ซิงหมางพบว่าทางฝั่งอิ่นกวงส่งกู้สิงออกมาอีกแล้ว!
ไม่ใช่แค่กู้สิง แต่ยังมีกงชิงอี๋ดาราสาวระดับท็อปขึ้นเวทีมาด้วย ทั้งสองคนถึงกับจะร่วมแสดงในโชว์เดียวกันเนี่ยนะ!?
"เชี่ย ฝั่งอิ่นกวงมันเกิดอะไรขึ้นวะ!?"
"นี่มันโชว์ที่เท่าไหร่ของกู้สิงในคืนนี้แล้วเนี่ย?"
"ตั้งแต่เพลง "พระจันทร์เต็มดวงดอกไม้บาน" ถึง "แอปเปิลน้อยสุดเจ๋ง" แล้วก็เพลง "ความรักของลูกผู้หญิง" แม้แต่รายการประเภททอล์กโชว์ก็ยังมีกู้สิงคนนี้ หมอนี่คนเดียวขึ้นตั้งสี่โชว์ยังไม่พอ นี่ถึงกับจะขึ้นโชว์ที่ห้าอีกเหรอ!?"
"ตกลงอิ่นกวงจัดงานกาล่าไหว้พระจันทร์หรืองานกาล่าของกู้สิงกันแน่เนี่ย!"
"กู้สิงคนเดียวน่ะไม่น่ากลัวหรอก ยวี่โจ้วเส่าเหนียนของพวกเราสามรุมหนึ่งยังไงก็ตบยับอยู่แล้ว แต่นี่ดันส่งกงชิงอี๋ขึ้นมาด้วยเนี่ยนะ?"
"อย่าลนไป!"
"ต่อให้มีกงชิงอี๋ พวกเขาสองคนก็ไม่มีทางเอาชนะยวี่โจ้วเส่าเหนียนได้หรอก!"
ไฟฟอลโลว์บนเวทีของซิงหมางหรี่ลงกะทันหัน แล้วสว่างวาบขึ้นมาในวินาทีต่อมา อาบไล้ร่างสูงโปร่งสามร่างของวงยวี่โจ้วเส่าเหนียนกลางเวที พวกเขาเปลี่ยนมาสวมชุดสูทสุดหล่อที่ตัดเย็บอย่างประณีต ไม่มีเครื่องประดับรุงรัง ขับเน้นรูปร่างให้ดูสง่าผ่าเผย สลัดคราบความอ่อนหัดในวัยเยาว์ทิ้งไป และเติบโตเป็นชายหนุ่มที่ดูสะอาดสะอ้านและเฉียบขาด
"พวกเขาโตกันหมดแล้ว! วงระดับท็อปที่สุด! อันหรานหล่อที่สุด!"
"บอกว่าอันหรานหล่อสุดนี่ยังไงๆ อยู่นะ จะมาสู้หลิงคงของบ้านเราได้ไง"
"เหอะๆ ฟู่เส่าเหยียนหล่อสุดต่างหากล่ะ"
"ฟู่เส่าเหยียนหน้าตาพังไปตั้งนานแล้ว อันหรานต่างหากที่หน้าตาดีระดับท็อปมาตั้งแต่เด็กจนโต ไม่งั้นจะเป็นหัวหน้าวงได้ไง"
"แฟนคลับของอันหรานน่ารำคาญชะมัด"
"หลิงคงเมื่อปีก่อนๆ ดัชนีศิลปินยังอยู่อันดับเก้าอยู่เลย ทำไมปีที่แล้วโดนฟู่เส่าเหยียนของพวกเราแซงได้ล่ะ?"
"อ่อนข้อให้ไง (หัวสุนัข)?"
เมื่อยวี่โจ้วเส่าเหนียนที่แบกรับความหวังนับไม่ถ้วนของซิงหมางปรากฏตัว คอมเมนต์ก็ระเบิดขึ้นในพริบตา แต่ในขณะเดียวกันแฟนคลับของสามหนุ่มระดับท็อปก็เริ่มทะเลาะกันเอง นี่เป็นเรื่องปกติมาก หลังจากที่ทั้งสามคนแยกย้ายกันไปเติบโต แฟนคลับวงตัวจริงก็เหลือไม่มากแล้ว ที่เหลืออยู่ล้วนเป็นแฟนคลับเดี่ยวประเภทที่ไม่ถูกชะตากัน
หลังเวทีซิงหมาง
ช่างเทคนิคที่คอยเฝ้าดูข้อมูลหน้าเปลี่ยนสี "เมื่อกี้กระแสความนิยมพุ่งปรี๊ดขึ้นมาพักนึง แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ความเร็วถึงจู่ๆ ก็ชะลอตัวลง การแสดงยังไม่ทันเริ่ม ผู้ชมบางคนก็กดเข้ามาแบบงงๆ แล้วก็รีบกดออกไปอย่างรวดเร็ว!"
"เหมือนจะเป็นเพราะว่า... ในคอมเมนต์กำลังทะเลาะกัน..."
มีทีมงานพบว่าแฟนคลับของทั้งสามคนจากวงยวี่โจ้วเส่าเหนียนนั้นไม่ถูกกันอย่างแรง ต่างฝ่ายต่างโจมตีและถึงขั้นด่าทอกัน จะต้องเอาชนะคะคานกันให้ได้
"ไม่ใช่แค่นั้นหรอก"
ผู้อำนวยการกัดฟัน "ฝั่งอิ่นกวงกู้สิงกับกงชิงอี๋ออกมาพร้อมกันแล้ว ดึงความสนใจของเราไปเยอะมาก แถมฝั่งเราคอมเมนต์ยังทะเลาะกัน แต่คอมเมนต์ฝั่งนู้นกลับกลมเกลียวกันดี!"
"ไม่เป็นไร"
ผู้กำกับกัดฟัน "ไม่เป็นไร! ของเราคือการรวมตัวของสามระดับท็อปเชียวนะ! ความอึดต้องมากกว่าพวกนั้นแน่นอน! นิ่งไว้! อิ่นกวงเก่งแค่ไหนก็มีแค่สองคน! ยิ่งไปกว่านั้นกู้สิงยังไม่ใช่ระดับท็อปด้วยซ้ำ!"
บนเวที
สามหนุ่มยวี่โจ้วเส่าเหนียนโพสท่าเปิดตัวเรียบร้อยแล้ว
อินโทรเพลงดังขึ้น เป็นเพลงป๊อปแดนซ์ที่มีจังหวะหนักแน่น
อันหราน ฟู่เส่าเหยียน และหลิงเทียนคง ไม่เสียแรงที่เป็นคู่หูบนเวทีกันมานานหลายปี แม้จะไม่ได้รวมตัวกันมานาน แต่ความเข้าขากันยังคงเดิม ท่าเต้นพร้อมเพรียงและเต็มไปด้วยพลัง บวกกับหน้าตาที่หล่อเหลาขั้นสุดและรัศมีระดับท็อปของทั้งสามคน ทันทีที่ปรากฏตัวก็เรียกเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวจากแฟนคลับด้านล่างเวที คอมเมนต์จากแฟนคลับในห้องไลฟ์สดก็หลั่งไหลมาเทมา เพียงแต่หลังจากที่แฟนคลับของทั้งสามกรี๊ดเสร็จก็เริ่มหันมาโจมตีกันเองอีกแล้ว
ในระหว่างกระบวนการนี้
สายตาของชาวเน็ตจำนวนไม่น้อย รวมถึงผู้ชมที่เป็นกลางจำนวนมาก กลับอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปที่อีกหน้าจอหนึ่ง
...
อิ่นกวง!
กู้สิงและกงชิงอี๋ขึ้นเวทีแล้ว
ยังไม่ทันเริ่มแสดง ผู้ชมด้านล่างเวทีก็ฮือฮากันด้วยเสียงหัวเราะ เพียงเพราะกู้สิงกับกงชิงอี๋สองคนนี้จับมือกันเดินขึ้นเวทีมา
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!"
"กู้สิงกะจะเป็นผู้ชายเฮงซวยให้ถึงที่สุดเลยใช่ไหม ขึ้นเวทีทีไรก็จับมือกับแขกรับเชิญหญิงทุกที"
"รุ่นเกอกับพี่สะใภ้รุ่นจับมือกันก็สมเหตุสมผลดีออก พวกเขาเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว (หัวสุนัข)"
"กู้สิง: ฉันจับมือเมียฉันแล้วมันทำไมล่ะ!"
"ขำจะตายอยู่แล้ว คืนนี้มาดูอิ่นกวงคุ้มค่าจริงๆ ทำไมกู้สิงถึงมีโชว์ตลอดเลยล่ะ นี่เขาขึ้นเวทีเป็นครั้งที่ห้าแล้วนะ!"
"ในที่สุดก็ได้เห็นรุ่นเกอกับพี่สะใภ้รุ่นขึ้นเวทีเดียวกันอีกครั้งแล้ว!"
โทนสีของแสงไฟเปลี่ยนเป็นสีทองอบอุ่น อินโทรเพลงค่อยๆ ไหลรินออกมา ไม่ใช่เพลงแดนซ์ที่เร้าอารมณ์ แต่เป็นการบรรเลงร่วมกันระหว่างเปียโนและเชลโลที่มีท่วงทำนองไพเราะและให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเล่าเรื่อง สลับกับการประดับประดาด้วยเสียงกระดิ่งลมที่ใสกังวานดุจดวงดาว จากนั้นเสียงร้องก็ดังขึ้น
กงชิงอี๋:
"ยามค่ำคืนเริ่มเหน็บหนาว มวลบุปผาร่วงหล่นกลายเป็นน้ำค้างแข็ง ท่านเหม่อมองอยู่แสนไกล สิ้นแสงสุดท้ายแห่งวัน ไม่ต้องครุ่นคิดก็ยากจะลืมเลือน..."
กู้สิง:
"ดอกท้อบานสะพรั่งกลับเย็นยะเยือก ชาติก่อนท่านทิ้งหัวใจที่อ้างว้างดั่งผืนทะเลนี้ไปได้อย่างไร ยังแสร้งทำเป็นไม่เจ็บไม่คันไม่ฝืนใจ ล้วนเป็นเพียงภาพลวงตา..."
เพลง: เหลียงเหลียง
คำร้อง: กู้สิง
ทำนอง: กู้สิง
เรียบเรียง: กู้สิง
ร้องโดย: กู้สิง / กงชิงอี๋
ทันทีที่ท่วงทำนองดังขึ้น ข้อมูลของเพลงก็ปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์สดและบนหน้าจอใหญ่ด้านหลังเวที ชาวเน็ตพากันอุทานขึ้นมาทันที:
"เพลงใหม่อีกแล้ว!"
"คืนนี้กู้สิงปล่อยเพลงใหม่เยอะมากเลย!"
"เพลงนี้ก็เพราะมากเหมือนกัน แต่ทำไมชื่อเพลงถึงชื่อ "เหลียงเหลียง" ล่ะ?"
"เพราะกู้สิงมีเพลงชื่อ "หน่วนหน่วน" อีกเพลงไง เพลงนี้น่าจะเป็นเพลงภาคพี่ภาคน้องกัน"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ หน่วนหน่วน เหลียงเหลียง กู้สิง นายแต่งเพลงนี่ช่างตั้งชื่อจริงๆ"
"พวกนายสังเกตไหมว่าเสียงของรุ่นเกอกับพี่สะใภ้รุ่นเข้ากันมากเลย!"
"ทักษะการร้องของกู้สิงนับวันยิ่งมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!"
"วงยวี่โจ้วเส่าเหนียนทางฝั่งซิงหมางกำลังขึ้นเวทีประชันกันอยู่ ฮ่าๆๆ เพลง "เหลียงเหลียง" เพลงนี้เหมือนกู้สิงกับกงชิงอี๋ตั้งใจมอบให้พวกเขาเลย"
"ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง?"
"ถึงฉันจะเป็นแฟนคลับของรุ่นเกอ แล้วพี่สะใภ้รุ่นก็เก่งมากจริงๆ แต่พลังของการรวมตัวกันอีกครั้งของยวี่โจ้วเส่าเหนียนน่าจะเว่อร์วังมาก กระแสความนิยมต้องสูงกว่าฝั่งเราแน่นอนใช่ไหม?"
"ฉันไปดูชาร์ตความนิยมก่อนนะ"
ชาวเน็ตเปิดเว็บไซต์ข้อมูลอย่างเป็นทางการด้วยความอยากรู้อยากเห็น เพื่อดูชาร์ตความนิยมของแพลตฟอร์มวิดีโอแบบเรียลไทม์
ผลปรากฏว่าพอดูแล้ว
ชาวเน็ตต่างก็เบิกตากว้าง!
อันดับหนึ่ง: อิ่นกวง (ค่าความนิยม 95.88 ล้าน!)
อันดับสอง: ซิงหมาง (ค่าความนิยม 87.52 ล้าน!)
อันดับสาม: สุ่ยมู่ (ค่าความนิยม 41.60 ล้าน!)
อันดับสี่: คุนเผิง (ค่าความนิยม 32.59 ล้าน!)
วินาทีนี้ ชาวเน็ตแทบจะอ้าปากค้าง ทุกคนตั้งตัวไม่ติด ไม่คิดเลยว่าการรวมตัวกันอีกครั้งของยวี่โจ้วเส่าเหนียนที่มีการโปรโมตอย่างยิ่งใหญ่ขนาดนั้น จะไม่สามารถทำให้กระแสความนิยมของซิงหมางพุ่งแซงอิ่นกวงไปได้?
นั่นคือวงยวี่โจ้วเส่าเหนียนเชียวนะ!
ทั้งสามคนเวลาออกเดี่ยว ไม่ว่าจะเป็นใครก็ล้วนเป็นระดับท็อปที่ติดสิบอันดับแรกในชาร์ตดัชนีศิลปินทั้งนั้น ผลคือหลังจากผ่านไปหลายปีในที่สุดก็รวมเป็นหนึ่งเดียวได้ เป็นความคาดหวังและความฝันของคนตั้งเท่าไหร่ แต่สุดท้ายกลับเอาชนะกระแสความนิยมของกู้สิงบวกกงชิงอี๋ไม่ได้ นี่คือความแข็งแกร่งของรุ่นเกอกับพี่สะใภ้รุ่นงั้นเหรอ?
ในตอนนั้นเอง
เสียงร้องประสานของรุ่นเกอกับพี่สะใภ้รุ่นก็ดังขึ้น ช่างเข้ากับสถานการณ์เป็นพิเศษ "ค่ำคืนเหน็บหนาว ความคิดถึงท่านกลายเป็นสายน้ำ กลายร่างเป็นดินโคลนในฤดูใบไม้ผลิเพื่อปกป้องข้า..."
พวกเขาสองคนฟาดเรียบจริงๆ!
