"ทางสถานีขอรายงานว่า หน่วยตำรวจน้ำได้กวาดล้างโจรสลัดที่ยึดครองท้องทะเลมานานหลายปี วีรบุรุษตู้หย่งเซี่ยวได้นำกองเรือรบกลับมาอย่างมีชัย น่านน้ำฮ่องกงจึงกลับมาสงบสุขอีกครั้ง โปรดรับชมรายละเอียด "
ในรายการโทรทัศน์ลี่ตี้ นักข่าวสาวคนหนึ่งถือไมโครโฟนสัมภาษณ์ประชาชน ว่ามีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับการกลับมาอย่างมีชัยของหน่วยตำรวจน้ำในครั้งนี้
ประชาชนต่างแสดงความคิดเห็น ชื่นชมว่าหน่วยตำรวจน้ำทำได้ดีมากในครั้งนี้ เป็นวีรบุรุษ โดยเฉพาะตู้หย่งเซี่ยวที่เป็นวีรบุรุษในหมู่วีรบุรุษ อีกทั้งยังบอกว่าหน่วยตำรวจน้ำก่อตั้งมาหลายปี ส่วนใหญ่ไม่มีผลงานอะไร การปราบโจรสลัดก็เป็นแค่ลมปาก การที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในครั้งนี้ ล้วนเป็นเพราะการนำที่ยอดเยี่ยมของตู้หย่งเซี่ยว
สรุปคือ ตู้หย่งเซี่ยวกลายเป็นวีรบุรุษที่ทุกคนพูดถึงกันปากต่อปาก ส่วนผู้นำหน่วยคนเดิมอย่างชาเอ่อร์ซือและคนอื่นๆ กลับถูกด้อยค่าจนไร้ราคา
"ไอ้สารเลวเอ๊ย!"
เพล้ง!
ภายในห้องทำงาน ชาเอ่อร์ซือขว้างถ้วยกาแฟลงพื้นจนแตกกระจายด้วยความโกรธ
"ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากฉัน เขาจะสำเร็จได้งั้นเหรอ? เป็นแค่คนจีนกระจอกๆ แท้ๆ กลับกล้ามาเหยียบหัวฉันโอ้อวดบารมี น่าเจ็บใจนัก!"
เลขานุการควบตำแหน่งล่ามยืนอยู่ด้านข้างไม่กล้าส่งเสียง
ชาเอ่อร์ซือก้าวเข้าไปกระชากคอเสื้อเขา "นายบอกมาสิ ว่าพวกคนจีนอย่างพวกนายมันต่ำช้ายิ่งกว่าหมูหมาใช่ไหม? เร็วเข้า พูดมาสิ!"
เลขานุการ "เอ่อ ขอโทษครับท่าน คือว่า- "
"คือว่าอะไร? รีบพูดมาสิว่าพวกคนจีนอย่างพวกนายมันต่ำช้ายิ่งกว่าหมูหมา!" ชาเอ่อร์ซือพูดอย่างเกรี้ยวกราด
เลขานุการทำอะไรไม่ถูก-
ตอนนั้นเองมีคนเคาะประตูรายงาน "ท่านครับ ข้างนอกมีคนมาร้องเรียนว่าตู้หย่งเซี่ยวใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ ฆ่าคนบริสุทธิ์ตามอำเภอใจครับ!"
"อะไรนะ?" ชาเอ่อร์ซือตกใจ ปล่อยมือจากเลขานุการทันที หันหน้าไปสั่ง "รีบให้เขาเข้ามา!"
"ครับ!"
ในใจของชาเอ่อร์ซือตอนแรกตกใจ จากนั้นก็ดีใจอย่างยิ่ง
ข้อหา "ฆ่าคนบริสุทธิ์ตามอำเภอใจ" นั้นร้ายแรงมาก หากเรื่องนี้เป็นความจริงล่ะก็ ตู้หย่งเซี่ยว อย่าว่าแต่เป็นวีรบุรุษเลย คงต้องไปนอนในคุก!
ไม่นาน คนผู้หนึ่งก็ถูกพาตัวเข้ามา
นั่นคือหญิงสาวหน้าตาสะสวย รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ท่วงท่าราวกับงูตัวใหญ่!
ชาเอ่อร์ซือส่งสายตา เลขานุการเข้าใจ รีบไปปิดประตูหน้าต่างให้สนิท ตรวจสอบว่าไม่มีใครแอบฟัง จากนั้นจึงหันมาส่งสัญญาณให้ชาเอ่อร์ซือ
ชาเอ่อร์ซือปั้นรอยยิ้มเป็นมิตร สอบสวนหญิงสาว "คุณบอกว่าคุณมาร้องเรียนตู้หย่งเซี่ยวใช่ไหม?"
"ใช่ค่ะ ท่าน!"
"ร้องเรียนเขาเรื่องอะไร?"
"ร้องเรียนเรื่องที่เขายิงปืนใหญ่ถล่มเกาะโจรสลัด ฆ่าคนบริสุทธิ์ตามอำเภอใจค่ะ!"
ชาเอ่อร์ซือตื่นเต้นขึ้นมาในใจ เขาพยายามระงับความตื่นเต้น ใช้น้ำเสียงราบเรียบถามต่อ "คุณมีหลักฐานไหม?"
"มีค่ะ!"
"อยู่ที่ไหน?"
"ศพพวกนั้นบนเกาะโจรสลัดนั่นแหละคือหลักฐาน เกาะโจรสลัดทั้งเกาะถูกปืนใหญ่ถล่มราบไปครึ่งหนึ่งนั่นก็คือหลักฐาน และยังมี " หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจ้องมองชาเอ่อร์ซือ "ฉันกับคนที่รอดชีวิตมาได้ ก็คือหลักฐานทั้งหมดค่ะ!"
ชาเอ่อร์ซือสูดลมหายใจเข้าลึก "ถ้าอย่างนั้นคุณ...เป็นใครกันแน่?"
หญิงสาวตอบอย่างไม่ลังเล "ฉันคือหนึ่งในสี่มหาวัชระแห่งเกาะโจรสลัด พวกเขาเรียกฉันว่า 'วัชระชมพู' นอกจากนี้ "
หญิงสาวหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง "ฉันยังมีอีกฉายาหนึ่งเรียกว่า- อสรพิษสาว!"
……
"อี้จิงกล่าวไว้ว่า จันทร์เพ็ญย่อมแหว่งเว้า น้ำเต็มย่อมล้นเอ่อ" ตู้หย่งเซี่ยวจัดเนกไทหน้าโต๊ะเครื่องแป้งพลางพูด "วันนี้จัดงานเชิดชูเกียรติ จะให้ผมขึ้นไปกล่าวรายงานบนเวที คุณคิดว่าเป็นเรื่องดีงั้นเหรอ?"
หวงอิงยืนอยู่ด้านหลังตู้หย่งเซี่ยว "ย่อมต้องเป็นเรื่องดีสิคะ ตอนนี้มีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าคุณคือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่กวาดล้างโจรสลัด?"
"วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่?" ตู้หย่งเซี่ยวหันไปมองหวงอิงแวบหนึ่ง "หรือว่าคุณไม่เคยได้ยิน ต้นไม้สูงเด่นในป่าย่อมถูกลมพัดทำลาย?"
"ทำไมคุณถึงชอบพูดจาบั่นทอนกำลังใจแบบนี้อยู่เรื่อยเลย?" หวงอิงทำปากยื่น ก้าวเข้าไปช่วยตู้หย่งเซี่ยวจัดเสื้อสูทด้วยตัวเอง เธอเข้าไปใกล้มาก กลิ่นแชมพูบนเส้นผมหอมกรุ่น
"วันนี้คุณคือคนดังที่สุดในฮ่องกงเลยนะคะ สง่างามกว่าดาราดังหลายคนเสียอีก ใครจะกล้าแตะต้องคุณ?" หวงอิงมองตู้หย่งเซี่ยวด้วยความเลื่อมใสเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้ทั้งหล่อเหลาดูดี แถมยังปราดเปรื่องเก่งกาจถึงเพียงนี้ เขาไม่ได้เป็นของเธอ และก็ไม่ควรเป็นของผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น เพราะไม่มีผู้หญิงคนไหนคู่ควรกับเขา
ตู้หย่งเซี่ยวยื่นมือไปบีบแก้มหวงอิง
หวงอิงรู้ว่าเมื่อครู่สายตาของตัวเองกล้าหาญไปหน่อย แก้มจึงแดงระเรื่อ เขินอายจนหน้าแดงก่ำ รีบก้มหน้าลง
"หลายๆ เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดหรอกนะ- " ตู้หย่งเซี่ยวพูดพลางสวมเครื่องแบบตำรวจภายใต้การปรนนิบัติของหวงอิง สวมหมวกตำรวจ จัดปีกหมวกเล็กน้อย จากนั้นจึงพูดว่า "ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำก็คือ ช่วยเตรียมเสื้อผ้าเปลี่ยนให้ผมหลายๆ ชุดหน่อย!"
……
ฮ่องกง หว่านจ๋าย
กองบัญชาการตำรวจน้ำ
ภายในหอประชุมข่าว ผู้คนเบียดเสียดกันมืดฟ้ามัวดินไปหมดแล้ว
วันนี้ทางตำรวจจะจัดงานแถลงข่าวที่นี่ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวการยกทัพไปเกาะโจรสลัด กวาดล้างเจียงซ่างเฟยจักรพรรดิโจรสลัด
นักข่าวสื่อมวลชนในที่เกิดเหตุเตรียมตัวพร้อมแล้ว ต้องการรายงานข่าวเป็นมือแรก
นอกจากสื่อมวลชนแล้ว บุคคลจากหลากหลายวงการในฮ่องกงก็มาร่วมงานด้วย โดยเฉพาะขาใหญ่ในวงการเดินเรือยิ่งมากันเกือบหมด
สำหรับคนที่ทำธุรกิจเดินเรืออย่างพวกเขา ความปลอดภัยของเส้นทางเดินเรือถือเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เมื่อก่อนเรือสินค้าของพวกเขาถูกพวกโจรสลัดปล้นไปไม่น้อย บางคนถึงขั้นเสียหายอย่างหนัก
ตอนนี้โจรสลัดถูกกองเรือของตู้หย่งเซี่ยวนำกำลังไปกวาดล้างจนสิ้นซาก สำหรับพวกเขาแล้ว นี่คือเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งยวดแน่นอน
แน่นอน พระเอกในวันนี้ยังคงเป็นผู้บริหารระดับสูงของหน่วยตำรวจน้ำ รวมไปถึงผู้บริหารระดับสูงของกองบัญชาการตำรวจหลวงฮ่องกง
เบอร์หนึ่งของวงการตำรวจฮ่องกง ซึ่งก็คือผู้บัญชาการตำรวจเวยสื้อหลี่ วันนี้ก็มาเป็นตัวแทนเข้าร่วมงานด้วย และนั่งประจำตำแหน่งตรงกลางของที่นั่งแขกวีไอพี รองลงมาคือรองผู้บัญชาการสองคน จากนั้นจึงเป็นผู้กำกับการใหญ่เก่อไป๋ รองจากเก่อไป๋ก็คือผู้กำกับการหน่วยตำรวจน้ำ และผู้ตรวจการใหญ่ชาเอ่อร์ซือ
เวลานี้ในใจของชาเอ่อร์ซือพลุ่งพล่านอย่างไม่หยุดหย่อน ในหัวของเขาเริ่มซักซ้อมเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้าแล้ว
ตู้หย่งเซี่ยวในฐานะวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นเวทีกล่าวสุนทรพจน์ จากนั้นก็รับคำชมเชยจากผู้บังคับบัญชา ในตอนที่ชื่อเสียงและเกียรติยศของเขาพุ่งถึงขีดสุด ชาเอ่อร์ซือผู้นี้ก็จะลุกขึ้นยืนโจมตีเขาโดยตรง กล่าวหาว่าเขายิงปืนใหญ่ถล่มเกาะโจรสลัด ฆ่าพลเรือนผู้บริสุทธิ์ตามอำเภอใจต่อหน้าขาใหญ่จำนวนมาก
ชาเอ่อร์ซือสูดลมหายใจเข้าลึก หลับตาลง ในสมองหลั่งโดพามีนด้วยความตื่นเต้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย
นั่นจะเป็นภาพเหตุการณ์แบบไหนกันนะ?
ไอ้คนจีนสารเลว!
คนจีนที่ต่ำช้ายิ่งกว่าหมูหมา!
จะถูกโจมตีปลิดชีพในคราวเดียว ตกนรกหมกไหม้!
"พระเจ้าเอ๋ย หวังว่าช่วงเวลานี้จะมาถึงเร็วๆ ทีเถอะ!" ชาเอ่อร์ซือคราง
……
"ตอนนี้ขอเชิญวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของเรา จ่าสิบตำรวจตู้หย่งเซี่ยวขึ้นมากล่าวบนเวทีครับ!"
งานเชิดชูเกียรติเริ่มต้นขึ้น ตู้หย่งเซี่ยวซึ่งเป็นไฮไลต์ของงาน ขึ้นเวทีเป็นคนแรก
แสงแฟลชสาดส่องไปที่ตัวเขา-
เสียง "แชะๆ" ดังสนั่น
ผู้บัญชาการตำรวจเวยสื้อหลี่เอ่ยเสียงเบากับคนข้างๆ "คนนี้นี่เองตู้หย่งเซี่ยวคนจีนคนนั้น ยังหนุ่มมากเลยนี่!"
"ใช่ครับ ไม่นึกเลยว่านอกจากคนที่ผมรู้จักที่ชื่ออะไรนะ...เฉินจื้อเชาแล้ว คนจีนยังมีชายหนุ่มอนาคตไกลแบบนี้โผล่มาอีกคน"
พวกฝรั่งเหล่านี้ปกติไม่ค่อยจะเห็นหัวตำรวจจีนเท่าไหร่นัก แต่ตู้หย่งเซี่ยวโดดเด่นเกินไป พวกเขาไม่อยากรู้จักก็ไม่ได้
ภายใต้การจับตามองของบรรดาขาใหญ่ และนักข่าวสื่อมวลชนทั้งหมด ตู้หย่งเซี่ยวถือสุนทรพจน์ขึ้นเวที ไปยืนอยู่หน้าไมโครโฟน
ในขณะที่ทุกคนกำลังรอให้เขากล่าวสุนทรพจน์อย่างเป็นทางการ
จู่ๆ ตู้หย่งเซี่ยวก็เก็บสุนทรพจน์ลง จากนั้นก็กวาดสายตามองทุกคนอย่างจริงจัง แล้วกล่าวว่า "ณ ที่แห่งนี้ ผมมีเรื่องหนึ่งจะแจ้งให้ทราบ การที่เราบุกจู่โจมเกาะโจรสลัดจนประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในครั้งนี้ได้ เป็นเพราะตัวผมได้ตัดสินใจอย่างกล้าหาญลงไปอย่างหนึ่ง- "
สถานที่จัดงานเงียบสงบลง ทุกคนล้วนจ้องมองเขา
ตู้หย่งเซี่ยวพูดต่อ "นั่นก็คือการยิงปืนใหญ่ถล่มเกาะโจรสลัด! และผลลัพธ์จากการตัดสินใจครั้งนี้ก็คือ ทำให้พลเรือนบนเกาะโจรสลัดได้รับบาดเจ็บและล้มตายอย่างบริสุทธิ์! สำหรับเรื่องนี้ ผมขอสงบนิ่งไว้อาลัยให้กับผู้เคราะห์ร้ายเหล่านั้น ณ ที่นี้ และขอโทษอย่างสุดซึ้งต่อการกระทำของผม!"
ฮือฮา!
สถานที่จัดงานบรรยากาศเดือดพล่าน!
"หมายความว่ายังไง?"
"ยิงปืนใหญ่ถล่มเกาะโจรสลัด?"
"ทำให้พลเรือนบาดเจ็บล้มตาย?"
"ถ้างั้นนั่นก็เป็นความผิดร้ายแรงไม่ใช่หรือไง?"
