือ ฉู่ฉือไม่ได้รับการสนับสนุนจากทรัพยากรประชาสัมพันธ์ของ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์

ทรัพยากรการโปรโมตเหล่านี้มีผลกระทบอย่างมาก ตัวอย่างเช่น หากไม่มีช่องทางประชาสัมพันธ์จาก เฉินฮวา เพลง "ดับทุกข์" ของเขาคงไม่มีทางไต่ขึ้นอันดับ 2 บนชาร์ตเพลงในช่วงปลายเดือน

คุณภาพเพลงจะดีแค่ไหนก็ไม่สำคัญ หากไม่มีคนฟัง แม้แต่เหล้าหอมก็ยังขายไม่ออกถ้าอยู่ในตรอกลึก

แล้วตัวตนไหนจะเป็นตัวหลักในอนาคต?

สำหรับหลินจือไป๋ ไม่ว่าจะเป็น "ไป๋ตี้" หรือ "ปู๋เย่โหว" รวมถึงตัวตนใหม่อย่าง "ฉู่ฉือ" ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นตัวหลัก

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ

"ไป๋ตี้" เป็นตัวตนที่เปิดเผย เขาไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังใคร เพราะมันเชื่อมโยงกับ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์

ส่วน "ปู๋เย่โหว" และ "ฉู่ฉือ" จะกลายเป็นเสาหลักสำคัญที่แบ่งครึ่งอาณาจักร คุนเผิงสตูดิโอ

ในตอนนี้ คุนเผิง ยังอ่อนแอมาก เปรียบเสมือนเด็กทารกที่ยังอยู่ในผ้าอ้อม ต้องรอเวลาเพื่อเติบโตอย่างแข็งแกร่ง

เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะ หลังจากลงทุนทำซีรีส์โทรทัศน์ ตอนนี้ คุนเผิง เหลือเงินในบัญชีแค่ 4 ล้านกว่าหยวนเท่านั้น ต้องรอจนกว่า "พุ่งทะยาน" จะออกอากาศถึงจะเริ่มมีรายได้กลับมา

แม้รายการวาไรตี้จะมีรายได้แน่นอน แต่ทุกอย่างต้องใช้เวลา

ตอนนี้เป้าหมายคือหาเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปพลาง ๆ ก่อน หลินจือไป๋จึงส่งต้นฉบับนิยายสั้น 2 เรื่องที่จะลงในนิตยสารสีบสวน ให้ เจียงเฉิง ช่วยจัดการแทน

หลังจากนั้น หลินจือไป๋ก็กลับเข้าสตูดิโอทำเพลงในบ้านของเขา เพื่อเริ่มต้นทำดนตรีประกอบของเพลง "สะพานหักและหิมะตก"

“ต้องหาวิธีเกาะกระแสให้ได้”

ถ้าได้ขึ้นหน้าแนะนำของแอปเพลงก็จะดีมาก

แต่น่าเสียดาย หน้าแนะนำหลักของแอปเพลงส่วนใหญ่ มักจะสงวนไว้ให้บริษัทเพลงรายใหญ่

ยกตัวอย่างเช่น ตอนที่หลินจือไป๋ใช้ชื่อ “ไป๋ตี้” ปล่อยเพลง “ดับทุกข์” บนแพลตฟอร์มเพลงอย่าง ฮั่วเส้าหยุน ทีมงานของแอปฟังเพลงแล้วไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดลิงก์แนะนำขึ้นหน้าแรกทันทีที่เพลงเผยแพร่

เพราะเพลงจาก เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ นั้น พวกเขาไม่กล้าละเลย

แต่ตอนนี้ หลินจือไป๋ใช้ชื่อ “ฉู่ฉือ” ในการปล่อยเพลง

“ฉู่ฉือ” ไม่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทไหน เป็นเพียงศิลปินอิสระ

ในโลกใบนี้มีศิลปินอิสระมากมายบนแพลตฟอร์มเพลง พวกเขาแน่นอนว่าสามารถปล่อยเพลงได้โดยตรง แต่ต้องเซ็นสัญญาแบ่งรายได้กับแพลตฟอร์ม เพื่อแลกกับทรัพยากรในการโปรโมตบางส่วน

หลังจากหลินจือไป๋ตัดสินใจสมัครเข้าร่วมกิจกรรม “เทศกาลเพลงโบราณฮั่วเส้าหยุน” ซึ่งเป็นการประกวดเพลงแนวโบราณที่จัดโดยแพลตฟอร์ม "ฮั่วเส้าหยุนมิวสิค" รายละเอียดของกิจกรรมนี้เน้นไปที่กลุ่มนักร้องอิสระและบริษัทเพลงขนาดเล็ก

รางวัลของกิจกรรม

อันดับที่ 1: เงินรางวัล 100,000 เหรียญ พร้อมกับโปรโมตหน้าแรกระดับ 1 (ระยะเวลา 1 วัน)

อันดับที่ 2: เงินรางวัล 50,000 เหรียญ พร้อมโปรโมตหน้าแรกระดับ 2 (ระยะเวลา 1 วัน)

อันดับที่ 3: เงินรางวัล 30,000 เหรียญ พร้อมโปรโมตหน้าแรกระดับ 3 (ระยะเวลา 1 วัน)

รางวัลอันดับต้น ๆ ถือว่าน่าสนใจพอสมควร แต่รางวัลที่ต่ำกว่านั้นก็ไม่มีอะไรน่าสนใจมากนัก

แม้กิจกรรมนี้จะมีขนาดเล็ก แต่สำหรับหลินจือไป๋ นี่คือโอกาสที่หาได้ยากที่จะทำให้ "ฉู่ฉือ" ได้รับการโปรโมตในหน้าแรกของแพลตฟอร์ม ดังนั้นเขาจึงรีบสมัครโดยไม่ลังเล

ข้อมูลที่เขากรอก

หมายเลขโทรศัพท์: เขาใส่เบอร์โทรศัพท์ของเจียงเฉิง พร้อมระบุว่าเป็น “ผู้จัดการส่วนตัว”

หมายเลขบัญชีธนาคาร: ใช้บัญชีของบริษัท คุนเผิง เพื่อรับรางวัลเงินสด

ความจริงแล้วที่ ฮั่วเส้าหยุน จัดกิจกรรมนี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับ "ไป๋ตี้" โดยตรง

เมื่อเดือนที่แล้ว เพลงแสงจันทร์ ของไป๋ตี้ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในหมู่แฟนเพลงแนวโบราณ ทำให้คนเริ่มหันมาฟังเพลงแนวนี้มากขึ้น ทางฮั่วเส้าหยุน จึงใช้โอกาสนี้จัดกิจกรรมประกวดเพลงเพื่อรองรับความสนใจของผู้ฟัง

หลินจือไป๋จึงถือโอกาส "อาศัยความดังของตัวเอง" อีกครั้งในฐานะ “ไป๋ตี้” โดยไม่รู้ตัว

เมื่อสมัครเสร็จ หลินจือไป๋ก็อัปโหลดเพลง “สะพานหักและหิมะตก” ที่เขาร้องเองเข้าสู่ระบบ

ขั้นตอนของกิจกรรม

กิจกรรมจะปิดรับผลงานภายในสิ้นเดือนนี้

ทีมงานของ ฮั่วเส้าหยุน จะคัดเลือก 10 อันดับแรกในต้นเดือนหน้า และประกาศผลพร้อมโปรโมตในช่วงเดือนธันวาคม

ถึงแม้ส่วนแบ่งรายได้จากเพลงจะค่อนข้างสูง โดยต้องแบ่งให้แพลตฟอร์มถึง 50% แต่หลินจือไป๋ไม่ได้สนใจ เพราะเป้าหมายหลักของเขาในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่คือการสร้างชื่อเสียงให้กับ "ฉู่ฉือ"

เมื่อเปรียบเทียบแล้ว การแบ่งรายได้กับ ฮั่วเส้าหยุน 50% ยังดีกว่าการทำงานผ่าน เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ ที่เขาจะได้ส่วนแบ่งเพียง 15% ของรายได้ทั้งหมด

เหตุผลที่คนส่วนใหญ่ยังต้องพึ่งบริษัทใหญ่

หลายคนอาจสงสัยว่า ในเมื่อบริษัทใหญ่อย่าง เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ หักส่วนแบ่งสูงมาก แล้วทำไมยังมีคนแย่งกันเข้าร่วม?

คำตอบคือ นักร้องหรือศิลปินส่วนใหญ่ไม่สามารถทำงานแบบครบวงจรได้ด้วยตัวเอง การแต่งเพลง การเขียนเนื้อร้อง การเรียบเรียงดนตรี การร้องเพลงไกด์

สิ่งเหล่านี้เป็นขั้นตอนที่ต้องใช้ทักษะสูงมาก และหากต้องหาคนช่วยแต่ละขั้นตอน คุณก็ต้องแบ่งรายได้ให้คนเหล่านั้น

นอกจากนี้ บริษัทใหญ่ยังมีเครือข่ายการโปรโมตที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถเพิ่มมูลค่าของเพลงได้มากกว่าศิลปินอิสระ

แต่หลินจือไป๋แตกต่างออกไป

เขาสามารถจัดการทุกขั้นตอนได้ด้วยตัวเอง

เขามี “ต้นฉบับ” จากโลกก่อนที่สามารถนำมาดัดแปลง

เขามีทักษะในการร้องเพลงที่ดีเยี่ยม และสามารถใช้ “แต้มทักษะ” เพื่อพัฒนาตัวเองได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ดีว่าเพลงของเขามีคุณภาพสูง

แม้จะไม่มีการโปรโมตที่ครอบคลุมแบบบริษัทใหญ่ แต่หากได้โอกาสเผยแพร่ให้ผู้ฟังได้สัมผัส เพียงแค่สร้าง “กระแสปากต่อปาก” ก็เพียงพอที่จะทำให้เพลงดังขึ้นมาได้

เมื่อส่งเพลงสำเร็จ หลินจือไป๋ก็หันมาดูวันที่ วันนี้คือวันที่ 25 พฤศจิกายน

“โชคดีที่ฉู่ฉือไม่ต้องรีบมากนัก” เขายิ้มออกมาเล็กน้อย

การจะเข้าชาร์ตอันดับเพลงในฐานะ "ฉู่ฉือ" โดยไม่มีการสนับสนุนจากบริษัทใหญ่ ถือว่าเป็นความท้าทายที่ยากมาก แต่เขายังมีความหวังในเดือนหน้า

ในขณะเดียวกัน เจียงเฉิงส่งข้อความมาพร้อมกับภาพหน้าจอที่ยืนยันว่าเพลงถูกอัปโหลดเรียบร้อยแล้ว

ข้อความจากหลินจือไป๋:

"ฉันลงชื่อเข้าร่วมการประกวดเพลงไว้ ฉันใส่เบอร์โทรนายเป็นผู้จัดการส่วนตัวนะ ตอนนี้นายเป็นตัวแทนของ คุนเผิง และยังเป็นผู้จัดการของฉู่ฉือด้วย"

เจียงเฉิงตอบกลับ:

"ขอให้เจ้านายโชคดี!"

ส่วนเรื่องความสามารถในการแต่งเพลง เจียงเฉิงไม่เคยสงสัยเลย

เพราะ “ฉู่ฉือ” ก็คือ “ไป๋ตี้” และเจียงเฉิงมองว่าไป๋ตี้มีพรสวรรค์ในฐานะยอดนักแต่งเพลงอย่างแท้จริง!

เจียงเฉิงยังแอบคิดด้วยซ้ำว่า บางทีเจ้านายอาจจะมีฝีมือในการร้องเพลงที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ

เพราะจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างที่เจ้านายพูดไว้ล้วนประสบความสำเร็จทั้งหมด!

ทั้งแต่งเพลง

เขียนนิยาย

เขียนบทละคร

แม้แต่การวางแผนรายการวาไรตี้ ซึ่งเจียงเฉิงเองไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่จากปฏิกิริยาของหลินเซิ่งเทียนก็ดูเหมือนว่ามันจะไปได้สวยเช่นกัน

ถ้าหลินจือไป๋สามารถประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องได้อีกล่ะก็ คงมีแค่ข้อเดียวที่อธิบายได้ว่า:

เจ้านายของฉันนี่ทำได้ทุกอย่างจริง ๆ เก่งไปหมดทุกด้าน!