หนิงเหมิงแค่หวังว่าประธานจะกดดันและเร่งให้ปู๋เย่โหวเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องโดยเร็วที่สุด เพื่อหยุดยั้งการปะทุของเหล่าผู้อ่าน แต่หลินจือไป๋กลับเตรียมแผนรับมือไว้เรียบร้อยแล้ว

วันที่ 31 พฤษภาคม

ซึ่งก็คือวันก่อนที่จะเริ่มขายนิยายแบบเสียเงิน

หลินจือไป๋ปล่อยตอนใหม่รวดเดียว 20 ตอน หวังใช้เนื้อเรื่องเพิ่มเติมพาผู้อ่านออกจากเงาของการตายของปี้เหยาโดยเร็ว เพราะนิยายเรื่องนี้มีทั้งหมดไม่ถึง 300 ตอน และตอนนี้เขาอัปเดตไปเกิน 100 ตอนแล้วก่อนเริ่มขาย แต่ดูเหมือนว่าผู้อ่านจะไม่เล่นด้วย

เสียงวิจารณ์ยังคงดังก้อง ไม่ว่าจะเป็นการบ่นหรือคำแนะนำ ทุกคนต่างต้องการให้เขาแก้ไขเนื้อเรื่อง

เขาทำได้แค่ปล่อยไป

ปล่อยให้เรื่องราวบานปลาย

แม้กระทั่งนักเขียนที่เคยฟังปู๋เย่โหวบรรยาย ต่างพากันตกตะลึง

ไม่มีใครคาดคิดว่า "กระบี่เทพสังหาร" จะกล้าสังหารตัวละครยอดนิยมอย่างปี้เหยา!

"ไม่เสียทีที่เป็นปู๋เย่โหว!"

"นี่มันกล้าหาญเกินไปแล้ว!"

"แต่เดี๋ยวนะ ฉันจำได้ว่าปู๋เย่โหวเคยเตือนพวกเราในการบรรยายว่าอย่าติดโรค 'วรรณกรรมสูงส่ง' นิยายออนไลน์ต้องมุ่งเน้นความสนุก อย่าตั้งใจทำให้ผู้อ่านเจ็บปวด แล้วทำไมเขาถึง..."

"เฮ้!"

"นายกล้าวิจารณ์ปู๋เย่โหวเหรอ?"

"เพราะเนื้อเรื่องแบบนี้นายจัดการไม่ได้ มีแค่ปู๋เย่โหวเท่านั้นที่เอาอยู่ เขามีประสบการณ์เรื่องพวกนี้มากมาย..."

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่การได้เห็นผู้อ่านหัวร้อนจนแทบระเบิด ทุกคนก็อดเป็นห่วง "กระบี่เทพสังหาร" ไม่ได้

พรุ่งนี้จะเริ่มขายแล้ว ปู๋เย่โหวกลับกล้าทำเรื่องแบบนี้ เขาไม่กลัวว่าจะพลาดหรือ?

อืม...คงไม่กลัว

ปู๋เย่โหวเขียนนิยายออนไลน์เหมือนเป็นงานอดิเรก แม้กระทั่งเรื่อง "กระบี่เทพสังหาร" เขาก็บอกไว้ล่วงหน้ากับนักเขียนทุกคนว่าเขาเขียนเรื่องนี้เพื่อแสดงตัวอย่างว่าควรเขียนนิยายแนวเซียนแบบไหน

เหมือนเป็นแค่ "บทเรียนตัวอย่าง"

แม้ว่าบทเรียนนี้จะมีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง แต่การฆ่าตัวละครเดียวกลับสร้างแรงกระเพื่อมไปทั่วเว็บไซต์ แบบนี้มีนักเขียนคนไหนไม่อิจฉาหรือไม่ชื่นชมบ้าง?

การตายของปี้เหยาทำให้เกิดแรงกระเพื่อมอย่างมหาศาล

แม้แต่วงการพิมพ์นิยายก็รู้สึกสะเทือน โดยเฉพาะในช่วงที่นิยายล็อตแรกของเว็บนิยายบลูสตาร์ กำลังจะเปิดขาย

เรื่องนี้ดูเหมือนไม่ใช่ลางดีเลยใช่ไหม?

...

สำนักพิมพ์น่าเซิน

"จะสร้างเรื่องก่อนเริ่มขายเนี่ยนะ?"

"ปู๋เย่โหวนี่ไม่กลัวตายจริง ๆ เหรอ?"

"นี่คือติดโรค 'วรรณกรรมสูงส่ง' แล้วใช่ไหม?"

"เว็บไซต์นี้จะทำเงินได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงฟรีเขาก็ทำแบบนี้ แล้วจะมีคนยอมจ่ายเงินอ่านไหม?"

"จะกระทบกับนิยายเรื่องอื่นหรือเปล่า?"

"คงไม่ถึงขนาดนั้น ปู๋เย่โหวก็คือปู๋เย่โหว นักเขียนคนอื่นก็คือนักเขียนคนอื่น แต่ฉันไม่ค่อยเชื่อในระบบเก็บเงินแบบนี้เท่าไหร่"

...

สำนักพิมพ์เทียนกวง

"นี่ไม่ใช่ลางดีเลยนะ นิยายล็อตแรกกำลังจะขึ้นขาย ปู๋เย่โหวกลับทำผู้อ่านโกรธจนแทบเลิกอ่าน คอมเมนต์มีแต่คนบอกว่าจะไม่อ่านต่อ"

"นี่มันตายอย่างสง่างามจริง ๆ!"

"ถ้ายอดขายหลังเปิดไม่ดี แถมยังสู้เหล่าศิษย์ของเขาไม่ได้ หน้า 'บิดาแห่งนิยายออนไลน์' จะเอาไปไว้ที่ไหน?"

"ผู้อ่านกำลังกดดันให้เขาแก้ไขเนื้อเรื่อง"

"เป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยน ตอนนี้ปู๋เย่โหวปล่อยตอนใหม่อีก 20 ตอน คงเป็นตอนที่เขาเขียนเตรียมไว้แล้ว ถ้าเปลี่ยนเนื้อเรื่องตอนนี้ ทุกอย่างหลังจากนี้จะพังหมด"

ไม่ว่าอย่างไร ทุกคนก็รอดูผลลัพธ์หลังเที่ยงคืน

เพราะนิยายล็อตแรกเริ่มมีการเขียน "คำกล่าวเปิดตัว" แล้ว ขอให้ผู้อ่านช่วยสนับสนุนด้วยการกดซื้อตอนแรก ทุกคนรู้สึกกดดันเหมือนกัน

ช่วงฟรีแทบไม่ได้รายได้เลย

ถ้าขายไม่ดี ก็ต้องยอม "ตัดจบ" แล้วหาทางไปทำอย่างอื่น สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคืนนี้!

...

ในวงการต่างรอเวลาเที่ยงคืน

ทางฝั่งสำนักพิมพ์เฉินฮวา เองก็รอเวลาเที่ยงคืนเช่นกัน

เมื่อเวลามาถึง ทุกนิยายที่มีกำหนดวางจำหน่ายในคืนนี้ ต่างปล่อยตอนใหม่ที่ต้องเสียเงินอ่านตามแนวทางของเว็บไซต์ โดยแต่ละคนยังปล่อยตอนพิเศษออกมาเป็นชุดใหญ่ จากนั้นเหล่านักเขียนก็เริ่มรีเฟรชหน้าหลังบ้านกันแบบบ้าคลั่ง

แน่นอน

หลินจือไป๋เองก็ล็อกอินเข้าระบบและปล่อยตอนใหม่ของ "กระบี่เทพสังหาร" แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเขียนบท "ปี้เหยาตาย" ซึ่งดูเหมือนเป็นการ "พังงาน" แบบตั้งใจ แต่ในชีวิตก่อนหน้านี้ นิยายเรื่องนี้ก็มีบทนี้เหมือนกัน และสุดท้ายมันก็ไม่ได้แป้ก

สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ความไม่พอใจของผู้อ่านกลับกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้พวกเขาจดจำตัวละครที่ถูกฆ่าตัวนี้ได้ลึกซึ้ง

เพราะ...

"ตัวละครตาย" เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนจดจำได้ง่ายที่สุด

ถ้าปี้เหยาไม่ตาย "กระบี่เทพสังหาร" ในชีวิตก่อนหน้านี้ก็คงไม่ได้ถูกกล่าวถึงอย่างยาวนานขนาดนี้

“รายงานผล!”

ยามดึก หนิงเหมิงยังไม่หลับ เช่นเดียวกับบรรณาธิการทุกคนของเว็บนิยายบลูสตาร์ ที่ต่างเฝ้าติดตามผลการเปิดขายตอนแรกของนิยายที่ตัวเองรับผิดชอบ

ในกลุ่มบรรณาธิการเริ่มครึกครื้นขึ้นมา

กลุ่มที่หนึ่ง: “'ย้อนเวลากลับไปเป็นท่านอ๋อง' ยอดซื้อครั้งแรกใน 15 นาทีเกินหมื่น! นอกจากนี้ ยังมีอีก 22 เรื่องที่ยอดซื้อเกิน 5,000 ตอนแรก…”

กลุ่มที่สอง: “'ลูกเขยจ้าวมังกร' ยอดซื้อใน 20 นาทีแตะ 15,000! ยังมี…”

กลุ่มที่สาม: “'ราชาจอมโจรแห่งเกมออนไลน์'…”

บรรณาธิการทั้งแปดกลุ่มต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นิยายที่เปิดขายต่างทำผลงานได้ดีมาก ความกระตือรือร้นของผู้อ่านสูงอย่างไม่น่าเชื่อ

หนิงเหมิงสูดหายใจลึก แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

หินก้อนใหญ่ในใจเขาถูกยกออกไปแล้ว

ด้วยข้อมูลยอดซื้อที่เขาคำนวณคร่าว ๆ นิยายแถวหน้าอย่าง "ลูกเขยจ้าวมังกร" อาจทำเงินค่าต้นฉบับได้หลายล้านต่อเดือน!

และนี่เป็นเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น!

“ผลลัพธ์ยอดเยี่ยม! นิยายยอดนิยมหลายเรื่องทำยอดเกินความคาดหมาย คาดว่าเว็บไซต์ของเราจะมีรายได้จากการสมัครอ่านที่น่ากลัวมากในเดือนหน้า!”

“ฮ่า ๆ ๆ!”

“สบายใจแล้ว!”

ขณะนั้นมีบรรณาธิการคนหนึ่งแท็กหนิงเหมิงในกลุ่ม

“แล้ว 'กระบี่เทพสังหาร' ล่ะครับ? เรื่องนี้คุณดูแลเองเลยนี่…”

"กระบี่เทพสังหาร" ถือเป็นนิยายเสาหลักของเว็บไซต์

ตามทฤษฎี ยอดซื้อควรสูงที่สุด แต่หลังจากการ "สังหารปี้เหยา" ก่อนเปิดขาย ก็ไม่แน่ใจว่ายังมีผู้อ่านมากแค่ไหนที่อยากติดตามเนื้อเรื่องต่อ

“รอสักครู่”

หนิงเหมิงเปิดระบบหลังบ้าน ใส่รหัสผ่านแล้วเช็คตัวเลข ผลลัพธ์ที่เห็นทำให้เขาใจเต้นแรง

เขาตั้งใจนับซ้ำอีกครั้ง และเมื่อแน่ใจว่าไม่ผิดพลาด เขาก็พูดขึ้นมา

“237,676”

ตัวเลขหกหลัก ยอดซื้อในหนึ่งชั่วโมงเกิน 230,000!

ยอดใน 24 ชั่วโมงจะขนาดไหน หนิงเหมิงไม่กล้าคิด! นิยายเรื่องนี้บดขยี้ทุกเรื่องแบบไม่เห็นฝุ่น!

“เท่าไหร่นะ?”

ทุกคนสงสัยว่าเขาอาจพิมพ์ตัวเลขเกิน

หากเป็น 20,000 กว่าในชั่วโมงแรก ทุกคนยังคิดว่าเป็นไปได้ แต่ 230,000 กว่าในหนึ่งชั่วโมงนั้นน่ากลัวเกินไป!

“ไม่ผิด!”

หนิงเหมิงยืนยันอีกครั้ง

ทันใดนั้น กลุ่มบรรณาธิการก็แทบระเบิด

"กระบี่เทพสังหาร" และนิยายเรื่องอื่น ๆ เหมือนอยู่คนละโลกกัน

เหตุผลนั้นชัดเจน

พลังดึงดูดของปู๋เย่โหว!

แม้เขาจะเขียน "ปี้เหยาตาย" แต่ความเป็นนักเขียนระดับท็อปของเขายังคงไร้เทียมทาน และแทบไม่ได้รับผลกระทบจากเนื้อเรื่องตอนนี้เลย

นี่แหละ... "บิดาแห่งนิยายออนไลน์!"

...

“เรียบร้อย”

หวังหนิงเหมิงยิ้มกว้าง "ทุกคนทำงานหนักกันมาก ตอนนี้พักผ่อนได้แล้ว แต่ถ้าใครยังตื่นเต้นจนหลับไม่ลง ก็ไปพูดคุยกับเพื่อน ๆ ในวงการได้ตามสบายเลย"

ฮึ่มฮึ่ม

ไม่เชื่อมั่นในระบบอ่านแบบเสียเงิน?

ไม่เชื่อใน "เว็บนิยายบลูสตาร์"?

ในเมื่อความจริงพิสูจน์ออกมาแล้ว คำวิจารณ์ทั้งหลายก็เป็นเพียงลมปาก เขาฮัมเพลงเบา ๆ ก่อนกดโทรหา “เฮียหวัง” ซึ่งเป็นผู้บริหารระดับกลางของสำนักพิมพ์น่าเซิน

“ยังไม่นอนเหรอครับ?”

“ไม่ต้องแกล้งทำเป็นหลับเลย ผมรู้นะว่าพวกคุณต้องจับตาดูเว็บนิยายบลูสตาร์อยู่แน่ ๆ ผมก็ไม่ปิดบังแล้ว บอกเลยว่างานนี้ประสบความสำเร็จเกินคาด! รายได้จากการสมัครอ่านนิยายออนไลน์ สูงกว่ารายได้จากการพิมพ์หนังสือเป็นเล่มอีกครับ…”

แม้จะไม่ได้เปิดเผยตัวเลขทั้งหมด แต่ทุกคำพูดของหนิงเหมิงเต็มไปด้วยการโอ้อวด ท่ามกลางการพูดคุยของเขาและทีมงานบรรณาธิการในเว็บไซต์ ข่าวก็เริ่มแพร่สะพัดไปในวงการอย่างรวดเร็ว

...

ณ สำนักพิมพ์น่าเซิน

ผู้บริหารใหญ่ตื่นกลางดึกแล้วรีบโทรหาทีมงาน

“เราต้องทำเว็บนิยายออนไลน์!”

“ใช่แล้ว!”

“ต้องมีเว็บไซต์เหมือนเว็บนิยายบลูสตาร์!”

“ผลของปู๋เย่โหวล่ะ?”

“ไม่ต้องถามแล้ว คนนี้ยังคงเป็นบิดาแห่งนิยายออนไลน์!”

...

สำนักพิมพ์เทียนกวง

ผู้บริหารใหญ่ในกลุ่มแชตโวยวายลั่น

“ใครบอกว่านิยายออนไลน์ไปไม่รอด!”

“ยังจะให้ผมรอดูอีก?”

“ถ้ารอดูอีก เราจะไม่ได้แม้แต่น้ำซุปแล้ว!”

“เริ่มทำเว็บไซต์พรุ่งนี้เลย!”

“ถ้าช้ากว่านี้จะโดนน่าเซินแย่งตลาดไป!”

“ปู๋เย่โหว? ยอดสมัครอ่านของเขาบ้าคลั่งไปแล้ว!”

“ตอนนี้ค่าต้นฉบับนิยายออนไลน์ของเขาอาจจะสูงกว่ารายได้จากหนังสือตีพิมพ์เสียอีก!”

ข่าวแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

ในคืนนั้น วงการสำนักพิมพ์แทบทั้งวงการต่างรู้ถึงความสำเร็จของเว็บนิยายบลูสตาร์ รายได้จากเว็บไซต์นี้เตรียมระเบิดทะลุฟ้า

ส่วนปู๋เย่โหว?

ไม่มีใครอยากพูดถึงเขา ทุกคนยอมรับว่าเขาเป็นตัวตึงแห่งวงการ ที่บท "ปี้เหยาตาย" ซึ่งเคยถูกวิจารณ์ว่าส่งผลเสีย กลับกลายเป็นเรื่องไร้สาระ

ในขณะเดียวกัน

นักเขียนกลุ่มแรกที่นิยายได้ขึ้นเว็บไซต์ ต่างฉลองกันจนแทบคลั่งกลางดึก

เมื่อรุ่งสางมาถึง ชื่อเสียงของเว็บนิยายบลูสตาร์ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งวงการ

เมื่อหลินจือไป๋เดินเข้าบริษัทในเช้าวันใหม่ ทุกสายตาที่มองเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ส่วนหนิงเหมิงซึ่งเป็นผู้ดูแลเว็บนิยายบลูสตาร์ ก้าวเดินตามหลังหลินจือไป๋อย่างมั่นใจ

ตอนนี้หนิงเหมิงได้รับการยอมรับในฐานะ CEO ของเว็บนิยายบลูสตาร์

ตำแหน่งของเขาในตอนนี้ โดดเด่นกว่าผู้บริหารระดับสูงของสำนักพิมพ์เสียอีก

เพราะเว็บนิยายบลูสตาร์ได้กลายเป็นต้นเงินต้นทองและเครื่องพิมพ์ธนบัตรไปแล้ว

แกร๊ก

หลินจือไป๋เปิดประตูห้องประชุมของบริษัท

ทันทีที่เขาเข้ามา ผู้บริหารระดับกลางและสูงทุกคนรวมถึง หลัวต๋า เป้ยลี่ และเหรินเจียชุน ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน สีหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชมและทึ่งในตัวเขา!