“ซูติ้งปัว ผู้ก่อตั้งและเป็นประธานบริษัทเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ ผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง และนักการกุศล...

“ในยุคเริ่มต้นของวงการบันเทิงที่เต็มไปด้วยความโกลาหล ซูติ้งปัวได้ก่อตั้งเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ด้วยจิตวิญญาณที่กล้าคิดกล้าทำ และในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาได้สร้างสมดุลของอำนาจในวงการบันเทิงฉินโจวร่วมกับเฉินฮวากรุ๊ปและน่าเซินกรุ๊ป จนเกิดเป็นโครงสร้างสามขั้วอำนาจ ซึ่งตัวเขาเองก็ได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในสามเสาหลักแห่งวงการบันเทิงฉินโจว เคียงคู่กับหลินเจามู่แห่งเฉินฮวา และอิ๋นเทียนโฉวแห่งน่าเซิน

“ตลอดชีวิตการทำงานของเขา

“ซูติ้งปัวได้บริจาคเงินกว่า 70,650 ล้านหยวนผ่านความร่วมมือกับหน่วยงานรัฐบาล เพื่อใช้ในโปรเจกต์ต่างๆ เช่น การสร้างสถานศึกษา

“นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในการลงทุนและผลิตภาพยนตร์และละครโทรทัศน์มากกว่า 10,000 เรื่อง โดยบริษัทเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ภายใต้การนำของเขาได้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์ของฉินโจว อีกทั้งยังได้สร้างซูเปอร์สตาร์ระดับแถวหน้ากว่า 30 คนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

“เมื่อสิบปีก่อน

“รัฐบาลฉินโจวได้ตั้งชื่อดาวเคราะห์หมายเลข 4322 ที่ค้นพบใหม่ว่า ‘ดาวซูติ้งปัว’ เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานการกุศลของเขา

“ในวันที่ 10 มกราคมปีนี้

“ซูติ้งปัวได้จากไปอย่างสงบในโรงพยาบาล ท่ามกลางสมาชิกครอบครัวที่อยู่เคียงข้าง สิริอายุ 92 ปี...”

สถานีโทรทัศน์ของเฉินฮวา น่าเซิน และ เทียนกวง

แม้แต่สถานีโทรทัศน์ของรัฐบาลฉินโจว ก็รายงานข่าวการเสียชีวิตของซูติ้งปัว

ภาพขาวดำของเขาปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง

การจากไปของประธานบริษัทเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่เพียงส่งแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในวงการบันเทิง แต่ยังทำให้ผู้คนจำนวนมากตกตะลึง

ในรายงานข่าว

แม้เฉินฮวาและน่าเซินจะเป็นคู่แข่งของซูติ้งปัว แต่ข่าวสารที่เผยแพร่ออกมาล้วนเต็มไปด้วยความเคารพและยกย่องตัวเขา แม้แต่รัฐบาลก็ยังแสดงความเสียใจอย่างเป็นทางการ

นี่ไม่ใช่เพียงแค่การแสดงออกทางสัญลักษณ์ แต่แท้จริงแล้วในวงการบันเทิง ผู้คนมากมายเคยได้รับความช่วยเหลือจากซูติ้งปัว

“ท่านครับ ขอให้ไปสู่สุคติ!”

“คนยุคเก่าเริ่มลาจากไปแล้วสินะ”

“ถึงซูติ้งปัวจะเป็นผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง แต่ในฐานะนักการกุศล เขาก็ได้รับการยกย่องไม่แพ้กัน ในอดีตเขายังเป็นผู้ก่อตั้งคลาสฝึกนักแสดง ซึ่งทำให้ดารารุ่นเก่าหลายคนในยุคนั้นได้ก้าวเข้ามาสู่วงการ”

“อนาคตของเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์จะเป็นอย่างไรต่อไป?”

“โครงสร้างสามขั้วอำนาจจะเปลี่ยนแปลงตั้งแต่นี้ไปหรือไม่?”

“แม้กระทั่งบนเตียงคนไข้ ซูติ้งปัวยังสามารถควบคุมการตัดสินใจของเทียนกวงได้ พอเขาจากไป ไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้สถานการณ์จะเป็นอย่างไร”

...

คฤหาสน์ในซีเฉิง

หลินเจามู่นั่งเงียบอยู่ในห้องทำงานอยู่นาน ก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ ว่า “เหล่าซูจากไปแล้ว ฉันรู้สึกเหงาเหมือนกันนะ ทุกคนรู้ว่าเราคือคู่แข่งกันมานานหลายปี แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเรามีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่แน่นแฟ้น พวกเรายังเคยพูดถึงการเป็นญาติกันโดยการแต่งงานระหว่างลูกหลานด้วยซ้ำ งานศพจัดขึ้นวันไหน?”

“มะรืนนี้ครับ”

“ถึงเวลานั้น ฉันจะไปไว้อาลัย”

“ครับ”

“เลขาจิน คุณคิดว่าฉันจะอยู่ได้นานแค่ไหน?”

“ท่านต้องอายุยืนถึงร้อยปีแน่นอนครับ”

“อายุยืนถึงร้อยปีฉันไม่คาดหวังหรอก ขอแค่ในปีสุดท้ายของชีวิต ผมได้เห็นทายาทที่เหมาะสมยืนอยู่ตรงหน้าก็พอ”

“ท่านยังมีเวลาอีกมากครับ...”

“สุขภาพตัวเองฉันรู้ดี ถ้าไม่อย่างนั้นปีก่อนผมคงไม่เขียนพินัยกรรมไว้ล่วงหน้า”

เลขาจินนิ่งเงียบ

หลินเจามู่ถอนหายใจเบาๆ “อยากดื่มเหล้าจัง”

เลขาจินส่ายหน้า “ท่านดื่มไม่ได้ครับ”

หลินเจามู่ยิ้ม แต่รอยยิ้มแฝงความเศร้าเอาไว้

...

"ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุนเผิง"

ช่วงบ่ายวันนั้น ซูฉานติดต่อเจียงเฉิง ดวงตาของเธอบวมแดงชัดเจน เป็นสัญญาณว่าเธอร้องไห้มามากในวันนี้

เธอและคุณปู่มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง การจากไปของเขาทำให้เธอสะเทือนใจอย่างหนัก

อย่างไรก็ตาม คนในตระกูลไม่ได้ปล่อยให้ซูฉานมีเวลาสำหรับความเศร้ามากนัก เพราะมีหลายเรื่องที่เธอต้องรีบจัดการ

ในคืนนั้น

ที่คลับส่วนตัวแห่งหนึ่ง

ซูฉานนัดพบเจียงเฉิง

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือ หลินจือไป๋ก็มาด้วย

"เสียใจด้วยนะ"

หลินจือไป๋กล่าว

เมื่อเขาได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของซูติ้งปัว หลินจือไป๋เองก็ตกใจไม่น้อย เพราะในฐานะคนรุ่นที่สามของตระกูลหลิน เขาเคยพบชายชราผู้นี้อยู่หลายครั้งในวัยเด็ก

อย่างไรก็ตาม ธุรกิจก็คือธุรกิจ

การจากไปของซูติ้งปัว ไม่ว่าจะสำหรับเฉินฮวา น่าเซิน หรือแม้แต่คุนเผิง ก็ล้วนเป็นโอกาสที่จะเข้ามาแทรกแซง

เพราะตระกูลซูจะต้องวุ่นวายกับการจัดการเรื่องทรัพย์สินในช่วงนี้

"ฉันไม่เป็นไร"

ซูฉานสูดหายใจลึกก่อนกล่าวว่า “ตามพินัยกรรมของคุณปู่ พ่อของฉันได้รับหุ้นของบริษัทส่วนหนึ่ง และฉันก็ได้รับทรัพย์สินบางส่วน รวมถึงหุ้น 15% ของสถานีโทรทัศน์เทียนกวงด้วย...”

“คุณปู่ของเธอปฏิบัติกับเธอดีไม่น้อย”

หลินจือไป๋ถามขึ้นว่า “แล้วแผนของเธอคืออะไร?”

ซูฉานตอบ “ฉันต้องการสถานีโทรทัศน์เทียนกวง หุ้นของสถานีโทรทัศน์ค่อนข้างกระจายตัว มีผู้ถือหุ้นบางคนที่พร้อมขาย แต่ฉันไม่มีเงินมากพอ...”

เจียงเฉิงพึมพำ “คุณอยากกู้เงินหรือ?”

ซูฉานกล่าว “ถ้าคุนเผิงพร้อมช่วยก็จะดีที่สุด”

เจียงเฉิงถอนหายใจ “เรื่องนี้ฉันต้องขออนุมัติก่อน แต่ไม่ต้องคาดหวังมากเกินไป เพราะสถานีโทรทัศน์เทียนกวงมีมูลค่าไม่น้อยกว่า 300,000 ล้านหยวน คุนเผิงอาจช่วยได้ไม่มากนัก”

“ลองเปลี่ยนมุมมอง”

หลินจือไป๋พูดขึ้นทันที “คุนเผิงสามารถร่วมลงทุนในสถานีโทรทัศน์เทียนกวงได้ไหม? อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้จะฉวยโอกาส เธอไม่มีทางครอบครองสถานีโทรทัศน์เทียนกวงที่มีมูลค่ากว่า 300,000 ล้านหยวนได้ด้วยตัวคนเดียว ต่อให้เธอมีหุ้นอยู่บ้างก็ตาม นอกจากว่าพ่อของเธอจะยอมสนับสนุน แต่ถ้าเขาไม่อยากเสี่ยง เธออาจพิจารณาให้คุนเผิงร่วมถือหุ้น เราจะยังคงเป็นพันธมิตร และความร่วมมือของเราก็จะยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น”

หลินจือไป๋มีแผนของตัวเอง

สถานีโทรทัศน์เฉินฮวาอยู่ในมือของลุงสามของเขา และอาจถูกควบคุมทั้งหมดในอนาคต

หากเขาสามารถร่วมถือหุ้นในสถานีโทรทัศน์เทียนกวงได้ ก็จะมีโอกาสต่อกรกับลุงในอนาคต

ซูฉานมองหลินจือไป๋อย่างลึกซึ้ง “คุณตัดสินใจเรื่องนี้ได้หรือ?”

หลินจือไป๋ตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน “ฉันพอจะมีอำนาจตัดสินใจได้ วันนี้ฉันสามารถพูดแทนคุนเผิงได้”

ซูฉานพยักหน้าเล็กน้อย “งั้นฉันจะลองติดต่อผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ดู”

...

วันต่อมา

หลินจือไป๋ไปที่บ้านตระกูลซูเพื่อไว้อาลัยซูติ้งปัวในฐานะคนรุ่นหลาน

แม้การมาของเขาจะไม่เป็นที่สะดุดตา แต่เหล่าดาราแถวหน้าของวงการบันเทิงเกือบทั้งหมดก็มาร่วมงาน รวมถึงหลินเจามู่ ปู่ของเขา และอิ๋นเทียนโฉว ประธานน่าเซินกรุ๊ป

หลังพิธีไว้อาลัย

เจียงเฉิงบอกว่า “ทางเทียนกวงยินดีให้เราร่วมถือหุ้น แต่ยังอยู่ในช่วงเจรจา คงต้องดึงเวลาไปอีกพักหนึ่ง แต่ตอนนี้ปัญหาใหญ่คือเราไม่มีเงินมากพอจะลงทุน”

“กู้ธนาคารสิ”

หลินจือไป๋กล่าว “เอาหุ้นมาให้ได้ก่อน”

เขาคาดว่าน่าจะมีหลายฝ่ายที่สนใจสถานีโทรทัศน์เทียนกวง คุนเผิงอาจไม่ใช่ฝ่ายที่รวยที่สุด แต่พวกเขาก็มีจุดแข็งของตัวเอง

และอีกไม่นาน เขาอาจจะได้เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของสถานีโทรทัศน์เทียนกวงแล้ว...