(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 143
บทที่ 143 กรรมสนองกลับ บริษัทฉาวโฉ่ทั่วทั้งวงการ
ช่วงเที่ยงวันถัดมา
ในเวลาที่ควรจะได้พักกินข้าวกันอย่างสบายใจ แต่ทั้งบริษัท ซิงฮุยฟิล์ม กลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึม
พนักงานกว่าร้อยชีวิตไม่มีใครมีอารมณ์กินข้าว เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าบริษัทกำลังเผชิญหายนะครั้งใหญ่
ในห้องทำงานของ เหวินซิงฮุย
เขานั่งอยู่ที่เก้าอี้ประธาน เหม่อมองเอกสารกองโตตรงหน้า สีหน้าซีดเซียวเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก
“ท่านประธาน เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!”
ประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามาอย่างแรง
ผู้ช่วยของเขารีบพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
หากเป็นเมื่อก่อน เหวินซิงฮุยคงตะคอกใส่ไปแล้วที่บังอาจเข้ามาโดยไม่เคาะประตู
แต่วันนี้ เขาไม่มีอารมณ์จะใส่ใจเรื่องพรรค์นั้นอีกต่อไป
ตั้งแต่เช้า มีเจ้าหน้าที่จากหลายหน่วยงานเข้ามาตรวจสอบบริษัทราวกับงานเลี้ยงเดินสาย
“คราวนี้เรื่องอะไรอีก?”
เหวินซิงฮุยถามเสียงแห้ง
“ท่านประธาน... ‘อี้เจี่ย’ ถูกหน่วยงานพาตัวไปสอบสวนเรื่องเลี่ยงภาษีค่ะ”
“อะไรนะ!”
เหวินซิงฮุยพุ่งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที
"อี้เจี่ย" คือศิลปินอันดับหนึ่งของบริษัท ผู้ที่เขาทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดไปสร้างชื่อเสียงจนกลายเป็นดาราดังที่ทำเงินได้มหาศาล
“ได้ข่าวว่าเธอถูกตรวจพบว่าเลี่ยงภาษีกว่าหลายร้อยล้าน!”
ผู้ช่วยถามเสียงเบา “ท่านประธาน เราจะช่วยเธอไหมคะ?”
เหวินซิงฮุยระเบิดเสียงกลับทันที “ช่วยบ้าช่วยบออะไร! ตัวฉันเองยังเอาตัวไม่รอดเลย จะเอาอะไรไปช่วยคนอื่น!”
ไม่ทันไร โทรศัพท์ของผู้ช่วยดังขึ้นอีกครั้ง
“เกิดอะไรอีก!”
“ภาพยนตร์ที่ลงทุนไปสิบล้านหยวนถูกระงับการฉายครับ...”
เหตุผลคือ นักแสดงชายที่รับบทสำคัญถูกเปิดโปงว่าเคยมีประวัติไม่ดี และการให้เขาแสดงจะส่งผลกระทบต่อสังคมในทางลบ
“แกพวกหัวหน้าแผนก! พวกแกทำอะไรกันอยู่ ทำไมไม่ตรวจสอบพื้นหลังนักแสดงก่อนถ่ายทำ!”
“เรา... เราตรวจแล้วครับท่าน แต่เขาเปลี่ยนชื่อและข้อมูลประวัติเก่าออกทั้งหมด”
ภายใต้แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาแบบไม่หยุดพัก แม้แต่เหวินซิงฮุยที่ได้ชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหัวเหล็กยังแทบล้มทั้งยืน
“ต้องมีคนเล่นงานเราแน่! ไปสืบมาให้ได้ว่าใครมันกล้าทำแบบนี้!”
แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งนึกไม่ออกว่าใครกันที่มีอำนาจมากพอจะเล่นงานบริษัทเขาได้แบบนี้
ในที่สุด เขาก็คิดถึงใครบางคนขึ้นมา...
“เฉินหยู...”
เมื่อคืนก่อน หลังจากโทรหาเฉินหยูแล้วทะเลาะกันจนแตกหัก เหวินซิงฮุยส่งคนไปวางเพลิงที่คลินิกของเฉินหยู
แต่พวกคนร้ายทั้งหมดถูกจับก่อนจะลงมือได้ทัน
เช้าวันถัดมา ปัญหาทุกอย่างก็ประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน
เหวินซิงฮุยตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
“นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว... หรือว่าเฉินหยูจะเป็นคนเล่นงานเรา?”
เขารีบโทรหา หลิวต้าซือ ทันที
“ท่านหลิว! ช่วยผมด้วย!”
หลิวต้าซือฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้น ก่อนจะถอนหายใจยาว “ประธานเหวิน... คุณทำพลาดมหันต์ไปแล้ว”
“เฉินหยูคนนี้ ถ้าเขาสามารถทำลายแผนการของผมได้ เขาไม่ใช่แค่คนธรรมดาแน่ๆ”
“งั้นท่านต้องรีบกลับมาช่วยผม!”
หลิวต้าซือเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบเสียงเบา “ผมคงกลับไปไม่ได้ตอนนี้...”
“ผม... ข้อเท้าพลิกตอนไปดูพื้นที่ และยังต้องรักษาอยู่ในโรงพยาบาล”
“แค่ข้อเท้าพลิก! เดี๋ยวผมส่งเครื่องบินไปรับท่านเอง!”
“ไม่ใช่แค่ข้อเท้าครับ... ผม... เป็นโรคหัวใจ หมอบอกว่าต้องพักรักษาตัว ห้ามเดินทาง...”
หลังจากพูดจบ หลิวต้าซือตัดสายและปิดโทรศัพท์ทันที
เหวินซิงฮุยรู้สึกเหมือนถูกทิ้งลงในเหวลึก
เขากำโทรศัพท์แน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว
“เฉินหยู... แกมันปีศาจ...”
ในขณะเดียวกัน เฉินหยูนั่งจิบชาอย่างอารมณ์ดีในคลินิกของตัวเอง
“ขอโทษนะเหวินซิงฮุย...”
“ก็เตือนแล้ว แต่แกไม่เชื่อเอง!”
