บทที่ 111 เจียงเฟิง: ผมมีเรื่องเล่า คุณอยากฟังไหม?

เจียงเฟิงไม่ได้อธิบายอะไรมาก เขาพูดเสียงดังว่า "เอาล่ะ! พี่น้องทั้งหลาย!"

"ออกศึก!!!!"

【Lv11 นักรบคลั่ง: "ออกศึก!!!!"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก: "ออกศึก!!!!"】

【Lv17 ฟรุตนินจา: "ออกศึก!!!!"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "ออกศึก!!!!"】

【Lv7 ราชวงศ์โนะเหลิ่งเซ่า: "ออกศึก!!!!"】

【Lv5 ราชวงศ์·เด็กหนุ่มผนึกใจ: "ออกศึก!!!!"】

【Lv3 ราชวงศ์·ไป๋เยวี่ย: "ออกศึก!!!!"】

คอมเมนต์ไหลเลื่อนไปมา

ตอนนั้นเองบรรยากาศในห้องไลฟ์ก็คึกคักขึ้นมา

เมาถังยังคงเปิดไมค์ค้างไว้อยู่

ตอนนี้เธอตื่นเต้นสุดๆ และเอาแต่อวยลมปราณโลหิตยกใหญ่:

"ฮือๆๆๆ!! ลูกพี่มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว!"

"สู้ๆ นะคะ!!"

ลมปราณโลหิตมีสีหน้าแปลกประหลาด

【Lv56 ลมปราณโลหิต: "ได้เลย~"】

ขณะเดียวกัน มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้วที่นั่งยองๆ อยู่หน้าประตูห้องไลฟ์ ไม่กล้าเข้าไป: "o(╥﹏╥)o……"

【ติ๊ด! กำลังสุ่มจับคู่ PK……】

【จับคู่สำเร็จ!】

【สตรีมเมอร์ ‘เจียงเฟิงสายเปย์’ vs สตรีมเมอร์ ‘ประมุขพรรคกระยาจก’!】

เชื่อมต่อการคอลสำเร็จ

ชายหน้าตาซอมซ่อคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจอวิดีโอ

ด้านหลังของเขายังมีป้ายผ้าแขวนไว้ด้วย 【ประมุขพรรคกระยาจกรุ่นที่ 198】!

สตรีมเมอร์หนุ่มซอมซ่อมองดูยอดคนดูในห้องไลฟ์ของเจียงเฟิงแล้วตาเป็นประกาย

เชี่ย!

สตรีมเมอร์ช่องใหญ่เลยนี่หว่า!!!

"จะ PK ไหม?"

"เอาสิ!"

เจียงเฟิงสงสัย "แต่ว่าสภาพคุณนี่คือ..."

ประมุขพรรคกระยาจกหัวเราะแหะๆ "พี่ชาย คุณถามได้ตรงจุดเลย..."

"ขอแนะนำตัวหน่อยนะ"

"กระผมคือประมุขพรรคกระยาจกรุ่นที่ 198 ปกติก็ใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยการขอทาน..."

"เห็นลูกพี่ในห้องไลฟ์ของผมไหม?"

"นั่นน่ะผมขอทานมาได้ทั้งนั้นเลยนะ..."

ขอทานมาได้เนี่ยนะ?!

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างก็ตกตะลึง!

เดี๋ยวสิ???

แบบนี้ก็ได้เหรอ???

เจียงเฟิงเงียบไปสองวินาที จู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า "คุณขอทานแล้วพวกเขาให้หรือเปล่าล่ะ?"

ประมุขพรรคกระยาจกยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "แน่นอน..."

ยังพูดไม่ทันขาดคำ

เจียงเฟิงก็คุกเข่าดังตุ้บลงกลางห้องไลฟ์ ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหล:

"ฮือๆๆๆ พี่ชายพี่สาวที่เดินผ่านไปผ่านมาทุกท่านครับ!"

"โปรดเมตตาด้วยเถอะครับ!!"

"พ่อผมติดพนันจนหมดตัวตั้งแต่ผมยังเด็ก แม่ก็หนีตามผู้ชายไป..."

"ย่าของผมต้องเลี้ยงดูผมมาอย่างยากลำบาก..."

"คนอื่นเขาเป็นเด็กยากจนที่ต้องเป็นเสาหลักครอบครัวตั้งแต่เด็ก... ฮือๆๆๆ..."

"ผมรันทดมากเลยครับ!!!"

ประมุขพรรคกระยาจก: ????

ประมุขพรรคกระยาจกแทบจะถลนตาออกมา

เดี๋ยวสิ??

พี่ชาย นี่คุณกำลังแย่งชามข้าวผมใช่ไหม???

กลุ่มชาวเน็ตในห้องไลฟ์ของเจียงเฟิงก็งงเต็กไปเหมือนกัน!

แต่ทว่าวินาทีต่อมา

【Lv11 นักรบคลั่ง: "ฮือๆๆๆ ผมรันทดมากเลย ขอพี่ชายพี่สาวช่วยบริจาคหน่อยเถอะครับ!!!"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก: "ฮือๆๆๆ ผมก็เหมือนกัน... ผมกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาสามวันแล้ว..."】

【Lv17 ฟรุตนินจา: "ฮือๆๆๆ ผมก็เหมือนกัน... แม่ผมหนีตามคนอื่นไปตั้งแต่ผมยังเด็ก...!!"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "ผม... ผมก็ด้วย... เสื้อผ้าชุดเดียวผมต้องใส่เป็นปี..."】

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์: ?

เดี๋ยวก่อน

【Lv11 นักรบคลั่ง: "@เด็กผีต่างดาว พูดใหม่สิ!"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก: "@เด็กผีต่างดาว พูดใหม่สิ!"】

【Lv17 ฟรุตนินจา: "@เด็กผีต่างดาว พูดใหม่สิ!"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "……"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "……ฮือๆๆๆ แฟนผมหนีตามคนอื่นไปแล้ว... ผมรันทดมากเลย!!!"】

แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย...

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์พอใจแล้ว...

ยอมปล่อยนายไปก็ได้!

ประมุขพรรคกระยาจกถึงกับเอ๋อแดก!

เดี๋ยวสิ???

แบบนี้มันใช่เหรอ?

ฝั่งตรงข้ามมันปีศาจหรือผีสางนางไม้ตนนี่ฟะ!!!

ทั้งห้องไลฟ์มีแต่พวกขอทานเนี่ยนะ???

พี่สาวอันดับหนึ่งอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงออกมา

【Lv48 ท่านอวิ๋นอี้: "หรือว่า... ฉันจะเปย์ให้หน่อยดีไหม?"】

ประมุขพรรคกระยาจกถึงกับหน้าชา "เจ๊????"

"เจ๊เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ?"

"ฝั่งนู้นเขาหลอกเจ๊นะ!!!"

"พวกเขาแค่สร้างคอนเทนต์เฉยๆ!!!"

เจียงเฟิงตาเป็นประกาย จะไปสนอะไรมากมาย เขาโบกมือทันที:

"พี่น้อง! ข้ามไปนอนแผ่ที่นั่นเลย!!!"

พูดจบ

ห้องไลฟ์ก็เดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา

ห้องไลฟ์ที่มีคนตั้ง 2000 คนเชียวนะ!

ภายใต้การนำของแฟนคลับเก่าของเจียงเฟิง พวกเขาก็พากันแห่เข้าไปในห้องไลฟ์ของประมุขพรรคกระยาจกอย่างเอิกเกริก

เดิมทีประมุขพรรคกระยาจกยังคิดจะชิ่งหนีอยู่เลย

แต่ตอนนี้พอมองดู โอ้โห ยอดคนดูไลฟ์พุ่งพรวดๆ ขึ้นมาเลย

เขาจึงเกิดอาการลังเลขึ้นมาชั่วขณะ...

หารู้ไม่ว่า...

แค่เขาลังเลไปนิดเดียว ฝันร้ายก็มาเยือน!!!

เจียงเฟิง: "อะแฮ่ม พี่น้องทั้งหลาย เราจะมาขอทานก็ต้องทำตัวให้เหมือนขอทานหน่อย ส่งสติกเกอร์มาเลย!"

【Lv11 นักรบคลั่ง: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก: "[นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv17 ฟรุตนินจา: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

เมาถังถึงกับเอ๋อไปเลย...

เดี๋ยวสิ???

แบบนี้มันใช่เหรอ?

ไอ้หัวแดงอ้าปากค้างกว้างจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง...

เหลิ่งเซ่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์ข้อความ

【Lv7 ราชวงศ์โนะเหลิ่งเซ่า: "ลูกพี่... ตอนนี้เอาไงดี?"】

เขางงไปหมดแล้ว!

ถึงพวกเขาจะไม่ค่อยเล่น PK แต่ก็เคยดูสตรีมเมอร์สาย PK มาไม่น้อย

แต่สไตล์แบบเจียงเฟิงเนี่ย...

พูดตามตรง... พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ!

จะ... จะพูดว่าไงดีล่ะ...

ท่านไม่รู้จักคำว่ายางอายสินะ...

ไอ้หัวแดงได้สติกลับมา ตบโต๊ะด้วยความโกรธ "พูดบ้าอะไร! ก็ต้องฟังคำสั่งลูกพี่สิวะ!!"

"ลูกพี่บอกแล้วว่าจะตั้งกิลด์พาพวกเราเล่น!"

"เวลานี้แหละคือเวลาที่จะแสดงความจงรักภักดีต่อลูกพี่! พวกแกจะมัวลังเลอะไรกัน!"

พูดจบ

ไอ้หัวแดงก็คุกเข่าดังตุ้บลงกับพื้นทันที

เลียนแบบท่าทางของเจียงเฟิงเริ่มขอทาน (ร้องไห้โฮ): "ฮือๆๆๆ ลูกพี่ที่เดินผ่านไปผ่านมาโปรดเมตตาด้วยเถอะครับ..."

เจียงเฟิงเห็นฉากนี้เข้าก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ซี๊ด

ไอ้หนู!

ข้าเห็นหน่วยก้านเจ้าไม่ธรรมดา เป็นบุคลากรชั้นเลิศที่หาได้ยากในหมื่นคนเลยนะเนี่ย!!

ทุกคนในห้องไลฟ์ของไอ้หัวแดงต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ไม่กี่วินาทีต่อมา

เสียงดังครืน พวกเขาทั้งหมดก็วิ่งไปที่ห้องไลฟ์ฝั่งตรงข้ามแล้วเริ่มส่งสติกเกอร์รัวๆ!

【Lv5 ราชวงศ์·เด็กหนุ่มผนึกใจ: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv3 ราชวงศ์·ไป๋เยวี่ย: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv3 ราชวงศ์·เอ้อร์โก่ว: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]"】

【Lv6 หวงเฉาโนะเสี่ยวจวี๋: "[นอนแผ่][นอนแผ่][นอนแผ่]……"】

ห้องไลฟ์ฝั่งตรงข้ามมีคนแห่เข้ามาหลายร้อยคน

ด้านล่างมีสติกเกอร์ส่งมารัวๆ จนเต็มหน้าจอ

ประมุขพรรคกระยาจกถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ... แม่มเอ๊ย... ตกลงแกเป็นประมุขพรรคกระยาจกหรือฉันเป็นกันแน่ฟะ???

ซวยแล้วสิ!

ฉันกลายเป็นตัวแทนไปแล้วเหรอเนี่ย????

ลมปราณโลหิตหัวเราะฮ่าๆ

ผลปรากฏว่าวินาทีต่อมาเจียงเฟิงก็ทำหน้าจริงจัง "คุณก็ข้ามไปด้วย!"

รอยยิ้มบนใบหน้าของลมปราณโลหิตก็แข็งค้างไปในทันที...

????

ไอ้หนู แกแน่ใจนะ???

เจียงเฟิงขยิบตาให้ลมปราณโลหิต ความหมายนั้นชัดเจนมาก

พี่ชาย!!!

รีบๆ หน่อยสิ!!

ลมปราณโลหิตถึงกับหน้าชา เขารู้ว่าเจียงเฟิงจะหาทำอีกแล้ว แต่ปัญหาคือทำไมถึงดึงเขาเข้าไปซวยด้วยล่ะ?

จนใจ

ลมปราณโลหิตจึงวิ่งไปที่ห้องไลฟ์ฝั่งตรงข้าม

【Lv56 ลมปราณโลหิต: "[นอนแผ่]……"】

เมื่อเห็นว่าได้จังหวะ

เจียงเฟิงก็ฝืนบีบน้ำตาออกมาสองสามหยด "พี่อวิ๋นอี้ ไม่ปิดบังเลยนะ... ผมมีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง... พี่อยากฟังไหม?"