"เรื่องก็เป็นประมาณนี้ ตั้งแต่ได้ลูกแก้วนี้มา ฉันแม่งซวยซ้ำซวยซ้อนเลย" พ่อค้าร่างอ้วนพูดด้วยใบหน้าที่นอกจากจะดูหงุดหงิดแล้วยังเต็มไปด้วยความกลัว

เรื่องแปลกๆ ทั้งหลายเกิดขึ้นหลังจากที่ลูกแก้วปรากฏขึ้นมา เขาเชื่อว่าลูกแก้วนี้มีบางอย่างที่ไม่ดี ก็เลยอยากจะทิ้งมันไป แต่ทุกครั้งที่ทิ้งไป ลูกแก้วก็จะกลับมาอยู่ตรงหน้าเขาอย่างน่าประหลาด

"แค่การผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออก ค่าใช้จ่ายก็เกือบเท่าครึ่งหนึ่งของเงินเก็บฉันแล้ว" พ่อค้าร่างอ้วนบ่น

"แล้วเรื่องแปลกๆ ก็ยังเกิดขึ้นไม่หยุด มีตอนเดินแล้วถูกกระถางต้นไม้หล่นใส่ หรือรู้สึกเหมือนมีเคราะห์ร้ายใหญ่กำลังจะมา"

ตามที่คัมภีร์ชะตาฟ้า อธิบายไว้ ทุกศพที่มีลูกแก้วคุมดวงชะตาในปากนั้น เมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็เป็นคนชั่วร้ายมหันต์ หลังจากตายไปแล้วพลังชั่วร้ายในร่างกายจะสะสมและไม่จางหาย ซึ่งสามารถทำให้ศพกลายเป็นซอมบี้ได้ เพื่อป้องกันการกลายเป็นซอมบี้ ครอบครัวของผู้ตายจะใส่ลูกแก้วคุมดวงชะตาในปากศพเพื่อกดพลังชั่วร้ายในร่างกายลง แต่เมื่อลูกแก้วนี้ถูกคนเป็นสัมผัส จะนำความโชคร้ายและเคราะห์ร้ายมาถึงทันที

"คุณเฉิน นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? ทำไมลูกแก้วนี้ถึงมีปัญหา และทำไมมันถึงกลับมาเองได้?"

เฉินหยูพูดด้วยท่าทีจริงจัง "ตามหลักจิตวิทยา คุณเป็นคนที่ชอบสงสัยและวิตกกังวลในตัวเอง"

"คุณคงเคยทำเรื่องผิดกฎหมายหรือสิ่งที่ไม่ถูกต้องมาก่อน"

"คุณทิ้งลูกแก้วไป แต่ในช่วงที่เกิดอาการทางจิตวิทยา คุณกลับเป็นคนหยิบมันขึ้นมาเอง"

เจ้าของร้านอ้วนหน้าตกตะลึง

"ผมจะช่วยจัดการกับลูกแก้วสีดำนี้ให้ และจะให้ยารักษาจิตเวชกับคุณ ค่าบริการหนึ่งล้าน"

"แต่..."

เจ้าของร้านอ้วนมีท่าทีลำบากใจ

"แต่ว่าหนึ่งล้านมันเยอะเกินไป หนึ่งหมื่นได้ไหม?"

หนึ่งล้านถูกตัดเหลือหนึ่งหมื่น เฉินหยูเกือบจะหัวเราะออกมา

"การผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออก ค่าใช้จ่ายครึ่งหนึ่งของเงินเก็บ ทำไมไม่ต่อรองราคากับโรงพยาบาลล่ะ?"

เจ้าของร้านอ้วนพูดไม่ออก

"ตอนคุณลงไปในห้องใต้ดิน ได้ดูภาพวาดบนผนังไหม?"

"ได้ดู"

เจ้าของร้านอ้วนตอบ

"ภาพวาดเป็นฉากในนรก"

"ลองเล่ามาให้ฟังหน่อย"

แม้ไม่รู้ว่าเฉินหยูทำไมสนใจภาพวาดบนผนัง แต่พ่อค้าร่างอ้วนก็ทำตามคำสั่ง พยายามระลึกภาพวาดบนผนัง

"บนผนังมีหกภาพ"

"ห้าภาพเป็นภาพปีศาจที่กำลังทรมานคนด้วยวิธีต่างๆ"

"ภาพหนึ่งปีศาจถือกรรไกรขนาดใหญ่ กำลังดึงลิ้นคนออกมาจากปาก"

"อีกภาพหนึ่งคนถูกล่ามโซ่และนอนบนแท่นหิน ปีศาจใช้มีดผ่าท้องและเอาหัวใจออกมา"

"ภาพที่ห้าล่ะ?"

เฉินหยูถาม

"ภาพที่ห้าเป็นภาพคนถูกแช่แข็งจนกลายเป็นน้ำแข็ง ปีศาจถือค้อนเหล็กขนาดใหญ่และดูเหมือนจะทุบน้ำแข็งนั้น"

หลังจากเล่าภาพที่ห้า เจ้าของร้านอ้วนเล่าภาพที่หกต่อ

"ภาพที่หกเป็นฉากที่แปลกมาก มีหลุมใหญ่ตรงกลาง มีคนสี่คนยืนอยู่ที่ทิศทั้งสี่ของหลุม และมีคนหนึ่งนอนอยู่ตรงกลาง"

"บนท้องฟ้ามีเมฆสีขาวหลายก้อน และบนเมฆนั้นมีคนอยู่"

"เข้าใจแล้ว เข้าใจทุกอย่างแล้ว"

เฉินหยูพูดด้วยความเข้าใจในใจ

คัมภีร์ชะตาฟ้า นำเฉินหยูมาที่นี่เพื่อหาสาเหตุการฆาตกรรมจากปากของพ่อค้าร่างอ้วน

"คุณเฉิน ช่วยเอาลูกแก้วนี้ไปให้ที ให้ผมมีเวลาหาเงินมาก่อน"

"ตกลง"

เฉินหยูให้ที่อยู่ของคลินิกจิตเวชของเขาและให้เวลาพ่อค้าหนึ่งสัปดาห์ในการหาเงิน

เฉินหยูดูออกว่าพ่อค้าร่างอ้วนต้องการทดลองว่าลูกแก้วจะกลับมาหาเขาอีกไหม และหาเงินทีหลัง

หลังจากได้ยินและเห็นทุกอย่าง เฉินหยูก็มีความรู้สึกที่ชัดเจนขึ้นเกี่ยวกับโชคชะตาและกรรมที่เกี่ยวข้อง เขาต้องจัดการกับลูกแก้วนี้เพื่อความสมดุลของโลก

เฉินหยูรับลูกแก้วสีดำและเตรียมกลับบ้าน

เมื่อเดินมาถึงสุดถนน เขาหยุดแล้วหันไปมองแผงขายข้างๆ

มีพ่อค้าเป็นชายชราอายุประมาณเจ็ดสิบกว่าปี

แผงขายมีสมุนไพรจีนวางขายอยู่

"คุณลุง นี่โสมตัวนี้ราคาเท่าไหร่?"

เฉินหยูหยิบโสมขึ้นมา

โสมขนาดเท่าข้อมือเด็ก

ชายชรากางนิ้วห้านิ้ว

"ห้าแสน ไม่ลดราคา"

"หนุ่มน้อย เธอรู้ไหมว่านี่เป็นโสมร้อยปี"

"ราคาห้าแสนนี้คุ้มค่ามาก"

"แน่นอนว่าคุ้มค่า"

เฉินหยูยิ้ม "คุณลุง คุณมีโสมร้อยปี สมุนไพรอื่นที่มีสรรพคุณพิเศษก็คงมีนะ?"

"เธอต้องการอะไรอีก?"

ชายชราถาม

"เห็ดหลินจือร้อยปี เหอโส่วอูร้อยปี เถาวัลย์โลหิต(血风藤)ที่โตบนหน้าผาสูงห้าสิบปี"

"และต้องการดอกไม้ที่โตในหิมะบนเขาหิมาลัยเป็นตัวยา"

ชายชราตกตะลึงและจ้องเฉินหยู

"หนุ่มน้อย เธอมาจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไหน? สิ่งที่เธอต้องการเป็นของเธอเองหรือผู้ใหญ่อีกคน?"

ชายชราถามอย่างสุภาพ

"แน่นอนว่าฉันต้องการเอง"

เฉินหยูยิ้ม

"คุณลุง พูดสุภาพเกินไปแล้ว คลินิกจิตเวชของฉันไม่ได้เป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์อะไร"

"คลินิกจิตเวช?"

ชายชราปากกระตุก

"เธอเป็นหมอจิตเวช?"

ชายชราทำหน้าประหลาด

"ใช่ ผมเป็นหมอจิตเวช"

เฉินหยูพูดพร้อมกับหยิบโสมร้อยปีขึ้นมา

"หมอจิตเวชซื้อสมุนไพรมีปัญหาอะไรไหม?"

ชายชราเงียบไป หมอซื้อสมุนไพรไม่มีปัญหา แต่เฉินหยูพูดถึงยาที่มีปัญหา ยาเหล่านี้ไม่ใช่สำหรับคนธรรมดา

เห็ดหลินจือร้อยปี เหอโส่วอูร้อยปี เถาวัลย์โลหิต และดอกไม้ที่โตในหิมะบนเขาหิมาลัย สมุนไพรเหล่านี้รวมกัน ใช้ได้อย่างเดียวคือการปรุงยา