คฤหาสน์ซีเฉิง

เลขาจินกำลังรายงานสถานการณ์งานให้หลินเจามู่ฟัง

"จากแบรนด์ที่หลินกงรับผิดชอบอยู่ ไม่ว่าจะเป็นน้ำผลไม้ฉีเล่อ ชานมฉุนเซียง หรือหมากฝรั่งเซวียนม่าย ช่วงนี้ยอดขายในตลาดของทั้งสามแบรนด์ลดลงไปและเสียส่วนแบ่งการตลาดไปไม่น้อยให้กับคู่แข่ง..."

หลินเจามู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ในบรรดาหลานชายหลานสาวทั้งหมด เขามองว่าหลินกงเป็นคนที่มีอนาคตมากที่สุด เพราะหลินกงเป็นหลานชายคนโตของตระกูล เมื่อตอนที่เขาเกิดใหม่ ๆ หลินเจามู่ก็เอ็นดูเขาเป็นพิเศษ บางทีอาจเป็นเพราะความรู้สึกที่ปู่มีต่อหลานชายคนแรก

แต่ผลงานของหลินกงในช่วงสองปีที่ผ่านมา กลับทำให้หลินเจามู่ผิดหวังมากขึ้นเรื่อย ๆ

คะแนนของเขาในการสอบครั้งนี้ยังไม่เริ่มดีเลย แต่กลับโดนหักคะแนนไปเยอะแล้ว

หลินเจามู่เข้าใจสาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหา แต่เขาไม่ชอบการหาเหตุผลมาแก้ตัว "ถูกจ้องเล่นงานแล้วยังไงล่ะ? โลกของทุนนิยมเต็มไปด้วยการต่อสู้และการเล่นงานกันอยู่แล้ว"

"ถ้าถูกเล่นงานแล้วไปไม่รอด ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ต่อได้!"

เขาคิดถึงตอนตัวเองในอดีตที่เคยถูกน่าเซินและเทียนกวงจับมือกันเล่นงาน แต่เขาก็ยังพาเฉินฮวาขึ้นมายืนอยู่ในจุดสูงสุดของสามบริษัทใหญ่ได้ ถ้าหลินกงทำไม่ได้ ก็ปล่อยให้ตกรอบไปเลยจะดีกว่า สายตาของเขาเย็นชา

จากนั้น...

เลขาจินรายงานต่อ "สถานการณ์ของหลินหู่ก็ไม่ต่างจากหลินกงเท่าไรนัก แพลตฟอร์มถ่ายทอดสดของเฉินฮวา ส่วนแบ่งในตลาดก็ต่ำมาก ช่วงก่อนหน้านี้เขาพยายามจ้างดารามาช่วยโปรโมต แต่กลับล้มเหลว ผลงานลดลงหนักกว่าเดิม"

หลินเจามู่ไม่ได้แสดงความเห็นอะไร

สำหรับหลินหู่ เขาไม่เคยคาดหวังสูงอยู่แล้ว การที่อีกฝ่ายทำได้แค่นี้ถือว่าไม่น่าแปลกใจ แม้ว่าเขาเคยหวังว่าจะมีอะไรเซอร์ไพรส์บ้าง

"ส่วนหลินเป่า ก็ค่อนข้างดีครับ"

เลขาจินยิ้มและพูด "ธุรกิจการ์ตูนในความรับผิดชอบของหลินเป่า มีผลงานที่ดีขึ้น ส่วนแบ่งการตลาดเพิ่มขึ้นเช่นกันครับ"

"แล้วหลินจือไป๋ล่ะ?"

หลินเจามู่ถามขึ้นมาเอง

เลขาจินตอบ "คุณชายไป๋มีผลงานดีมากในช่วงนี้ เขาได้ตัวปู๋เย่โหวมาร่วมงานกับสำนักพิมพ์เฉินฮวา ซึ่งทำให้รายได้ของสำนักพิมพ์เพิ่มขึ้นด้วย แต่เขามีโปรเจกต์ใหม่ ๆ ที่เปิดตัวหลายโปรเจกต์ติดกัน จนคนในวงการไม่ค่อยมั่นใจ แถมในสำนักพิมพ์ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อย"

เลขาจินชอบหลินจือไป๋ แต่เขาจำเป็นต้องรายงานตามความจริง นี่เป็นเหตุผลที่เขาสามารถทำงานกับหลินเจามู่มานานหลายปี

หลินเจามู่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ "การที่ต้องเผชิญแรงกดดันและผลักดันโปรเจกต์ใหม่ ๆ ฉันเองก็เคยทำเรื่องแบบนี้ไม่น้อย คนที่ประสบความสำเร็จย่อมกลายเป็นผู้ชนะ ส่วนคนล้มเหลวก็ต้องรับผลของมันไป ไม่จำเป็นต้องเข้าไปแทรกแซง ปล่อยให้เขารับผิดชอบเอง"

การสอบครั้งนี้เปิดกว้างและเสรี แม้ว่าการตัดสินใจของหลาน ๆ จะผิดพลาด และแม้หลินเจามู่จะมองเห็นปัญหา แต่เขาก็จะไม่เข้าไปแทรกแซงหรือเตือนใด ๆ

แค่เฝ้าดูเงียบ ๆ ก็พอ

สำหรับหลินจือไป๋ที่กล้าผลักดันโปรเจกต์ใหญ่ หลินเจามู่คาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะอยากเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นของตัวเองในสำนักพิมพ์เฉินฮวา ถ้าไม่มีโปรเจกต์ใหม่ ๆ เข้ามา รายได้ของสำนักพิมพ์ก็คงจะเพิ่มขึ้นยาก

"เด็กคนนี้มีความทะเยอทะยานไม่น้อย"

การที่ ‘ปู๋เย่โหว’ ตัดสินใจเข้าร่วมสำนักพิมพ์เฉินฮวา ทำให้หลินเจามู่มั่นใจว่าคาดการณ์ของเขาถูกต้อง เห็นได้ชัดว่าคุนเผิงเลือกหลานชายคนนี้เป็นตัวแทนที่เขาจะสนับสนุนในระบบของเฉินฮวา

เลขาจินรายงานต่อ

"ทางฝั่งของครอบครัวลูกชายคนที่สาม ถือว่าผลงานดีที่สุด หลินชิว คุณคงทราบดีอยู่แล้ว ลูกชายของเขาสองคน หลินมู่และหลินเสิน ไม่เพียงแต่พัฒนาผลงานในแผนกของตัวเอง แต่ยังเพิ่มอิทธิพลในบริษัทได้มากขึ้นเรื่อย ๆ มีเพียงหลินหลิวที่ยังทำได้ไม่ดีเท่าไร..."

"อืม"

หลินเจามู่ยิ้มออกมาในที่สุด

สิ่งที่เลขาจินรายงานมานั้นค่อนข้างเป็นกลางและสะท้อนความจริง ฝั่งของครอบครัวลูกชายคนที่สามถือว่ามีผลงานน่าพอใจ โดยเฉพาะตัวหลินชิวที่รู้จักอดทนและรอโอกาส เพียงแต่ว่าเขามีนิสัยค่อนข้างลึกลับไปหน่อยคล้ายแม่ที่เสียไปแล้วของเขา อย่างไรก็ตามในโลกของธุรกิจ เรื่องนี้ไม่ใช่ข้อเสียใหญ่อะไร บางทีในอนาคตอาจจะพิจารณาเพิ่มภาระงานให้พวกเขา

...

หลินจือไป๋ไม่รู้ถึงบทสนทนาในคฤหาสน์ฝั่งซีเฉิง

แต่ต่อให้รู้ เขาก็คงไม่ใส่ใจ เพราะตอนนี้เขาทำทุกอย่างได้อย่างลงตัว และก่อนที่ผลลัพธ์ของโปรเจกต์ใหม่จะออกมา เขาสามารถกดเสียงคัดค้านในสำนักพิมพ์ได้อย่างสมบูรณ์

หลังจากการบรรยายเสร็จสิ้น

นักเขียนทั้ง 300 คนต่างเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ และเริ่มลงมือเขียนนิยายของตนเอง โดยปกติพวกเขาจะเขียนจนได้ประมาณ 50,000 คำก่อนส่งต้นฉบับให้บรรณาธิการตรวจสอบ

หลินจือไป๋ได้อ่านต้นฉบับเหล่านั้นด้วย

ส่วนใหญ่ยังคงกระท่อนกระแท่นอยู่เล็กน้อย ยังไม่ถึงจุดที่ดีพอ แต่เริ่มมีกลิ่นอายของนิยายออนไลน์แล้ว ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติ หลินจือไป๋ไม่ได้ผิดหวังนัก ยิ่งกว่านั้นยังมีบางเรื่องที่สามารถจับแก่นหลักของการบรรยายของเขาได้ดี เขียนออกมาได้อารมณ์แบบที่เขาต้องการ หลินจือไป๋คิดว่าในอนาคตอาจจะกลายเป็นนักเขียนแนวหน้าของเว็บไซต์ได้

“ถือว่าใช้ได้แล้ว”

หลังจากตรวจต้นฉบับเสร็จ หลินจือไป๋ได้แจ้งไปยังฝ่ายของหนิงเหมิง ให้เริ่มเตรียมการเปิดตัวเว็บไซต์ "เว็บนิยายบลูสตาร์" โดยกำหนดวันเปิดตัวเป็นวันที่ 9 พฤษภาคม!

“ฉันจะเริ่มโปรโมตเดี๋ยวนี้เลย!”

หนิงเหมิงตอนนี้เต็มไปด้วยพลัง หลังจากที่ได้อ่านต้นฉบับบางส่วน เขารู้สึกว่านิยายเหล่านี้มีสไตล์ที่แตกต่างจากนิยายตีพิมพ์แบบดั้งเดิมมาก

นิยายตีพิมพ์มักจะเน้นความลึกซึ้งของเนื้อหา โครงสร้างเรื่อง และการใช้ภาษาที่สวยงาม แต่ต้นฉบับนิยายออนไลน์ที่เขาอ่านมีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง มีบางคนที่เขียนได้ลวก ๆ อย่างเห็นได้ชัด แต่สิ่งที่แปลกก็คือหนิงเหมิงกลับรู้สึกว่า... อ่านเพลิน!

ตัวอย่างหนึ่งคือเรื่อง "ยอดฝีมือแห่งยุทธภพในมหานคร"

นิยายเล่มนี้ได้แรงบันดาลใจจากแนวคิดที่ปู๋เย่โหวมอบไว้ เป็นเรื่องของจอมยุทธ์โบราณที่ข้ามกาลเวลามายังยุคปัจจุบัน พระเอกของเรื่องไปโรงเรียนและแสดงความเก่งกาจจนไปมีเรื่องกับลูกชายเศรษฐี ลูกชายเศรษฐีจึงจ้างนักเลงสิบกว่าคนมาล้อมพระเอก หวังจะหักขาเขา แต่พระเอกผู้มีวิทยายุทธสูงส่งกลับจัดการนักเลงทั้งหมดให้นอนกองกับพื้นในไม่กี่นาที!

ต่อมา

ก็มีการเปิดเผยว่ามีองค์กรนักฆ่าพยายามลอบสังหารลูกสาวตระกูลใหญ่ที่กำลังเรียนอยู่ พระเอกก็เข้ามาช่วย และจัดการนักฆ่าทั้งหมดจนยอมสวามิภักดิ์เป็นลูกน้อง เพราะความเก่งกาจของพระเอกนั้นทำให้พวกเขากลัวจนตัวสั่น!

“นี่มันเรื่องอะไรกัน!”

ตอนที่บรรณาธิการเริ่มอ่าน ต่างก็พากันวิจารณ์ว่า "ภาษาห่วยแตกมาก" แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ ทุกคนกลับเริ่มรู้สึกสนุก และสุดท้ายก็ให้ความเห็นว่า “แม้ภาษาจะธรรมดา โครงเรื่องจะมีช่องโหว่ ตัวละครลูกชายเศรษฐีก็ดูเป็นตัวร้ายแบบตายตัวเกินไป แต่ถ้ามองข้ามเรื่องพวกนี้ไป นิยายเล่มนี้กลับให้อารมณ์สะใจที่นิยายตีพิมพ์ทั่วไปไม่สามารถให้ได้!”

อีกเล่มหนึ่งคือ "ลูกเขยจ้าวมังกร"

แนวคิด "ลูกเขย" มาจากที่หลินจือไป๋เคยพูดในระหว่างการบรรยาย นิยายเล่มนี้เขียนในลักษณะของ "พระเอกตกอับ" พระเอกเป็นลูกเขยที่ถูกครอบครัวภรรยาดูถูกเหยียดหยาม แต่เมื่อถึงวันที่กำหนดไว้ สามปีหลังจากที่เขาถูกกดขี่มาตลอด มีชายลึกลับมาหาเขาแล้วกล่าวว่า

“สามปีได้ผ่านไปแล้ว!”

“ขอเชิญจ้าวมังกรกลับสู่ตำแหน่ง!”

เรื่องแบบนี้ แม้ในอีกสิบปีข้างหน้า ก็ยังมีคนอ่าน เพราะผู้อ่านหน้าใหม่ในแนวนี้มีเกิดขึ้นเรื่อย ๆ

นิยายที่หลินจือไป๋พอใจมากที่สุดคือเรื่อง "ย้อนเวลากลับไปเป็นท่านอ๋อง"

เขียนโดยนักเขียนนามปากกา "เหล่าหลาง" นิยายเล่มนี้ยังคงความสะใจ แต่ไม่ได้ "เบาสมอง" จนเกินไป เห็นได้ชัดว่าผู้เขียนเป็นมืออาชีพด้านนิยายประวัติศาสตร์ รายละเอียดในเรื่องมีการอ้างอิงข้อมูลที่เชื่อถือได้

ส่วนหลินจือไป๋เอง

เขาตัดสินใจจะใช้นามปากกา "ปู๋เย่โหว" เขียนนิยายออนไลน์เป็นครั้งแรก (และอาจเป็นครั้งเดียว) โดยเลือก "กระบี่เทพสังหาร" เป็นผลงาน เพราะนิยายเรื่องนี้มีกลิ่นอายของเซียนคลาสสิก มีทั้งความเป็นศิลปะการต่อสู้และความเป็นแฟนตาซี

เขายังได้เพิ่มเติมแนวคิดเกี่ยวกับ "การบำเพ็ญเซียน" เช่น การแบ่งระดับขั้น "มนุษย์เซียน อาณาจักรเซียน สวรรค์เซียน" ฯลฯ เพื่อทำให้ "กระบี่เทพสังหาร" เป็นนิยายต้นแบบที่นิยายเซียนอื่น ๆ ในอนาคตไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

และเพื่อเป็นตัวอย่างให้กับนักเขียนในเว็บไซต์ หลินจือไป๋วางแผนจะอัปเดตนิยายวันละ 50,000 คำ!

เมื่อข่าวการเปิดตัวเว็บไซต์ "เว็บนิยายบลูสตาร์" และข่าวที่ปู๋เย่โหวจะมีนิยายออนไลน์ออกมาแพร่กระจายบนโลกออนไลน์ ก็สร้างความฮือฮาในวงการ ทั้งนักเขียนและผู้อ่านต่างจับตามอง!