สถานีโทรทัศน์เฉินฮวา

เสียงดนตรีเปิดตัวดังขึ้น

ภาพต่าง ๆ ที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและคุณภาพถูกนำเสนอ ประกอบกับเสียงดนตรีเปิดที่หนักแน่นและก้องกังวาน สร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเวิ้งว้างอย่างประหลาด

“อี้หยา~~”

เสียงร้องในทำนองเพลงเปิดให้ความรู้สึกที่ล้ำลึก ราวกับความสิ้นหวังอันรุนแรง แต่ก็เหมือนเป็นการปลดปล่อยที่เต็มไปด้วยความหวัง

ผู้กำกับ: หลินตง

ดนตรีประกอบ: ไป๋ตี้

ผู้เขียนบท: ปู๋เย่โหว

ผู้อำนวยการสร้าง: คุนเผิงอินเวสต์เมนต์

รายชื่อทีมงานเบื้องหลังปรากฏขึ้นจากนักแสดง ผู้กำกับ ไปจนถึงผู้เขียนบท เปิดตัวอย่างมีสไตล์ราวกับภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์

และแล้ว... เนื้อเรื่องก็เริ่มต้นขึ้น

“นับตั้งแต่มณฑลหลินเจียงแห่งฉินโจวเริ่มดำเนินการกวาดล้างอาชญากรรม ก็ประสบความสำเร็จอย่างชัดเจน โดยสามารถกวาดล้างองค์กรอาชญากรรม 322 กลุ่มและแก๊งอาชญากรรมอีก 1,275 กลุ่ม พฤติกรรมอาชญากรรมได้รับการควบคุมอย่างได้ผล...”

ภาพตัดไปที่การประชุมอย่างเป็นทางการ

จากนั้นเป็นฉากในรถโดยสารประจำทาง

ผู้นำทีมสืบสวนสองคนกำลังสนทนากัน

“กลุ่มเฉียงเซิ่งในจิงไห่นี่เป็นหนึ่งในกลุ่มธุรกิจที่ใหญ่ที่สุด ความสัมพันธ์ทางสังคมซับซ้อนมาก ถ้าฉันไม่เตรียมตัวให้ดีล่ะก็ ไปถึงจิงไห่คงขายหน้ากันพอดี!”

“ร้อนรนแบบนี้แสดงว่าเตรียมการมาดีแล้วสินะ งั้นคุณคิดว่าเราควรเริ่มจากตรงไหนก่อนล่ะ?”

“ผมว่าอย่าไปแตะเกาฉีเฉียงเลย ปล่อยเขาไว้ก่อน… แต่ดูนี่สิ เราอาจเริ่มจากคนนี้ได้ก่อน”

“รองประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองจิงไห่… กงไคเจียง”

ฉากตัดไป

กงไคเจียงปรากฏตัว พร้อมกับความหวาดกลัวบนใบหน้า “ฉันออกจากวงการนี้มาหลายปีแล้วนะ อีกแค่ปีเดียวก็จะเกษียณแล้ว...”

ทันใดนั้น...

เขากุมหน้าอกด้วยความเจ็บปวด

กงไคเจียงจะรอดหรือไม่?

ภาพตัดอีกครั้ง

จ้าวลี่ตง, เมิ่งเต๋อไห่, อันฉางหลิน ผู้นำท้องถิ่นของจิงไห่ ปรากฏตัวขึ้นเพื่อต้อนรับทีมสืบสวน เรื่องราวดำเนินไปอย่างราบรื่น พร้อมการปูพื้นเรื่องราวอย่างต่อเนื่อง

อันซินปรากฏตัว

การเล่าย้อนอดีตเริ่มต้นขึ้น

คืนก่อนวันตรุษจีน

ชามเกี๊ยวหนึ่งชาม

ฉากจบของตอนแรกถูกตัดสลับไปมาระหว่างอดีตและปัจจุบัน

เพียงชั่วพริบตา หนึ่งในลูกน้องเอ่ยคำว่า “พี่เต๋า” เกาฉีเฉียงหันหลังกลับมา ตอนนี้เขาได้กลายเป็นหัวหน้าอาชญากรรมอันดับหนึ่งของเมืองจิงไห่!

“โว้ย!”

หลินซีถึงกับอุทานออกมา

นี่มันสูตรโกงอะไรกัน?!

จากคนขายปลาในตลาด กลายเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของเมืองได้ยังไง?!

แม่ของหลินถึงกับกลืนน้ำลาย ความแตกต่างนี้มันช่างรุนแรงเกินไป!

หลินเซิ่งเทียนอ้าปากค้าง “พ่อ นี่พ่อใช้เทคนิคตัดต่ออะไรเนี่ย? ตอนแรกเกือบทั้งหมดเป็นการย้อนอดีต ตัดสลับไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบัน แต่ทำไมมันถึงดูเป็นระเบียบขนาดนี้?!”

“ก็ตัดตามบทเป๊ะ ๆ น่ะสิ”

พ่อหัวเราะเสียงดัง “บทมันสมบูรณ์ขนาดนี้ การตัดต่อแทบไม่ต้องใช้เวลาอะไรเลย! ดูต่อไปสิ ความสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”

ความสนุกเพิ่งจะเริ่มต้น!

ซีรีส์นี้ออกอากาศ 3 ตอนรวด นี่เพิ่งจะจบตอนแรกเท่านั้น ตอนต่อไปยังมีเนื้อเรื่องเข้มข้นอีกมาก แต่ละตอนมีโฆษณาแค่ 1 นาทีเท่านั้น สถานีโทรทัศน์เฉินฮวาเรื่องจริยธรรมในการออกอากาศยังคงน่าชื่นชมอยู่!

...

อิ๋นตงหน่วนก็กำลังดู “พุ่งทะยาน” เหมือนกัน

จริง ๆ แล้ว อิ๋นตงหน่วนสนใจ “ลุยบ้าเลือด” ที่ออกอากาศทางสถานีเทียนกวงมากกว่า แต่เพราะนี่คือซีรีส์ที่พ่อของหลินจือไป๋กำกับ เธอจึงต้องให้กำลังใจสักหน่อย

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนคุยโทรศัพท์กับหลินจือไป๋ตอนเที่ยง น้ำเสียงสบาย ๆ ของเขาทำให้อิ๋นตงหน่วนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ราวกับว่าเขาไม่ได้กังวลเลยว่าซีรีส์เรื่องนี้จะโดนสถานีเทียนกวงบดขยี้ อิ๋นตงหน่วนอยากรู้ว่าเขาทำไมถึงได้ใจเย็นขนาดนี้

แล้วเธอก็เผลอติดตามตอนแรกจนจบ

แม้แต่อิ๋นตงหน่วนเองก็ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะถูกดึงดูดได้ขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เนื้อเรื่องยังไม่ทันเริ่มเข้าสู่ช่วงเข้มข้นเลย ทุกอย่างยังอยู่ในช่วงปูเรื่องเท่านั้น!

ไม่ทันได้คิดอะไรมาก ตอนที่สองก็เริ่มขึ้นแล้ว

เรื่องราวย้อนกลับไปในอดีตอีกครั้ง

เกาฉีเฉียงถูกปล่อยตัวออกจากสถานกักกัน

อันซินพาเขากลับไปที่ตลาดเพื่อเก็บของ

ถังเสี่ยวหลงและถังเสี่ยวหู่จงใจหาเรื่อง

หลี่เสียงปรากฏตัว เผยตัวตนของอันซิน ทำให้สองนักเลงตัวสั่นด้วยความกลัว เกาฉีเฉียงก็อาศัยบารมีของอันซินเพื่อรักษาแผงขายปลาของตัวเองไว้ได้

จากนั้น...

“เจ้าลาโง่!” ปรากฏตัว!

อันซินปลอมตัวเข้าไปในคุก!

แม้จะเป็นภารกิจแฝงตัวที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง แต่ฉากที่อันซินทะเลาะและเล่นตลกกับเจ้าลาโง่ก็ทำให้อิ๋นตงหน่วนหลุดหัวเราะออกมา

ตลกเกินไปแล้ว!

เมื่อจบตอนที่สอง อิ๋นตงหน่วนหัวเราะจนปวดท้อง เธอแทบรอไม่ไหวที่จะดูตอนที่สาม

แต่ในขณะที่กำลังหัวเราะอยู่นั้นเอง...

เธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหายไป สายตาเปลี่ยนเป็นจริงจัง ราวกับกำลังไตร่ตรองอะไรบางอย่าง

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง

ในฐานะรองหัวหน้าฝ่ายโทรทัศน์ของสถานีเทียนกวง ซูฉานเชื่อมั่นในหลักการนี้เสมอ ดังนั้นคืนนี้เธอจึงตัดสินใจดู “พุ่งทะยาน” เพื่อวิเคราะห์คุณภาพของซีรีส์จากสถานีโทรทัศน์เฉินฮวา

ตอนที่ 1...

ตอนที่ 2...

เวลาดูเหมือนจะเดินช้าลงเรื่อย ๆ ยิ่งดู ซูฉานก็ยิ่งขมวดคิ้วมากขึ้น โดยเฉพาะในตอนที่สาม สีหน้าของเธอเคร่งเครียดจนแทบจะหยดน้ำได้

ตอนนี้...

เกาฉีเฉียงบุกทุบร้านขายซีดี!

ท่ามกลางวงล้อมของนักเลง เขายืนอย่างสงบนิ่ง ยืมชื่อของอันซินเพื่อข่มขู่หัวหน้านักเลงจนอีกฝ่ายยอมถอย แต่ในฉากที่กล้องจับไปที่มือของเกาฉีเฉียง มันกลับกำลังสั่นเทา!

ยิ่งกลัวยิ่งต้องแสดงออกให้ยิ่งกร้าว!

ตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว!

ทุกคนที่ดูฉากนี้จะเข้าใจทันทีว่า ทำไมเกาฉีเฉียงถึงสามารถก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าอาชญากรรมที่น่ากลัวที่สุดในเมืองจิงไห่ได้!

อีกด้านหนึ่ง

การเล่าเรื่องสองเส้นคู่ขนานดำเนินไปพร้อมกัน

อันซินกับเจ้าลาโง่เล่นเกมแมวจับหนูอย่างชาญฉลาด เนื้อเรื่องยังคงน่าตื่นเต้นจนหยุดดูไม่ได้

ในตอนท้ายสุดของตอนนี้ พวกเขาพูดซ้ำ ๆ ว่า:

“เมื่อไหร่พวกเราจะขึ้นเขา?”

ขึ้นเขาหมายถึงอะไร?

ตอนนี้ยังไม่ได้รับคำตอบ

หลังจากผ่านการปูเรื่องสองตอน เนื้อเรื่องก็เริ่มคลี่คลายออกอย่างน่าติดตาม ทุกจุดหักมุมดึงดูดใจผู้ชมอย่างแน่นหนา

เมื่อจบตอนที่สาม เพลงปิดก็ดังขึ้น...

“ชีวิตที่นับถอยหลัง แม้จะสูญเสียสิ่งต่าง ๆ แต่ก็ยังทิ้งหลักฐานแห่งความมุ่งมั่นไว้... ความจริงยังคงอยู่ แม้จะถูกหยุดชั่วคราวเพื่อรอการเปิดเผย...”

ซูฉานหันไปมองหนังสือที่วางอยู่บนโซฟา

ชื่อหนังสือคือ “รวมเรื่องสั้นปู๋เย่โหว”

“ปู๋เย่โหว”

สายตาของซูฉานหยุดอยู่ที่สามคำนี้ เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองมันอยู่นานราวกับว่าชื่อนี้มีพลังวิเศษบางอย่าง...

...

อีกด้านหนึ่ง

สถานีโทรทัศน์เทียนกวง

ละครโทรทัศน์ "ลุยบ้าเลือด" ก็ออกอากาศตอนแรกในคืนนี้เช่นกัน แถมยังปล่อยสามตอนรวดเหมือนกัน

บนโลกออนไลน์

เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง

"ไม่เสียแรงที่เป็นผลงานชิ้นใหญ่ของสถานีเทียนกวงลุยบ้าเลือดทำออกมาได้ดีมาก! เครื่องแต่งกาย ฉาก และอุปกรณ์ต่าง ๆ ล้วนสมจริงสุด ๆ ตอนที่สามพระเอกก็เจอเบาะแสสำคัญของคดีแล้ว!"

"ดูแล้วรู้สึกตื่นเต้นมาก!"

"ใครเป็นฆาตกรกันแน่เนี่ย?"

"ละครเรื่องนี้สนุกมาก แต่จังหวะการเล่าเรื่องตอนแรกค่อนข้างช้าไปนิด แต่พอถึงตอนที่สามที่ได้เบาะแสก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว นักเขียนบทเยี่ยมจริง ๆ!"

"นักแสดงก็เล่นดีมาก!"

"พระเอกนางเอกเป็นดาราระดับแนวหน้า นักแสดงสมทบก็มีชื่อเสียงทั้งนั้น ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นละครรวมดาวเลย ฉันชอบมาก!"

"คุณภาพยอดเยี่ยมสมกับเป็นละครฟอร์มใหญ่ต้นปีจริง ๆ"

"ได้ยินมาว่าเดิมทีละครเรื่องนี้จะฉายในช่วงตรุษจีนเพราะโปรดักชันและบทที่ดีมากแต่เพราะต้องการตัดหน้าละครของสถานีเฉินฮวา เลยนำมาออกอากาศก่อนกำหนด"

"โหดจัด!"

"ละครของเฉินฮวาก็เป็นแนวตำรวจ-อาชญากรรมเหมือนกัน เจอลุยบ้าเลือดฟอร์มยักษ์แบบนี้คงลำบากน่าดู"

"ต้องรอดูเรตติ้งแล้วล่ะ"

"เรตติ้งคงต้องรอพรุ่งนี้ แต่เดาว่าละครของเสินฮ่าคงโดนลุยบ้าเลือดบดขยี้เละแน่ ๆ"

คนที่ดู "ลุยบ้าเลือด" ต่างก็ให้คำวิจารณ์ในแง่บวกอย่างล้นหลาม ตั้งแต่ประกาศวันออกอากาศอย่างเป็นทางการ ละครเรื่องนี้ก็ได้รับความสนใจจากแฟนละครจำนวนมาก และผลลัพธ์ก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง

แต่...

สถานีเฉินฮวา ก็เป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดในฉินโจว ดังนั้นละคร "พุ่งทะยาน" ย่อมไม่ขาดแคลนผู้ชมอย่างแน่นอน!

ในความเป็นจริง

ผู้ชมที่ดู "พุ่งทะยาน" สามตอนแรก ต่างก็ถูกดึงดูดอย่างลึกซึ้ง แม้ว่าไฮไลต์ที่แท้จริงของละครยังไม่ถูกเปิดเผย แต่สิ่งที่แสดงให้เห็นแล้วก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชมจำนวนมากตกตะลึง!

"โห นี่มันละครที่โคตรเดือดเลย!"

"ตัวละครเกาฉีเฉียงน่าสนใจมาก! ตอนแรกฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าแค่พ่อค้าขายปลาในตลาด ทำไมถึงได้กลายเป็นเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลในเมืองจิงไห่ แต่พอดูตอนที่สองและสาม ฉันยอมแล้ว! นักเขียนบทเขียนตัวละครนี้ออกมาได้สุดยอดจริง ๆ ทั้งนิสัยและไหวพริบ มันสมเหตุสมผลมากที่เขาจะก้าวขึ้นไปถึงจุดนั้น!"

"ใช่เลย!"

"ฉากทุบร้านซีดีในตอนที่สาม ฉันดูไปก็ลุ้นไป แต่สุดท้ายหมอนี่ดันตบตาพวกนักเลงได้จริง ๆ! แต่ฉากที่มือเขาสั่นตอนหันหลังกลับนี่มันดีมาก รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ นี่แหละที่ทำให้ตัวละครนี้สมจริงสุด ๆ!"

"ฉันอยากรู้ว่า 'ขึ้นเขา' คืออะไร?"

"ฮ่า ๆ ๆ ฉันก็อยากรู้! อีกอย่าง นักแสดงที่เล่นเป็น 'ลาที่บ้าคลั่ง' นี่มันสุดยอดมาก จะบอกว่าเขาโหดก็ใช่ แต่จะบอกว่าเขาตลกก็ใช่เหมือนกัน!"

"อันซินนี่สุดยอดจริง ๆ!"

"ตอนแรกที่เกาฉีเฉียงอยากกลับบ้าน อันซินปิดกล้องแล้วบอกว่า 'ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหา' ฉันฮาจนท้องแข็งเลย ตำรวจ-มาเฟีย แต่กลับตลกได้ขนาดนี้!"

"ฉันชอบอันซินมาก!"

"แต่ฉันชอบเกาฉีเฉียงมากกว่า ถึงเขาจะเป็นตัวร้าย แต่กลับไม่รู้สึกเกลียดเขาเลย ตรงกันข้าม เขากลับมีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดใจ!"

"ดูจบสามตอนแล้วยังรู้สึกไม่พอ!"

"สิ่งที่พิเศษที่สุดในละครเรื่องนี้คือ ตัวละครหลักและตัวร้ายมีบทบาทเท่าเทียมกัน นักเขียนบทให้ความสำคัญกับการสร้างตัวร้ายมาก ๆ ตอนนี้ฉันแค่อยากให้พรุ่งนี้มาถึงเร็ว ๆ จะได้ดูอันซินและเกาฉีเฉียง 'พุ่งทะยาน' ต่อไป!"

เรื่องราวเพิ่งจะเริ่มต้น!

ผู้ชมต่างเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ!