บทที่ 97 สามกิลด์ใหญ่ถึงกับงง พี่ใหญ่ตัวเบ้อเริ่มของฉันหายไปไหน?!!

"พวกคุณ... ไปฟังมาจากใคร?"

เจียงเฟิงกลั้นจนสีหน้าดูอึดอัดไปหมด

【Lv58 จู๋อิ่งเหยาชวง: "นักรบคลั่งไงล่ะ!"】

【Lv53 อวี้ทู่เต่าเย่า: "นักรบคลั่งไงล่ะ!"】

พี่ใหญ่ทั้งสองตอบเป็นเสียงเดียวกัน!

เจียงเฟิง: "..."

ดี ดี ดีนัก!!!

นักรบคลั่ง... ไอ้สารเลว คอยดูเถอะว่าเดี๋ยวฉันจะจัดการแกยังไง!!!

...

ฮัดเช่ย !

นักรบคลั่งที่กำลังดึงตัวพี่ใหญ่จู่ๆ ก็จามออกมา

ใครคิดถึงฉันเนี่ย??

นักรบคลั่งส่ายหัวและไม่ได้คิดอะไรมาก

เขาหันกลับไปยิ้มแย้มทักทายพี่ใหญ่คนต่อไป:

"พี่ชาย? อยากดูโชว์ไหม? แบบตื่นเต้นเร้าใจเลยนะ..."

พี่ใหญ่คนหนึ่งได้ยินดังนั้นก็ชะงักฝีเท้า: "...โชว์อะไร?"

นักรบคลั่ง (ทำตัวลับๆ ล่อๆ): "ก็คือ..."

...

ยี่สิบนาทีต่อมา

โซนที่นั่งของกิลด์

"ยังหาสาเหตุไม่ได้อีกเหรอ?"

เต้าเซิ่งสีหน้าดูไม่ได้สุดๆ ตอนนี้เขาแทบอยากจะจับเสิ่นเจี้ยนเฟิงมากินเลือดกินเนื้อแล้ว!

ไอ้โง่นี่!

ทำเรื่องดีๆ ไม่เคยได้ ดีแต่ทำเรื่องพัง!

เสิ่นเจี้ยนเฟิงรู้สึกน้อยใจสุดๆ!

ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นล่ะ?

ทางฝั่งเสิ่นเจี้ยนเฟิงจัดการอะไรไม่ได้แล้ว

บอสใหญ่ของกิลด์โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ลากตัวเหวินเซวียนที่กำลังลาพักร้อนอยู่ขึ้นมาคุมสถานการณ์โดยตรง

เหวินเซวียนมีสีหน้าเรียบเฉย: "เรื่องยังสืบไม่แน่ชัด ตอนนี้พูดอะไรไปก็ออกจะเร็วเกินไปหน่อย"

"ถ้ายังอยากจัดโชว์ต่อ ก็เลิกสืบ แล้วเริ่มเลย!"

เริ่มเลยงั้นเหรอ?!

ผู้จัดการกิลด์ทั้งสองชะงักไป

เจี่ยเหยาตาเป็นประกาย: "นายหมายความว่า..."

"ใช่แล้ว!"

เหวินเซวียนกล่าวเสียงเรียบ: "แทนที่จะปล่อยให้วุ่นวายต่อไป สู้เริ่มมันซะตอนนี้เลยดีกว่า!"

"ยังไงพวกคุณก็หาตัวคนไม่เจออยู่แล้ว..."

"พวกคนดูล้วนมีพฤติกรรมทำตามๆ กันไป รอให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้ จะยิ่งรับมือไม่ไหว!"

"เปิดงานมันซะตอนนี้เลย!"

"พอโชว์ตระการตาต่างๆ เริ่มขึ้น... เรื่องราวก็จะเงียบหายไปเอง!"

เหวินเซวียนสมกับที่เป็นเจ๊ใหญ่แห่งกิลด์หมู่ดาว

คำพูดเหล่านี้คือหนึ่งในวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดในตอนนี้อย่างแน่นอน!

เจี่ยเหยาและเต้าเซิ่งก็ฟังเข้าใจแล้ว

เพียงแต่ความอัดอั้นในใจนี้ มันกลืนไม่ลงจริงๆ!

เต้าเซิ่งกัดฟันกรอด: "อย่าให้ฉันรู้นะว่าใครอยู่เบื้องหลัง... ไม่งั้นฉันเอาตายแน่!"

ขู่ก็ส่วนขู่

เต้าเซิ่งรู้ดีว่าตอนนี้ทำได้แค่ทำตามที่เหวินเซวียนบอกเท่านั้น...

แบรนด์เข้ามาในงานแล้ว ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไปแบรนด์ต้องไม่พอใจแน่!

"งั้นก็เริ่มเลย!"

เต้าเซิ่งสูดลมหายใจลึกและประกาศเสียงขรึม!

พิธีกรเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบประกาศ:

"อะแฮ่ม! ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่เวทีประชันความสามารถของสามกิลด์ใหญ่ ผมคือพิธีกรของพวกคุณ..."

เมื่อพิธีกรเริ่มคุมเวที

ก็เป็นไปตามที่เหวินเซวียนคาดการณ์ไว้

เมื่อเพลงและโชว์เต้นรำอันตระการตาเริ่มขึ้น

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างก็ตาเป็นประกายทันที!

คอมเมนต์ที่คอยตามน้ำปั่นกระแสอย่างไม่ลืมหูลืมตาเริ่มลดลง...

ลูกแกะนอนไม่หลับ (หนักใจ): "เศรษฐินีน้อย แย่แล้วล่ะ! พวกเขาไม่พิมพ์กันแล้ว!"

"ถ้าพวกเราขืนพิมพ์ต่อ เป้าหมายก็จะชัดเจนเกินไป!"

"ผู้จัดงานจะต้องสังเกตเห็นได้ง่ายๆ แน่!"

เศรษฐินีน้อยผู้ชอบเลียฝาครีมนม ก็ยังรู้สึกค้างคาใจ

แต่เธอก็ยังรู้ว่าควรหยุดแค่ไหน

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: "เอาแบบนี้! เธอรอแป๊บ ฉันขอติดต่อสตรีมเมอร์ก่อน ดูซิว่าสตรีมเมอร์จะว่ายังไง!"

เสี่ยวหยางตาเป็นประกาย รีบเร่งทันที: "ดีๆๆ เธอรีบถามเลย!"

ติ๊งต่อง!

ส่งข้อความไปแล้ว!

ทว่า

หนึ่งนาทีผ่านไป... สองนาทีผ่านไป... ห้านาทีผ่านไป!

เงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย!

ทั้งสองคนถึงกับอึ้ง!

ไม่ใช่ว่า???

สตรีมเมอร์ชิ่งหนีไปแล้วเหรอ???

ขณะที่พวกเธอกำลังจะกลับไปดูที่ห้องไลฟ์ เสียงติ๊งต่องก็ดังขึ้น!

ข้อความจากเจียงเฟิงมาแล้ว!!!

เจียงเฟิง: "...พิมพ์บ้าอะไรล่ะ! ...เร็วเข้า!! เร็ว... รีบกลับมาช่วยแม่งเดี๋ยวนี้!!"

...

ตอนนี้ ภายในห้องไลฟ์ของเจียงเฟิง

เจียงเฟิงยุ่งหัวหมุนจนเหงื่อท่วมหัว!!!

"ยินดีต้อนรับพี่ชายปริศนา8877 ของผม!!! แขก VIP หนึ่งท่าน!! พี่น้องทั้งหลายช่วยผมต้อนรับหน่อย!!!"

คอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามา ตอนนี้ห้องไลฟ์คึกคักราวกับช่วงเทศกาลปีใหม่!

ในห้องของเจียงเฟิงเต็มไปด้วยถังน้ำ กาต้มน้ำไฟฟ้า และตู้กดน้ำ!

ที่นั่งสำหรับพี่ใหญ่ทั้งหลายถูกจัดจนล้นแล้ว!!!

บ้าเอ๊ย... พี่ใหญ่ตั้ง 30 กว่าคนเลยนะ!!

เจียงเฟิงถึงกับเอ๋อไปเลย!

ตอนนี้บนตัวเขาเหมือนมียันต์ผีวาด เสื้อยืดสีขาวเต็มไปด้วยชื่อของพี่ใหญ่ในห้องไลฟ์!

สุดท้ายก็เขียนไม่พอจริงๆ เจียงเฟิงเลยตัดสินใจทุ่มสุดตัว

เริ่มเขียนชื่อพี่ใหญ่ลงบนหน้าตัวเองไปเลย!!

อย่าถาม!

ถ้าถามก็คือจะให้พี่ใหญ่นั่งดูโชว์บนหน้าผมนี่แหละ!!!

"มาๆๆ!! พี่ใหญ่คนไหนอยากดูเต้น พิมพ์บอกในช่องคอมเมนต์ผมได้เลย!"

"มีสาวๆ เต้นให้ดูสดๆ เลย!"

เจียงเฟิงตะโกนลั่น ตอนนี้สาวๆ 4 คนที่เปิดไมค์อยู่ต่างก็เปิดกล้องและส่ายสะโพกโยกย้ายกันอย่างบ้าคลั่ง

เน้นดึงดูดพี่ใหญ่เป็นหลัก!

ขนาดนี้ก็ยังมีหลายคนไม่พอใจอีกนะ!

คอมเมนต์เลื่อนไหลไม่หยุด พี่ใหญ่กว่า 30 คนในห้องไลฟ์ทำเอาสาวๆ กลุ่มนี้ถึงกับฟินสุดๆ!

แบบนี้มันดีกว่าเต้นให้ลมปราณโลหิตดูคนเดียวตั้งเยอะ!!!

เจียงเฟิงเหงื่อแตกพลั่กพยายามคุมสถานการณ์:

"นอกจากนี้พี่ใหญ่ทุกท่าน!! ใครอยากดูโชว์ทุบหินบนหน้าอก กำลังจะเริ่มแล้วครับ!!!"

"น้องชายขออธิบายกฎก่อนนะฮะ!!"

"ของพวกเรา ค้อนเล็กปอร์เช่! ค้อนใหญ่เครื่องบินส่วนตัว!"

"เล่นกันแบบเรียลๆ ไปเลย!!"

ทันทีที่เจียงเฟิงพูดจบ

ของขวัญจากพี่ใหญ่ในห้องไลฟ์ก็ทะลักเข้ามาดั่งหิมะถล่มทันที!

ดังตู้ม ซัดกระหน่ำเข้ามาในห้องไลฟ์ !!

เหล่าพี่ใหญ่พากันตื่นเต้นสุดๆ!!

ดี ดี ดี!!

วันนี้ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว!

ทุบหินบนหน้าอกเวอร์ชั่นคนจริงโว้ย!!!

อะไรนะ?

100 หยวนก็ทุบได้หนึ่งค้อนเหรอ?

งั้นจัดมาให้ฉันก่อน 10 ค้อน!!!

ของขวัญปลิวว่อน ตอนนี้ห้องไลฟ์ของเจียงเฟิงคึกคักจนแทบจะระเบิด!!

พี่ใหญ่ที่เปย์เงินรัวๆ ทำเอาน้องค้อนเหล็กถึงกับตัวสั่นเทา!

เธอเคยเห็นฉากแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ!!

ชายชรากลืนน้ำลายและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ:

"เอ่อ... ลูกเอ๊ย... เล็งพ่อให้ดีๆ หน่อยนะ..."

"อย่าทุบพลาดล่ะ..."

น้องค้อนเหล็กถ่มน้ำลายใส่มือตัวเอง ดวงตาแดงก่ำ: "พ่อ! ฉันรู้จ้ะ..."

"วันนี้พ่อต้องทนให้ได้นะ!"

"ที่พ่อสอนฉัน ฉันจำได้หมด..."

"พ่อ! วันนี้ฉันอยากพิสูจน์ให้พ่อเห็น..."

"ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด!!!"

ชายชราได้ยินดังนั้นสีหน้าก็แข็งทื่อ: "..."

ในหัวเต็มไปด้วยภาพจำตอนที่สอนค้อนเหล็กในวันวาน

เมื่อก่อนเขาเข้มงวดเกินไป

กลัวว่าลูกสาวตัวเองจะไปเสียเปรียบคนข้างนอก!

แต่ตอนนี้จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่า...

ไอ้เรื่องขี้ขลาดอะไรเนี่ย ไม่ต้องไปจริงจังกับมันมากก็ได้...

ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ: "ลูก... เบามือหน่อยนะ..."

น้องค้อนเหล็กไม่พูดอะไร เพียงแต่กำค้อนในมือแน่น

...

อีกด้านหนึ่ง ในห้องไลฟ์ประชันความสามารถของสามกิลด์ใหญ่

"ดี!! ร้องได้ดีมาก!!"

"ว้าว!!! พี่ชายร้องเพลงเพราะมากเลย!!! รักเลยๆ!!"

"ฮือๆๆๆ พี่สาวคนเมื่อกี้เต้นสวยมากเลย! อิจฉาจัง!!!"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์พิมพ์คอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่ง

ดูเหมือนจะลืมเรื่องทุบหินบนหน้าอกไปเสียสนิท

มีเพียงผู้จัดการของสามกิลด์ใหญ่ที่ขมวดคิ้วมองลงไปข้างล่าง รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างผิดปกติ...

ซี้ด

ไม่น่าใช่นะ?

บรรยากาศก็ดีมากนี่!

ทำไมถึงรู้สึกว่าขาดอะไรไปสักอย่างล่ะ???

พิธีกรยังคงประกาศรายการ: "ลำดับต่อไป ขอเชิญรับชม..."

จู่ๆ ตัวแทนของแบรนด์คนหนึ่งก็พูดอย่างไม่พอใจว่า:

"นี่ สามกิลด์ใหญ่มองพวกเราเป็นไอ้โง่ให้หลอกฟันเงินหรือไง?"

"โชว์จบทีไรก็มีแต่พวกเราที่ส่งของขวัญ!"

"ไม่มีพี่ใหญ่คนไหนส่งให้เลยเหรอ!!"

คอมเมนต์นี้ถูกคลื่นข้อความกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว

แต่ผู้จัดการสามกิลด์ใหญ่ที่ตาไวก็ยังมองเห็น!

ทันใดนั้น!

ราวกับมีสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางหัวของผู้จัดการสามกิลด์ใหญ่!!!

ใช่แล้ว!!

พวกเขารู้แล้วว่าขาดอะไรไป!!

เชี่ยเอ๊ย...!!!

ทุกครั้งที่แสดงโชว์จบ ช่วงเวลาที่พี่ใหญ่ต้องเปย์ของขวัญมันหายไปไหน?!!!

ไม่ใช่ว่า???

แล้วพี่ใหญ่ของฉันหายไปไหนเนี่ย!!!!