บทที่ 167 แบบนี้มันรังแกคนซื่อกันชัดๆ!!

พี่ใหญ่ไม่พูดประโยคนี้ยังจะดีเสียกว่า...

พอคำพูดนี้หลุดออกมา

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที!

จิตใจที่อยากเผือกมันแทบจะทนไม่ไหวแล้ว!

เจียงเฟิงตบอกตัวเองดังปังๆ แล้วหัวเราะเสียงดัง “พี่ชาย พี่พูดมาได้เลย... น้องชายคนนี้จะจัดการให้พี่อย่างถึงที่สุดแน่นอน!”

“งั้นก็ได้...”

“ฉันจะเล่าให้ฟังนะ...”

ลูกพี่ไดตี้สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ พูดว่า

“สตรีมเมอร์ เรื่องมันเป็นแบบนี้...”

“ก่อนหน้านี้... ตอนอยู่มหาวิทยาลัยฉันคบกับแฟนคนหนึ่ง...”

“เดิมทีทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี...”

“ตอนนั้นฉันตามจีบเธออยู่สองปีกว่า...”

“ในที่สุดเราสองคนก็ได้คบกัน...”

ไดตี้เริ่มเล่าอย่างช้าๆ

ทุกคนในห้องไลฟ์ต่างก็ฟังอย่างใจจดใจจ่อ

มหาวิทยาลัย ตามจีบดาวโรงเรียน แถมยังจีบติดด้วย!

เรื่องนี้ฟังดูแล้วน่าอิจฉาจะตายไป!

มันมีอะไรที่พูดยากตรงไหน?

นี่มันผู้ชนะในชีวิตชัดๆ ดีไหม!!!

ทว่าในขณะที่ทุกคนกำลังทำหน้าอิจฉา จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงของพี่ใหญ่เปลี่ยนเป็นน้อยเนื้อต่ำใจ

“แต่หลังจากที่ฉันเรียนจบ”

“เพราะธุรกิจที่บ้าน พ่อแม่เลยให้ฉันไปเรียนต่อเมืองนอกสักพัก...”

“พวกเราก็เลยต้องอยู่ห่างกัน...”

หืม???

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์ต่างสูดลมหายใจเข้าลึก...

เดี๋ยวก่อน!!!

ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างพุ่งปรี๊ดขึ้นมาในใจ!

แม้แต่เจียงเฟิงก็ยังอดไม่ได้ที่เปลือกตาจะกระตุก “พี่ชาย หรือว่า...?”

“เฮ้อ ก็อย่างที่พวกนายคิดนั่นแหละ...”

ลูกพี่ไดตี้ยิ้มขื่น “เธอนอกใจ...”

ว่าแล้วเชียว!

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์กระจ่างแจ้งทันที สายตาที่มองไปยังพี่ใหญ่เต็มไปด้วยความเวทนาและสงสาร!

ใครบอกว่าระดับพี่ใหญ่แล้วจะไม่มีวันโดนหักหลัง?

ดูสิ!

นี่ไม่ใช่บทเรียนราคาแพงหรือไง!

【Lv11ลูกแกะนอนไม่หลับ: “อะแฮ่ม พี่ใหญ่ อย่าเสียใจไปเลย พวกเราเข้าใจ...”】

【Lv34เศรษฐินีน้อยผู้ชอบเลียฝาครีมนม: “ใช่แล้วพี่ใหญ่! พี่จะต้องเจอผู้หญิงที่ดีกว่านี้แน่นอน!”】

【Lv11จันทราเดือนเก้า: “เชี่ย... ระดับพี่ใหญ่สายเปย์เธอยังเมิน นี่ตาจะสูงส่งไปถึงไหนกัน?!”】

【Lv30นักรบคลั่ง: “พี่ใหญ่! ใต้หล้านี้มีหญ้าหอมตั้งมากมาย ไยต้องไปหลงรักดอกไม้เพียงดอกเดียว!”】

【Lv11มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว: “ถูกต้อง! พี่ใหญ่ เราจะยอมทิ้งป่าทั้งป่าเพื่อต้นไม้แค่ต้นเดียวไม่ได้นะ!!”】

ชั่วขณะนั้น

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ก็เลื่อนไหลอย่างดุเดือด

ล้วนแต่เป็นคำพูดปลอบใจพี่ใหญ่ทั้งสิ้น

จู่ๆ

เจียงเฟิงก็พูดขึ้น “อะแฮ่ม คือว่า... พี่ใหญ่ แฟนที่นอกใจพี่คนนั้นคงไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับพี่ใหญ่หงเฉินใช่ไหม?”

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์ถึงกับหนังหัวชาหนึบในพริบตา!!!

เชี่ย!!!

สตรีมเมอร์ นาย...!!!

คอมเมนต์ระเบิดตู้ม!

เครื่องหมายคำถามนับไม่ถ้วนถาโถมเข้าใส่ห้องไลฟ์ราวกับหิมะถล่มในทันที!

【Lv30นักรบคลั่ง: “???”】

【Lv11มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว: “???”】

【Lv11ลูกแกะนอนไม่หลับ: “????”】

【Lv34เศรษฐินีน้อยผู้ชอบเลียฝาครีมนม: “???”】

【Lv11จันทราเดือนเก้า: “???”】

จะโทษว่าเพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์ตื่นเต้นเกินไปก็ไม่ได้

หลักๆ คือไม่มีใครคาดคิดถึงจุดนี้เลยต่างหาก!!

แต่พอเจียงเฟิงพูดแบบนี้

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์ก็รู้สึกเหมือนมีสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางกระหม่อม!

เดี๋ยวก่อน!

พี่ใหญ่หงเฉินบอกว่ารักแรกของเขาคือไป๋เยวี่ยกวงในโรงเรียน...

หมอนี่ก็บอกว่าตัวเองกับแฟนรู้จักกันที่โรงเรียน...

ซี้ด !

ให้ตายเถอะ!

ฉันแม่งอยากตะโกนว่าให้ตายเถอะจริงๆ!!!

เพื่อนชาวน้ำในห้องไลฟ์แต่ละคนเบิกตากว้างจนแทบถลน...

หรือว่า...

“ไม่เกี่ยวกัน ไม่เกี่ยวกัน!”

ลูกพี่ไดตี้รีบโบกมือปฏิเสธ “ผู้ชายคนนั้นเป็นลูกเศรษฐีรุ่นสอง ฉันเคยเจอตัวจริง ไม่ใช่พี่ใหญ่หงเฉินหรอก...”

อ้อ ที่แท้ก็ไม่ใช่นี่เอง...

บรรยากาศตึงเครียดในห้องไลฟ์มลายหายไปทันที

เพื่อนชาวน้ำต่างถอนหายใจด้วยความเสียดายเล็กน้อย... ทำไมถึงไม่ใช่ล่ะเนี่ย... จุ๊ๆ

ลูกพี่ไดตี้ “...”

อะไรเนี่ย???

เจียงเฟิงกระแอมเบาๆ “อะแฮ่ม คือว่า พี่ใหญ่เล่าต่อเลยครับ...”

“ก็ได้...”

“งั้นฉันเล่าต่อนะ...”

ลูกพี่ไดตี้ค่อยๆ เอ่ยปาก

เรื่องราวมันค่อนข้างเรียบง่าย

ไม่เหมือนกับเพื่อนสมัยเด็กของพี่ใหญ่หงเฉินที่ไปเจอกับไป๋เยวี่ยกวง

ทางฝั่งลูกพี่ไดตี้นั้น เป็นการตามจีบแฟนสาวระดับดาวโรงเรียนอย่างยากลำบาก

กว่าจะได้คบกันก็แทบแย่

แต่ก็ต้องมาอยู่ห่างกันคนละที่ สุดท้ายเลยโดนแฟนสวมเขา...

เรื่องนี้เดิมทีก็ถือว่าน่ารันทดพออยู่แล้ว

พี่ใหญ่เองก็ไม่ได้คิดจะรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาพูดอะไรทำนองนั้น...

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ!

เมื่อไม่นานมานี้ หลังจากผ่านไปสามปี จู่ๆ แฟนเก่าที่นอกใจไปก็ติดต่อเขามา!

บอกว่าเธอกำลังจะแต่งงาน...

แถมยังชวนพี่ใหญ่ไปร่วมงานแต่งของเธออีก!!!

และคนที่เธอแต่งงานด้วยก็คือคนที่เธอนอกใจไปหาเมื่อตอนนั้น!!

พอลูกพี่ไดตี้ได้ยินแบบนั้น สีหน้าก็เขียวปัดขึ้นมาทันที!

โกรธจนแทบจะบ้า!!!

อะไรเนี่ย???

แบบนี้มันรังแกคนซื่อกันชัดๆ!

ใช่!

พี่ใหญ่ยอมรับว่าตอนนั้นตัวเองยังอ่อนต่อโลก ถึงแม้ที่บ้านจะรวยก็เถอะ...

แต่ตัวเองก็ไม่ค่อยเหมือนพวกลูกเศรษฐีรุ่นสองพวกนั้นสักเท่าไหร่

ตัวไม่สูง รูปร่างอ้วนท้วน หน้าตาดูซื่อๆ ทึ่มๆ

มองปราดเดียวก็รู้สึกว่าเป็นคนที่น่ารังแกอะไรแบบนั้น

และความจริงก็คือ

ลูกพี่ไดตี้ก็เป็นคนแบบที่ภายนอกให้ความรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

ในโรงเรียนนอกจากจะมนุษยสัมพันธ์ดีแล้ว ภายนอกยังดูซื่อๆ ที่สำคัญที่สุดคือ... พี่ใหญ่เป็นคนใจป้ำ!

เพื่อนในหอเกิด โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดเอย คอมพิวเตอร์เอย...

บอกจะซื้อก็ซื้อให้เลย!

ถ้าเจอเพื่อนไม่มีเงินกินข้าว ก็เติมเงินเข้าบัตรอาหารให้เพื่อนแบบรัวๆ

จนถึงขั้นที่ว่าสุดท้ายแล้ว...

พอเพื่อนในหอเจอหน้าลูกพี่ไดตี้ ต่างก็ตื่นเต้นดีใจเรียกพ่อบุญธรรมกันเป็นแถว!

และบางทีอาจจะเป็นเพราะนิสัยที่ซื่อสัตย์ทึ่มๆ แถมยังยอมเปย์ของลูกพี่ไดตี้นี่แหละ

ในที่สุดหลังจากที่ตามจีบดาวโรงเรียนอย่างยากลำบากมาถึงสองปีครึ่ง

สุดท้ายทั้งสองคนก็ได้คบกัน...

ในวินาทีนั้น...

ลูกพี่ไดตี้ถึงกับคิดฝันถึงชีวิตที่สวยงามในอนาคตด้วยความซื่อซื่อบื้อแล้ว...

น่าเสียดาย!

ทุกอย่างมันก็แค่การคิดไปเองฝ่ายเดียวของเขาเท่านั้น!

ปีแรกที่ลูกพี่ไดตี้ไปเรียนต่อเมืองนอก

ทางฝั่งหญิงสาวก็ทิ้งลูกพี่ไดตี้ที่ยอมตามใจเธอทุกอย่างไปอย่างเด็ดขาด แล้วหันไปคบกับลูกเศรษฐีรุ่นสองอีกคนทันที

ที่เกินไปกว่านั้นคือ

ต่อมาตอนที่ลูกพี่ไดตี้จับได้ว่าทั้งสองคนแอบคบชู้กัน

ผู้หญิงคนนั้นกลับอาศัยความได้เปรียบที่ว่า ‘ยังไงไอ้ทึ่มนี่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้อยู่แล้ว’ เริ่มหันมาปั่นหัว (PUA) พี่ใหญ่กลับซะงั้น!

พูดทำนองว่า...

“โธ่เอ๊ย คบกับนาย นอกจากใช้เงินแล้ว นายก็ไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนฉันเลย!”

“สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่เงินของนาย ฉันต้องการคนอยู่เคียงข้างต่างหาก”

“นายไม่เคยให้คุณค่าทางอารมณ์กับฉันเลย...”

อะไรเทือกนั้นบลาๆๆ...

ทำเอาลูกพี่ไดตี้ถึงกับมึนตึ้บไปเลยจริงๆ

แต่ทำไงได้ เขาเคยเจอเรื่องแบบนี้ซะที่ไหน พี่ใหญ่ที่ทั้งปากหนักและน้อยใจหน้าแดงก่ำไปหมด

พูดไม่ออกเลยสักคำ!

และผลลัพธ์สุดท้ายก็คือ...

หญิงสาวไม่เพียงแต่ไม่มีท่าทีสำนึกผิดเท่านั้น แถมยังแอบได้ใจนิดๆ สะบัดแขนเสื้อแล้วหันหลังเดินจากไป...

ทิ้งให้ลูกพี่ไดตี้ต้องยืนปวดร้าวอยู่ท่ามกลางสายลมเพียงลำพัง...

...

ลูกพี่ไดตี้เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสะอื้น

“ฮือๆๆๆ สตรีมเมอร์ เธอบอกว่าฉันเอาแต่ใช้เงินกับเธอ ไม่เคยให้คุณค่าทางอารมณ์เลย...”

“มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ...?”

เมื่อเรื่องเล่าของพี่ใหญ่จบลง

ห้องไลฟ์ก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดชั่วขณะ!

เพื่อนชาวน้ำบางคนที่อินจัดถึงกับฟังจนตาแดงก่ำ!

ยิ่งไปกว่านั้น บางคนยังตบโต๊ะดังปัง แล้วสบถด้วยความโกรธเกรี้ยวทันทีว่า “แม่งเอ๊ยท่านอาสองของเธอสิ! แบบนี้มันรังแกคนซื่อกันชัดๆ!”