ต่อให้ไปทำให้เจิ้งเจี่ยไม่พอใจ แล้วเจิ้งเจี่ยจะทำอะไรได้ล่ะ?

“โอเคๆๆ!”

“จัดได้ดีนี่!”

ลวี่หมิงยิ้มอย่างจนใจเล็กน้อย ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง

แปดล้านนี่ ไม่ได้มาง่ายๆ จริงๆ

“ลวี่หมิง ทำความรู้จักกันหน่อยสิ!”

ลวี่หมิงเพิ่งนั่งได้ไม่ถึงสองนาที ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมกรุ่นลอยมากระทบ พอหันหน้าไปก็เห็นต้าปิงปิงนั่งลงที่ตำแหน่งด้านซ้ายของเขา เธอเอนตัวเล็กน้อย โชว์สัดส่วนอรชรอย่างเต็มที่ สีหน้าพราวเสน่ห์แฝงความสงสัยมองลวี่หมิง พร้อมเอื้อมมือมาหาเขา

“สวัสดีครับพี่ปิงปิง!”

ลวี่หมิงยื่นมือออกไป จิตใจก็อดจะทึ่งในเสน่ห์ของคนตรงหน้าไม่ได้ สมกับชื่อเสียงของต้าปิงปิงจริงๆ

“เรียกอะไรพี่ปิงปิงกันล่ะ เรียกปิงปิงเฉยๆ ก็พอ!”

ต้าปิงปิงจับมือของลวี่หมิงไว้แน่น ทำหน้าหยอกเหย้าพร้อมตบหลังมือลวี่หมิงเบาๆ ราวกับรู้สึกว่าที่เขาเรียกเธอว่า “พี่” ทำให้ดูแก่ขึ้น

เห็นต้าปิงปิงที่แทบจะเอาครึ่งตัวโน้มเข้าไปหาลวี่หมิง เร่อปาก็แสดงสีหน้าหวาดระแวงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“พี่ปิงปิง ก็มาด้วยเหรอคะ!”

จังหวะนั้นเอง พี่มี่ก็ไม่รู้ว่าโผล่มาในงานตั้งแต่เมื่อไหร่ พอเห็นภาพตรงหน้า เธอก็ก้าวมาควงแขนต้าปิงปิงอย่างสนิทสนม “ช่วยชีวิต” ลวี่หมิงออกมา

“มี่มี่เหรอ!”

แรกๆ ต้าปิงปิงทำท่าจะไม่ค่อยพอใจที่โดนขัดจังหวะ แต่พอเห็นว่าเป็นพี่มี่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ มองเร่อปาที่ทำหน้าระแวงอยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง ก่อนยิ้มบางๆ แล้วพูดกับลวี่หมิงว่า “ไว้มีเวลาค่อยคุยกันนะ!”

“สวยไหมล่ะ?”

เสียงน้อยใจแผ่วๆ ดังขึ้นข้างหูลวี่หมิง มองตามแผ่นหลังของต้าปิงปิงที่เดินจากไป ลวี่หมิงตอบโดยสัญชาตญาณว่า “สวย!”

นี่ไม่ใช่คำโกหกแน่นอน

อย่าดูแคลนว่าเธออายุเกินสามสิบแล้ว ก็ยังเป็นดอกไม้แสนสุกงอมชวนลิ้มลองอยู่ดี!

ยิ่งวันนี้ต้าปิงปิงใส่เดรสยาวสีแดงสด โชว์ทรวดทรงอย่างเต็มที่ ผิวขาวเนียนที่โผล่พ้นผ้ามา แม้แต่ลวี่หมิงเองก็อดมองซ้ำไม่ได้

“ห้ามแตะต้องเธอเด็ดขาดนะ!”

พอได้ยินคำตอบของลวี่หมิง เร่อปาก็ขยับเข้ามาใกล้เขา เตือนด้วยสายตาระแวดระวัง

สำหรับเร่อปาแล้ว แรงกดดันที่ต้าปิงปิงส่งมามากกว่านาจาเสียอีก นาจาก็แค่เด็กอ่อนหัดคนหนึ่งเท่านั้น

อย่าไปสนคำชมบนเน็ตให้มากนักเลย จริงๆ ในใจเธอไม่ได้กังวลอะไร นาจาไม่มีทางสั่นคลอนตำแหน่งของเธอในใจลวี่หมิงได้

แต่ต้าปิงปิงไม่เหมือนกัน เธอไม่เพียงเป็นดาราหญิงระดับท็อปสตาร์ในประเทศจีน สิ่งสำคัญคือ เธอเข้าใจผู้ชาย

แม้แต่เร่อปาเองก็ไม่กล้ายืนยันว่าลวี่หมิงจะต้านเสน่ห์ของต้าปิงปิงไหว

“ผมไม่ได้แตะต้องเธอสักหน่อย!”

ลวี่หมิงรู้สึกถึงปลายนิ้วนุ่มๆ ที่วางอยู่บนพุงนิ่มๆ ข้างเอวตัวเอง ก็รีบทำวันทยาหัตถ์แบบมาตรฐานทหารฝรั่งเศส หันไปอธิบายกับเร่อปาว่า “ที่คุณเห็น เธอเป็นฝ่ายโน้มเข้ามาเอง ผมเองก็เพิ่งเจอเธอครั้งแรก!”

“ฉันไม่สน นายต้องอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงคนนั้นไว้!”

พอได้ยินคำอธิบาย เร่อปาก็ขู่กำชับเขาแรงๆ อีกครั้ง จากนั้นเห็นพี่มี่เดินมาจากไกลๆ ก็รีบชักมือที่วางอยู่บนเอวของลวี่หมิงกลับไป แล้วหันไปนั่งคุยกับพี่มี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ

เฮ้อ!

ลวี่หมิงเพิ่งถอนหายใจ ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เห็นว่าเป็นผู้ช่วยตัวเล็กโทรมา ก็เดาออกทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

“เสี่ยวหย่ามีธุระจะคุยกับผมนิดหน่อย ผมออกไปก่อนนะ!”

ลวี่หมิงบอกเร่อปาซึ่งกำลังคุยอะไรบางอย่างกับพี่มี่ แล้วลุกออกจากสถานที่จัดงานทันที

“พี่ชาย คนมาแล้ว รีบหน่อย!”

ตรงประตูทางเข้าของสถานที่จัดงาน ผู้ช่วยเสี่ยวหย่าเห็นลวี่หมิงเดินออกมาก็รีบเอ่ยเตือนเขาทันที

นาจาใกล้ถึงคิวขึ้นพรมแดงแล้ว ตอนนี้เริ่มแต่งหน้าอยู่ ถ้าลวี่หมิงยังไม่โผล่มา ทุกอย่างได้พังแน่

“ไม่ต้องห่วง!”

ลวี่หมิงมองผู้ช่วยเสี่ยวหย่าที่กำลังกระวนกระวายข้างๆ แล้วตอบอย่างสบายๆ จากนั้นก็เดินกลับไปยังห้องแต่งหน้าเดิมที่เคยรออยู่ก่อนหน้า

พอลวี่หมิงผลักประตูเข้าไปในห้องแต่งหน้าอีกครั้ง คนในห้องต่างก็หันมามอง แต่ละคนมีแววฉงนอยู่ในดวงตา

ไม่ใช่ว่าเดินพรมแดงไปแล้วเหรอ?

ทำไมกลับมาอีกล่ะ?

โดยเฉพาะพี่ใหญ่เฉิงซึ่งเป็นแขกรับเชิญปิดท้ายรายการก็ยังอดสงสัยไม่ได้ คิดว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้น จึงเดินเข้ามาถามลวี่หมิงที่ยืนอยู่หน้าประตูว่า “นายกลับมาอีกทำไม?”

“ทำไมเพิ่งมาล่ะ?”

ลวี่หมิงกำลังจะอ้าปากพูด ก็พลันได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมา จากนั้นก็เห็นนาจาจับชายกระโปรงยาวลากพื้นสีดำของตัวเองวิ่งจุ๋งจิ๋งมาหยุดตรงหน้า พูดเสียงบ่นนิดๆ แต่ความดีใจบนหน้ากลับปิดไม่มิด

เพิ่งมา?

เขาไม่ใช่มาแล้วเหรอ?

ได้ยินที่นาจาพูด พี่ใหญ่เฉิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยิ่งทำหน้าฉงน หันไปมองลวี่หมิง

“เอ่อ ผมจะไปเดินพรมแดงกับนาจาหน่อย!”

เห็นแววสงสัยในตาของพี่ใหญ่เฉิง ลวี่หมิงก็พูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน ราวกับคนที่โผล่มาเมื่อกี้ไม่ใช่เขา

แบบนี้ก็ได้?

พอได้ยิน พี่ใหญ่เฉิงก็เดาออกทันที แววตาฉายความทึ่ง

คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปี เรื่องแปลกๆ เขาเห็นมานักแล้ว

แต่แบบลวี่หมิงนี่ เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ถือว่าได้เปิดหูเปิดตา

เพิ่งพาสาวคนหนึ่งเดินพรมแดงจบไป ดันยังพาสาวอีกคนไปเดินอีกรอบได้อีก เรียกว่าของจริง

“โอ้โอ้!”

พี่ใหญ่ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ตบไหล่ลวี่หมิงสองที แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

ไม่ใช่แค่พี่ใหญ่ บรรดาดาราหญิงที่รออยู่แถวนั้นก็ดูจะเดาออกเหมือนกัน แววตาอิจฉาแทบปิดไม่มิด

ชายชั่ว!

ทั้งเร่อปา ทั้งนาจา นายยังทำตัวชั่วใส่พวกเธอได้ ทำไมไม่แวะมาหลอกพวกเราบ้างล่ะ?

พวกเธอไม่ได้สนหรอกว่าลวี่หมิงจะยอมเดินพรมแดงซ้ำ พวกเธอแค่เสียดายที่คนข้างๆ เขาไม่ใช่ตัวเอง

ไหนๆ ก็จะเดินสองรอบแล้ว ทำไมไม่เพิ่มเป็นสามรอบ สี่รอบไปเลยล่ะ?

จริงๆ พวกเธอก็ไม่ขัดข้องถ้าลวี่หมิงจะมาทำตัวชายชั่วกับพวกเธอสักหน่อย

“เธอรู้จักพี่ใหญ่ได้ยังไงเหรอ?”

พอพี่ใหญ่เฉิงเดินออกไป นาจาก็เห็นสายตาอิจฉาปนชื่นชมจากดาราหญิงรอบๆ นึกว่าพวกเธอแค่อิจฉาที่ลวี่หมิงจะพาเธอเดินพรมแดง จึงไม่ได้ใส่ใจนัก กลับหันมาถามลวี่หมิงอย่างอยากรู้

“เพิ่งเจอกันเมื่อกี้เอง!”

แน่นอนว่าลวี่หมิงบอกไม่ได้ว่าเพิ่งรู้จักกันตอนพาเร่อปาเดินพรมแดงเมื่อครู่ เลยหัวเราะกลบๆ ไปตามเรื่อง

“อ้อ!”

นาจาก็ไม่ซักต่อ เห็นลวี่หมิงดูเหม่อๆ เลยแอบเขยิบไปกระซิบข้างหูเบาๆ ว่า “วันนี้ฉันใส่ชุดนั้นนะ!”

หืม?

พอได้ยิน ลวี่หมิงก็นึกถึงภาพถ่ายส่วนตัวที่นาจาส่งมาเมื่อคืนทันที สายตาไล่มองเดรสยาวสีดำบนตัวเธอราวกับอยากมองทะลุเข้าไปข้างใน

“มองอะไร!”

เห็นสายตาร้อนแรงของลวี่หมิง นาจาก็หน้าแดงขึ้นมาหน่อยๆ ตบหลังมือเขาเบาๆ พูดอายๆ ว่า “ไว้คืนนี้ค่อยให้ดูช้าๆ นะ!”

ไม่นาน พอพนักงานมาแจ้ง นาจาก็จูงมือลวี่หมิง แล้วควงกันขึ้นพรมแดงไป

“เชี่ย!”

“นั่นลวี่หมิงเหรอ?”

พอลวี่หมิงก้าวขึ้นพรมแดง นักข่าวบันเทิงคนหนึ่งที่ถือกล้องถ่ายรูปอยู่ก็ขยี้ตาตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วอุทานออกมา

“ลวี่หมิงมีอะไรน่าแปลกใจนัก ก็เพิ่งถ่ายไปเมื่อกี้เองไม่ใช่เหรอ!”

ไอ้หนุ่มที่นั่งยองๆ ก้มหน้าเขียนต้นฉบับอยู่ข้างๆ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา ทำท่าเบื่อหน่ายกับความโวยวายของเพื่อนร่วมงาน

ถึงลวี่หมิงจะกำลังฮอตก็เถอะ แต่ไม่ต้องตกใจเว่อร์ขนาดนั้นมั้ง

“ไม่ใช่!”

ไอ้ที่ถือกล้องถ่ายรูปหันเลนส์เข้าหาพรมแดง ฟาดหมัดลงไปบนกะโหลกเพื่อนที่นั่งยองๆ หนึ่งที จากนั้นไม่รอให้อีกฝ่ายโมโหก็รีบตะโกนลั่นว่า “ไอ้ดาราตกกระแสนั่นมันเดินพรมแดงอีกรอบแล้ว!”

“ว่าไงนะ?”

เพื่อนที่นั่งยองๆ กำลังจะหัวเสีย ก็เงยหน้าไปเห็นลวี่หมิงที่เดินพรมแดงคู่กับนาจาอยู่ข้างหน้า แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เดี๋ยวนะ เขาเล่นอย่างนี้ได้ด้วยเหรอ? เมื่อกี้เพิ่งเดินกับเร่อปา ตอนนี้มาคู่นาจาอีก?”

ต้องรู้นะว่าเร่อปากับนาจาน่ะเป็นเทพธิดาในใจของใครหลายคน กลับโดนลวี่หมิงคนเดียวเหมาไปซะงั้น

พอนึกถึงเทพธิดาของตัวเองโดนลวี่หมิง “ย่ำยี” เอาแบบนี้ เจ้าคนถือกล้องถ่ายรูปก็เหมือนสีสันในดวงตาจะหายวับไป

ลวี่หมิง ไอ้เจ้าเล่ห์! ฉันกับแกไม่มีวันอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน!

“ยืนเอ๋อทำไม รีบถ่ายสิวะ!”

ยังไม่ทันให้เขาจินตนาการว่าจะสับลวี่หมิงเป็นชิ้นๆ ยังไงดี ก็ได้ยินเสียงเร่งด้วยความตื่นเต้นของเพื่อนร่วมงาน “รอบนี้เราได้เกิดแน่ รีบกดถ่ายให้เยอะๆ!”

เออว่ะ!

เรื่องเทพธิดาไว้ทีหลัง หาเงินก่อนสำคัญกว่า

พอได้ยินเพื่อนพูด เขาก็รีบหันเลนส์ไปจับภาพลวี่หมิงกับนาจาบนพรมแดง นิ้วกดปุ่มถ่ายแทบจะมีประกายไฟพุ่งออกมา

ขณะเดียวกัน ในห้องไลฟ์สดบนเว่ยป๋อ

หลังจากลวี่หมิงกับเร่อปาเดินพรมแดงจบไป ยอดกระแสความร้อนแรงกับจำนวนคนออนไลน์ในห้องไลฟ์สดก็ร่วงฮวบ จากเกือบสิบล้านเมื่อครู่เหลือเพียงล้านกว่าๆ ภายในเวลาแค่ชั่วครู่

สำหรับชาวเน็ตเหล่านี้ สิ่งที่พวกเขาอยากดูจริงๆ คือช็อตลวี่หมิงเดินพรมแดง ส่วนดาราคนอื่นๆ จะเดินยังไง พวกเขาไม่ค่อยอิน

ยังไงนี่ก็ถือเป็นการโผล่หน้าครั้งแรกหลังจากหมอผีไร้ใจดังระเบิด ลวี่หมิงเลยได้รับความสนใจจากชาวเน็ตวงกว้าง

ส่วนดาราคนอื่นๆ นอกจากแฟนคลับของแต่ละบ้านแล้ว แทบไม่มีใครแยแส

เดินพรมแดงมันก็ไม่ใช่เรื่องหาดูยาก ค้นในเน็ตก็มีให้ดูเพียบ

เห็นกระแสตกฮวบตรงหน้า ผู้รับผิดชอบไลฟ์สดของเว่ยป๋อก็ได้แต่กุมขมับ

ถึงเขาจะพยายามให้ความสำคัญกับลวี่หมิงสุดๆ แล้ว ก็ยังประเมินช่องว่างระหว่างลวี่หมิงกับดาราคนอื่นๆ ต่ำไป

รู้อย่างนี้ตอนทุ่มเงิน ควรจะขอให้ลวี่หมิงยืนบนพรมแดงนานกว่านี้สักหน่อย

ตั้งแต่ลวี่หมิงเดินจบ พวกเซิร์ฟเวอร์ที่เตรียมไว้ก็ดูจะเกินความจำเป็นไปเลย

ในตอนนั้นเอง ห้องไลฟ์สดก็มีคอมเมนต์กระสุนพุ่งขึ้นมาชุดหนึ่ง

[เฮ้ย นั่นใครน่ะ?]

[นั่นลวี่หมิงไม่ใช่เหรอ? เขาไม่เดินพรมแดงไปแล้วเหรอ?]

[งานใหญ่เบ้อเริ่มแบบนี้ ทำไมยังมีคนแต่งเลียนแบบอีกล่ะ?]

[ไม่ใช่เลียนแบบมั้ง คนที่คู่อยู่คือนาจานะ! ดูจากความสัมพันธ์ของนาจากับลวี่หมิง นี่จะแยกแยะไม่ออกเชียวเหรอ?]

[งั้น นี่คือลวี่หมิงของจริง?]

[เชี่ยๆ! ไอ้ดาราตกกระแสนี่นะ กล้าเดินพรมแดงอีกรอบเฉย แถมเปลี่ยนคู่เดินอีกต่างหาก!]

[เดี๋ยวนะ เล่นแบบนี้ได้ด้วยเรอะ? ไม่กลัวคนอื่นหรือผู้จัดงานโกรธเหรอ?]

[พี่ชาย เพิ่งเคยดูดาราตกกระแสเหรอ? เรื่องแค่นี้ ดาราตกกระแสของพวกเราเขากลัวที่ไหนกัน?]

[เทียบกับมุกก่อนๆ ของดาราตกกระแสแล้ว รู้สึกว่ากลับมาเดินอีกรอบนี่ก็ไม่เห็นจะพิเศษตรงไหนนะ!]

[พวกนายโฟกัสผิดจุด ประเด็นไม่ใช่เดินสองรอบ แต่คือเดินแยกกับเร่อปาและนาจาคนละรอบต่างหาก!]

พอข่าวว่าลวี่หมิงขึ้นพรมแดงกับนาจาอีกรอบกระจายออกไป ตอนแรกชาวเน็ตยังไม่ค่อยเชื่อกันนัก แต่พอข่าวยิ่งลามกว้าง แถมมีรูปจากงานจริงหลุดออกมา โลกออนไลน์ก็ระเบิดทันที ต่างพากันหลั่งไหลกลับเข้าไปในห้องไลฟ์สดบนเว่ยป๋ออีกระลอก

[ฉันแค่อยากรู้ว่าเร่อปารู้เรื่องไหม?]

[แน่นอนว่าไม่รู้สิ ชัดๆ เลยว่านาจากะจะลอบงัดกำแพงบ้านคนอื่น หน้าด้านจริง!]

[พูดอะไรของพวกนาย? ไอดอลบ้านเธอน่ะก้นใหญ่ตัวใหญ่ขนาดนั้น ยังมีหน้ามาพูดงี้อีก ไม่ดูหน่อยเหรอว่านาจาบ้านฉันเดินคู่กับดาราตกกระแสนี่มันเข้ากันแค่ไหน!]

[เข้ากะไข่อะไร บ้านฉันเร่อปาคู่กับดาราตกกระแสฝ่าฟันช่วงโดนดูถูกมาด้วยกัน แถมบทเยว่ฉีหลัวก็ยังยกให้บ้านฉันเร่อปา บ้านเธอมีอะไรมาเทียบ? ยังกล้ามาแย่งกับเร่อปาบ้านฉันอีก!]

[หึ หึ มาก่อนไงแล้วไงล่ะ? ตอนนี้เห็นๆ อยู่ว่านาจาน่ะเป็นที่โปรดปรานกว่า อีกเดี๋ยวบ้านเธอคงได้โดนส่งเข้าห้องเย็นแน่!]

“หัวหน้า เซิร์ฟเวอร์ใกล้เอาไม่อยู่แล้ว!”

ยอดคนออนไลน์กับกระแสความร้อนแรงในห้องไลฟ์สดพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วอีกรอบ ยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีก จนแฟนคลับสองฝ่ายเกือบจะเปิดศึกตีกันกลางห้องไลฟ์แล้ว

เผชิญสถานการณ์แบบนี้ เซิร์ฟเวอร์ของไลฟ์สดบนเว่ยป๋อก็แทบจะรับไม่ไหว ต่อให้ผู้รับผิดชอบพยายามหาทางไปยืมเซิร์ฟเวอร์จากที่อื่นมาเสริม ก็พอประคองไว้ได้แบบทุลักทุเล และยังเสี่ยงจะล่มได้ทุกเมื่อ

ผู้รับผิดชอบไลฟ์สดของเว่ยป๋อเรียกได้ว่าเจ็บปวดปนสุข

เจ็บคือกลัวห้องไลฟ์สดล่ม ถ้าล่มต่อหน้าคนดูเป็นสิบๆ ล้าน นั่นเท่ากับอุบัติเหตุไลฟ์ครั้งใหญ่ เขาได้จบเห่แน่

ส่วนสุขก็ง่ายมาก คนดูเป็นสิบๆ ล้านไล่ดูผ่านห้องไลฟ์สดบนเว่ยป๋อ กระแสครั้งนี้ต้องสร้างสถิติใหม่ของการไลฟ์สด แน่นอนว่าเขาเองก็พลอยภูมิใจไปด้วย

เงินที่ลงไปคุ้มสุดๆ!

รู้อย่างนี้ว่าลวี่หมิงจะเดินรอบสอง ต่อให้ต้องจ่ายเพิ่มอีกครั้ง พวกเขาก็ยอม!

ตอนนี้เขายังอยากโอนเงินให้ลวี่หมิงอีกรอบ ดูซิว่าจะเดินให้ได้สักสิบรอบแปดรอบไหม

ก็แค่จ่ายเงินเองไม่ใช่เหรอ?

เงินน่ะมีเหลือเฟือ ถ้าได้ผลแบบลวี่หมิงทุกครั้ง ต่อให้ต้องทุ่มมากกว่านี้ ทางเขาก็ไม่แคร์

อีกด้านหนึ่ง ซูหมางที่ยืนต้อนรับดาราและศิลปินคนอื่นๆ อยู่ตรงประตู จู่ๆ ก็ได้ยินผู้ช่วยของตัวเองเดินมากระซิบข้างหู

“ว่าไงนะ? เขายังเดินอยู่อีกเหรอ?”