หลินซีทานข้าวเย็นเสร็จก็กลับบ้าน ก่อนกลับเธอยังส่งข้อมูลของฝ่ายลูกค้าและรายละเอียดเกี่ยวกับการสั่งทำเพลงในรูปแบบข้อความให้หลินจือไป๋ด้วย ข้อความมีความยาวประมาณสองพันคำ ซึ่งละเอียดกว่าที่เธอเคยเล่าให้ฟังมาก “ข้อมูลพวกนี้ต้องเก็บไว้เป็นความลับ ห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาด”

“ครับ”

หลังจากส่งพี่สาวกลับไป หลินจือไป๋ก็กลับมาดูข้อมูลที่เธอส่งมาให้

ซีรีส์ที่ฝ่ายลูกค้าจะถ่ายทำมีชื่อว่า “เทียนเซี่ย” โดยมีพื้นหลังเป็นช่วงปลายยุครณรัฐ ในขณะที่บ้านเมืองเต็มไปด้วยสงครามและเหล่าผู้กล้าผงาดขึ้นมาเป็นผู้นำ ในบรรดาสิบแคว้นที่รุ่งเรืองในอดีต มีเพียงแคว้นฉินเท่านั้นที่ครอบครองอำนาจและมีความทะเยอทะยานในการรวมแผ่นดิน

แต่เนื้อเรื่องเป็นแนวกำลังภายใน

ดังนั้นเรื่องราวจะเน้นไปที่การต่อสู้ในยุทธภพ

พระเอกของเรื่องเป็นหนุ่มน้อยที่เพิ่งเข้าสู่ยุทธภพ ส่วนนางเอกเป็นเจ้าหญิงแห่งแคว้นฉิน ทั้งสองคนมีเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและน่าประทับใจในช่วงเวลานั้น

ซีรีส์นี้มีงบประมาณการลงทุนเกือบหนึ่งพันล้านหยวน

ผู้เขียนบทมีชื่อเสียงดี ผู้กำกับก็มีผลงานน่าประทับใจ และนักแสดงนำทั้งชายและหญิงก็เป็นดาราแถวหน้า

หลินจือไป๋ประเมินคร่าว ๆ และรู้สึกว่าซีรีส์นี้น่าจะได้รับความนิยมไม่น้อยเมื่อออกอากาศ เพราะทีมงานของฝ่ายผลิตถือว่าดีทีเดียว แต่เขาก็ยังไม่สามารถตัดสินได้อย่างชัดเจน เพราะบทซีรีส์ที่อธิบายมาค่อนข้างคลุมเครือ

อย่างที่รู้กันว่าในการพิจารณาว่าซีรีส์เรื่องหนึ่งจะได้รับความนิยมแค่ไหน ไม่เพียงแค่ต้องดูทีมงานเท่านั้น แต่ยังต้องพิจารณาคุณภาพของบทด้วย

กลับมาที่ห้องนอน

หลินจือไป๋เรียกระบบเฟยหงเพื่อทำเพลงตามที่กำหนด

แม้ความทรงจำในชาติที่แล้วของเขาจะกระจัดกระจาย แต่เขาก็รู้ว่าคำสั่งนี้ไม่ได้ยากเกินไป มีเพลงแนวโบราณให้เลือกมากมาย แต่ไม่รู้ว่าระบบจะให้เพลงไหนมา

“ติ๊ง!”

เมื่อหลินจือไป๋ส่งคำขอ ระบบเฟยหงก็ดังขึ้น “กำลังทำเพลงตามที่กำหนดให้คุณ...”

ประมาณยี่สิบวินาทีผ่านไป

ตัวอักษรหนึ่งบรรทัดปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินจือไป๋:

【การทำเพลงเสร็จสิ้น การทำเพลงครั้งนี้ใช้คะแนนชื่อเสียงของโฮสต์ไปทั้งหมด 198,000 คะแนน ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเพลง “แสงจันทร์”】

เสียงซ่าซ่าซ่า

ข้อมูลเกี่ยวกับเพลง “แสงจันทร์” ปรากฏขึ้นในหัวของหลินจือไป๋

เพลงนี้เป็นเพลงธีมของอนิเมะซีรีส์ “ตำนานแห่งราชวงศ์ฉิน” ที่ได้รับรางวัลมากมาย และได้รับการยกย่องอย่างล้นหลาม เพลงนี้ทั้งแต่งและร้องโดย หูเหยียนปิง เพียงคนเดียว

ซีรีส์ ตำนานแห่งราชวงศ์ฉิน ทำมายาวนานหลายปี และยังไม่เคยเปลี่ยนเพลงนี้

ดังนั้น บนอินเทอร์เน็ตมีหลายคนพูดติดตลกกันว่า ซีรีส์ตำนานแห่งราชวงศ์ฉิน นั้นเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา แต่เพลง แสงจันทร์ นั้นยังคงเป็นเสาหลักที่ไม่เคยเปลี่ยน

และสิ่งแรกที่หลินจือไป๋คิดก็คือ:

แพงมาก!

การสุ่มเพลงใช้คะแนนชื่อเสียงเพียงแค่แสนเดียว แต่ครั้งนี้การทำเพลงตามที่กำหนดกลับใช้คะแนนชื่อเสียงเกือบสองแสน ทำให้คะแนนที่เขาอุตส่าห์สะสมมาหมดเกลี้ยงเลยทีเดียว ทั้งที่คะแนนชื่อเสียงเหล่านี้น่าจะเพียงพอสำหรับการสุ่มสองครั้ง

แต่ความคิดถัดมาของหลินจือไป๋ก็คือ:

เพลงดีมาก!

เพราะหลินจือไป๋รู้ดีว่าเพลงนี้ดังขนาดไหนในชาติก่อน

อันที่จริง ต่อให้ไม่มีความนิยมของซีรีส์ ตำนานแห่งราชวงศ์ฉิน เพลงนี้ก็ยังถือว่าเป็นเพลงที่ยอดเยี่ยมในตัวเอง

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือหนึ่งในผลงานที่โดดเด่นที่สุดของ หูเหยียนปิง!

ดูเหมือนว่าเขาจะรับงานสั่งทำพิเศษนี้ได้อย่างแน่นอน

เหมือนกับที่หลินจือไป๋ไม่เคยสงสัยว่า “เก้าอี้มนุษย์” จะสามารถทำให้บรรณาธิการประทับใจได้;

หลินจือไป๋ในตอนนี้ก็เชื่อมั่นเช่นกันว่าเพลง “แสงจันทร์” จะสามารถเอาชนะใจฝ่ายลูกค้าได้อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้เขายังไม่สามารถส่งเพลงนี้ให้หลินซีได้ เพราะพี่สาวของเขาเพิ่งบอกเกี่ยวกับงานสั่งทำพิเศษนี้เมื่อครู่นี้เอง

คงไม่ดีถ้าพี่สาวเพิ่งเดินออกไป แล้วตัวเขาเองกลับบอกทันทีว่าเพลงทำเสร็จแล้ว

เขาจะรอจนถึงสัปดาห์หน้าแล้วค่อยส่งเพลงนี้ออกมา

เพลงนี้จะต้องทำเงินได้ทั้งสองทาง

เงินจากฝ่ายลูกค้าหลินจือไป๋ต้องการ และเขาก็ต้องการส่วนแบ่งจากการดาวน์โหลดเพลงด้วย ถ้าเพลงนี้ขึ้นอันดับต้น ๆ ในชาร์ตประจำฤดูกาล เขาก็จะได้รับโบนัสพิเศษเพิ่มเติม—

“ฉันต้องได้ทั้งหมด!”

เพื่อทำเพลงนี้ หลินจือไป๋ต้องใช้คะแนนชื่อเสียงไปมากมาย เขาต้องหาทางทำเงินคืนให้ได้มากที่สุด

……

สองวันต่อมา

หลินจือไป๋เดินทางไปกลับระหว่างมหาวิทยาลัยและที่พักทุกวัน

เจียงเฉิงเช่าสำนักงานใกล้ ๆ กับบ้านสุ่ยอวิ๋นจวีเพื่อใช้เป็นสถานที่ทำงานของสตูดิโอคุนเผิง หลินจือไป๋หาเวลามาเยี่ยมชม

หลังจากยืนยันว่าไม่มีปัญหา

หลินจือไป๋จึงกล่าวกับเจียงเฉิงที่พามาเยี่ยมชมสถานที่ว่า:

“มหาวิทยาลัยศิลปะฉินโจวกำลังจะมีการฝึกทหารเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ และในฐานะนักศึกษาปีหนึ่ง ผมต้องเข้าร่วมด้วย ถ้าคุณไม่มีอะไรทำในช่วงนี้ คุณก็อาจลองศึกษาเกี่ยวกับตลาดเพลง ภาพยนตร์ และนิยายในฉินโจว โดยเน้นไปที่สามยักษ์ใหญ่เป็นหลัก”

“เข้าใจแล้วครับ เจ้านาย!”

เจียงเฉิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

เขารู้ว่าหลินจือไป๋กำลังค่อย ๆ เปิดเผยข้อมูลให้เขา

อย่างแรก หลินจือไป๋ไม่เคยบอกเขามาก่อนว่าตัวเองเป็นนักศึกษาปีหนึ่งที่มหาวิทยาลัยศิลปะฉินโจว

แม้ว่าเจียงเฉิงจะสามารถเดาได้จากอายุของหลินจือไป๋ แต่ตอนนี้ก็ได้รับการยืนยันแล้ว

อย่างที่สอง หลินจือไป๋ให้เขาสนใจตลาดบันเทิง

นั่นหมายความว่างานของเขาในอนาคตคงจะไม่พ้นเรื่องนี้

นอกจากนี้ ในประกาศรับสมัครงานตอนแรกยังบอกว่าผู้สมัครจะต้องมีประสบการณ์ทางด้านการเงินด้วย เจียงเฉิงเริ่มเข้าใจแล้วว่า เขาอาจจะต้องทำอะไรในอนาคต

นอกจากนี้ หลินจือไป๋ดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับสามยักษ์ใหญ่มาก...

เมื่อพิจารณาถึงนามสกุล “หลิน” ของหลินจือไป๋ เจียงเฉิงจึงเกิดข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญขึ้นมา!

ถ้าข้อสันนิษฐานนี้เป็นจริง ก็หมายความว่าเขาอาจจะได้ขึ้นเรือใหญ่ เขาจึงต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้!

เพราะเจียงเฉิงรู้ดี:

ถ้าหลินจือไป๋มีเบื้องหลังอย่างที่เขาสันนิษฐาน ชีวิตของเขาในอนาคตอาจจะไม่มีทางเจอโอกาสเช่นนี้อีกเลย!

แต่หลินจือไป๋ยังไม่ได้เปิดเผยข้อมูลทั้งหมด

เจียงเฉิงรู้สึกได้ว่าหลินจือไป๋ยังคงปิดบังบางอย่างเอาไว้

ในขณะเดียวกัน เจียงเฉิงก็รู้ดีว่านั่นเป็นเพราะเจ้านายของเขายังไม่เชื่อใจเขาอย่างแท้จริง เพราะตอนนี้เขายังอยู่ในช่วงทดลองงาน

นั่นเป็นเรื่องปกติ

เรื่องนี้ทำให้เจียงเฉิงไม่รู้สึกท้อแท้ แต่กลับทำให้เขารู้สึกมีแรงจูงใจมากขึ้น เขาต้องพิสูจน์ให้เจ้านายเห็นถึงความสามารถและคุณค่าของตัวเอง

เจียงเฉิงมีความมั่นใจในตัวเอง!

แต่เจ้านายของเขาเพิ่งจะเรียนปีหนึ่ง ช่างเด็กเหลือเกิน!

ทั้งที่หลินจือไป๋มีความสามารถในการจัดการผู้คนอย่างคล่องแคล่ว เขาคนที่เคยผ่านประสบการณ์ชีวิตมากมายมานั้นกลับไม่สามารถมองทะลุอีกฝ่ายได้เลย ราวกับว่าเขากำลังติดต่อกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาสามารถเขียนนิยายอย่าง “เก้าอี้มนุษย์” ได้อีก!

แล้วทำไมหลินจือไป๋ถึงเริ่มเปิดเผยข้อมูลให้เขารู้มากขึ้น?

เจียงเฉิงรู้ว่านี่คือการทดสอบเบื้องต้นจากเจ้านาย

ถ้าเขาไม่สามารถทำสิ่งที่หลินจือไป๋มอบหมายให้เสร็จได้ในอีกไม่กี่วันนี้ เขาอาจจะต้องสูญเสียงานที่มีอนาคตสดใสนี้ไป

“ต้องเหนื่อยหน่อยนะครับ เฉิงเกอ”

หลินจือไป๋ยิ้มและกล่าว

เขาเชื่อว่าเจียงเฉิงน่าจะเข้าใจนัยที่เขาสื่อออกไป

ถ้าเขาฟังความหมายแฝงนี้ไม่ออก เขาก็ไม่เหมาะที่จะติดตามเขาต่อไป

การแยกตัวออกมาตั้งตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย หลินจือไป๋ต้องการสร้างทีมของตัวเอง ดังนั้นในช่วงหลายวันนี้เขาจึงตั้งใจที่จะใกล้ชิดและสนทนากับเจียงเฉิงมากขึ้น พร้อมทั้งสังเกตพฤติกรรมของเขาไปด้วย

หลินจือไป๋มีความทะเยอทะยานสูง

การเลือกตัวแทนจึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างมาก

และจนถึงตอนนี้ หลินจือไป๋ก็พอใจกับผลงานของเจียงเฉิงมาก

ถ้าเจียงเฉิงไม่ทำผิดพลาดในครั้งต่อไป เขาน่าจะได้เป็นคนสนิทคนแรกของหลินจือไป๋