เมฆหมอกลอยผ่านเหนือหมื่นลี้ ฝูงห่านบินไปทางเหนือ แต่ยังมีวิหคยักษ์รอเหินหาวในเดือนมิถุนายน

เดือนพฤษภาคมเป็นของ 《พุ่งทะยาน》 ดังนั้นจนถึงเดือนมิถุนายน ผู้ชมยังคงมีอาการ "หลงใหลหลังดูจบ" ไม่หาย เปิดปากพูดทีก็เล่นมุก "ระดับไหนกันถึงกล้ามาเทียบกับฉัน?"

วันนี้...

หลินจือไป๋เดินทางมาที่บริษัท เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ เข้ามาที่แผนกที่สิบของพี่สาว แต่พอเดินเข้าไปก็เห็นจอแสดงผลการจัดอันดับผลงานของแผนกดนตรีที่กำลังเลื่อนอยู่

อันดับที่หนึ่ง: แผนกที่หนึ่ง

อันดับที่สอง: แผนกที่สาม

อันดับที่สาม: แผนกที่สอง

อันดับที่สี่: แผนกที่หก

เมื่อเลื่อนลงมาถึงอันดับที่เก้า หลินจือไป๋ก็เห็นชื่อแผนกของพี่สาว—แผนกที่สิบ

พี่สาวหลินซีหัวเราะพลางอธิบายว่า:

"นี่เป็นวิธีเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่บริษัทใช้เพื่อกระตุ้นให้แต่ละแผนกทำผลงาน ทุกเดือนจะมีการอัปเดตอันดับ เดือนที่แล้วเราอยู่ที่สิบ แต่เดือนนี้เราขึ้นมาเป็นอันดับที่เก้าแล้ว ส่วนใหญ่เป็นเพราะเพลงประกอบจาก 《พุ่งทะยาน》 ที่ช่วยเพิ่มคะแนนให้เรา"

หลินจือไป๋พยักหน้า

หลินซีหยิบเอกสารกองหนึ่งออกมาจากโต๊ะทำงาน ยื่นให้หลินจือไป๋:

"นี่คือรายการงานจ้างแต่งเพลงจากภายนอก ตอนนี้มีทั้งหมดเจ็ดงาน นายลองดูว่าถูกใจงานไหนก็เลือกมา ส่วนที่เหลือฉันจะปฏิเสธไปเอง ตอนนี้หลายคนมองว่านาย ‘ไป๋ตี้’ มีความสามารถมากในการแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์และละคร"

"ขอผมดูหน่อย"

หลินจือไป๋นั่งลงบนโซฟาในห้องทำงานของหลินซี

หลินซีชงชามาให้ พลางอธิบายคร่าว ๆ:

"ในนี้มีละครสี่เรื่อง หนังสองเรื่อง แล้วก็เกมอีกหนึ่งเกม"

"เกม?"

หลินจือไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย

หลินซีหัวเราะ:

"อย่าคิดว่าแค่ละครหรือภาพยนตร์เท่านั้นที่ต้องการเพลงประกอบ เกมเองก็ต้องการเหมือนกัน แต่ครั้งนี้บริษัทเกมที่มาติดต่อให้นายแต่งเพลงเสนอค่าตอบแทนแค่ห้าล้านเท่านั้น สู้พวกละครหรือภาพยนตร์ไม่ได้ นายลองพิจารณาดู"

"อืม..."

หลินจือไป๋เปิดดูเอกสารทีละแผ่น พบว่าค่าตอบแทนของแต่ละงานอยู่ระหว่างสี่ถึงหกล้าน...

แต่เดี๋ยวก่อน...

เมื่อมาถึงแผ่นสุดท้าย ดวงตาของหลินจือไป๋ก็สว่างวาบขึ้นทันที:

"ภาพยนตร์ของผู้กำกับจางเผยเหิง เรื่อง 《ถามสวรรค์》 หนังสงครามประวัติศาสตร์ ต้องการเพลงธีมหลักของตัวเอก ค่าตอบแทนแปดล้าน!?"

"ก็ว่าแล้ว..."

หลินซีหัวเราะออกมา:

"นายดูราคาเป็นอย่างแรกเลยสินะ นี่แหละเหตุผลที่ฉันเอางานนี้ไว้สุดท้าย งานนี้ค่าตอบแทนสูงสุด แต่ก็ยากที่สุดด้วย"

"ทำไมล่ะ?"

"เพราะนี่คือภาพยนตร์ของจางเผยเหิง เขาเป็นหนึ่งในสิบผู้กำกับชั้นนำของฉินโจว เอาเป็นว่าถึงจะอยู่ลำดับที่สิบ แต่ก็ถือเป็นผู้กำกับระดับท็อปได้ไม่เกินจริง"

พูดมาถึงตรงนี้ หลินซีถอนหายใจแล้วอธิบายต่อ:

"ที่พวกเราประหลาดใจคือผู้กำกับระดับนี้เวลาจะจ้างคนแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ มักจะเลือกแต่พ่อเพลงหรืออย่างน้อยก็ต้องเป็นนักแต่งเพลงระดับรองลงมาหน่อย แต่นายไป๋ตี้ยังถือว่าเป็นหน้าใหม่ในวงการนี้อยู่เลย"

"แล้วทำไมเขาถึงเลือกผมล่ะ?"

หลินจือไป๋ถามอย่างสงสัย

หลินซีหัวเราะ:

"มีสองเหตุผล หนึ่งคือจางเผยเหิงเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างละคร 《ใต้หล้า》 และสอง...เดี๋ยวนายจะเข้าใจเอง"

"อ๋อ..."

หลินจือไป๋นึกขึ้นได้ว่า เขาเคยแต่งเพลงธีม 《แสงจันทร์》 ให้กับละครเรื่องนั้น

หลินซีพยักหน้า:

"เอาเป็นว่าโอกาสนี้ไม่ต้องให้ฉันอธิบายมาก นายก็รู้ว่ามันมีประโยชน์ขนาดไหน ถ้านายสามารถแต่งเพลงธีมให้หนังเรื่องนี้ได้สำเร็จ ไม่ใช่แค่งานจะเข้ามามากขึ้น แต่ค่าตอบแทนก็จะสูงขึ้นด้วย เราอาจตั้งมาตรฐานไว้ที่เพลงละแปดล้านไปเลยก็ได้!"

"เรื่องนี้ต้องคว้ามาให้ได้!"

หลินจือไป๋อ่านข้อกำหนดจากทางทีมงานสร้างภาพยนตร์ เงินต้องได้ ประโยชน์ต้องได้ ในเมื่อเป็นผู้กำกับชั้นนำ แน่นอนว่าต้องทำให้ดีที่สุด

ทีมงานต้องการ "เพลงธีมตัวละคร"

สิ่งที่เรียกว่า "เพลงธีมตัวละคร" คือเพลงที่แต่งขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อสะท้อนบุคลิกและภาพลักษณ์ของตัวละครนั้นๆ

และตัวละครที่เพลงนี้จะต้องสื่อถึงคือ...

จิ๋นซีฮ่องเต้!?

แท้จริงแล้ว ภาพยนตร์เรื่อง 《ถามสวรรค์》บอกเล่าเรื่องราวการรวมแผ่นดินของราชวงศ์ฉิน และตัวเอกคือจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งประวัติศาสตร์จิ๋นซีฮ่องเต้

ให้ตายสิ!

เพลงธีมแบบนี้แต่งไม่ง่ายเลย!

แต่...หรือว่าเราไม่ต้องแต่งเอง?

หลินจือไป๋ขมวดคิ้ว ทำท่าครุ่นคิด

หลินซีกล่าวเสริม:

"นี่แหละคือเหตุผลที่จางเผยเหิงเลือกนายเป็นคนที่สอง เพราะเพลงธีมเกี่ยวกับฉินฉื่อหวงตี้มันแต่งยากมาก หลายคนพยายามมาแล้ว แต่ก็ไม่มีใครทำสำเร็จ หรือแม้แต่เพลงที่แต่งออกมา ก็ไม่เคยได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ดังนั้นงานนี้จึงไม่ค่อยมีนักแต่งเพลงมืออาชีพคนไหนกล้ารับ นายเองก็ทำให้ดีที่สุดก็พอ ถ้าหากแต่งออกมาไม่ได้จริงๆ ก็ไม่ต้องฝืน เพราะมันอาจจะทำลายชื่อเสียงของนายได้นะ เข้าใจที่พี่หมายถึงไหม?"

"เข้าใจครับ"

เพลงธีมของจักรพรรดิองค์นี้ต้องระมัดระวังมากๆ

เพราะอิทธิพลของราชวงศ์ฉินในโลกใบนี้ยาวนานอย่างมหาศาล และจิ๋นซีฮ่องเต้ก็เป็นบุคคลสำคัญที่มีความนิยมสูงอย่างยิ่ง สูงกว่าที่หลินจือไป๋รู้จักในโลกก่อนเสียอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแผ่นดินฉินโจว

ในสถานการณ์แบบนี้ แน่นอนว่ามีนักแต่งเพลงจำนวนมากที่เคยพยายามสร้างสรรค์เพลงเกี่ยวกับจักรพรรดิองค์นี้

แต่ปัญหาก็คือ... "ร้อยคนร้อยความเห็น" ทุกครั้งที่มีเพลงเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้ออกมา มักจะเกิดการถกเถียง และไม่เคยมีเพลงใดที่ทำให้ทุกฝ่ายพอใจได้อย่างแท้จริง

"คิดให้รอบคอบนะ"

หลินซีเตือนอีกครั้ง:

"คนที่เคยแต่งเพลงเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้แทบจะโดนด่ากันทุกคน ไม่ใช่เพราะเพลงไม่ดี แต่เป็นเพราะทุกคนต่างก็มีภาพลักษณ์ในใจที่แตกต่างกันไป เข้าใจใช่ไหม?"

"เข้าใจครับ"

หลินจือไป๋ยิ้มบาง ๆ สำหรับเขา เพลงแบบนี้มันจะไปยากอะไร? เพียงไม่กี่วินาที เขาก็คิดออกแล้ว!

"ใช่ไหม เฟยฟง?"

ในใจหลินจือไป๋แอบสั่งการไปยังระบบ: "เฟยหงช่วยสร้างเพลงให้ฉันหน่อย!"

ติ๊ง!

ระบบตอบกลับทันที:

"ต้องการสร้างเพลงที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิใช่หรือไม่?"

"ใช่ สร้างเลย!"

"กำลังสร้าง..."

ประมาณสิบวินาทีผ่านไป ข้อความลอยขึ้นตรงหน้าเขา:

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเพลง 《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》!"

หืม? 《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》?

หลินจือไป๋นึกไปถึงเพลงนี้ที่โลกก่อน มักจะเข้าใจว่าเป็นเพลงของจักรพรรดิคังซี แต่เมื่อดูรายละเอียดอย่างละเอียด เขาก็พบว่ามีเรื่องเล่าที่ซับซ้อน เพลงนี้เดิมทีอาจแต่งขึ้นสำหรับเจิ้งเฉิงกง แต่เนื่องจากข้อจำกัดบางประการ เพลงจึงถูกนำมาใช้กับละคร 《จักรพรรดิคังซี》

ถึงอย่างนั้น...

ไม่ว่าจะใช้กับใคร เพลงนี้ก็เป็น "เพลงของจักรพรรดิ" อย่างสมบูรณ์แบบ!

ถ้าเป็นเพลงนี้...

งานนี้ผ่านฉลุย!

แม้เพลงธีมจิ๋นซีฮ่องเต้ที่ผ่านมามักโดนวิจารณ์ แต่ 《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》 ไม่ได้สื่อถึงตัวจักรพรรดิอย่างเจาะจง แต่เป็นการสื่อถึง "วิญญาณของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่" ซึ่งสามารถเข้ากับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทุกพระองค์

เพลงพร้อมแล้ว!

แล้วจะให้ใครร้องดี?

หลินจือไป๋นึกถึง จางซีหยาง

จางซีหยางกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเพื่อเป็น "ราชาเพลง" การได้ร้องเพลง 《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》 อาจเป็นก้าวสุดท้ายที่เขาต้องการ

หลินจือไป๋เชื่อมั่นอย่างไม่ต้องสงสัย:

"จางซีหยางสามารถร้องเพลงนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!"

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว คืนนั้นหลินจือไป๋กลับถึงบ้านและเริ่มทำดนตรีประกอบสำหรับ 《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》 ทันที!

...

ในเวลาเดียวกันนั้น...

กลุ่มสนทนาของทีมผู้สร้างภาพยนตร์《ถามสวรรค์》

โปรดิวเซอร์ได้แท็กผู้กำกับ จางเผยเหิง โดยตรง:

"ผู้กำกับจางครับ หรือเราจะไม่ต้องไปหาใครมาแต่งเพลงธีมของจิ๋นซีฮ่องเต้แล้วดีไหมครับ? มันยากเกินไปจริงๆ ถ้าผู้ชมไม่พอใจ อาจจะกระทบกับรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศของเราด้วยซ้ำ"

"ใช่เลยครับ!"

เจ้าของลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ก็เข้ามาเสริม:

"ผมลองไปตรวจดูประวัติวงการเพลงแล้ว ทุกเพลงที่แต่งเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้ ไม่มีสักเพลงที่ผู้ชมยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์ อย่างมากก็แค่มีคนบอกว่า 'ใช้ได้ แต่ยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ' จิ๋นซีฮ่องเต้มีสถานะที่สูงส่งในใจคนชาวฉินโจว ความคาดหวังของผู้ชมเลยสูงตามไปด้วย พวกเราหาเพลงประกอบภาพยนตร์ที่เข้ากับธีมก็พอ ไม่ต้องเจาะจงเป็นเพลงธีมตัวละครหรอกครับ มันเสี่ยงเกินไป"

เพลงธีมตัวละคร ต้องแต่งเพื่อสะท้อนถึงตัวตนของตัวละครนั้นโดยตรง ซึ่งมีความเฉพาะเจาะจงสูงมาก

แต่เพลงประกอบภาพยนตร์แบบธรรมดา ความยืดหยุ่นสูงกว่า ขอแค่เข้ากับธีมหลักของภาพยนตร์ก็เพียงพอแล้ว

อย่างไรก็ตาม จางเผยเหิงเป็นผู้กำกับชั้นนำ และมีอิทธิพลสูงในกองถ่าย ดังนั้นแม้แต่โปรดิวเซอร์และเจ้าของลิขสิทธิ์ก็ต้องขอความคิดเห็นจากเขา

"ผมกำลังคิดอยู่..."

จางเผยเหิงเองก็เห็นด้วยกับสองคนนี้อยู่ลึกๆ

ในใจของเขา แนวทางที่สมบูรณ์แบบที่สุดก็คือ การที่มีใครสักคนแต่งเพลงธีมตัวละครที่สามารถสื่อถึงจักรพรรดิจิ๋นซีได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แต่...

ถ้าเพลงธีมออกมาไม่ดีพอ แล้วถูกผู้ชมตำหนิหรือวิจารณ์ นั่นจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อรายได้ของภาพยนตร์

ถ้าอย่างนั้น... "อย่ามีซะเลยยังจะดีกว่า!"

แต่เหตุผลที่จางเผยเหิงยังลังเล เพราะเขามีความประทับใจในตัว "ไป๋ตี้" นักแต่งเพลงคนนี้อยู่ไม่น้อย

เพลง《แสงจันทร์》ที่ไป๋ตี้แต่งให้ละครโทรทัศน์เรื่อง 《ใต้หล้า》 นั้น สามารถถ่ายทอดธีมของละครได้อย่างยอดเยี่ยม

นอกจากนี้...

เมื่อเดือนที่แล้ว จางเผยเหิงก็ติดตามดูละครยอดฮิต 《พุ่งทะยาน》 เขายังตั้งใจไปหาข้อมูลดูว่าใครเป็นคนแต่งเพลงประกอบ แล้วก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า...

"เพลงประกอบทั้งหมดของ《พุ่งทะยาน》 ก็เป็นผลงานของไป๋ตี้!"

ยิ่งฟัง จางเผยเหิงยิ่งรู้สึกชอบงานของไป๋ตี้มากขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น เขาถึงได้มีความคิดขึ้นมาว่า:

"ทำไมไม่ลองให้ไป๋ตี้แต่งเพลงธีมสำหรับจักรพรรดิจิ๋นซีดูสักครั้งล่ะ?"

แต่ตอนนี้...

เมื่อได้ทบทวนอย่างเยือกเย็น จางเผยเหิงก็รู้สึกเหมือนตัวเองอาจจะ "ใจร้อนเกินไป"

เพลงธีมของ "จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล" อย่าง จิ๋นซีฮ่องเต้ เป็นงานที่ยากเกินไปจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจักรพรรดิที่มีความสำคัญในใจชาวฉินโจวขนาดนี้

"อย่าฝืนเลยดีกว่า..."

จางเผยเหิงตัดสินใจว่า "พรุ่งนี้จะโทรไปที่บริษัทเฉินฮวา เพื่อยกเลิกโปรเจกต์เพลงธีมตัวละครนี้เสียเถอะ"