ช่วงบ่ายมาถึง หลินจือไป๋ก็ได้ออกเดินทางไปพร้อมกับคณะใหญ่ มุ่งหน้าไปยังหอแสดงดนตรีแห่งฉู่โจว

ในขณะเดียวกัน

ทั้งในทวีปที่ซื้อลิขสิทธิ์การถ่ายทอดการแข่งขันประลองวรรณกรรมระหว่างฉีและฉู่ครั้งนี้ และบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตของฉีและฉู่ ก็มีการถกเถียงกันอย่างล้นหลาม

ฉีโจว

“ปีที่แล้วไม่คิดเลยว่าฉู่โจวจะไปหาตัวแทนพิเศษจากต่างแดน เราฉีโจวเจ็ดรายการแพ้ไปหกรายการ สุดท้ายก็ได้เหรียญทองเพียงรายการเดียวจากบทกลอนของหลี่ป๋อ แย่งมาได้อย่างยากลำบาก อีกหนึ่งชั่วโมงการแข่งขันปีนี้ก็จะเริ่มแล้ว ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง”

“รู้สึกหวั่น ๆ แฮะ”

“ปีนี้ทีมกู่ฉินของเรายังเป็นผู้เข้าแข่งขันชุดเดิมจากปีที่แล้ว แค่เปลี่ยนหวังอัน ซึ่งทำผลงานได้แย่ที่สุด มาเป็นหลินจือไป๋”

“ที่น่ากลัวที่สุดคือ ฉู่โจวก็ยังใช้ผู้เข้าแข่งขันชุดเดิมเหมือนปีที่แล้ว”

“ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันห้าคนของฉู่โจว คนที่เก่งที่สุดคือเย่ไฉ่เอ๋อร์ ตัวแทนพิเศษจากจ้าวโจว”

“นักแข่งระดับปรมาจารย์สี่คนของเรา ปีที่แล้วต่างก็โดนเย่ไฉ่เอ๋อร์เล่นงาน ไม่มีใครรอด มีแค่หลินจือไป๋ที่พึ่งเข้าร่วมปีนี้ ยังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง”

“หลินจือไป๋หรือหวังอันก็คงไม่ต่างกันหรอก ฉันแค่อยากรู้ว่าเราจะคว้าเหรียญเงินได้ไหม ถ้าได้เหรียญเงิน อย่างน้อยก็แสดงว่าเราแค่สู้ตัวแทนพิเศษจากฉู่โจวไม่ได้ ไม่ใช่แพ้ฉู่โจวโดยตรง”

เห็นได้ชัดว่า

สำหรับการแข่งขันในวันแรก ชาวเน็ตฉีโจวค่อนข้างมองโลกในแง่ร้าย

……

ฉินโจว

“วู้ฮู้! อีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะได้เห็นไป๋ตี้ลงแข่งในนามของฉีโจวแล้ว!”

“ดูช่องไหนได้บ้าง?”

“อีกสี่สิบนาที ช่องเทียนกวงทีวี!”

“หา? หลินจือไป๋ไม่ใช่องค์รัชทายาทของบริษัทเฉินฮวาหรอ ทำไมถึงต้องดูการแข่งขันของเขาที่เทียนกวงทีวี?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เรื่องนี้ยาวมาก เอาเป็นว่า ช่องเฉินฮวาไม่มองว่าการแข่งนี้จะมีเรตติ้งดีละกัน”

“หลินจือไป๋เป็นผู้ถือหุ้นของคุนเผิง คุนเผิงก็มีหุ้นในเทียนกวงทีวี”

“ซับซ้อนจริง ๆ!”

ใครจะชนะในการประลองวรรณกรรมระหว่างฉีกับฉู่ ชาวฉินโจวไม่ค่อยสนใจ ทุกคนแค่อยากดูหลินจือไป๋แสดงฝีมือเท่านั้น

ถ้าจะพูดว่าในใจเชียร์ใคร ก็คงเป็นฉีโจวแน่นอน

เพราะตัวแทนพิเศษของฉีโจวก็คือหลินจือไป๋ ความภาคภูมิใจของชาวฉินโจว!

หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ หลังจากที่ทุกคนรู้ว่าหลินจือไป๋จะเป็นตัวแทนของฉีโจวเข้าร่วมการประลองวรรณกรรม ก็ไม่เกิดกระแสเรียกร้องการถ่ายทอดสดกันทั้งเครือข่าย

ใช่แล้ว เดิมทีฉินโจวฝั่งนี้ ไม่มีช่องโทรทัศน์ไหนคิดจะถ่ายทอดสดการแข่งขันนี้เลย

เพราะนี่เป็นการแข่งขันระหว่างฉีโจวกับฉู่โจว

แต่ทนแรงเรียกร้องจากชาวเน็ตไม่ไหวที่อยากดูหลินจือไป๋

หัวหน้าช่องเทียนกวงทีวี ซูฉาน จึงตัดสินใจคว้าสิทธิ์ถ่ายทอดสด เธออยากรู้ว่ากระแสของหลินจือไป๋คนเดียวในฉินโจว จะสูงได้แค่ไหน

……

ฉู่โจว

“ในที่สุดก็มาถึงแล้ว!”

“รอคอยเวลานี้มานาน!”

“ฉู่โจว สู้ ๆ! ชาวฉู่ต้องชนะ!”

“ปีที่แล้วเราล้มเหลวเกินไป ได้แค่หกเหรียญทอง ปีนี้ต้องคว้าเจ็ดเหรียญทอง ปล่อยให้ฉีโจวหัวโล้น!”

“ใช่ ปีนี้ต้องทำให้ฉีโจวหัวโล้น!”

“รายการอื่นไม่ค่อยน่าห่วง แต่รู้สึกว่าหมวดอักษรพู่กันจะยากหน่อย เพราะหลินจือไป๋คนนั้นเคยชนะจูเก๋อชิวเหลียงมาแล้ว!”

ไม่มีใครถามแล้วว่าหลินจือไป๋คือใคร

ในฉู่โจว ตอนนี้หลินจือไป๋เป็นคนดังมาก

เพราะชาวฉู่ที่ติดตามการแข่งขันวรรณกรรมทุกคนต่างรู้ว่า หลินจือไป๋คือตัวแทนพิเศษของฉีโจว ลงแข่งคนเดียวทั้งเจ็ดรายการ!

เรียกได้ว่าสร้างกระแสฮือฮา ดูเท่มาก

แต่ทุกคนก็อยากเห็นว่าเขาจะพลาดยังไงบ้าง ลงเจ็ดรายการ จะคว้าอันดับหนึ่งได้กี่รายการกันแน่?

……

จ้าวโจว

ก็มีสถานีโทรทัศน์ขนาดใหญ่คว้าสิทธิ์ถ่ายทอดสดเช่นกัน

“พี่น้อง! ถึงเวลาประลองวรรณกรรมฉี-ฉู่-จ้าว ประจำปีอีกแล้ว!”

“เรียกว่าฉี-ฉู่-จ้าวเลยเรอะ 555”

“ฮ่าฮ่า ฉู่โจวดึงตัวแทนพิเศษจากจ้าวโจวไปตั้งเยอะ ก็ไม่ต่างอะไรกับการประลองวรรณกรรมของฉี-ฉู่-จ้าวแล้วล่ะ”

“ชอบดูเวลาชาวจ้าวโจวของเราไปช่วยฉู่โจวถล่มบรรดาปรมาจารย์ของฉีโจวจริง ๆ! เพราะปรมาจารย์เองก็มีความต่างชั้นกัน!”

“ทางด้านดนตรี หมากรุก อักษรพู่กัน บทกลอน บทร้อง บทกวี เราจ้าวโจวคือไร้เทียมทาน!”

“ว่าแต่ปีนี้ฉู่โจวดึงปรมาจารย์จากเรากี่คนไปช่วย?”

“หกคนมั้ง”

“ตกลงนี่คือฉู่โจวแข่งกับฉีโจว หรือจ้าวโจวเรากำลังแข่งกับฉีโจวกันแน่?”

ชาวเน็ตจ้าวโจวพากันหัวเราะครื้นเครง

บรรยากาศเต็มไปด้วยความรื่นเริง

ปีที่แล้วในการประลองวรรณกรรมฉี-ฉู่ ชาวจ้าวโจวก็ดูแล้วสะใจมาก

เพราะได้เห็นปรมาจารย์จากทวีปตัวเอง โชว์ฝีมือถล่มคู่แข่งในการประลองวรรณกรรมฉี-ฉู่ ทำให้ชาวจ้าวโจวทุกคนรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

ดังนั้น

สำหรับการประลองวรรณกรรมฉี-ฉู่ในปีนี้ ชาวจ้าวโจวจึงตั้งตารออย่างยิ่งเช่นกัน!

……

จงโจว

เมื่อเทียบกับฉิน ฉี ฉู่ และจ้าว โซเชียลของจงโจวนั้นค่อนข้างเงียบสงบ พวกเขาให้ความสนใจกับการประลองวรรณกรรมน้อยที่สุด มีเพียงไม่กี่คนที่พูดถึง

“การประลองวรรณกรรมฉี-ฉู่เริ่มวันนี้ใช่ไหม?”

“ใช่ เหลืออีกสิบนาที ช่องห้าของจงโจวจะถ่ายทอด”

“รู้สึกไม่น่าสนใจแฮะ”

“ฉันกลับสนใจนิดหน่อย ที่จริงก็อยากดูหลินจือไป๋นั่นแหละ”

“หลินจือไป๋? คือคนนั้นที่เคยชนะอาจารย์จูเก๋อชิวเหลียงใช่ไหม? แต่วันนี้ไม่ใช่แข่งกู่ฉินเหรอ?”

“หลินจือไป๋เป็นอัจฉริยะรอบด้าน ไม่ได้เก่งแค่อักษรพู่กัน เขายังเก่งกู่ฉินด้วย เลยลงแข่งทุกหมวดเลย”

“โห เก่งขนาดนั้นเลยเรอะ? งั้นฉันก็อยากดูบ้าง”

“ฉันก็ดูด้วย อยากรู้ว่าหมอนี่เก่งแค่ไหนกันแน่?”

ชาวจงโจวไม่ได้แปลกหน้ากับชื่อหลินจือไป๋ เพราะเขาเคยชนะจูเก๋อชิวเหลียงมาแล้ว!

และจูเก๋อชิวเหลียง คือบุคคลที่ได้รับการยอมรับจากจงโจวว่าเป็นนักอักษรพู่กันอันดับหนึ่งของโลก!

แต่ผลปรากฏว่า ความภาคภูมิใจแห่งวงการอักษรของจงโจว ในงานเลี้ยงการกุศล ท่ามกลางสายตาชาวโลก กลับถูกหลินจือไป๋ถล่มอย่างราบคาบด้วยอักษรสิงซู!

ภาพเหตุการณ์นั้นมันช่างชวนสะเทือนใจ!

จนหลายคนในจงโจวยังลืมไม่ลงถึงทุกวันนี้!

...

ฉีโจว!

ฉู่โจว!

ฉินโจว!

จ้าวโจว!

จงโจว!

ดาวบลูสตาร์มีทั้งหมดเพียงแปดทวีป

ห้าทวีปได้ถ่ายทอดการแข่งขันศึกวรรณกรรมฉีฉู่ครั้งนี้!

แม้จัดมาหลายครั้ง แต่ศึกวรรณกรรมฉีฉู่ไม่เคยได้รับความนิยมสูงเท่านี้มาก่อน พูดได้ว่าเกือบครึ่งโลกกำลังจับตามอง!

และในขณะนี้

วันแรกของการแข่งขันศึกวรรณกรรมฉีฉู่

อีกเพียงห้านาทีก่อนที่การแข่งขันกู่ฉินจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

ผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบคนได้เข้าสู่หลังเวทีเพื่อจับสลากลำดับการแสดงแล้ว

หลินจือไป๋จับได้หมายเลขแปด เขายกขึ้นให้กล้องดูเล็กน้อย ตำแหน่งของเขาค่อนข้างไปทางท้าย ๆ

พิธีกรการแข่งขันกล่าวว่า “กติกาของการแข่งขันกู่ฉินในปีนี้คือ ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนขึ้นเวทีแสดงบทเพลงหนึ่งบท ตามลำดับคะแนนของบทเพลงจะมีการตัดสิน รอบแรกจะคัดออกสองคน เหลือแปดคนเข้าสู่รอบที่สอง ซึ่งเข้มข้นยิ่งขึ้น เป็นระบบแปดคนเข้ารอบสี่คน รอบที่สามสี่คนเข้ารอบสองคน และรอบที่สี่เป็นการชิงชนะเลิศ!”

หลินจือไป๋เลิกคิ้วเล็กน้อย

รอบแรกสิบคนคัดแปด สำหรับเขาไม่มีความเสี่ยงอะไรเลย ต่อจากนี้ต้องคิดว่าในรอบแรกจะบรรเลงบทเพลงไหนดี สำหรับการแข่งขันกู่ฉินครั้งนี้หลินจือไป๋เตรียมบทเพลงไว้หลายบท

เช่น 《กว่างหลิงซ่าน》

หรือไม่ก็ 《เขาสูงสายน้ำไหล》 เป็นต้น

บทเพลงเหล่านี้เช่นเดียวกับ 《เหมยฮวาซานน่ง》 ล้วนเป็นบทเพลงโด่งดังในชาติก่อน แต่กลับยังไม่แพร่หลายในดาวบลูสตาร์

อันที่จริง

แม้แต่ในชาติก่อน บทเพลงกู่ฉินคลาสสิกที่สืบทอดกันมายังมีเวอร์ชันหลากหลาย หลินจือไป๋เองก็ยังบอกไม่ได้ว่าแบบไหนถือว่าเป็นต้นฉบับแท้จริง

โชคดีที่มีระบบ

ระบบได้จัดระเบียบบทเพลงเหล่านี้ไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกบทล้วนเป็นบทเพลงคลาสสิกที่ไม่ได้ด้อยไปกว่า 《เหมยฮวาซานน่ง》 เลยแม้แต่น้อย!

……

ห้านาทีผ่านไปในพริบตา

เมื่อพิธีกรประกาศ ปรมาจารย์คนแรกก็ขึ้นเวทีเพื่อเริ่มการแสดง

ปรมาจารย์กู่ฉินผู้นี้มาจากฉีโจว อายุประมาณห้าสิบปี หน้าตาก็ดูมีอิทธิพลของปรมาจารย์กู่ฉินอยู่แล้ว

เห็นเขานั่งลงหน้ากู่ฉิน สูดลมหายใจลึกหนึ่งครั้ง จากนั้นก็เริ่มบรรเลง

เสียงกู่ฉินดุจท้องฟ้า กังวานสูงและบริสุทธิ์ โทนเสียงแผ่วเบา ล่องลอย เยือกเย็นจับใจ ค่อย ๆ ไหลไปทั่วห้องดนตรีของฉู่โจว

ที่นั่งหลายร้อยที่ในห้องโถง ล้วนแน่นขนัดไปด้วยผู้ชม ทุกคนกำลังฟังอย่างเงียบ ๆ

ผู้ชมเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีความรู้ ไม่เว้นแม้แต่บุคคลระดับสูงในวงการกู่ฉิน

ทุกคนฟังทักษะการบรรเลงของปรมาจารย์ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

เมื่อเสียงดนตรีเข้าสู่จุดไคลแมกซ์ มือที่บรรเลงของปรมาจารย์ก็เริ่มเคลื่อนไหวเร็วขึ้น เสียงกู่ฉินดั่งเสียงคน พริ้วไหวสะเทือนใจ ราวกับร่ำไห้รำพัน……

บริเวณรอขึ้นเวที

หญิงสาวผู้หนึ่งในชุดขาวกล่าวขึ้นอย่างฉับพลันว่า

“เพลงนี้ชื่อว่าอะไรเหรอคะ?”

ผู้พูดคือเย่ไฉ่เอ๋อร์ ซึ่งเป็นตัวแทนพิเศษที่ฉู่โจวเชิญมาจากจ้าวโจว

เมื่อปีก่อนเย่ไฉ่เอ๋อร์ช่วยฉู่โจวคว้าแชมป์ในประเภทกู่ฉิน

เพราะเหตุนี้

ผู้เข้าแข่งขันชาวฉู่โจวทั้งสี่คนจึงให้ความเคารพตัวแทนพิเศษผู้นี้เป็นอย่างมาก

ปรมาจารย์กู่ฉินชาวฉู่โจวผู้หนึ่งนามว่าเสี่ยวเยี่ย กล่าวแนะนำว่า “เพลงนี้ผมก็เคยศึกษามาก่อน เป็นเพลง 《เหมยฮวาซานน่ง》 ที่หลินจือไป๋แต่งขึ้นในงานประชุมบทกวีเทศกาลไหว้พระจันทร์ของฉีโจว”

หลินจือไป๋?

เย่ไฉ่เอ๋อร์หันไปมองจุดหนึ่งทันที ที่นั่นมีชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งอยู่ ซึ่งดูขัดแย้งกับเหล่าปรมาจารย์คนอื่นโดยรอบอย่างสิ้นเชิง

“คือเขางั้นเหรอ?”

“ใช่แล้วครับ”

เสี่ยวเยี่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า “แม้ความสามารถในการประพันธ์ของหลินจือไป๋จะสูงมาก แต่การแข่งขันกู่ฉินของเราดูที่ทักษะการบรรเลงเป็นหลัก ดังนั้นคุณเย่ไม่ต้องกังวล ด้วยความสามารถของคุณ ต้องคว้าแชมป์ได้อย่างไม่ยากเย็นแน่นอน… อ้าว? คุณเย่จะไปไหนครับ?”

“คุณไม่ต้องใส่ใจ”

เย่ไฉ่เอ๋อร์พูดพลางเดินไปหาหลินจือไป๋

หลินจือไป๋เห็นเย่ไฉ่เอ๋อร์ก็ถามขึ้นว่า “มีอะไรเหรอครับ?”

เย่ไฉ่เอ๋อร์กล่าวอย่างจริงจังว่า “ฉันชอบเพลงที่กำลังบรรเลงอยู่บนเวทีมาก ได้ยินว่าคุณเป็นผู้ประพันธ์ ฉันเลยอยากมาทำความรู้จักกับปรมาจารย์ผู้แต่งเพลงกู่ฉินท่านนี้ และขออนุญาตจากคุณ เพื่อให้ฉันสามารถนำบทเพลงนี้ไปบรรเลงที่จ้าวโจวได้ด้วย”

อยากขอซื้อสิทธิ์?

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ได้สิครับ ไว้ติดต่อบริษัทของผมเซ็นสัญญาเอาก็แล้วกัน”

ปรมาจารย์ท่านที่อยู่บนเวทีตอนนี้ ก็ได้รับอนุญาตจากหลินจือไป๋ก่อนถึงจะขึ้นมาแสดงบทเพลงนี้ได้

ในเมื่อเป็นคนของเขาเอง หลินจือไป๋จึงตกลง

อย่างน้อยฝ่ายตรงข้ามก็ถือว่าช่วยโปรโมตเพลง 《เหมยฮวาซานน่ง》 ของเขาด้วยไม่ใช่หรือ?

ส่วนเย่ไฉ่เอ๋อร์อยากซื้อ หลินจือไป๋ก็ย่อมไม่มีปัญหา ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์กู่ฉินระดับแนวหน้า การที่เธอจะบรรเลง 《เหมยฮวาซานน่ง》 ก็ย่อมช่วยเผยแพร่ชื่อเสียงของบทเพลงนี้เช่นกัน มีแต่ได้กับได้ไม่ใช่หรือ?

“ขอบคุณมากค่ะ!”

เย่ไฉ่เอ๋อร์ดูดีใจมาก เธอกล่าวว่า “คุณช่วยฉันได้มากเลยค่ะ ฉันกำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าจะใช้บทเพลงไหนเป็นไฮไลต์ในการแสดงที่จ้าวโจว”

……

การถ่ายทอดสดการแสดง จะมีทั้งภาพของผู้บรรเลงบนเวที และภาพปฏิกิริยาของผู้ชมในสถานที่ รวมถึงภาพผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ที่อยู่หลังเวทีด้วย

ผลคือกล้องตัดภาพไป

ผู้ชมในแต่ละทวีปก็เห็นภาพของผู้เข้าแข่งขันที่อายุน้อยที่สุดสองคน คือหลินจือไป๋กับเย่ไฉ่เอ๋อร์กำลังพูดคุยกันอยู่หลังเวที

ภาพดูประหลาดอย่างยิ่ง เพราะหลินจือไป๋นั่งอยู่ ส่วนเย่ไฉ่เอ๋อร์ก้มตัวพูดกับเขา ท่าทีดูนอบน้อมมาก

ทั้งที่ต่างก็เป็นผู้เข้าแข่งขัน…

เย่ไฉ่เอ๋อร์ยังเป็นตัวเต็งแชมป์เสียด้วยซ้ำ!

แต่ท่าทีของเธอที่มีต่อหลินจือไป๋กลับทำให้ผู้ชมรู้สึกแปลกใจมาก!

……

ฉินโจว

“ขำตายไปเลย ยัยนั่นไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันของฉู่โจวเหรอ มาคุยกับฉู่ฉือทำไม? หรือจะขอเบอร์?”

“ยัยนั่นไม่ใช่คนฉู่นะ เป็นคนจ้าวโจว ถูกฉู่โจวเชิญมาเป็นตัวแทนพิเศษ อีกอย่างยังเป็นแชมป์เก่าของหมวดกู่ฉินด้วย”

“หืม แชมป์งั้นเหรอ? งั้นที่เธอทำตัวต่ำต้อยขนาดนั้นต่อหน้ามหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็เกินไปหน่อยไหม?”

“อาจจะไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอก แค่กล้องจับพอดี”

……

ฉีโจว

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ทำไมเย่ไฉ่เอ๋อร์ถึงดูเหมือนเป็นแฟนคลับของมหาเศรษฐี?”

“พวกเขาคุยอะไรกันอยู่?”

“ไม่ใช่เหรอ ฉีโจวกับฉู่ต่างคนต่างไม่สุงสิงกัน แต่ตัวแทนพิเศษกลับคุยกันสนุกสนาน?”

……

ฉู่โจว

“พวกเธอดูหลังเวทีสิ เย่ไฉ่เอ๋อร์นี่โดนหลินจือไป๋สะกดหรือไง?”

“โธ่เว้ย! ถึงเจ้าหมอนั่นจะหล่อก็เถอะ แต่เย่ไฉ่เอ๋อร์ของพวกเราคือเทพธิดาในฝันของชาวฉู่นะ!”

“ก็แค่ภาพจากกล้องภาพเดียว พวกนายจินตนาการอะไรกันเนี่ย”

“แค่ภาพเดียวงั้นเหรอ? นายลองดูดี ๆ อีกรอบสิ!”

“เวรเอ๊ย!”

พร้อมกับเสียงอุทานจากผู้ชมชาวฉู่บางส่วน ทุกคนก็เห็นภาพเย่ไฉ่เอ๋อร์โค้งคำนับหลินจือไป๋อย่างจริงจัง จากนั้นจึงเดินกลับไปยังที่ของตัวเอง

……

จงโจว

“ศึกวรรณกรรมฉีฉู่นี่น่าสนใจจริง ๆ แค่รอบแรกของหมวดกู่ฉินก็เข้มข้นขนาดนี้แล้ว!”

“การแสดงสุดยอดจริง ๆ แต่ที่น่าสนใจกว่าคือบทเพลงนี้ ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย เป็นผลงานใหม่ของปรมาจารย์คนไหนกันนะ?”

“ไม่เข้าใจเรื่องกู่เจิง รู้แค่ว่าหลินจือไป๋หล่อมาก!”

“ตัวแทนพิเศษของฉู่โจวคนนี้ชื่อเย่ไฉ่เอ๋อร์ก็น่ารักดีนะ ดูอายุก็ไม่น่าจะถึงสามสิบเลยใช่ไหม?”

...

จ้าวโจว

“？？？？？？？”

“อาจารย์ไฉ่เอ๋อร์กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?”

“กำลังคลั่งรักเหรอ?”

“ท่าทางต่ำต้อยแบบนี้ ฉันดูแล้วขัดใจสุด ๆ!”

“ไฉ่เอ๋อร์เธอมาที่นี่เพื่อฆ่าล้างบางนะ ไม่ใช่มาคบหาเพื่อนหล่อ ๆ!”

……

คนที่ชอบกู่ฉินก็นั่งฟังกู่ฉิน คนที่ชอบซุบซิบนินทาก็ดูหลังเวที

ก็เหมือนกับการแข่งขันฟุตบอล บางคนดูฟุตบอล บางคนดูพริตตี้ข้างสนาม

ส่วนการที่เย่ไฉ่เอ๋อร์โค้งคำนับหลินจือไป๋ ก็เป็นเพียงการแสดงความขอบคุณอย่างจริงใจหลังจากได้รับอนุญาตให้บรรเลงเพลง 《เหมยฮวาซานน่ง》 เท่านั้น

ทว่าสิ่งที่คนนอกเห็นกลับเป็นแค่ภาพที่เย่ไฉ่เอ๋อร์แสดงความเคารพอย่างนอบน้อม พวกเขาไม่รู้ว่าทั้งสองคุยอะไรกัน จึงพากันมโนไปต่าง ๆ นานา

เมื่อการแสดงกู่ฉินจบลง กรรมการก็เริ่มให้คะแนน

พิธีกรก็เริ่มอธิบาย——

“เพื่อให้แน่ใจว่าการตัดสินมีความยุติธรรมและเป็นมืออาชีพ การแข่งขันศึกวรรณกรรมฉีฉู่ในปีนี้ ได้เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านกู่ฉินจากทั้งแปดทวีป รวมทั้งหมดสิบหกท่านมาเป็นกรรมการตัดสิน”

“สำหรับบทเพลงที่เพิ่งฟังกันไปเมื่อครู่ บางท่านอาจจะยังรู้สึกไม่คุ้นเคย”

“บทเพลงนี้ชื่อว่า 《เหมยฮวาซานน่ง》 ผู้แต่งคืออาจารย์หลินจือไป๋แห่งฉินโจว”

“บังเอิญว่าอาจารย์หลินจือไป๋ก็เป็นตัวแทนพิเศษของฉีโจวที่เข้าร่วมการแข่งขันในหมวดกู่ฉินในวันนี้ด้วย เพียงแต่วันนี้ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ตั้งใจจะบรรเลงเพลง 《เหมยฮวาซานน่ง》 ด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ยอมให้อาจารย์อันอวี้โจวใช้สิทธิ์การแสดง”

“เอาล่ะ”

“คะแนนออกแล้ว เราจะเห็นได้ว่า ปรมาจารย์กู่ฉินคนแรกของฉีโจว อาจารย์อันอวี้โจว ได้คะแนนรวม 1408 คะแนน!”

“ถือเป็นคะแนนที่ยอดเยี่ยมมาก!”

“เพราะกรรมการแต่ละคนมีคะแนนเต็มร้อย และหลังจากตัดคะแนนสูงสุดกับต่ำสุดออก คะแนนเฉลี่ยของเขาคือ 88 คะแนน!”

“ต่อไป ขอเชิญพบกับผู้เข้าแข่งขันคนที่สอง!”

“ตัวแทนพิเศษของฉู่โจว อาจารย์เย่ไฉ่เอ๋อร์จากจ้าวโจว!”

หลินจือไป๋เลิกคิ้วเล็กน้อย ระดับการแสดงสดของเย่ไฉ่เอ๋อร์จะเป็นตัวกำหนดว่าเขาจะต้องเปิดระบบโกงเพิ่มหรือไม่