เช้าวันถัดมา

แพลตฟอร์มจี๋กวง

ตั้งแต่เช้าตรู่บรรยากาศก็คึกคักสุด ๆ!

แฟน ๆ ของไป๋ตี้และฉู่ฉือต่างพากันพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น!

“อันดับศิลปินจะอัปเดตแล้วใช่ไหม?”

“แต่ก่อนฉู่ฉือกับไป๋ตี้ต่างคนต่างไต่ระดับแข่งกันเอง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าทั้งคู่คือคนเดียวกัน ตามหลักแล้วมันควรถูกรวมกันไม่ใช่เหรอ?”

“งั้นพอรวมกันแล้วจะใช้ชื่ออะไรดีล่ะ?”

“ต้องเป็นฉู่ฉือสิ!”

“ไม่เอา! ไป๋ตี้ฟังดูเท่กว่า!”

“ฮ่า ๆ ๆ ใจเย็น ๆ พวกเราเป็นแฟนคลับของคนคนเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเถียงกันขนาดนั้นหรอก! ใช้ชื่อจริง หลินจือไป๋ไปเลยดีที่สุด ทั้งยุติธรรมแล้วก็แฟร์สำหรับแฟนคลับทั้งสองฝั่ง ว่าแต่… เขาจะทะยานขึ้นไปถึงระดับซูเปอร์สตาร์เลยได้ไหมนะ?”

“เป็นไปไม่ได้หรอก.”

“เพราะกฎของการจัดอันดับศิลปินไม่อนุญาตให้ ‘ข้ามขั้น’ ได้ ต้องไต่ระดับทีละขั้นเท่านั้น”

“อ้าว! อัปเดตแล้ว!”

“จริงด้วย! เขากลายเป็นศิลปินระดับหนึ่งแล้ว! และเขาเลือกใช้ชื่อหลินจือไป๋ด้วยนะ! เห็นได้ชัดเลยว่าเขาพยายามรักษาสมดุลให้แฟน ๆ ทั้งสองฝั่ง”

เวลา 7:30 น.

ตารางจัดอันดับศิลปินได้รับการอัปเดตอย่างเป็นทางการ

ชื่อของหลินจือไป๋พุ่งทะยานเข้าสู่ลิสต์ "ศิลปินระดับหนึ่ง" อย่างสง่างาม!

และหลังชื่อหลินจือไป๋ยังมีวงเล็บเล็ก ๆ ระบุไว้ว่า

(ไป๋ตี้ / ฉู่ฉือ)

แน่นอน

หลังจากที่ตัวตนฉู่ฉือถูกเปิดเผย ระบบก็รวมเขากับไป๋ตี้เป็นบุคคลเดียวกันตามคาด

นี่ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสำหรับทุกคน

แต่ทว่า...

การอัปเดตครั้งนี้ดูเหมือนจะมีอะไรพิเศษบางอย่าง

ชื่อของหลินจือไป๋กลายเป็นชื่อสีแดง!

ในขณะเดียวกัน

เหล่าคนในวงการบันเทิงก็กำลังจับตาดูการจัดอันดับครั้งนี้เช่นกัน

เมื่อเห็นว่าชื่อของหลินจือไป๋กลายเป็นสีแดง ทุกคนต่างก็ประหลาดใจ

“นี่เขาอัปเดตระบบใหม่เหรอ?”

“ทำไมชื่อของหลินจือไป๋ถึงเป็นสีแดงล่ะ?”

“อะไรเนี่ย!? เร็วเข้า! ไปดูประกาศทางการสิ!”

และแล้ว…

ประกาศจากทางการก็ถูกเผยแพร่ทันที

“ชื่อสีแดง” คือระบบใหม่ที่เพิ่มเข้ามาในการจัดอันดับศิลปิน

การที่จะได้รับชื่อสีแดงได้จะต้องเป็น “สุดยอดของระดับนั้น” เท่านั้น!

“หมายความว่าเขาอยู่จุดสูงสุดของ ‘ศิลปินระดับหนึ่ง’ แล้วเหรอ!?”

“ถ้าเป็นแบบนั้น ก็แปลว่าเขาใกล้จะก้าวไปสู่ระดับซูเปอร์สตาร์เต็มทีแล้วสิ!”

“นี่มันระดับ ‘ว่าที่ซูเปอร์สตาร์’ เลยนะ!”

คำอธิบายอย่างเป็นทางการ

ระบบชื่อสีแดงถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อระบุว่าศิลปินคนนั้นอยู่ในระดับสูงสุดของลำดับนั้น ๆ

และใกล้จะก้าวขึ้นสู่ระดับถัดไปในไม่ช้า

ตัวอย่างเช่น

ศิลปินระดับสามที่มีชื่อสีแดง → กำลังจะก้าวขึ้นเป็น “ว่าที่ศิลปินระดับสอง”

ศิลปินระดับสองที่มีชื่อสีแดง → “ว่าที่ศิลปินระดับหนึ่ง”

ศิลปินระดับหนึ่งที่มีชื่อสีแดง → “ว่าที่ซูเปอร์สตาร์!”

เพื่อความมั่นใจ

แฟน ๆ ต่างก็เข้าไปตรวจสอบอันดับของศิลปินระดับอื่น ๆ ตั้งแต่ระดับสี่ สาม สอง จนถึงหนึ่ง

ผลปรากฏว่า

ระดับสามก็มีชื่อสีแดงปรากฏอยู่บ้าง

ระดับสองก็มีศิลปินบางคนได้รับชื่อสีแดงเช่นกัน

และตอนนี้…

หลินจือไป๋คือศิลปินระดับหนึ่งที่ได้รับเกียรติให้มีชื่อสีแดงอย่างเป็นทางการ!

...

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

หลังจากทุกคนเข้าใจเรื่อง “ชื่อสีแดง” กันอย่างชัดเจนแล้ว...

ทั้งโลกออนไลน์ก็ตื่นเต้นสุดขีด!

“งั้นตอนนี้หลินจือไป๋ก็เป็นศิลปินระดับหนึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วสิ เพราะเขาเป็นคนเดียวในระดับนี้ที่ได้ชื่อสีแดง!”

“ใช่เลย! นี่มันระดับ ‘ว่าที่ซูเปอร์สตาร์’ ของจริง!”

“โอ๊ย! เพิ่งจะก้าวเข้าสู่ศิลปินระดับหนึ่ง ก็พุ่งขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่งเลยเหรอ!?”

“ฮ่า ๆ ๆ ก็ถูกแล้วนี่! ในเมื่อดาวคู่แห่งวงการเพลงรวมพลังกันแบบนี้ มันก็ต้องเทพขนาดนี้แหละ!”

“ถ้าอีกนิดเดียว หลินจือไป๋ก็จะสร้างประวัติศาสตร์ได้เลยนะ เพราะเขาจะกลายเป็นคนแรกในฉินโจวที่เป็นทั้งราชาเพลงและพ่อเพลงในคนเดียวกัน!”

“ฟังดูแล้วสมเหตุสมผลดีนะ!”

“อย่าลืมนะ เขาเพิ่งเดบิวต์มาแค่ 4 ปีเอง!”

“เดี๋ยว ๆ พวกเธอดูนี่สิ!”

“บนแพลตฟอร์มจี๋กวง บัญชีของฉู่ฉือกับไป๋ตี้ก็เริ่มถูกรวมเข้าด้วยกันแล้ว!”

บัญชีโซเชียลของฉู่ฉือและไป๋ตี้ถูกรวมกันอย่างเต็มรูปแบบ

หลังจากรวมกันเสร็จเรียบร้อย ชื่อบัญชีใหม่ก็คือ

“หลินจือไป๋”

ในโปรไฟล์ส่วนตัว ก็ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า

“รู้จักกันในนามฉู่ฉือและไป๋ตี้”

จำนวนผู้ติดตามของหลินจือไป๋ พุ่งทะยานถึง 337,783,545 คน!

แซงหน้าดาราทุกคนในฉินโจวไปแบบไม่เห็นฝุ่น!

เขากลายเป็นคนดังที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในประวัติศาสตร์แพลตฟอร์ม!

การรวมบัญชีของฉู่ฉือและไป๋ตี้ทำให้แฟน ๆ ทั้งสองฝ่าย “ยอมรับความจริง” ได้ในที่สุด

จากที่เคยทะเลาะกัน กลับกลายเป็นการจับมือทำความเข้าใจซะอย่างนั้น!

“ฉันเป็นแฟนคลับของฉู่ฉือ ต้องขอโทษด้วยถ้าเคยพูดจาไม่ดีมาก่อน!”

“ไม่เป็นไร ๆ ฝั่งเราที่เป็นแฟนคลับของไป๋ตี้ก็ดื้อไปหน่อยเหมือนกัน!”

“โอ๊ย อย่าพูดแบบนั้นเลย! พวกเราก็คนเดียวกันแล้ว!”

“ใช่! ต่อไปนี้เราคือครอบครัวเดียวกัน!”

“ในเมื่อบัญชีรวมกันแล้ว งั้นรวมกลุ่มแฟนคลับกันด้วยดีไหม?”

“เห็นด้วย!”

แต่เดี๋ยวก่อน…

บางคนอดไม่ได้ที่จะล้อเลียนเล็ก ๆ น้อย ๆ

“จริง ๆ คนที่ควรจะขอโทษที่สุดคือหลินจือไป๋นะ! เขาแหละตัวดีเลย!”

“ใช่! หลอกพวกเราตั้งนาน! ทำเอารู้สึกเขินแทนตัวเองเลย!”

“ฮ่า ๆ ๆ แสบจริง ๆ นะ! หลอกแฟนคลับซะเนียนเลย!”

แฟนคลับทั้งสองฝั่งหันมาร่วมมือกัน…

จับมือกันแซวหลินจือไป๋อย่างสนุกสนาน!

บางคนถึงกับขุดข่าวเก่า ๆ มาล้อว่า

“จำได้ไหม ตอนนั้นที่เขา ‘แกล้ง’ แข่งกับตัวเองน่ะ ฮ่า ๆ ๆ!”

“ใช่ ๆ แอบไปว่าฉู่ฉือเลียนแบบไป๋ตี้ด้วย แทบจะกลืนลิ้นตัวเองตอนรู้ความจริง!”

ในเมื่อพวกเราอายแล้ว…

ก็ต้องทำให้หลินจือไป๋อายบ้างสิ!

เที่ยงวัน ข่าวดังไปทั่ว!

《การรวมตัวอย่างเต็มรูปแบบของฉู่ฉือและไป๋ตี้!》

《แฟนคลับของหลินจือไป๋ทะลุ 300 ล้านคน!》

《ชายที่มีแฟนคลับมากที่สุดในฉินโจว!》

《หลินจือไป๋ พุ่งทะยานสู่ศิลปินระดับหนึ่งกลายเป็นว่าที่ซูเปอร์สตาร์!》

《หลินจือไป๋ อาจขึ้นสู่ระดับซูเปอร์สตาร์ได้ทุกเมื่อ!》

《ย้อนรอย: ความแสบสันของหลินจือไป๋ที่หลอกแฟนคลับทั้งสองฝั่ง!》

《ประวัติศาสตร์ใหม่: แฟนคลับของไป๋ตี้และฉู่ฉือจับมือปรองดองกัน!》

《หลินจือไป๋ เตรียมบุกตลาดฉีโจว!?》

ทั้งฉินโจวพูดถึงเรื่องนี้กันทั้งเมือง!

ข่าวในทีวี

กระแสในโซเชียลมีเดีย

สื่อทุกสำนัก

แม้แต่ตามถนนหนทาง ร้านกาแฟ และตลาดสด

ทุกที่เต็มไปด้วยข่าวของหลินจือไป๋!

แม้แต่เรื่องที่เขาเคยพูดในรายการ 《หน้ากากนักร้อง》 ว่าอยากไปบุกตลาดฉีโจวก็ถูกขุดมาพูดถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

กระแสนี้จะไม่จางหายไปง่าย ๆ แน่นอน!

ที่บ้านของหลินจือไป๋...

ครอบครัวของเขาก็เริ่มทำใจได้แล้วว่า เสี่ยวเฮยก็คือฉู่ฉือ

ทุกคนเริ่มสงบลง ยกเว้นหลินซีที่ยังแอบเคืองนิด ๆ เพราะน้องชายแอบปิดบังความจริง!

หลินซีจำได้ดีว่า

เธอเคยบ่นว่าฉู่ฉือเลียนแบบไป๋ตี้ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

แม้คำพูดจะไม่ได้รุนแรงอะไร แต่พอมาคิดดูทีหลังก็ “อยากแทรกแผ่นดินหนี” เลยทีเดียว!

คาดว่าในตอนนั้น…

หลินจือไป๋คงแอบหัวเราะในใจแบบสุด ๆ แน่นอน!

...

ในขณะนั้น

เดือนสิงหาคมเพิ่งมาถึง และตามแผนที่หลินจือไป๋วางไว้ก่อนหน้านี้

เขาต้องเตรียมตัวเดินทางไปฉีโจว เพราะว่าในปี 4 ของมหาวิทยาลัยก็ไม่มีอะไรสำคัญแล้ว

ในวันนั้น

หลินจือไป๋โทรหาเฟิงซั่ว

“จะขึ้นปี 4 แล้ว นายก็เริ่มทำงานได้เต็มตัวแล้ว คิดว่ามีแผนอะไรต่อไปไหม?”

“จะทำหนัง”

เฟิงซั่วตอบทันทีโดยไม่ต้องคิดนาน เพราะเขาเรียนเอกกำกับภาพยนตร์

แถมยังได้ฝึกฝนฝีมือกับคุนเผิงมาสักพักแล้ว ตอนนี้ฝีมือถือว่าดีทีเดียว

ทำหนังงั้นเหรอ?

หลินจือไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า

“งั้นไปฉีโจวกับฉันไหม? ฉันมีโปรเจกต์หนังที่นั่น นายจะได้เป็นผู้กำกับ”

“จริงเหรอ!?”

เฟิงซั่วตื่นเต้นสุด ๆ

“ไม่มีปัญหาเลย ฉันไปกับนายแน่นอน! ได้เกาะขาใหญ่แบบอาจารย์หลินขนาดนี้ ต้องรีบคว้าไว้แน่น ๆ สิ!”

“โอเค งั้นตกลงตามนี้.”

หลินจือไป๋หัวเราะเบา ๆ

ถึงอย่างนั้น เขาก็หวังว่าเฟิงซั่วจะไปด้วยกันจริง ๆ เพราะที่ฉีโจวนั้นเป็นสถานที่ใหม่สำหรับเขา

การมีเพื่อนสนิทอยู่ข้าง ๆ จะช่วยให้ง่ายขึ้นในการเปิดตลาดใหม่

หลังจากวางสายกับเฟิงซั่วแล้ว

หลินจือไป๋ก็โทรหาเจียงเฉิงต่อ

“ทางฉีโจว โปรเจกต์ “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว” เตรียมไปถึงไหนแล้ว?”

“เกือบเรียบร้อยแล้วครับ”

เจียงเฉิงรายงาน

“รวมถึงบทบาทพระเอกที่เจ้านายเคยลังเล เราก็หานักแสดงได้แล้ว เป็นนักแสดงตลกหน้าใหม่จากฉีโจวชื่อหลี่รั่ว ผมว่าหมอนี่มีแววมาก วิดีโอออดิชันผมส่งเข้าอีเมลเจ้านายแล้ว แต่ก่อนหน้านี้เจ้านายคงยุ่งกับการแข่งขันเลยยังไม่ได้ดู”

“เดี๋ยวฉันดูเลย”

หลินจือไป๋เปิดอีเมลดูวิดีโอออดิชันที่เจียงเฉิงส่งมา

ในวิดีโอนั้นหลี่รั่วทดสอบบทเปาหลงซิง ตัวละครหลักของเรื่อง “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว”

แน่นอนว่าฉากหลังทางประวัติศาสตร์ของเรื่องถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับยุคสมัยของโลกนี้

เพราะว่าในโลกนี้ไม่มีราชวงศ์ชิงเหมือนในโลกเดิม

แต่ก็ไม่เป็นปัญหาเพราะโครงเรื่องหลักยังคงเดิม

หลังจากดูไปประมาณ 3 นาที

หลินจือไป๋ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขายิ้มกว้างอย่างพอใจ

“ได้ฟีลนั้นเลย!”

เขามองเห็น เงาของ “เทพตลก” ในวัยหนุ่ม ผ่านการแสดงของหลี่รั่ว

แม้ว่าหน้าตาจะไม่เหมือนกัน แต่สไตล์การแสดงแบบตลกไร้สาระนั้นโดดเด่นมาก

แตกต่างจากนักแสดงตลกทั่วไปอย่างชัดเจน

เจียงเฉิงหานักแสดงคนนี้มาได้ ถือว่าทำได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

สร้างความประทับใจให้หลินจือไป๋ได้มากเลยทีเดียว

ตกลง ใช้คนนี้แหละ!

หลินจือไป๋ตัดสินใจและแจ้งไปยังเจียงเฉิงว่า

“บทพระเอกให้หลี่รั่วเล่นเลย”

“รับทราบ!”

เจียงเฉิงตอบกลับด้วยความดีใจ เพราะในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกนักแสดงนำได้เสียที

หลังจากวางสายกับเจียงเฉิง

หลินจือไป๋โทรหาเฟิงซั่วอีกครั้ง

“นายอาจจะต้องเดินทางไปฉีโจวก่อนฉัน เพราะมีหนังเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้นายเป็นผู้กำกับ เดี๋ยวฉันส่งบทให้เลย”

“หนังเหรอ? เริ่มเตรียมงานแล้วเหรอ?”

“เตรียมงานเกือบเสร็จแล้ว เป็นหนังตลก ตอนนี้ขาดแค่นายในฐานะผู้กำกับ ถ้ามีอะไรที่ต้องปรับแก้ก็จัดการได้ตามสะดวก เดี๋ยวฉันส่งบทไปให้”

หลินจือไป๋มั่นใจในความสามารถของเฟิงซั่ว

ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเป็นเพื่อนสนิท แต่เพราะเฟิงซั่วเคยรับผิดชอบกำกับซีรีส์ “Unexpectedness”

และผลงานออกมายอดเยี่ยมมาก

พิสูจน์ได้ว่าเขามีพรสวรรค์ด้านคอมเมดี้อย่างแท้จริง

“ยอดเลย!”

เฟิงซั่วตื่นเต้นมาก คาดไม่ถึงว่าจะได้รับมอบหมายงานใหญ่ขนาดนี้ทันที

“งั้นคืนนี้ฉันจะจองตั๋วเครื่องบินออกเดินทางเลย!”

“โอเค ถึงสนามบินแล้วจะมีคนไปรับนาย”

สำหรับปี 4 ของมหาวิทยาลัย

เหลือเพียงไม่กี่คาบเรียนเท่านั้น และส่วนใหญ่จะอยู่ในเทอมแรก

เทอมถัดไปเป็นช่วงฝึกงาน ซึ่งหลินจือไป๋และเฟิงซั่วก็ไม่สนใจอยู่แล้ว

เพราะพวกเขา ไม่คิดจะเรียนต่อปริญญาโท หรือทำตามเส้นทางการศึกษาทั่วไปอีกต่อไป

...

หลังจากวางโทรศัพท์

หลินจือไป๋เปิดคอมพิวเตอร์และล็อกอินเข้าสู่บัญชีบนแพลตฟอร์มจี๋กวง

เขาโพสต์ข้อความสั้น ๆ เพื่อแจ้งข่าวกับแฟน ๆ ว่า

【จะเดินทางไปฉีโจวก่อนสิ้นเดือนนี้ ขอห่างหายไปสักพักนะครับ】

เขาเคยพูดถึงเรื่องนี้ไว้ครั้งหนึ่งตอนถอดหน้ากากในรายการ 《หน้ากากนักร้อง》

แต่ครั้งนี้เป็นการประกาศอย่างเป็นทางการ เพราะเขามีแฟนคลับในฉินโจวจำนวนมหาศาล

จึงอยากแจ้งให้ทุกคนได้รู้

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ไม่กี่นาทีหลังจากโพสต์ ข้อความของเขาก็มียอดคอมเมนต์ทะลุหลักแสนอย่างรวดเร็ว!

คอมเมนต์ของแฟนคลับเต็มไปด้วยความเสียดาย

“หา!? จริงเหรอ? จะไปจริง ๆ น่ะเหรอ!?”

“ทำไมต้องไปฉีโจวด้วยล่ะ?”

“ตลาดที่ฉีโจวไม่ใช่ว่าบุกยากเหรอ?”

“นึกว่าจะยังไม่เดินทางเร็วขนาดนี้ซะอีก!”

“บางทีสำหรับไป๋ตี้แล้ว การขยายตลาดอาจเป็นสิ่งจำเป็นก็ได้ เพราะในฉินโจว เขาแค่รอเวลาก็จะขึ้นเป็นระดับซูเปอร์สตาร์อยู่แล้ว”

“พูดแบบนั้นก็จริงแหละ แต่ก็อดเสียดายไม่ได้อยู่ดี!”

“หมายความว่า เราอาจจะไม่ได้เจอเขาอีกนานเลยสินะ...”

“ถ้าที่นั่นไม่เวิร์ก กลับมาเร็ว ๆ นะ พวกเราจะรอเสมอ!”

เพื่อน ๆ ของหลินจือไป๋ก็แห่มาคอมเมนต์ให้กำลังใจเช่นกัน

ฉินเลี่ยน: “ขอให้โชคดี!”

หลัวเยี่ยน: “พิชิตฉีโจวให้ได้ล่ะ!”

หลินโส่วจัว: “สู้ ๆ นะลุง!”

จางซีหยาง: “ก่อนนายเดินทาง มีเวลามากินข้าวด้วยกันไหม? จะได้เลี้ยงส่งนาย”

แต่สิ่งที่ฮาสุด ๆ คือคอมเมนต์ของเหล่าดาราคนดัง โดยเฉพาะสองคนนี้

หลี่เซียว: “(ทุเรียน) (ระเบิด) (ร้องไห้)”

โจวหานจิ้น: “ฮ่า ๆ ๆ ยินดีต้อนรับราชาปีศาจแห่งฉินโจวสู่ฉีโจว!”

แฟน ๆ เห็นแล้วถึงกับขำกลิ้ง!

หลี่เซียวแอบแซวเย่จวินจี๋อย่างแนบเนียน

เย่จวินจี๋เป็นหนึ่งใน “สี่ราชาแห่งฉีโจว” เคยพยายามบุกตลาดฉินโจวเพื่อก้าวสู่การเป็นศิลปินระดับทวีป

แต่กลับถูกหลินจือไป๋เล่นงานจนต้องกลับบ้านไปแบบหมดสภาพ

ตอนนั้นยังคิดว่า

“ถ้าสู้ไม่ไหว ก็กลับบ้านไปซะ!”

แต่ใครจะคิดล่ะ... ว่าตอนนี้หลินจือไป๋จะบุกตามไปถึงฉีโจวซะเอง!

แบบนี้มันหนีไม่รอดแล้วจริง ๆ!

อย่างที่โจวหานจิ้นว่าไว้

“ยินดีต้อนรับราชาปีศาจแห่งฉินโจว!”

ในวงการบันเทิงก็สนุกไม่แพ้กัน

“ขำจนท้องแข็ง!”

“ถ้าฉันเป็นเย่จวินจี๋ ป่านนี้คงร้องไห้ไปแล้ว!”

“นี่จะตามไปเล่นงานถึงฉีโจวเลยเหรอ!?”

“ไม่ใช่แค่เย่จวินจี๋หรอกนะ ฉันได้ข่าวว่าหรงอีหลางก็จะไปบุกตลาดฉีโจวเหมือนกัน แบบนี้ไม่ชนกันเหรอ?”

“บ้าจริง! หรงอีหลางหนีไปเพราะกลัวแน่ ๆ!”

“ก็ใช่น่ะสิ! ช่วงนี้งานของหรงอีหลางถูกจำกัดการเผยแพร่ในหลายแพลตฟอร์ม ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นฝีมือของเฉินฮวาแน่ ๆ”

“นี่แหละข้อเสียของการไปมีเรื่องกับ องค์รัชทายาทแห่งเฉินฮวา!”

“แต่พอหลินจือไป๋ไปฉีโจวแบบนี้ ฉินโจวคงสงบลงไปพักใหญ่ เพราะไม่มีข่าวใหญ่ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว”

ในขณะเดียวกัน

การที่ฉู่ฉือและไป๋ตี้รวมเป็นคนเดียวกัน ทำให้เกิดข้อถกเถียงว่า...

ควรเรียกเขาว่าอะไรดี?

บางคนเรียกว่า ไป๋ตี้

บางคนเรียกว่า ฉู่ฉือ

บางคนก็เรียกชื่อจริงว่า หลินจือไป๋

แต่ในวงการบันเทิงฉินโจว ทุกคนเรียกเขาอย่างเดียวว่า

“องค์รัชทายาท”

เพราะหลังจากที่ประธานใหญ่ของเทียนกวง หนึ่งในสามบริษัทยักษ์ใหญ่เสียชีวิตไป

บริษัทก็เริ่มซบเซาลงจนต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากคุนเผิง

แถมน่าเซิน คู่แข่งหลักก็ไม่ได้มีท่าทีรุกคืบอย่างจริงจัง

ทำให้เฉินฮวาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะผูกขาดวงการบันเทิงฉินโจวได้

หลินเจามู่ถูกขนานนามว่าเป็น “จักรพรรดิแห่งวงการบันเทิงฉินโจว”

ส่วนหลินจือไป๋ ในฐานะหลานชายคนโปรด ก็คือ “องค์รัชทายาท” ที่จะสืบทอดอำนาจนี้ต่อไปอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ต้องมองหาหลักฐานที่ไหนไกล

หรงอีหลางหนีไปต่างประเทศ

ผลงานของเขาถูกจำกัดการเผยแพร่ทุกแพลตฟอร์ม

นี่แหละคือพลังของกลุ่มบริษัทเฉินฮวาที่คอยปกป้อง “องค์รัชทายาท” อย่างชัดเจน!

แต่ถึงอย่างนั้น...

แม้ว่าในฉินโจว หลินจือไป๋จะเป็น “องค์รัชทายาท” ที่ทรงอิทธิพลสุด ๆ

แต่เมื่อไปถึงฉีโจว ชื่อนี้จะยังใช้ได้ผลอยู่หรือไม่?

เขาจะสามารถพิชิตตลาดใหม่ได้สำเร็จหรือเปล่า?

...

ในขณะเดียวกัน

วงการบันเทิงฉีโจวก็ไม่สงบสุขนัก!

หนึ่งในสี่ราชาแห่งฉีโจวอย่างเย่จวินจี๋ใช้ชื่อในรายการว่า “ทุเรียนระเบิด” เข้าร่วมการแข่งขันในรายการ 《หน้ากากนักร้อง》 ที่ฉินโจว หวังจะขยายตลาดและก้าวขึ้นสู่ระดับศิลปินระดับทวีป

แต่สุดท้ายกลับถูกราชันย์ร้อยหน้าเล่นงานจนยับเยิน!

ข่าวนี้แพร่กระจายกลับมาถึงฉีโจวอย่างรวดเร็ว!

ข่าวสารแพร่สะพัดไปทั่วฉีโจว

《ดาราดังแห่งฉีโจวปรากฏตัวในรายการเพลงของฉินโจว!》

《เย่จวินจี๋พยายามบุกตลาดฉินโจว แต่ทำไมกลับบ้านเร็วขนาดนี้?》

《เย่จวินจี๋ถูกศิลปินฉินโจวเล่นงานจนยับ!》

《ข่าววงใน: เย่จวินจี๋ไม่ผ่านเข้ารอบชิงของรายการที่ฉินโจว!》

《เฉพาะกิจ: ผลโหวตของเย่จวินจี๋มีเพียงครึ่งเดียวเมื่อเทียบกับคู่แข่ง!》

《หรือเย่จวินจี๋จะถูกกลุ่มทุนของฉินโจวกดดัน?》

《ศิลปินที่เล่นงานเย่จวินจี๋อย่างยับเยินคือหลินจือไป๋ ปรมาจารย์การเขียนพู่กันผู้สร้างความตื่นตะลึงในงานการกุศลบลูสตาร์!》

《หลินจือไป๋คือใคร?》

ชื่อของหลินจือไป๋กลายเป็นที่รู้จักในฉีโจวอย่างรวดเร็ว!

เพราะก่อนหน้านี้ เขาเคยแสดงฝีมือการคัดลายมือในงานการกุศลบลูสตาร์ด้วยผลงาน "หลานถิงซวี่" จนทำให้คนทั่วโลกต้องทึ่ง!

บางคนในฉีโจวยังคงจำภาพนั้นได้อย่างชัดเจน

และตอนนี้พวกเขาได้ยินข่าวว่า... “ปรมาจารย์การเขียนพู่กัน” คนนี้กลับไปเล่นงานเย่จวินจี๋ในรายการเพลงซะยับเยิน!?

หลายคนถึงกับงงว่า

“ปรมาจารย์การเขียนพู่กัน ทำไมถึงร้องเพลงได้เก่งขนาดนั้น?”

“นี่มันไม่เข้ากับภาพลักษณ์เลยนะ!”

นอกจากนี้ยังมีข่าวเกี่ยวกับหรงอีหลางด้วย

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีรากฐานที่แข็งแกร่งในฉีโจว แต่ในฐานะศิลปินระดับทวีป การมาของเขาก็ยังได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี

แค่ไม่มีใครรู้ว่า... จริง ๆ แล้วเขามาฉีโจวเพราะ “จำใจ” ต้องหนีออกจากฉินโจวต่างหาก!

...

ในคฤหาสน์หรูแห่งหนึ่ง

เย่จวินจี๋นั่งดูข่าวที่เต็มไปด้วยเรื่องอับอายของตัวเองในฉินโจว

แววตาเต็มไปด้วยความโกรธ!

“บ้าเอ๊ย! ต้องเป็นฝีมือของฉีเทียนเหวินแน่ ๆ!”

เย่จวินจี๋ตะโกนอย่างหัวเสีย

ฉีเทียนเหวินเป็นอีกหนึ่งในสี่ราชาแห่งฉีโจว

ส่วนอีกสองคนเป็นนักแสดง ซึ่งไม่มีปัญหาขัดแย้งกับเขาโดยตรง

แต่สำหรับฉีเทียนเหวินนั้น เขาทั้งคู่ไม่ถูกกันมานาน

แอบแขวะกันทั้งต่อหน้าและลับหลังอยู่ตลอดเวลา

ครั้งนี้ที่เขาล้มเหลวในฉินโจว อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่เท่าไหร่

แต่พวกสื่อในฉีโจวดันเล่นข่าวซ้ำไปซ้ำมา ราวกับตั้งใจจะเหยียบซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนจงใจปั่นกระแส เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!

และคนที่น่าสงสัยที่สุด... ก็คือฉีเทียนเหวิน!

ข้าง ๆ กัน หรงอีหลางถอนหายใจ

“นายไม่ควรจะถอดหน้ากากตั้งแต่แรก ถ้าไม่ยอมเปิดเผยตัว ยังไงก็ไม่มีใครยืนยันได้หรอกว่าทุเรียนระเบิดคือเย่จวินจี๋!”

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกัน

ช่วงนี้หรงอีหลางจึงพักอยู่ที่คฤหาสน์ของเย่จวินจี๋

เย่จวินจี๋ส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด

“ฉันก็งี่เง่าไปหน่อย ตอนนั้นรับปากกับทีมงานว่าจะถอดหน้ากาก พอถึงเวลาเลยไม่อยากผิดคำพูด”

ความจริงก็คือ

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะ “แพ้” ต่างหาก

ก็เลยรับปากว่าจะถอดหน้ากากหลังจบการแข่งขันอย่างมั่นใจ

แต่สุดท้ายกลับ “แพ้ยับ” จนหมดท่า!

หรงอีหลางพยายามปลอบใจ

“ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว ต่อไปถ้าฉันบุกตลาดฉีโจวได้สำเร็จ ฉันจะช่วยนายเต็มที่ นายก็ช่วยฉันด้วยนะ เพราะฉันมีคอนเนกชันกับนักแต่งเพลงใหญ่ ๆ ในฉู่โจวหลายคน”

เย่จวินจี๋พยักหน้าอย่างเข้าใจ

แต่แล้วทันใดนั้น...

ผู้จัดการส่วนตัวของเย่จวินจี๋ก็วิ่งเข้ามาด้วยท่าทีตื่นตระหนก!

“แย่แล้ว ๆ ๆ!”

เย่จวินจี๋ หน้าตาบูดบึ้ง

“แย่อะไร? พูดถึงข่าวนั่นเหรอ? ฉันเห็นแล้ว บอกบริษัทให้ช่วยกดข่าวไว้ก็พอ”

ผู้จัดการแทบจะร้องไห้

“ไม่ใช่เรื่องนั้น! ฉันหมายถึง... หลินจือไป๋!”

เย่จวินจี๋ขมวดคิ้ว

“หลินจือไป๋?”

หรงอีหลางรีบอธิบาย

“ก็ราชันย์ร้อยหน้านั่นแหละ!”

แค่ได้ยินชื่อราชันย์ร้อยหน้า สีหน้าของเย่จวินจี๋ก็เปลี่ยนไปทันที

รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

“เขาทำอะไรอีก? หรือว่า... มาล้อเลียนฉันอีกแล้ว!?”

ผู้จัดการส่ายหน้า

“แย่ยิ่งกว่านั้น... เขากำลังจะมาฉีโจวเพื่อบุกตลาดที่นี่ต่างหาก!”

บรรยากาศในห้องเงียบกริบ...

ความเงียบนั้นหนักหนาจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น

เย่จวินจี๋กับหรงอีหลางอึ้งไปทั้งคู่

เหมือนกับว่า... ต่อให้หนียังไง ก็หนีไม่พ้นจริง ๆ!

อะไรนะ!?

เย่จวินจี๋เบิกตากว้าง

“นายว่าอะไรนะ!?”

หรงอีหลางถึงกับสะดุ้ง

“หลินจือไป๋จะมาที่ฉีโจวเหรอ!?”

“จริงแท้แน่นอน!”

ผู้จัดการส่วนตัวพูดด้วยสีหน้าปวดหัว

“เพื่อนของฉันที่ฉินโจวส่งแคปหน้าจอมาให้ดู หลินจือไป๋หรือก็คือราชันย์ร้อยหน้าประกาศอย่างเป็นทางการแล้ว!”

เย่จวินจี๋ถึงกับตัวสั่นเล็กน้อย

ขณะที่หรงอีหลางดวงตาแดงก่ำทันที

“ที่ฉินโจวฉันไม่กล้าแตะเขา แต่ที่ฉีโจว ฉันจะต้องกลัวเขาด้วยเหรอ!?”

“จวินจี๋ นี่แหละคือโอกาสล้างแค้นของพวกเรา!”

ในฐานะศิลปินระดับทวีป หรงอีหลางใช้ชีวิตอยู่ในฉินโจวมานาน

เขารู้ดีว่าหลินจือไป๋คือใคร

พอรู้ว่าราชันย์ร้อยหน้าคือ “องค์รัชทายาทแห่งเฉินฮวา”

เขาไม่ลังเลเลยที่จะหนีมาอยู่ที่ฉีโจวทันที

เพราะถ้าไปมีเรื่องกับกลุ่มเฉินฮวาต่อไป ชีวิตในฉินโจวคงไม่มีทางสงบสุขแน่นอน!

แต่พอมาอยู่ที่ฉีโจว...

หรงอีหลางกลับไม่กลัว “องค์รัชทายาท” คนนี้อีกต่อไป!

“เอ่อ...”

เย่จวินจี๋อ้ำอึ้ง

ในใจเขายังคงมีแผลลึกเกี่ยวกับราชันย์ร้อยหน้า

ทั้งที่พยายามหนีมาไกลขนาดนี้แล้ว

แต่ทำไมหมอนั่นยังตามมาไม่เลิก!?

ที่ฉีโจว ในคฤหาสน์อีกแห่ง

ชายร่างสูง หน้าตาหล่อเหลา กำลังหัวเราะอย่างสะใจ

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเย่จวินจี๋จะมีวันนี้!”

“คิดจะเป็นศิลปินระดับทวีปก่อนฉัน แต่สุดท้ายกลับหนีหัวซุกหัวซุนกลับมาเหมือนหมาหางจุกตูด!”

“เขาเทียบกับท่านฉี ไม่ได้หรอกครับ!”

ผู้ติดตามข้าง ๆ รีบพูดประจบ

ผู้ชายคนนั้นคือฉีเทียนเหวิน

หนึ่งในสี่ราชาแห่งฉีโจวและเป็นราชาเพลงอันดับหนึ่งของฉีโจว!

ในฉีโจว

ฉีเทียนเหวินนั้นน่ากลัวกว่าเย่จวินจี๋อีก

ไม่ว่าจะเป็นความนิยมหรือฝีมือ

แม้ช่องว่างจะไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น

แต่คนทั่วไปก็ยอมรับว่า ทั้งคู่ต่างเป็นราชาแห่งยุคของตัวเอง

ทันใดนั้น

โทรศัพท์ของผู้ติดตามดังขึ้น

หลังจากรับสายและคุยไม่กี่ประโยค

เขาก็หันมาบอกฉีเทียนเหวินด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“ได้ข่าวว่าศิลปินจากฉินโจวที่เล่นงานเย่จวินจี๋กำลังจะมาบุกตลาดฉีโจวครับ!”

“อะไรนะ!?”

ฉีเทียนเหวินขมวดคิ้ว

“หมอนั่นเป็นใครกันแน่? หรือว่า... ตั้งใจตามมาเพื่อล้างแค้นเย่จวินจี๋ถึงฉีโจวเลยเหรอ!?”

“ไม่ใช่ครับ”

ผู้ติดตามหัวเราะเบา ๆ

“ชื่อของเขาคือหลินจือไป๋เป็นปรมาจารย์การเขียนพู่กันที่เคยสร้างความตื่นตะลึงทั่วโลกในงานการกุศลบลูสตาร์น่ะครับ!”

“หา...? เดี๋ยวนะ...”

ฉีเทียนเหวินพยายามทำความเข้าใจ

“ปรมาจารย์การเขียนพู่กัน... แต่ร้องเพลงเก่งกว่าเย่จวินจี๋เหรอ?”

“ใช่ครับ เพราะหลินจือไป๋ไม่ใช่แค่ปรมาจารย์การเขียนพู่กัน

เขายังเป็นนักแต่งเพลง และมีฝีมือร้องเพลงระดับราชาเพลงด้วย!”

“นายแน่ใจเหรอ!?”

ฉีเทียนเหวินถึงกับงง

“บนโลกนี้มีคนเก่งขนาดนั้นด้วยเหรอ!?”

“ยังไม่หมดนะครับ!”

ผู้ติดตามพูดต่ออย่างอิจฉา

“หมอนั่นยังเป็นองค์รัชทายาทแห่งกลุ่มเฉินฮวา หนึ่งในสามบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ของฉินโจวอีกด้วย!”

“เฮ้ย!”

ฉีเทียนเหวินตบขาตัวเองด้วยความตกใจ

“ฉีโจวไม่ยอมให้มีคนเก่งขนาดนั้นอยู่ได้หรอก!”

“หมายความว่ายังไงเหรอครับ?”

ผู้ติดตามถามด้วยความสงสัย

ฉีเทียนเหวินหรี่ตาและยิ้มมุมปาก

“ถ้าฉันสามารถเอาชนะหมอนั่นได้ นายคิดว่าคนจะมองฉันยังไง?”

“งั้นท่านฉีก็จะกลายเป็นราชาเพลงอันดับหนึ่งของฉีโจวอย่างแท้จริงเลยครับ!”

ผู้ติดตามตอบทันที

“ใช่ไหมล่ะ?”

ฉีเทียนเหวินยิ้มอย่างมั่นใจ

“ในเมื่อเย่จวินจี๋ทำไม่ได้ ฉันจะทำเอง!”

“ในเมื่อเขาสู้ไม่ได้ ฉันจะสู้แทน!”

“สรุปง่าย ๆ เลย... วงการเพลงฉีโจวต้องเป็นแซ่ฉี ไม่ใช่แซ่เย่!”