"ครั้งนี้จะให้รางวัลอย่างไรดี"
ภายในห้องประชุมใหญ่โต นายกเทศมนตรีกรุงลอนดอน สมาชิกรัฐสภา ผู้บัญชาการตำรวจ และอธิบดีเอ็มไอซิกส์ (MI6) ตลอดจนคนอื่นๆ นั่งตัวตรงอยู่
การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นที่วิลล่าส่วนตัวของนายกเทศมนตรี จะไม่มีนักข่าวสื่อมวลชนมารบกวน
ขณะนี้ ผู้ยิ่งใหญ่สิบกว่าคนที่แค่กระทืบเท้าในลอนดอนก็ทำเอาแม่น้ำลอนดอนไหลย้อนกลับ แค่กระแอมก็ทำเอาสะพานลอนดอนสั่นสะเทือน กำลังปวดหัวกับเรื่องเดียวกัน
จะให้รางวัลตู้หย่งเซี่ยวอย่างไร?!
ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันหนึ่งด้วยสถานะอย่างพวกเขา จะต้องมาบีบคั้นสมองเพื่อเรื่องแบบนี้ เพื่อคนจีนคนหนึ่ง
ถ้าตู้หย่งเซี่ยวเป็นคนอังกฤษ ทุกอย่างคงพูดง่าย จะให้รางวัลอย่างไรก็ว่าไปตามนั้น แต่ปัญหาคือตู้หย่งเซี่ยวเป็นคนจีน พูดให้ถูกคือเป็นสารวัตรชาวจีนจากฮ่องกงที่มาฝึกอบรมที่สกอตแลนด์ยาร์ดในอังกฤษ
ก่อนหน้านี้ เขาได้สร้างผลงานใหม่ที่สกอตแลนด์ยาร์ดและได้รับเหรียญตราอัศวินไปแล้ว ตอนนี้พอไปอยู่เอ็มไอซิกส์ (MI6) ก็ยังช่วยชีวิตทารกนับร้อยคนในรวดเดียว วีรกรรมยิ่งใหญ่ขนาดนี้ จะให้พวกเขาให้รางวัลอย่างไร?
หรือจะให้เขากลับไปฮ่องกงเป็นผู้บัญชาการตำรวจเลย?
เป็นไปไม่ได้!
แบบนั้นมันก็เกินไปหน่อย
ผู้บัญชาการตำรวจชาวจีนวัยยี่สิบปีเนี่ยนะ?
จะเป็นไปได้หรือ?
ยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่คดีของเจิงจ้าวเคอ พวกคนอังกฤษก็เริ่มระแวดระวังผู้บริหารระดับสูงชาวจีนในกรมตำรวจฮ่องกงมากขึ้น ปกติแล้วสามารถเป็นถึงระดับหัวหน้าผู้ตรวจการก็ถือว่าไม่เลวแล้ว น้อยมากที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปอีก
"เรื่องรางวัลนี่เป็นปัญหาที่ยากจริงๆ!"
"ใช่สิ เดิมทีถ้าเขาไม่ได้สร้างผลงานอะไรอีก กลับไปเป็นผู้กำกับการเล็กๆ ก็คงไม่เลว แต่เขากลับสร้างผลงานใหญ่โตขนาดนี้ จะให้รางวัลยังไง?"
ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
"ตู้หย่งเซี่ยวเพิ่งออกมาจากหน่วยข่าวกรองทหาร ไม่สู้พวกเรามาฟังความเห็นของอธิบดีเฉียวจื้อกันหน่อยล่ะ?"
ทุกคนหันไปมองเฉียวจื้อพร้อมกัน
เฉียวจื้อปวดหัวตึบ รีบโยนเผือกร้อนทันที "ตู้หย่งเซี่ยวเป็นคนของเอ็มไอซิกส์ (MI6) อธิบดีปู้หลู่ซือคุ้นเคยกับเขามาก ให้ปู้หลู่ซือเป็นคนพูดดีกว่า!"
ทุกคนจึงหันสายตาไปมองปู้หลู่ซือหนวดเฟิ้ม
"อะแฮ่ม เรื่องนี้" ปู้หลู่ซือลังเลเล็กน้อยก่อนพูดขึ้น "ผลงานของเขาในครั้งนี้ใหญ่โตมากจริงๆ อีกอย่างเขาดูแลสองหน่วยในเอ็มไอซิกส์ (MI6) คือหน่วยอาวุธและหน่วยปราบปรามยาเสพติด หากอิงตามโครงสร้างฝั่งฮ่องกงของพวกเขา ต่อให้ให้เขาเป็นผู้กำกับการก็ยังพอเป็นไปได้ แต่เขากลับสร้างผลงานใหญ่โตขนาดนี้ หากจะให้รางวัลอีกก็มีเพียง... อะแฮ่ม ผู้บัญชาการตำรวจ!"
พรูด!
ผู้ยิ่งใหญ่หลายคนที่กำลังดื่มกาแฟในที่ประชุมแทบจะพ่นออกมา
"ผู้บัญชาการตำรวจ?"
อันที่จริงทุกคนต่างก็คิดถึงตำแหน่งนี้ แต่กลับไม่มีใครกล้าพูดออกมา
ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้ฝั่งพวกเขาตัดสินใจแล้ว ฝรั่งหัวทองฝั่งฮ่องกงจะยอมตกลงหรือ?
แม้ฮ่องกงจะเป็นอาณานิคมของพวกเขา แต่เรื่องใหญ่ระดับการแต่งตั้งผู้ว่าการเกาะฮ่องกงและผู้บัญชาการตำรวจ ยังคงต้องพิจารณาสถานการณ์ความเป็นจริงฝั่งฮ่องกงด้วย
แน่นอนว่าหากแต่งตั้งตู้หย่งเซี่ยวเป็นผู้บัญชาการตำรวจจริงๆ คาดว่าฝั่งฮ่องกงคนที่น่าจะดีใจที่สุดก็คงเป็นชาวจีนเหล่านั้น โดยเฉพาะพวกสารวัตรชาวจีน
"ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!"
บางคนส่ายหน้าพร้อมกล่าว
"แม้เราจะใช้นโยบายใช้คนจีนปกครองคนจีนในฮ่องกง แต่ผู้บัญชาการตำรวจมีอำนาจมากเกินไป จะให้คนจีนมารับตำแหน่งง่ายๆ ไม่ได้!"
"พูดถูก! ถ้าเขาได้เป็นผู้บัญชาการตำรวจ แล้วพวกคนอังกฤษอย่างเราจะทำอะไรล่ะ เดินตามก้นเขาเป็นลูกน้องงั้นหรือ?"
เมื่อเห็นทุกคนคัดค้าน ปู้หลู่ซือหนวดเฟิ้มก็ทำได้เพียงยักไหล่ ผายมือพลางกล่าว "ผมแค่พูดความจริง และพวกคุณก็เป็นคนให้ผมพูดเองด้วย!"
คนอื่นๆ ไม่พูดอะไรอีก และหันไปมองผู้บัญชาการตำรวจลอนดอนเหลาลุ่นซือพร้อมกัน
เหลาลุ่นซือยักไหล่ทันที "ไม่ต้องมามองผม ถึงเขาจะเป็นลูกน้องผม แต่พวกคุณรู้ไหมว่าครั้งหนึ่ง..."
เหลาลุ่นซืออยากจะเล่าเรื่องน่าอับอายที่ตู้หย่งเซี่ยวเคยเอาปืนจ่อหัวตัวเองออกมา แต่คิดไปคิดมามันน่าขายหน้าเกินไป ช่างมันเถอะ
"ครั้งหนึ่งเคยทำไมล่ะ?" ทุกคนซักไซ้
"ไม่มีอะไร! ผมเคยเป็นคนมอบรางวัลให้เขา เหรียญตราอัศวินน่ะ!"
"เอ่อ เหรียญตราอัศวิน?"
จู่ๆ ก็มีคนปิ๊งไอเดียขึ้นมาและกำลังจะเอ่ยปาก
ทันใดนั้นก็มีคนเคาะประตูอยู่ด้านนอกพร้อมบอกว่า "ท่านครับ ด้านนอกมาดามซาเชี่ยเอ่อร์โฆษกพรรคอนุรักษนิยมขอเข้าพบครับ"
"รีบเชิญเข้ามา!"
มาดามซาเชี่ยเอ่อร์คือใคร?
พวกเขากลุ่มนี้ไม่กล้าถือตัว รีบลุกขึ้นยืนต้อนรับทันที
เป็นที่ทราบกันดีว่า มาดามซาเชี่ยเอ่อร์เป็นตัวแทนของอ้ายเต๋อหัว-ซีซือ ผู้นำพรรคอนุรักษนิยม
อีกทั้งเมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่อ้ายเต๋อหัวลงสมัครรับเลือกตั้งนายกรัฐมนตรี เขาใช้ "นโยบายสิ่งแวดล้อม" เป็นจุดขาย โดยสัญญาว่าจะจัดการปัญหาหมอกควันในลอนดอนให้เรียบร้อย ด้วยเหตุนี้เขาจึงเอาชนะคู่แข่งซึ่งเป็นผู้นำพรรคแรงงานได้อย่างขาดลอย และกลายเป็นตัวเต็งอันดับหนึ่งสำหรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
นั่นก็หมายความว่า การมาของมาดามซาเชี่ยเอ่อร์ในวันนี้คือการมาในฐานะตัวแทนของว่าที่นายกรัฐมนตรี
……
ครู่ต่อมา
มาดามซาเชี่ยเอ่อร์ก็เดินเข้ามาจากด้านนอก
เธอมีสีหน้าอ่อนโยน แต่แววตากลับเฉียบขาด หลังจากทักทายทุกคนอยู่สองสามประโยค เธอก็เอ่ยขึ้นว่า "ขออภัยที่มารบกวนการประชุมของทุกคน ฉันมาที่นี่เพียงเพื่อจะพูดอะไรสักสองสามคำเท่านั้น"
"มีอะไรเชิญพูดมาได้เลยครับ!"
ซาเชียเอ๋อร์กวาดสายตามองทุกคน "เกี่ยวกับปัญหาเรื่องการปูนบำเหน็จให้ตู้หย่งเซี่ยว ทางเราได้คิดข้อเสนอขึ้นมาข้อหนึ่ง ทุกคนลองพิจารณาดูได้ค่ะ!"
พูดจบ เธอก็หยิบเอกสารฉบับหนึ่งส่งให้ทุกคน
"อะไรกันครับเนี่ย?"
"นั่นสิครับ จะปูนบำเหน็จให้เขายังไง?"
เมื่อทุกคนรับไปดู ก็ต้องตกตะลึงทันที สีหน้าเปลี่ยนไปตามๆ กัน
"เป็นไปได้ยังไง?"
"ปูนบำเหน็จให้เขาเป็นเซอร์งั้นเหรอ?"
แม้แต่ปู้หลู่ซือ เหลาลุ่นซือ เฉียวจื้อ และคนอื่นๆ ก็ยังตกตะลึง!
บนนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า: บารอนแห่งจักรวรรดิอังกฤษ!
แม้บารอนจะเป็นบรรดาศักดิ์ที่ต่ำที่สุดในหมู่ขุนนาง แต่ตู้หย่งเซี่ยวเป็นคนจีนนะ คนจีน!
การที่คนจีนคนหนึ่งได้รับบรรดาศักดิ์ในอังกฤษ เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีมาก่อน!
เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของทุกคน ซาเชียเอ๋อร์ก็มีสีหน้าราบเรียบ "นี่คือการตัดสินใจของคุณซีซือ พวกคุณลองพิจารณาดูได้ค่ะ!"
น้ำเสียงบอกให้ทุกคนลองพิจารณา แต่ในความเป็นจริงกลับเป็นการออกคำสั่ง ว่าที่นายกรัฐมนตรี ใครล่ะจะกล้าขัดขืน?
ยิ่งไปกว่านั้น
ในที่เกิดเหตุก็ยังมีคนฉลาดอยู่อีกมาก
คนที่หัวไวเมื่อครู่นี้ ตอนนี้ได้ยืนก้าวออกมาแล้วพูดว่า "ผมคิดว่าข้อเสนอของคุณซีซือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดครับ!"
ทุกคนหันไปมองเขาพร้อมกัน
"ตู้หย่งเซี่ยว ไม่มีอะไรจะให้ปูนบำเหน็จแล้ว! ข้อแรก เขาเป็นคนจีน ข้อสอง เขาเพิ่งจะอายุยี่สิบกว่าๆ ข้อสาม ตอนนี้เขาอยู่อังกฤษ ไม่ได้อยู่ฮ่องกง ถ้าไม่ปูนบำเหน็จ ก็จะดูเหมือนพวกเราไม่ยุติธรรม แต่ถ้าจะปูนบำเหน็จ ก็มีแต่ต้องให้เขากลับไปเป็นผู้บัญชาการตำรวจ แต่ตอนนี้ "
"ถ้าแต่งตั้งให้เขามีบรรดาศักดิ์ ทุกอย่างก็จะคลี่คลายอย่างง่ายดาย! ของอย่างบรรดาศักดิ์เป็นเพียงเกียรติยศ ไม่มีอำนาจที่แท้จริงอะไร ให้ไปก็คือให้ไป! ยังไงก็ดีกว่าให้เขาเป็นผู้บัญชาการตำรวจ! ถึงเวลาเมื่อแต่งตั้งเสร็จ พวกเราก็แค่ให้ตำแหน่งผู้กำกับการอาวุโสแก่เขาก็พอ! ส่งเขากลับฮ่องกงไป ทางเราก็จะไม่มีเรื่องให้ต้องปวดหัวอีก!"
ประโยคเดียวทำให้คนที่เหมือนอยู่ในความฝันตาสว่างขึ้นมา
ให้บรรดาศักดิ์ แต่ไม่ให้ตำแหน่งขุนนาง?
เป็นวิธีที่ดี!
ขุนนางของจักรวรรดิอังกฤษในปัจจุบันไม่ได้มีที่ดินพระราชทานเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้เป็นเพียงแค่ตำแหน่งและเกียรติยศเท่านั้น ต่อให้มอบให้ไอ้แซ่ตู้ก็ไม่รู้สึกเสียดาย
"ฮ่าฮ่า คุณซีซือหลักแหลมจริงๆ!"
"นั่นสิครับ มิน่าล่ะเขาถึงได้เป็นว่าที่นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอังกฤษของพวกเรา!"
ทุกคนต่างเลื่อมใสในทักษะการควบคุมคนของอ้ายเต๋อหัว-ซีซืออย่างหมดใจ
"งั้นเรื่องนี้ก็ตกลงตามนี้!"
"ดี ร่างเอกสารส่งรายงานพระราชวังบักกิงแฮมทันที!"
"จะว่าไปไอ้แซ่ตู้นั่นก็กำไรแล้วล่ะงานนี้!"
"นั่นสิครับ อายุยังน้อยแถมยังเป็นคนจีนด้วย ต่อไปแม้แต่พวกเราเจอเขาต้องเรียกเขาว่าอะไรนะ?"
"เซอร์ตู้!"
