ตอนนี้เป็นช่วงต้นเดือนธันวาคม

ข่าวการประลองวรรณกรรมระหว่างฉีโจวกับฉู่โจว ซึ่งจะจัดขึ้นในช่วงกลางเดือนถูกประกาศออกไปอย่างเป็นทางการแล้ว

ข่าวนี้ดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากมาย หัวข้อที่เกี่ยวข้องพุ่งขึ้นสู่เทรนด์ฮอตบน “เวยชู” และทุกคนในฉีโจวที่มีจิตสำนึกหวงแหนเกียรติภูมิของทวีปก็ต่างตั้งหน้าตั้งตารอด้วยความหวังและความกังวล

“การประลองวรรณกรรมระหว่างฉีโจวกับฉู่โจวกำลังจะเริ่มอีกแล้ว!”

“ไม่รู้ว่าปีนี้ฉีโจวของพวกเราจะล้างแค้นได้ไหมนะ”

“ปีที่แล้วแพ้ให้ฉู่โจวจนผมซึมเศร้าไปเลย ตั้ง 7 แข่ง พวกเราดันแพ้ไปถึง 6!”

“ปีนี้ก็เหมือนเดิม แข่งขัน 7 รายการ แล้วก็น่าจะเป็นกลุ่มเดิม ๆ ที่เคยลงแข่งเมื่อปีก่อน ดูท่าอาจงานเข้าอีกแล้ว”

“ปัญหาหลักคือฉู่โจวมันเล่นไม่ซื่อสิ ดันไปดึงตัวช่วยจากทวีปอื่นเข้ามา!”

“ถ้าไม่ใช่เพราะพวกตัวช่วยที่ฉู่โจวเชิญมา ผมว่าปีก่อนพวกเราน่าจะชนะแน่ ๆ!”

“แล้วปีนี้ฉีโจวพวกเราจะเชิญตัวช่วยบ้างไหม?”

“ต้องเชิญสิ!”

“ในเมื่ออีกฝ่ายก็จ้างมือช่วย ถ้าพวกเราไม่จ้างบ้างก็คงสู้ไม่ไหวล่ะนะ”

การประลองวรรณกรรมระหว่างฉีโจวกับฉู่โจวจัดต่อเนื่องมายาวนาน

แต่ละปีแข่งทีหนึ่ง โดยปกติแล้วฉีโจวมักชนะมากกว่า จนกระทั่งปีที่แล้ว

ฉู่โจวกลับไปดึงตัวช่วยขั้นเทพมา แถมยังถล่มฉีโจวจนเละเทะ แพ้แบบเกือบไม่เหลือซาก ซึ่งนี่กลายเป็นตราบาปในใจชาวฉีโจวทุกคน!

แม้ใครหลายคนจะด่าเรื่องฉู่โจวทำผิดมารยาทที่ควรมี แต่เอาเป็นว่าในเมื่อแพ้ก็คือแพ้ ทำเอาคนฉีโจวเจ็บใจสุด ๆ มองไปถึงปีนี้ว่าเราจะกู้หน้ากลับมาได้ไหม

ส่วนรายชื่อผู้เข้าแข่งขันของทั้งสองฝ่ายยังไม่ถูกเปิดเผย ไม่ว่าจะฉีโจวหรือฉู่โจวต่างตั้งใจจะปิดเงียบไว้ก่อน เพื่อไม่ให้คู่แข่งมีเวลาเตรียมรับมือเจาะจงล่วงหน้า

แน่นอน สำหรับหลินจือไป๋แล้ว มองว่านี่เป็นเรื่องเล็กน้อย ต่อให้รู้ล่วงหน้าไปก่อนก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดี

ที่จริงตอนนี้รายชื่อคัดเสร็จแล้วด้วยซ้ำ

หูเหว่ยถึงขั้นใส่ชื่อหลินจือไป๋ลงครบทั้ง 7 รายการ!

แถมยังย้ำถามหลินจือไป๋หลายครั้งว่าเขาเล่นหมากล้อมเป็นแน่หรือไม่

“ผมเล่นเป็นจริง ๆ ครับ”

หลินจือไป๋ที่เพิ่งแลกทักษะหมากล้อมขั้นเทพจากระบบตอบอย่างมั่นใจ

“ก็ได้...”

หูเหว่ยเลือกจะเชื่อเขา เพราะอย่างน้อยยังมี ‘หลี่ไป๋’ ซึ่งเป็นปรมาจารย์หมากล้อมคนดังของฉีโจวอยู่ด้วย ถ้าหลินจือไป๋พลาดก็ยังมีคนนั้นเป็นตัวกัน

ทั้ง 7 รายการจะส่งคนลงหลายคน คล้าย ๆ กับไปแข่งเอเชียนเกมส์ที่ในหนึ่งประเภทประเทศอาจส่งได้หลายตัวแทน

“ไม่น่าห่วงมากหรอกครับ”

หลินจือไป๋พูดปลอบหูเหว่ย จากนั้นวางสาย แล้วหันไปดูรายงานผลงานบริษัท

ที่โดดเด่นหลัก ๆ คือเรื่องรายได้ของภาพยนตร์ “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว”

หนังเรื่องนี้เข้าฉายมาเกินครึ่งเดือนแล้ว

ตอนนี้ทำเงินไปถึง 2,688 ล้านหยวนแล้ว!

ดูทรงน่าจะเกิน 3,000 ล้านได้ก่อนออกจากโรงแน่นอน

เรียกว่าประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม

พระเอกของหนัง ‘หลี่รั่ว’ พออาศัยหนังแนว “ตลกไร้เหตุผล” เรื่องนี้ก็ได้ครองใจผู้ชมจนกลายเป็น “รั่วจื่อ” ขวัญใจใครต่อใคร

อันที่จริงฉีโจวจะนิยมเรียก “xxจื่อ” เพื่อแสดงความเอ็นดูรักใคร่

“พิสูจน์ได้ชัดว่า สไตล์หนังแนวตลกแบบ ‘โจวซิงฉือ’ เอามาขายในตลาดฉีโจวก็ได้ผลดีเหมือนเดิม งั้นรอบนี้ก็หยิบหนังแนวนี้มาต่อให้มากกว่านี้แล้วกัน”

หลินจือไป๋คิดในใจ

หนังเรื่อง “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว” เปรียบเสมือนงานทดลองตลาดฉีโจว ถ้าถือว่าทดลองผ่าน ก็ปูทางให้เขาสามารถนำบทภาพยนตร์ของ ‘โจวซิงฉือ’ มาใช้ลงทุนได้อีกเยอะ

เพราะซิงเย่มีหนังระดับตำนานมากมาย

ในเมื่อเรื่องแรกเลือก “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว” เรื่องที่สองก็อาจหยิบ “ยาจกซู ไม้เท้าประกาศิต” ที่แนวใกล้เคียงกัน แล้วเรื่องที่สามก็เป็น “ถังป๋อหู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศ” ก็ได้ โดยให้หลี่รั่วแสดงนำตลอด

วันนี้ก็ “รั่วจื่อ” พรุ่งนี้ก็ “พี่รั่ว” มะรืนก็ “ท่านรั่ว”

แน่นอน ก่อนอื่นต้องมั่นใจว่าคุนเผิงจะจับนักแสดงคนนี้เซ็นสัญญาตายตัวเอาไว้ให้ชัวร์ ถ้าเกิดหลุดมือไปคงแย่

แต่เรื่องนี้ให้เจียงเฉิงจัดการเอง หลินจือไป๋ไม่คิดไปวุ่นวาย ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดจริง เขาก็จับเจียงเฉิงมากระหน่ำด่าก็พอ เพราะนั่นคือความผิดพลาดร้ายแรงที่ไม่ยอมป้องกัน

ส่วนตำแหน่งผู้กำกับก็ยังคงเป็นเฟิงซั่วเหมือนเดิม

เขาเป็นเพื่อนสนิทของหลินจือไป๋มานาน แถมมีพรสวรรค์ด้านการสร้างสรรค์หนังตลก ดูแล้วไว้วางใจได้

ในเมื่อมีบทภาพยนตร์ มีคนกำกับหนังตลกเก่ง ๆ มีพระเอกอย่างหลี่รั่วที่มีกลิ่นอายใกล้เคียง ‘โจวซิงฉือ’ ถือเป็นส่วนผสมที่ลงตัวสุด ๆ

…

นอกจากเรื่องหนังแล้ว หลินจือไป๋ก็ยังทุ่มความสนใจกับงานเขียนนิยาย

ช่วงที่ผ่านมา

เขาเพิ่งเขียน “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” จบเล่มแรกแล้ว!

ทางสำนักพิมพ์เฉินฮวาของฉินโจวจัดพิมพ์เสร็จเรียบร้อย เตรียมออกวางขายพร้อมกันทั้งที่ฉินโจวและฉีโจวในวันพรุ่งนี้

นี่เป็นอภิสิทธิ์ที่หูเหว่ยกับสืออวิ๋นเปิดช่องให้

ตามกฎปกติ “ปู๋เย่โหว” ต้องเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับสูงสุดในฉีโจวก่อน ถึงจะออกนิยายพร้อมกันได้ทั้งสองทวีป

แต่เพราะได้สองผู้ใหญ่ช่วยหนุน “ปู๋เย่โหว” เลยข้ามขั้นจำกัดนี้ไปได้

ตอนนี้ฝั่งฉินโจวโหมโปรโมตแล้ว ภายใต้สโลแกน “ผลงานใหม่ของปู๋เย่โหว วรรณกรรมแฟนตาซี!”

แฟน ๆ ก็รอคอยกันเต็มที่

“ในที่สุดท่านโหวก็ไม่ลืมว่าตัวเองเป็นนักเขียน!”

“ฮ่า ๆ แต่เมื่อเทียบกับการเป็นนักเขียน ท่านโหวเหมือนชอบเขียนบทมากกว่านะ”

“น่าเสียดาย ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’ เข้าโรงแค่ที่ฉีโจว บ้านเราเลยยังดูไม่ได้เลย”

“เห็นว่าเรื่องนี้โกยเงินถล่มทลาย น่าจะสนุกไม่เบา!”

“แต่ทำไมหนังสือใหม่ของท่านโหวเป็นวรรณกรรมแฟนตาซีล่ะ? รอบนี้ไม่โหด ๆ หรือแปลก ๆ เหรอ?”

“ใครจะรู้ล่ะ เขาชอบเล่นทีเผลอมาตลอดอยู่แล้ว”

“จะมานั่งคาดเดาแนวของท่านโหวมันก็ไร้ประโยชน์นะ แกเก่งทุกอย่างจริง ๆ!”

“ก็จริงนะ…”

“แต่ท่านโหวยังไม่เขียน ‘มังกรหยก’ ภาค 3 ต่ออีกนะ แล้วนี่ดันเขียนเรื่องอื่นแทน?”

จากหัวข้อสนทนาที่แฟน ๆ คุยกัน เห็นเลยว่าพอมีผลงานใหม่ “ปู๋เย่โหว” ในฉินโจวไม่ต้องห่วงยอดขาย เพราะกระแสดีอยู่แล้ว

ส่วนที่ฉีโจว ฝ่าย “หลินจือไป๋” ก็คอยช่วยประชาสัมพันธ์อยู่

ดังนั้นเขาจึงพูดในไลฟ์ช่วงวันที่ 1 ของเดือนว่า “ทุกคนจำได้ไหม ที่ผมเคยบอกว่า ‘ปู๋เย่โหว’ เขาเขียนได้ทุกแนว?”

พอเห็นคอมเมนต์ในไลฟ์มีคนจำได้บ้าง

หลินจือไป๋เลยยิ้ม “ตอนนั้นทุกคนสาดคอมเมนต์เต็มจอให้ ‘ปู๋เย่โหว’ ลองเขียนนิยายสำหรับเด็กใช่ไหมล่ะ?”

เขาหยุดนิดหนึ่งก่อนเล่าต่อ “แล้วผมในฐานะเจ้าของสำนักพิมพ์เฉินฮวา ก็เลยขอให้ปู๋เย่โหวลองแต่งนิยายเล่มใหม่ที่เป็นวรรณกรรมสำหรับเด็กจริง ๆ พรุ่งนี้หนังสือจะออกวางแผงพร้อมกันที่ฉินโจวกับฉีโจว”

【หืม!】

【นายท่าทางแปลก ๆ นะ!】

【เอาจริงเหรอ พวกเราขำกันเล่น ๆ เองนะ!】

【ไม่ใช่ประเด็นว่าพวกเราเล่น ๆ แต่ปู๋เย่โหวเล่นเขียนด้วย? แนวเขาไม่ติดปลายกับของเด็กเล้ย!】

【ใช่ มันคนละขั้ว!】

【งานเดียวที่ท่านโหวพอจะมีอะไรเกี่ยวกับเด็กหน่อยก็คือมังงะ ‘วันพีซ’ ที่ฉันชอบสุด ๆ เลย】

【ฉันก็ชอบ ‘วันพีซ’ เหมือนกัน!】

【แล้วเด็ก ๆ คนไหนจะอ่าน? มันเกี่ยวกับอะไรกัน?】

หลินจือไป๋รู้ว่าต้องมีคนช่วยส่งอารมณ์ จึงกล่าวต่อ “ทุกคนแค่พูดเล่นกัน แต่พวกเราทำจริง ปู๋เย่โหวเลยเขียนออกมาจนได้ ชื่อว่า ‘แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์’”

เขาพิมพ์ชื่อเรื่องลงบนจอไลฟ์เพื่อเป็นโฆษณาประจำวัน

“ผมอ่านจบแล้วนะ เล่มนี้สนุกมาก เหมาะกับเด็ก ๆ พอผู้ใหญ่อ่านก็ไม่รู้สึกว่าเด็กเกินไป ผมวางแผนไว้เลยว่าจะสร้างเป็นหนังฉายทั้งฉินโจวกับฉีโจว…”

ยังไม่ทันจะขาย เล็งว่าจะเอาไปทำหนังแล้ว?

แต่เพราะเป็นหลินจือไป๋ ทุกคนก็เชื่อว่าต้องเจ๋งจริง คนในไลฟ์จำนวนไม่น้อยถูกจูงให้สนใจ อยากไปหามาอ่านดูสักเล่ม

…

เช้าวันรุ่งขึ้น

“แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ก็วางขายจริง!

ทั้งฉินโจวและฉีโจว ที่ร้านหนังสือทุกแห่งมีหนังสือมาวางเพียบ

คนของสำนักพิมพ์เฉินฮวาเคยเป็นห่วงกลัวขายไม่ออกจนเหลือค้างสต๊อก แต่ในเมื่อหลินจือไป๋ในฐานะเจ้าของสั่งให้ตีพิมพ์ล็อตใหญ่ ก็ได้แต่ทำตามเขา

และในที่สุดก็พิสูจน์ว่าหัวหน้าวางแผนถูกจริง ๆ เพราะอย่างน้อยที่ฉินโจวนั้นขายดีระเบิด!

“สนุกสุดยอด!”

“เนื้อเรื่องดีมาก!”

“ชอบสามตัวเอกจริง ๆ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ทั้งรอนที่น่ารัก ๆ กับเฮอร์ไมโอนี่ที่เก่งเทพ!”

“ท่านโหวปล่อยผลงานโดนใจอีกแล้ว!”

“อ่านเพลินมาก แต่มันก็แอบมีอารมณ์หนังสือเด็กอยู่เหมือนกันนะ?”

“ฮ่า ๆ ก็เด็กนี่แหละ คิดดูยังไงล่ะ ก็เขาเขียนตามคอมเมนต์ที่ว่า ‘ลองทำวรรณกรรมเด็ก’ ไง”

“โธ่เอ๊ย เขาเขียนจริง ๆ เรอะ ฮ่า ๆ ๆ!”

“ไอ้ตรงเซตติ้งคำว่า ‘มักเกิ้ล’ นี่ทำฉันขำก๊ากเลย แสดงว่าพวกเราเป็นพวกไม่เชื่อเวทมนตร์ก็เลยเป็นมักเกิ้ลไปซะอย่างนั้น”

กลุ่มที่มาซื้อเล่มแรก ๆ ส่วนใหญ่ก็คือแฟนประจำของปู๋เย่โหว

แต่ก็ต้องยอมรับว่าแฟนกลุ่มใหญ่ของเขาอาจไม่เคยชอบงานเด็กขนาดนี้ ถึงแม้ผู้ใหญ่จะอ่านได้ไม่เบื่อ แต่บางคนก็รู้สึกว่ามันเด็กไปหน่อย สุดท้ายพออ่านไม่จบก็เอาไปยกให้ลูกหลานหรือเด็กใกล้ตัวแทน

ซึ่งบรรดาเด็ก ๆ กลับหลงรักนิยายเรื่องนี้มาก!

พ่อแม่หลายคนประหลาดใจ เพราะลูกตัวเองพออ่าน “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ก็เริ่มมาหยิบไม้กวาดเล่น

ทั้งที่มีของเล่นตั้งเยอะ เด็กกลับไม่สนใจ ไปหยิบไม้กวาดมาลองขี่ บอกว่าจะบินได้…

บางคนถึงขั้นชี้มาที่พ่อแม่แล้วตะโกน “พวกคุณมันมักเกิ้ล!”

พ่อแม่ก็งงไปพักใหญ่ ไม่รู้ “มักเกิ้ล” นี่มันอะไรกันแน่?

หลายคนที่กลัวลูกอ่านงานไม่ดี เลยลองอ่านเองดูเพื่อเช็กเนื้อหา พออ่านไปก็เพิ่งเข้าใจว่ามักเกิ้ลคืออะไร

และในระหว่างนั้น ผู้ใหญ่หลายคนก็เผลออ่านแล้วติดงอมแงม!

ปกติหนังสือเด็กพ่อแม่ไม่ค่อยอ่านกันหรอก ใครจะไปอ่านจริงจัง แต่เล่มนี้อ่านแล้วมีเสน่ห์ดึงดูดแปลก ๆ

ผู้ปกครองในฉินโจวจึงออกปากชมว่า ไม่คิดเลยว่าปู๋เย่โหวจะเขียนงานที่เด็กอ่านก็เพลิน ผู้ใหญ่ก็ยังสนุกได้เหมือนกัน!

…

ส่วนที่ฉีโจว

“แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ไม่ได้มีกระแสแรงเท่าในฉินโจว

แต่เพราะตอนนี้ปู๋เย่โหวก็เริ่มเป็นที่รู้จักในฉีโจวอยู่แล้ว แถมได้หลินจือไป๋กระหน่ำช่วยโปรโมต ยอดขายเลยค่อนข้างโอเค

เพียงแต่เสียงพูดยังไม่หวือหวาเท่าไหร่

จนผ่านไปไม่กี่วัน

เมื่อเด็ก ๆ ที่ได้อ่านหนังสือเริ่มแสดงออกเหมือนกับเด็กฉินโจว อิทธิพลของนิยายเล่มนี้ก็กระจายตัวในฉีโจวเร็วมาก!

“มีใครรู้บ้างว่า ‘แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์’ เป็นนิยายเกี่ยวกับอะไร? ลูกฉันอยากได้จนงอแง”

“นี่คือนิยายใหม่ของปู๋เย่โหว แนววรรณกรรมเยาวชน แต่อ่านแล้วสนุกมาก ลูกฉันก็อ่านติดงอมแงมเหมือนกัน”

“อ้อ ในที่สุดก็มีคนพูดถึงเล่มนี้แล้ว ฉันอ่านเองแล้วติดใจสุด ๆ ตั้งแต่ฉากชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่ ก็โดนตกไปเต็ม ๆ!”

“กริฟฟินดอร์!”

“หมวกคัดสรร: สลิธีรินจงเจริญ!”

“แล้วฮัฟเฟิลพัฟไม่ถูกนับเป็นบ้านด้วยเหรอจ๊ะ?”

“ฉากเกี่ยวกับผีบ้าง รูปภาพที่ขยับได้บ้าง หรือบันไดที่เปลี่ยนได้เอง โลกเวทมนตร์ในเรื่องนี้ทำฉันรู้สึกสมจริงแปลก ๆ ชอบมาก!”

“แฮร์รี่ พอตเตอร์ขี่ไม้กวาดบินได้ ส่วนไม้กวาดฉันเอาไว้กวาดขยะอย่างเดียว ฮ่า ๆ”

“ภาพของโวลเดอมอร์ตอนบรรยายชวนให้ขนลุกนะ แต่เจ้านกฮูกนี่น่ารักจริง ๆ ไว้ส่งจดหมายได้ด้วย ฉันก็สงสัยทำไมไม่ใช้เป็นนกพิราบกันนะ สงสัยท่านโหวอาจจะมองว่านกพิราบไม่ค่อยเป็นมงคลมั้ง (หัวเราะแห้ง ๆ)”

จากคอมเมนต์ในอินเทอร์เน็ตจะเห็นเลยว่าความนิยมของ “ปู๋เย่โหว” ในฉีโจวพุ่งขึ้นมาอีกขั้น

และที่มองเห็นชัดเจนยิ่งกว่าคือยอดขาย “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ดีมาก!

นอกจากนั้นยังดันงานเล่มอื่น ๆ ของปู๋เย่โหวให้มีคนค้นหาแล้วซื้อไปอ่านตามอีก

แน่นอน ใครอ่านแล้วก็ดูออกว่า “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ยังไม่จบเนื้อเรื่อง

ซึ่งบ่งบอกชัดว่าปู๋เย่โหวต้องมีภาคต่อ

ต่อให้ต้องรออีกนานมาก แต่คนที่หลงรักเล่มแรกไปแล้วก็เริ่มตั้งหน้าตั้งตารอกัน

“นี่มันแค่เริ่มต้น…”

หลินจือไป๋เห็นกระแสตอบรับก็พอใจ

แต่ก็เชื่อว่าศักยภาพของ “แฮร์รี่ พอตเตอร์” ยังไปได้อีกเยอะ ถ้าอยากให้ดังกว่านี้ การมีแค่ฉบับนิยายคงไม่พอ ต้องสร้างเป็นหนังตามแผน

เพราะฉะนั้น

หลินจือไป๋สั่งให้เจียงเฉิงจัดการเรื่องนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

และในช่วงที่กระแส “แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์” ในฉีโจวเริ่มฉายแววโด่งดัง ก็มีข่าวดีมาถึง

ปู๋เย่โหวได้ไต่ระดับขึ้นเป็นศิลปินระดับหนึ่งในฉีโจวเรียบร้อย!

หลินจือไป๋ไม่ค่อยตื่นเต้นนัก เพราะดูจากยอดการ์ตูนและนิยายที่นำเข้าไปฉีโจว ช่วงเลื่อนขั้นมาเป็นระดับหนึ่งไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย

แต่ยังมีข่าวดีอีกเรื่องตามมาติด ๆ จนเขาไม่อาจเมิน

นั่นคือ “ปู๋เย่โหว” ได้ไต่ระดับขึ้นเป็นซูเปอร์สตาร์ในฉินโจวเป็นที่เรียบร้อย!

แม้เขาจะเดาได้อยู่แล้วว่าจากผลงานที่สั่งสมไว้ไม่ช้าก็ต้องขึ้น แต่พอเวลานี้มาถึงจริง ๆ ก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

“นึกไม่ถึงเลย…”

แม้แต่ “ไอดีรอง” ก็ก้าวสู่ระดับท็อปไปแล้ว!

อารมณ์มันคล้ายเล่นเกมแล้วเผลอ ๆ ตัวรองก็ดันแต้มแรงก์ขึ้นไปเท่าตัวหลักเฉย จะแอบดีใจนิด ๆ มันก็แน่นอนอยู่แล้ว!