“คุณจะไปแล้วเหรอ?”

นาจามองลวี่หมิงที่ปิดโทรศัพท์มือถือเตรียมจะลุกขึ้น สีหน้ามีแววเสียดายเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามเขา

ในมุมมองของนาจา วันนี้ลวี่หมิงน่าจะตั้งใจมาบอกข่าวดีให้เธอ มาคุยเรื่องบทละครกันเท่านั้นเอง ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรทั้งนั้น ที่แท้ก็เป็นเธอที่คิดมากไปเอง

เดิมทีเธอคิดว่าลวี่หมิงมาหาเพราะรับคำเชิญของเธอ แต่ไม่คิดเลยว่าที่จริงแล้วเป็นเธอคิดไปเองทั้งนั้น

หรือว่าเสน่ห์ฉันมันต่ำไปกันแน่?

หรือว่าจริงๆ ลวี่หมิงไม่ได้สนใจเธอเลย?

หัวของนาจาเลยเผลอจมอยู่กับความสับสน ไม่รู้ว่าคืนที่ควรจะสวยงามนี้มันพลาดตรงไหนกันแน่

“จะไป? ทำไมต้องไปล่ะ”

ลวี่หมิงได้ยินก็เลิกคิ้วมองนาจาด้วยความแปลกใจ เลยบอกว่า “มันจะง่ายขนาดนั้นได้ยังไงกันล่ะ อาจารย์อย่างฉันยังไม่ได้เก็บค่าเรียนเลยนะ”

“ยังต้องเก็บค่าเรียนด้วยเหรอ!”

นาจาถอนหายใจเบาๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่หัวเตียง เปิดหน้าแชตวีแชทกับลวี่หมิง แล้วเงยหน้าถามเขาว่า “เท่าไหร่?”

“ไม่เอาเงิน!”

ลวี่หมิงได้ยินก็หัวเราะหึๆ แล้วชี้ไปที่ชุดอีกชุดหนึ่งที่เอามาวางไว้ตรงประตู พูดกับนาจาว่า “ลองใส่อันนั้นดูสิ!”

“หืม?”

ปลายนิ้วของนาจาจิ้มค้างอยู่ที่หน้าโอนเงิน พอได้ยินที่ลวี่หมิงว่า ก็หันไปมองชุดอีกชุดในถุงที่วางตรงประตูด้วยความงุนงง แล้วถามอย่างประหลาดใจว่า “แค่ลองใส่ชุดนั้นก็พอเหรอ?”

“เธอลองใส่ดูก่อนก็พอ!”

ลวี่หมิงถูนิ้วมือไปมา มองนาจาด้วยสายตาแฝงความคาดหวัง

“ก็ได้ละกัน!”

พอเห็นลวี่หมิงพูดแบบนั้น ไหนจะของขวัญเซอร์ไพรส์ที่เขานำมาให้วันนี้ ยังไม่รวมความทุ่มเทเรื่องบทละคร นาจาก็รู้สึกว่าตัวเองปฏิเสธเขาไม่ลงจริงๆ

ไม่นาน นาจาซึ่งเผยผิวขาวเนียนบริเวณกว้างก็ลุกลงจากเตียง ไปหยิบชุดที่วางอยู่หน้าประตูมาใส่

“ตกลงนี่มันชุดอะไรกันแน่?”

พอใส่เสร็จ นาจามองเงาตัวเองแล้วอดสงสัยไม่ได้ เลยเงยหน้ามองลวี่หมิง ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงยืนยันจะให้เธอใส่ชุดนี้

ไม่ว่ามองมุมไหนชุดนี้ก็ชวนให้รู้สึกไม่ค่อยสุภาพ เอาจริงๆ ก็เหมือนชุดที่ซอมบี้ในหนังทีวีชอบใส่เลย

“ดูสิ ตอนนี้เธอเหมือนจ้งจื้อไหม?”

พอเห็นนาจาใส่เสร็จ ลวี่หมิงก็อดเอ่ยขึ้นไม่ได้ เมื่อมองภาพสาวจ้งจื้อสุดยั่วยวนอยู่ตรงหน้า

“อะไรเนี่ย!”

ได้ยินดังนั้น นาจาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าชุดนี้มันเหมือนจ้งจื้อในโลงดินที่ลวี่หมิงเล่าไว้ในบทก่อนหน้านี้เป๊ะ เธอเลยรีบจะถอดออกทันที

“ทำอะไรน่ะ อย่าเพิ่งถอดสิ!”

ลวี่หมิงเห็นท่าทางของนาจาก็รีบพุ่งเข้าไปจับมือเธอไว้ ห้ามไม่ให้เธอถอดชุดออก

พอเห็นสีหน้างงๆ ของนาจา ลวี่หมิงก็เอามือวางลงตรงกระดุมชุดนั้น ก่อนหัวเราะหึๆ “ถ้าจะถอดก็ต้องให้ฉันถอดสิ หูปาอีคนนี้ต้องเป็นคนลงมือปราบแม่มดปีศาจอย่างเธอเอง!”

พูดจบ มือใหญ่ของลวี่หมิงก็ลูบไล้ผ่านเรือนร่างของนาจา ไล้ปลดกระดุมชุดนั้นออก เผยผิวขาวนวลบริเวณกว้าง มือเขาไล้สัมผัสเบาๆ ไปบนผิวที่โผล่พ้นออกมา

“เอาสิ!”

ได้ยินดังนั้น นาจาก็เข้าใจขึ้นมาทันที ขณะที่รับรู้ถึงฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้ไปบนผิวกาย เธอรู้สึกว่าร่างทั้งร่างสั่นไหวเล็กน้อย แล้วทรุดเอนลงในอ้อมแขนของลวี่หมิง เชิดใบหน้าขึ้น เหลือบตามองเขาอย่างท้าทาย

เห็นนาจาในคราบแม่มดปีศาจไม่ยอมศิโรราบ แถมยังกล้าท้าทายอีก ในฐานะมอจินเซี่ยวเว่ยอย่างลวี่หมิงย่อมไม่มีทางปล่อย เธอจึงถูกเขาอุ้มขึ้นวางลงบนเตียงทันที

ม่านแดงปั่นป่วนชั่วข้ามคืน!

เช้าวันถัดมา พอแสงอาทิตย์สาดลอดเข้ามาตามหน้าต่าง ลวี่หมิงก็เพิ่งลืมตาตื่น

เห็นนาจาซบอยู่ในอ้อมอกตัวเอง แถมบนใบหน้ายังมีรอยยิ้มแห่งความสุขติดอยู่ ลวี่หมิงพลันนึกถึงค่ำคืนอันยาวนานของความรักเมื่อคืน เลยเผลอนวดเอวตัวเองเบาๆ

ตัวแสบยั่วใจจริงๆ!

ถ้าร่างกายของลวี่หมิงไม่แกร่งพอ คงจะปราบแม่มดน้อยคนนี้ไม่ไหวแล้ว

หรือบางทีเพราะนาจารับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของลวี่หมิง เธอที่ยังหลับอยู่ค่อยๆ ลืมตา เงยหน้าขึ้นสบตาเขาที่มองมา แล้วก็อายจนต้องขยับกายมุดเข้าซุกในอ้อมอกเขาอีกนิด

“ก็เหมือนสามีภรรยาที่อยู่กันมานานแล้วไม่ใช่เหรอ เมื่อคืนก็ดูกันครบทุกซอกทุกมุม ยังเขินอะไรอีก!”

“เมื่อคืนคุณไม่ใช่แบบนี้นี่นา!”

ลวี่หมิงเห็นท่าทีเขินอายของนาจา ก็อดเย้าแหย่ไม่ได้

“อย่าพูดเลย!”

นาจารีบยกมือมาปิดปากลวี่หมิง ไม่ให้เขาพูดต่อ

สำหรับนาจาแล้ว เมื่อคืนคือค่ำคืนที่ดีที่สุดในรอบหลายปี

ไม่เพียงเพราะลวี่หมิงมอบบทนางเอก ‘เชอร์ลี่ หยาง’ ใน คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย ให้กับเธอ ที่สำคัญกว่านั้นคือ ในที่สุดเธอก็คว้าหัวใจของลวี่หมิงไว้ได้

กริ๊งๆๆ~~~

จู่ๆ โทรศัพท์มือถือที่ลวี่หมิงวางอยู่หัวเตียงก็ดังขึ้น

“ฮัลโหล!”

ลวี่หมิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ

“พี่ชาย คุณยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”

สายเพิ่งต่อกันก็ได้ยินผู้ช่วยตัวเล็กที่ปลายสายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจ

“เกิดอะไรขึ้น?”

พอได้ยินน้ำเสียงลนลานของผู้ช่วย ลวี่หมิงก็อดสงสัยไม่ได้ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“พี่ชาย คุณลืมไปเหรอว่าวันนี้มีประชุมพบปะของ คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย คนของกีวีกับเพนกวินวิดีโอรอคุณอยู่หมดแล้วนะ!”

ผู้ช่วยตัวเล็กรู้ทันทีว่าลวี่หมิงต้องลืมเรื่องนี้ไป เลยรีบเตือนเขา

สำหรับโปรเจ็กต์ คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย ไม่ใช่แค่ศิลปินและนักแสดงในวงการที่ให้ความสำคัญ กีวีกับเพนกวินวิดีโอก็จริงจังมากเช่นกัน นี่เป็นงานใหญ่ที่ทั้งสองฝ่ายทุ่มเดิมพัน แม้จะมอบอำนาจการตัดสินใจทั้งหมดให้ลวี่หมิง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ติดตามความคืบหน้า

พอรู้ว่าลวี่หมิงจะมาเซี่ยงไฮ้ร่วมงานกาลาการกุศลฮาร์เปอร์ส บาซาร์ กีวีกับเพนกวินวิดีโอก็นัดลวี่หมิงไว้วันนี้ เพื่อคุยเรื่องการเตรียมงานต่อจากนี้ รวมถึงการจัดออดิชันนักแสดงและอื่นๆ

ความกังวลของพวกเขา ลวี่หมิงก็เข้าใจดี ท้ายที่สุดแล้วพวกกังจื่อก็ทุ่มทรัพยากรไปมากมาย ถึงจะไม่มีอำนาจตัดสินใจก็เถอะ แต่ขอถามไถ่ติดตามบ้างก็ควรอยู่

ดังนั้นพอได้รับคำเชิญจากกีวีกับเพนกวินวิดีโอ ลวี่หมิงก็ตอบตกลงไว้ทันที

ใครจะคิดว่าเมื่อคืนเล่นเกมปราบอสุรากับนาจาเพลินไปหน่อย เลยเผลอนอนตื่นสาย

เช้านี้ผู้ช่วยตัวเล็กมาถึงห้องโรงแรมที่ลวี่หมิงจองไว้ เห็นว่าเขายังไม่กลับมา ก็เดาได้ทันทีว่าลวี่หมิงยังอยู่ที่โรงแรมนาจา จึงรีบโทรหา ตอนนี้ผู้ช่วยตัวเล็กขับรถมาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงแรมที่นาจาพักแล้ว

“อ้อ รู้แล้ว!”

ลวี่หมิงพยักหน้ารับ หลังได้ยินผู้ช่วยพูดจบก็วางสาย

“ค่อยๆ ก็ได้!”

นาจาเองก็ได้ยินเสียงผู้ช่วยตัวเล็กปลายสาย รู้ว่าลวี่หมิงมีธุระสำคัญต้องไปจัดการ เธอจึงวางตัวดีมาก ลุกลงจากเตียง เก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายบนพื้นส่งให้ลวี่หมิงที่ลุกนั่งอยู่

“ฉันไปก่อนนะ!”

ลวี่หมิงสวมเสื้อผ้า ล้างหน้าอย่างรวบรัด แล้วกล่าวลา ก่อนลงไปยังลานจอดรถใต้ดินของโรงแรม

พอลวี่หมิงออกไป นาจาก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหนึ่งไปหาลวี่หมิงด้วยอาการเขินๆ

พอลวี่หมิงขึ้นไปนั่งบนรถของผู้ช่วยตัวเล็ก ก็เห็นว่ามีข้อความจากทางนาจาส่งเข้ามาในโทรศัพท์ของตัวเอง

[นาจา: ต่อไปยังมีโอกาสอีกไหม?]

สำหรับนาจา สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือ ลวี่หมิงจะมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนระหว่างเขากับเธอเป็นเพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน ท้ายที่สุด เรื่องแบบนี้ในวงการบันเทิงมันธรรมดาเกินไปแล้ว ศิลปินชายหญิงที่เหงาต่างหาก็เพียงปลดเปลื้องความเหงากันก็เท่านั้น

แต่ผลลัพธ์แบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่นาจาอยากเห็นเลย

สิ่งที่เธออยากได้คือความรักหวานๆ กับลวี่หมิง ไม่ใช่เพียงความสำราญทางกายชั่วข้ามคืน

เพราะอย่างนั้น พอเห็นลวี่หมิงออกไป เธอที่กลัวว่าเขาจะคิดแบบนั้นก็รีบส่งข้อความนี้หาเขาทันที

แต่ในฐานะผู้หญิง ตอนพิมพ์ข้อความนี้ส่งให้ลวี่หมิง นาจาก็ยังรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง พอส่งเสร็จก็เอามือปิดหน้าอย่างเขินอาย กลัวว่าลวี่หมิงจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย

ขณะที่นาจานอนรอคำตอบของลวี่หมิงอย่างกระวนกระวาย ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนวีแชทดังขึ้น เธอรีบคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงขึ้นมา เปิดวีแชทดูทันที

[ลวี่หมิง: ครั้งละหมื่น!]

ไอ้ลวี่หมิงบ้า!

ผู้หญิงสวยระดับเธออุตส่าห์แนบชิดกับเขา ยังจะกล้าเก็บเงินเธออีก!

แถมคิดครั้งละหมื่น นายแบบข้างนอกยังไม่คิดราคาแบบนี้เลย!

พอเห็นคำตอบของลวี่หมิง นาจาก็เผลอเม้มปากงอน หน้าตาดูหงุดหงิดขึ้นมา หมอนี่มันเป็นแบบนี้ตลอดจริงๆ

ก็เพราะเป็นลวี่หมิงเท่านั้นแหละ ถ้าเป็นคนอื่นกล้าตอบเธอแบบนี้ นาจาคงบล็อกและลบไปนานแล้ว

ต้องสั่งสอนหมอนี่ให้เข็ดสักหน่อย!

คิดได้ดังนั้น นาจาก็รีบก้มหน้ากดโทรศัพท์ ไม่นานก็ส่งข้อความไปหาลวี่หมิงอีกหนึ่งฉบับ

ไม่นาน ลวี่หมิงที่นั่งอยู่ในรถผู้ช่วยตัวเล็กก็เห็นข้อความจากนาจาส่งเข้ามา เขาแตะเปิดอ่านข้อความ

[นาจา: งั้นเหมารายเดือนก่อน!]

ใต้ข้อความนั้น ยังมีการโอนเงินสามแสนหยวนจากนาจาถึงลวี่หมิงแนบมาด้วย

หึหึ!

ลวี่หมิงกดรับเงินสามแสนนั้นทันที โดยไม่ลังเลแม้แต่นิด

นี่อาจเป็นค่าลำบากในอนาคตของตัวเอง ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะ

จากนั้นเขาก็ตอบข้อความกลับไปหานาจาอีกหนึ่งฉบับ แล้วเอนตัวพิงเบาะหลับตาพัก

ไม่นาน นาจาที่กำลังจ้องโทรศัพท์อยู่ก็ได้รับคำตอบจากลวี่หมิง ข้างในมีเพียงสองบรรทัดสั้นๆ

[ลวี่หมิง: ตามประสิทธิภาพของฉัน เงินสามแสนนี้ใช้ได้มากสุดก็แค่สิบวัน!]

พอเห็นข้อความของลวี่หมิง ภาพเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมาในหัวนาจาโดยอัตโนมัติ เธอนึกถึงรูปร่างกำยำของเขา นึกถึงตอนที่ตัวเองร้องไห้ขอยอมแพ้ ใบหน้าก็พลันขึ้นสีแดงระเรื่อ

เธอส่งข้อความกลับไปอีกหนึ่งฉบับ แต่รอนานก็ยังไม่เห็นลวี่หมิงตอบ นาจาเดาว่าเขาคงกำลังยุ่งกับเรื่องงานเลยยังไม่ได้อ่าน จึงไม่ได้ส่งอะไรไปอีก

นอนพักได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น นาจานึกว่าเป็นลวี่หมิงโทรมา แต่พอดูหน้าจอกลับเห็นว่าเป็นเจ้านายของเธอ ไช่อีหนง โทรมา

โทรมาแต่เช้าแบบนี้ หรือว่าเขารู้เรื่องอะไรเข้าแล้ว?

“นานา ตื่นหรือยัง? เมื่อคืนนอนหลับดีไหม?”

พอรับสายด้วยความกังวลเล็กน้อย ก็ได้ยินเสียงไช่อีหนงที่อีกฝั่งพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใยเกินปกติ

หลังจากเมื่อคืน พอเห็นความสนิทสนมระหว่างนาจากับลวี่หมิงแล้ว ตำแหน่งของนาจาในใจของไช่อีหนงก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ถ้าก่อนหน้านี้ ฝั่งถังเหรินเคยให้ความสำคัญกับนาจาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้ในสายตาไช่อีหนง นาจาก็คือตัวท็อปหญิงของถังเหรินในอนาคต

ก็แค่ว่าตอนนี้ตัวท็อปหญิงอย่างชือชือยังไม่ออกจากค่าย ไม่งั้นไช่อีหนงกล้าประกาศออกไปตรงๆ แล้ว

แม้ยังไม่ประกาศ แต่ในสายตาไช่อีหนง นาจาก็แทบไม่ต่างอะไรกับการเป็นตัวท็อปหญิงของถังเหรินอยู่แล้ว

ต้องรู้ไว้เลยว่าใครๆ ก็เห็นกับตาถึงเส้นทางของเร่อปา เดิมทีเธอก็เป็นแค่นักแสดงแถวสองตัวเล็กๆ แต่เพราะความสัมพันธ์กับลวี่หมิง พอได้เล่น “หมอผีไร้ใจ” เรื่องเดียวก็ทะยานขึ้นทันที ไม่เพียงไต่สู่การเป็นดาราหญิงแถวหน้า กระแสความนิยมก็พุ่งสูงอย่างถล่มทลาย

ศักยภาพในการสร้างรายได้ของดาราหญิงแถวหน้าหนึ่งคน ไม่ต้องอธิบายให้มาก แค่มองดูมูลค่าประเมินของเจียสิงพักนี้ก็พอจะรู้แล้ว

หลังจากเร่อปาดังขึ้นมา ในฐานะที่เจียสิงเป็นบริษัทของเร่อปา มูลค่าประเมินก็พุ่งขึ้นไปหลายส่วน และยังเพิ่มต่อเนื่องไม่หยุด

ตามข่าวที่ไช่อีหนงและพวกได้มา ตอนนี้มีบริษัทยักษ์ใหญ่เริ่มติดต่อไปทางเจียสิง อยากลงเงินก้อนโตลงทุนในเจียสิง เงื่อนไขเดียวของพวกเขาคือ เจียสิงต้องรั้งเร่อปาเอาไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นการลงทุนเป็นอันโมฆะ

เห็นภาพแบบนี้แล้ว บริษัทไหนในวงการจะไม่อิจฉาบ้าง

โดยเฉพาะสำหรับถังเหริน ช่วงหลายปีมานี้เนื่องจากการซบเซาของละครย้อนยุคในประเทศจีน และการลงทุนที่ผิดพลาดซ้ำๆ ของถังเหริน จะพูดได้ว่าถังเหรินตอนนี้ไม่เหลือความยิ่งใหญ่แบบเมื่อก่อนแล้ว อย่างมากก็เป็นแค่บริษัทแถวสองในวงการเท่านั้น

สำหรับถังเหรินในตอนนี้ นาจาคือความหวังเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขา

ถ้านาจาสามารถดังพุ่งเหมือนเร่อปาได้ล่ะก็ บางทีถังเหรินอาจจะอาศัยการทะยานของนาจากลับมารุ่งเรืองดังเดิม

เพราะอย่างนั้น ตั้งแต่กลับมาเมื่อคืน ไช่อีหนงก็เริ่มคิดแล้วว่าจะไปวิ่งเต้นหาทรัพยากรให้นาจายังไง พยายามเททรัพยากรของถังเหรินให้เอียงมาทางนาจาให้มากที่สุด

ในฐานะผู้คร่ำหวอดในวงการ ไช่อีหนงรู้ดีว่าเมื่อความต่างระหว่างสองคนกว้างเกินไป ก็ย่อมจะไปกระทบต่อความสัมพันธ์ของทั้งคู่แน่

เพราะฉะนั้น ก่อนที่นาจาจะพุ่งขึ้นและไต่ระดับเหมือนเร่อปา ไช่อีหนงต้องประกันให้นาจามีกระแสและกระแสความนิยมที่ไม่ด้อยไปกว่าลวี่หมิงจนเกินไป

ไม่อย่างนั้น ถ้าคนหนึ่งเป็นผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการ แต่อีกคนเป็นแค่นักแสดงระดับล่าง ถึงตอนนั้นเรื่องมันจะพูดยากเอา

ดีที่แม้อูฐผอมก็ยังใหญ่กว่าม้า เครือข่ายของถังเหรินที่สั่งสมมาในวงการตลอดหลายปีก็ยังพอมีอยู่

ดังนั้นพอกลับมาเมื่อวาน ไช่อีหนงก็หาละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่งที่ดูท่าว่าการผลิตค่อนข้างดีให้กับนาจา พอคุยกับฝั่งนั้นแล้ว ก็เตรียมจะดันนาจาเข้าไปเป็นนางเอกอะไรทำนองนั้น

ในมุมของไช่อีหนง ทรัพยากรชิ้นนี้สำหรับนาจาในตอนนี้ จัดว่าเป็นทรัพยากรคุณภาพสูงมากๆ

ก็เพราะหน้าใหญ่ๆ ของถังเหรินล้วนๆ ไม่งั้นด้วยกระแสของนาจาในตอนนี้ ไม่มีทางแย่งชิงบทบาทนี้มาได้แน่ๆ