(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 358
บทที่ 358 สามีภรรยาตัวจริงคือพวกเธอต่างหาก
ผู้หญิงข้างนอกยังคงยั่วยวนหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟต่อไป
ที่บ้าน ภรรยาและแม่ยายของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟก็สรรหาสารพัดวิธีมาทรมานเขาทั้งทางร่างกายและจิตใจ
ทั้งสองวิธีถูกงัดมาใช้พร้อมกัน
เพื่อบีบให้หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟเป็นฝ่ายนอกใจ หรือไม่ก็เป็นฝ่ายขอหย่าเองให้ได้
"ผมไม่ได้ไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรสักหน่อย ทำไมพวกเธอถึงต้องทำกับผมแบบนี้ด้วย"
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟพูดอย่างเจ็บปวด
ไม่มีอะไรจะเจ็บปวดไปกว่าการถูกคนที่ไว้ใจและรักมากที่สุดหักหลังอีกแล้ว
"เรื่องนี้มัน..."
เฉินหยูแสดงสีหน้าลำบากใจออกมาอย่างหาดูได้ยาก
มันมีความรังเกียจบางอย่างที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ซึ่งไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ง่ายๆ
เฉินหยูคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ถึงภรรยาของคุณจะไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับคุณเลย แต่ความดีที่คุณมีให้ เธอเองก็รับรู้ได้จริงๆ"
"เธอรู้ว่าคุณเป็นคนดี ก็เลยไม่ได้รังเกียจคุณเท่าไหร่"
"คนที่รังเกียจคุณจริงๆ คือแม่ยายที่คุณพูดถึงต่างหาก ความรังเกียจที่เธอมีต่อคุณมันมาถึงจุดที่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว"
"ทุกวันที่เห็นหน้าคุณ เธอรู้สึกเหมือนเห็นแมลงสาบหรือตัวเรือด"
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟถามอย่างไม่ยอมรับว่า "ในเมื่อเธอเกลียดผมขนาดนั้น แล้วทำไมถึงยังยอมให้ลูกสาวแต่งงานกับผมล่ะ"
"เพราะคุณเป็นคนซื่อๆ แถมหน้าที่การงานหรือโปรไฟล์ส่วนตัวก็ไม่เลวไง"
คำพูดของเฉินหยูทำเอาปวดสมองมาก
ไม่ใช่แค่หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟที่งงเป็นไก่ตาแตก
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์เองก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน
หมอเฉินเคยบอกไปแล้วว่าหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟไม่ใช่คนรับช่วงต่อ
เด็กในท้องภรรยาก็เป็นสายเลือดของเขาจริงๆ
แถมตัวหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟเองก็ไม่ได้มีเงินมากมายอะไร
การหลอกแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้ทำไปเพื่อหาคนมารับช่วงต่อ และไม่ได้หวังเงินด้วย
ปัญหาวนกลับมาที่จุดเริ่มต้นทันที
ในเมื่อไม่ได้หวังอะไรเลย แล้วทำไมถึงยังดึงดันจะหย่าให้ได้ล่ะ?
เฉินหยูมีสีหน้าซับซ้อนขณะพูดว่า "ตอนนี้คุณอยู่ในห้องนอนที่บ้านใช่ไหม"
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟพยักหน้า
"ตั้งแต่ภรรยาคุณท้อง เธอก็ไม่ได้นอนในห้องนี้เลยใช่หรือเปล่า"
แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินหยูถึงถามแบบนี้ แต่หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟก็ตอบคำถามของหมอเฉินไปตามความจริง
มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
ตั้งแต่ภรรยาท้อง แม่ยายก็รับภรรยาไปนอนที่ห้องของเธอ
โดยอ้างว่าเพื่อความสะดวกในการดูแล
เฉินหยูพูดขึ้นอีกว่า "คุณสังเกตไหมว่าแม่ยายกับภรรยาคุณหน้าตาไม่เหมือนกันเลย"
"บอกว่าเป็นแม่ลูกกัน แต่ดูเหมือนเป็นพี่น้องกันมากกว่า"
ประโยคนี้ทำเอาหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟชะงักไปอีกครั้ง
ปีนี้แม่ยายอายุห้าสิบห้าแล้ว แต่ในสายตาของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟ เธอเต็มที่ก็แค่อายุสี่สิบต้นๆ
ส่วนเหตุผลที่เธอดูสาวขนาดนี้ ก็คงเป็นเพราะว่ามีเงิน
พอเข้าคลินิกความงามและบำรุงผิวพรรณอยู่เป็นประจำ คนเราก็เลยดูเด็กลงเป็นพิเศษ
เมื่อเห็นว่าหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟยังไม่เข้าใจ เฉินหยูก็เลยพูดให้ชัดเจนขึ้นอีกนิด
"ตอนที่ภรรยาคุณยังไม่ท้อง เธอมักจะไปค้างคืนที่ห้องแม่ยายคุณบ่อยๆ ใช่ไหม"
"แล้วตอนกลางดึก คุณก็มักจะได้ยินเสียงแปลกๆ ดังออกมาเสมอ"
ทันทีที่พูดจบ ห้องไลฟ์ก็แทบแตก
"นี่มันใช่เรื่องที่จะเอามาพูดในไลฟ์ได้เหรอเนี่ย"
"ห้องไลฟ์อื่นอาจจะไม่ได้ แต่ห้องไลฟ์หมอเฉินไม่มีปัญหาแน่นอน"
"เชี่ยเอ๊ย! คอนเทนต์ในห้องไลฟ์หมอเฉินนี่มันเปิดหูเปิดตาได้ตลอดจริงๆ"
"น่าสงสารเกินไปแล้ว ใครก็ได้ส่งปลาไม้ไฟฟ้าให้พี่ชายคนนี้เคาะที"
"ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหมอเฉินถึงบอกว่าแม่ยายของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟเกลียดเขาเข้าไส้"
"ฉันก็เข้าใจแล้วเหมือนกัน ความเกลียดชังที่เกิดจากความรักไงล่ะ"
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ดูลึกซึ้งและซับซ้อนมากจนหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟอ่านไม่เข้าใจเลยสักคำ
รู้แค่ว่าอีกเดี๋ยวเขาคงจะได้รู้เรื่องบางอย่างที่เกินกว่าเขาจะรับไหว
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "หมอเฉิน คอมเมนต์ที่ทุกคนพิมพ์มามันหมายความว่ายังไงกันแน่ครับ"
"อะไรคือความเกลียดชังที่เกิดจากความรัก"
"เฮ้อ คุณนี่เป็นคนซื่อจริงๆ ด้วย"
เฉินหยูยิ้มเจื่อน
"เรามาคุยเรื่องเมื่อกี้กันต่อดีกว่า"
"คุณเคยได้ยินใช่ไหมว่า เวลาภรรยาคุณไปค้างคืนที่ห้องแม่ยาย มักจะมีเสียงแปลกๆ ดังออกมา"
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟตอบว่า "เคยได้ยินครับ ผมเคยถามภรรยาเหมือนกัน เธอบอกว่าคุยกันถูกคอ ก็เลยอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้"
เฉินหยูฟังแล้วถึงกับเอามือกุมขมับ
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟไม่ได้เป็นแค่หลิ่วเซี่ยฮุ่ยยุคใหม่เท่านั้น
แต่ยังเป็นคนซื่อบื้อของแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์อีกด้วย
ใครก็ตามที่มีประสบการณ์ชีวิตทางสังคมสักหน่อย หรือชาวเน็ตที่ท่องอินเทอร์เน็ตเป็นประจำ ล้วนฟังความหมายแฝงในคำพูดของเขาออกกันทั้งนั้น
เฉินหยูเตือนอย่างอ้อมค้อมมากพอแล้ว
และก็ใกล้เคียงกับความจริงมากพอแล้วด้วย
แต่หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟกลับยังมืดแปดด้านอยู่เลย
เมื่อเห็นใบหน้างุนงงทำตัวไม่ถูกของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟ เฉินหยูก็อดสงสารไม่ได้เลยพูดขึ้นว่า "คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าเสื้อผ้าหลายชุดของภรรยาคุณกับแม่ยายมันคล้ายกันมากเกินไป"
"เหมือนกับเป็นชุดคู่รัก"
"แม่ลูกซื้อเสื้อผ้าเหมือนกัน ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรไม่ใช่เหรอครับ"
จนถึงตอนนี้ หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
"พี่ชาย ตกลงนายโง่จริงหรือแกล้งโง่เนี่ย เรื่องที่ทำเอาทัศนคติพังทลายขนาดนี้ นายกลับมองไม่ออกเลยสักนิด"
"พี่ชายเมนต์บนอย่าพูดเลย ฉันกำลังก้มเก็บเศษซากทัศนคติที่แตกสลายของตัวเองอยู่"
"ฉันจะบอกความจริงให้นะ ภรรยานายไม่ใช่ภรรยานาย แม่ยายนายก็ไม่ใช่แม่ยายนาย สามีภรรยาตัวจริงคือพวกเธอต่างหาก"
"พูดตรงขนาดนี้จะดีเหรอ"
"หมอเฉินสงสารเขา เลยทำใจเปิดเผยความจริงไม่ได้ งั้นพวกเรามารับบทคนเลวแทนก็แล้วกัน"
"พ่อหนุ่มสุดหล่อ นายต้องเข้มแข็งเข้านะ สถานะของนายตอนนี้คือ 'สามีเลสเบี้ยน' แล้วล่ะ"
สิ่งที่ชาวเน็ตพิมพ์มา หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟส่วนใหญ่ก็ยังอ่านไม่เข้าใจอยู่ดี
อ่านไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟสามารถไปค้นหาข้อมูลได้
เขาเดินไปที่ห้องหนังสือ เปิดคอมพิวเตอร์ แล้วคลิกเข้าไปในไป่ตู้
เพื่อค้นหาคำศัพท์ที่ชาวเน็ตพูดถึง
ชั่วพริบตา โลกใบใหม่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟ
คอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยความปลอบโยนและเห็นใจหลั่งไหลเข้ามาบนหน้าจอ
สิ่งที่หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟต้องเผชิญ จะใช้แค่คำว่า 'รันทด' มาอธิบายได้ยังไง
มันคือความรันทดเปิดประตูรับความรันทด รันทดถึงขีดสุดไปเลย
"ในเมื่อพวกเธอมีความสัมพันธ์แบบนั้น แล้วทำไมถึงยังมาแต่งงานกับผมอีกล่ะ"
"หรือว่าต้องการจะยืมน้ำเชื้อผม เพื่อให้ได้ลูกมาสักคน พวกเธอจะได้มีที่พึ่งพิงในบั้นปลายชีวิตงั้นเหรอ"
เลือดในกายของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟเย็นเฉียบไปหมด
มือที่ถือโทรศัพท์อยู่สั่นเทาไม่หยุด
หลัวซือเฝิ่นชงกาแฟไม่ได้แกล้งโง่ เขาไม่รู้เรื่องจริงๆ
เมื่อได้อ่านข้อมูลในอินเทอร์เน็ต หัวใจของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟก็แทบแหลกสลาย
"ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย การหลอกแต่งงานแบบนี้มันก็คือพวกเศษสวะที่ไร้ศีลธรรมชัดๆ!"
"ทั้งสามีเลสเบี้ยนและภรรยาเกย์ต่างก็น่าสงสารกันทั้งนั้น ทุกคนควรปฏิบัติกับพวกเขาอย่างเท่าเทียม"
"อย่าพูดเรื่องเพศเลย แม่งเอ๊ย นี่มันคือเหยื่อชัดๆ!"
"สามีเลสเบี้ยนมักจะไม่ค่อยได้รับความเห็นใจ แถมยังโดนเยาะเย้ยว่าไร้น้ำยา ผู้หญิงถึงไม่ชอบ คนพวกนั้นไม่เพียงแต่หลอกแต่งงานนะ แต่ยังโยนความผิดให้ฝ่ายชายแล้วเอาไปพูดเสียๆ หายๆ อีก"
จากกล้องที่สั่นไหว ชาวเน็ตก็เดาได้ไม่ยากว่าตอนนี้สภาพจิตใจของหลัวซือเฝิ่นชงกาแฟกำลังพังทลาย
ลองคิดดูก็ใช่แหละ
เจอเรื่องแบบนี้เข้าไป เปลี่ยนเป็นใครก็ต้องสติแตกทั้งนั้น
แม่ยายไม่ใช่แม่ยาย ภรรยาไม่ใช่ภรรยา
แต่สถานะคือคู่รักกัน
"ก็เพื่อเด็กนั่นแหละ"
เฉินหยูพยักหน้าแล้วพูดว่า "พวกเธอต้องการเด็กคนนี้ ไม่ใช่แค่เพราะว่าพวกเธอมีลูกเองไม่ได้ และอยากมีที่พึ่งพิงเท่านั้น"
"แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ เด็กคนนี้ยังสามารถนำความมั่งคั่งมหาศาลมาให้พวกเธอได้อีกด้วย"







