“ในโลกนี้มีผีจริง ๆ เหรอ?”

“อะไรคือผี นี่มันก็แค่พลังงานเท่านั้นเอง”

“เสี่ยวคุนไม่เคยทำเรื่องเลวร้าย แล้วผีจะมารังควานทำไม?”

“ใครบอกว่าไม่เคยทำเรื่องเลวแล้วจะไม่เจอผี ฉันน่ะลุงเขยของญาติคนที่สามของเพื่อนบ้านทวดของลูกพี่ลูกน้องของฉัน ลูกของเขาเพิ่งอายุ 5 ขวบ ก็เจอผีเหมือนกัน”

“ฉันกลัวผี แต่ผีไม่เคยทำร้ายฉันเลยสักนิด”

“เราที่เป็นผู้สืบทอดในอนาคตไม่กลัวผี”

“ตราบใดที่เชื่อในแสงสว่าง ผีก็ไม่กล้าทำร้ายคุณ”

“แม่บอกว่าถ้าฉันลดน้ำหนักได้จริงๆ ก็เป็นผีแล้ว จากนั้นฉันก็เชื่อว่ามีผีอยู่ในโลก”

ความถี่ในการส่งคอมเมนต์ของผู้ชมในตอนนี้ สูงกว่าครั้งไหนๆในทุกการถ่ายทอดสดที่ผ่านมา

เหตุผลก็ง่ายมาก

มันน่าตื่นเต้นมาก

สิ่งที่เรียกว่าผี ทุกคนเคยได้ยินมา

แต่ที่จริงมีหรือไม่มีนั้น เป็นปัญหาที่ไม่มีใครพูดได้แน่ชัด

แต่ตอนนี้เฉินหยูบอกว่าอาคุนถูกผีรังควาน

มันน่าตื่นเต้นมาก

“คุณหมอเฉิน คุณบอกว่าผมเจอผีแล้ว อย่างน้อยคุณก็ควรบอกผมก่อนว่าทำไมผีถึงรังควานผมใช่ไหม?”

“แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่ามีรอยบนแขนผม?”

อาคุนพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ

พูดอะไรกัน

มนุษย์ไปถึงดวงจันทร์แล้ว มีคนยังบอกว่ามีผีอยู่

ถ้าจริงๆ มีผี ก็น่าจะมีเทพด้วย

ฉางเอ๋ออยู่ไหน? อู่กังอยู่ไหน?

บนดวงจันทร์นอกจากหลุมก็มีแต่หลุม

เฉินอวี่จะมาหลอกใครกัน

“ในฐานะหมอมืออาชีพ การมองเห็นปัญหาของคนไข้ในร่างกายมันแปลกไหม?”

เฉินหยูถามกลับ

“ไม่แปลกๆ คุณหมอเฉินพูดอะไรก็ถูก”

“อาคุน ฟังพี่แนะนำ อย่าสงสัยคุณหมอเฉิน”

“คนสองคนที่สงสัยคุณหมอเฉินไปแล้ว คนหนึ่งไปอยู่ที่ยมโลก อีกคนหนึ่ง กำลังจะไปยมโลก”

“น้องคุน รีบขอโทษคุณหมอเฉิน คุณหมอเฉินจะช่วยคุณได้แน่”

“เจอผีไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ รักษาชีวิตให้สำคัญ”

“ไม่อยากเชื่อเลย ตอนนี้ยังมีสตรีมเมอร์ในแพลตฟอร์มนี้ที่ไม่เชื่อคุณหมอเฉิน”

สีหน้าของอาคุนที่ไม่เชื่อชัดเจนมาก

กลัวว่าอาคุนจะสงสัยเฉินหยู แล้วทำให้ตัวเองต้องตาย

เพื่อน ๆ แนะนำให้อาคุนฟังเฉินหยูไว้

แล้วขอให้เฉินหยูช่วยขับไล่ผีให้จบ

เฉินหยูมองที่คอของอาคุนแว๊บหนึ่งแล้วพูดว่า “สาเหตุที่คุณเจอพลังงานนี้ มาจากจี้ที่อยู่บนคอของคุณ”

ได้ยินดังนี้ อาคุนก็ลูบคอตัวเองโดยอัตโนมัติ

เฉินอวี่พูดว่า “คุณถอดมันออกมาก่อน”

“แล้วผมจะค่อยๆ อธิบายให้ฟัง”

อาคุนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ปลดกระดุมเสื้อ

อยากเห็นว่าเฉินหยูจะพูดอะไร

เขาถอดพระหยกแกะสลักออกจากคอ

“นี่คือพระเครื่องใช่ไหม?”

“เหมือนว่าจะใช่ ครั้งที่แล้วฉันไปเที่ยวที่สยามก็เห็นร้านขายของแบบนี้”

“พระเครื่องไม่ใช่เครื่องรางนำโชคเหรอ? ทำไมถึงเรียกผีมาได้?”

หลายคนที่เคยไปเที่ยวสยามจำได้

ของนี้คือพระเครื่อง

พระเครื่องเป็นเครื่องรางเฉพาะของสยาม

วัสดุมีหลายแบบ

มีการแกะสลักรูปพระที่ต่างกัน และผ่านการเสริมพลังด้วยธูปจากวัดสามารถนำโชคลาภ ความรัก และความสำเร็จมาให้ผู้สวมใส่

ไม่ว่าจะเป็นการโฆษณาที่ดีหรือมีความเชื่อจริง

พระเครื่องก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ

นักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวสยามสิบคน

มีอย่างน้อยสามสี่คนที่จะไปซื้อพระเครื่อง

“ทุกคนพูดถูก ฉันก็เพราะอยากรู้ จึงซื้อพระเครื่องที่วัดในสยามเมื่อหลายปีก่อน มาเป็นเครื่องรางคุ้มครอง”

เมื่อหลายปีก่อน อาคุนและแฟนไปเที่ยวที่สยาม

ได้ยินจากคนท้องถิ่นว่ามีวัดหนึ่งขายพระเครื่องที่มีพลังมาก

ด้วยความอยากรู้ ทั้งสองก็ไปดู

เห็นคนซื้อมาก ราคาก็ไม่แพง

อาคุนก็เลยซื้อมาอันหนึ่ง

“เมื่อกี้ผมไปหาข้อมูลมา บางวัดในสยามที่มีเจตนาไม่ดีจะใช้กระดูกคนทำพระเครื่อง”

“น้องคุนโดนผีรังควาน น่าจะเพราะพระเครื่องที่เขามีก็ทำจากกระดูกคน ผีที่ตายจึงตามรังควาน”

ข้อความพิเศษที่ลอยผ่านหน้าจอสองข้อความ

เกิดคลื่นความสงสัยมากมาย

ผู้ชมหลายคนก็ตามไปหาข้อมูลดู

จริงๆ ไม่ค้นไม่รู้ ค้นแล้วตกใจ

เรื่องของพระเครื่องลึกซึ้งมาก

สยามไม่ใช่แค่มีชื่อเสียงในเรื่องการทำศัลยกรรม

การท่องเที่ยวก็มีชื่อเสียงเช่นกัน

ทุกปีมีนักท่องเที่ยวหลายล้านคนไปเที่ยวสยาม

จำนวนพระเครื่องที่ขายไปยิ่งใหญ่

เพราะพระเครื่องที่แท้จริงต้องได้รับการเสริมพลังด้วยธูปในวัดเป็นเวลา 49 วัน

จึงทำให้สินค้าขาดตลาดเป็นบางครั้ง

เหมือนที่ผู้ชมคนนั้นพูด

เพื่อหาเงินมากขึ้น มีการใช้วิธีการแปลกประหลาดเกิดขึ้น

บางวัดใช้กระดูกคนแทนหยกในการทำพระเครื่อง

ลดต้นทุนและยังไม่ต้องผ่านการเสริมพลังด้วยธูป

มีนักเวทย์บางคนก็อยากหาเงินจากนี้

ใช้วิธีการที่ไม่น่าเชื่อในการทำพระเครื่องที่บอกว่าได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์

ของทั้งหมดที่กล่าวมาไม่เพียงแต่ไม่ได้นำโชคลาภมา

แต่เมื่อสวมใส่ จะมีปัญหาต่าง ๆ ตามมา

ผู้ชมมั่นใจว่า พระเครื่องที่อาคุนซื้อมานี้ไม่ใช่ของแท้แน่นอน

“คุณหมอเฉินคุณจะบอกว่าพระเครื่องที่ผมสวมมีปัญหา?”

อาคุนที่ถูกผู้ชมพูดเรื่องนี้ จนกลัวหน่อย ๆ แล้ว

เสียงเริ่มสั่น

เฉินหยูพยักหน้าและพูดว่า “พระเครื่องที่คุณสวมมีปัญหาจริงๆ”

“หาที่จุดเทียน แล้วเอามันไปที่เหนือเปลวเทียนครึ่งเซนติเมตร”

อาคุนวิ่งไปที่ร้านเล็ก ๆ ข้างบ้าน ซื้อเทียนสีแดงมา

กลับมาที่คอมพิวเตอร์ อาคุนจุดเทียน

แล้วยกพระเครื่องขึ้นไปที่เปลวเทียนอย่างระมัดระวัง

ในวินาทีถัดมา ควันดำก็ออกมาจากพระเครื่อง

ในบ้านของอาคุนมีเสียงกรีดร้องแหลมๆ ออกมา

“ทุกคนได้ยินไหม?”

“เหมือนจะเป็นเสียงทารกร้อง”

“ในโลกนี้มีผีจริง ๆ เหรอ!!!”

“ถึงจะอยู่หลังจอ แต่ทำไมรู้สึกกลัวเหมือนอยู่ตรงนั้นเลย?”

“ไม่ใช่แค่คุณที่กลัว ฉันขนลุกไปหมดแล้ว”

“เสี่ยวคุนคุณเป็นยังไงบ้าง? ไม่เป็นไรก็พูดอะไรหน่อย อย่าทำให้เราตกใจสิ”

ควันดำพร้อมกับเสียงกรีดร้อง ทำเอาผู้ชมหลายคนกลัวไปตามๆ กัน

ทั้ง ๆ ที่

ห่างกันไกล แต่ก็รู้สึกเหมือนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ

ผู้ชมยังแค่ดูอยู่หลังจอ

อาคุนที่อยู่ตรงนั้นกลัวจนเกือบจะฉี่ราด

พระเครื่องหลุดมือร่วงลงพื้น ใบหน้าซีดเผือดเหมือนศพ

โว้ย โลกนี้มีผีจริง ๆ

“คุณหมอเฉินช่วยด้วย ทำยังไงถึงจะขับไล่ผีนี้ไปได้?”

ใบหน้าของอาคุนที่มีลักษณะเหมือนเด็กเต็มไปด้วยความหวาดกลัว วิตก และกระวนกระวาย

ไม่สนใจว่าเฉินหยูจะเป็นหมอจิตวิทยาหรือเป็นนักไล่ผี

ขอแค่ช่วยชีวิตได้ก็พอ

“การขับไล่ผีไม่ยาก แต่จะรักษาแค่ชั่วคราว ไม่ใช่ถาวร”

เฉินหยูพูดช้าๆ

“คุณมีความผูกพันลึกซึ้งกับพลังงานนี้”

“ถ้าไม่แก้ไขต้นเหตุ ก็จะเจอปัญหาแบบนี้อีกครั้งแล้วครั้งเล่า”

“และในไม่ช้า ชีวิตของคุณก็จะไม่เป็นของคุณอีกต่อไป”