เดี๋ยวนี้พวกมิจฉาชีพเยอะเกินไป!

จะว่าไปก็ไม่แปลกที่จางซงเหวินจะสงสัยว่าลวี่หมิงปลายสายเป็นมิจฉาชีพ จุดสำคัญคือจางซงเหวินรู้ฐานะของตัวเองดี

มองทั้งวงการบันเทิงกว้างๆ จางซงเหวินก็แค่นักแสดงโนเนมคนหนึ่งเท่านั้น

นอกจากคนไม่กี่คนที่พอจะรู้จักเขาแล้ว คาดว่าแทบไม่มีใครรู้จักอีก ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ต้องใช้วิธีหว่านแห ส่งเรซูเม่ไปทั่วเพื่อแย่งชิงบทบาทให้ตัวเอง ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นแค่บทตัวประกอบทั่วไป บทตัวเดินผ่านเสียมาก

แม้จางซงเหวินจะรู้จักละครเรื่อง คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะยื่นเรซูเม่ไปเลยสักครั้ง

เพราะจางซงเหวินรู้ชัดว่า คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย กำลังร้อนแรงขนาดไหน เรียกความสนใจจากทั้งวงการเกือบทั้งหมด อย่าว่าแต่บทสำคัญๆ เลย ต่อให้เป็นตัวประกอบหรือตัวรองที่แทบไม่มีซีน ก็ยังมีคนแย่งกันเพียบ

ต้องรู้ไว้ว่าคนที่แย่งบทตัวประกอบพวกนี้ ส่วนใหญ่ชื่อเสียงดังกว่าจางซงเหวินไปไกล บางคนในวงการก็มีชื่อพอตัว รับบทพระรองหรือบทอันดับสามในงานสร้างทั่วไปได้สบาย

แม้กระทั่งคนพวกนั้น ยังทำได้แค่กล้าลุ้นบทตัวประกอบหรือตัวรองใน คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย เท่านั้น

ทุกคนรู้สถานะของ คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย กันดี พูดได้ว่าแค่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมต่อให้เป็นเพียงตัวประกอบธรรมดาๆ สำหรับใครหลายคนก็ถือเป็นเครดิตชั้นดีแล้ว

ท้ายที่สุดไม่ใช่ทุกคนที่จะมีสิทธิ์เข้าไปอยู่ในผลงานฮิตได้

ในวงการบันเทิงจีน แต่ละปีมีทั้งละครโทรทัศน์และซีรีส์ออนไลน์ออกมาหลายพันเรื่อง ไม่น้อยที่เป็นงานสร้างใหญ่ แต่ผลงานที่กลายเป็นฮิตจริงๆ มีแค่ไม่กี่เรื่องเท่านั้น

และตอนนี้ คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย แทบมีครบทุกเงื่อนไขที่จะกลายเป็นผลงานฮิต

เพราะฉะนั้นพอได้ยินลวี่หมิงปลายสายพูดว่าเชิญไปออดิชัน จางซงเหวินก็เผลอคิดโดยสัญชาตญาณว่าเจอมิจฉาชีพเข้าแล้ว

“ต้องเสียเงินหน่อยถึงจะผ่านใช่ไหม?”

จางซงเหวินพูดใส่ลวี่หมิงปลายสายด้วยน้ำเสียงดูแคลน

อายุก็ไม่น้อยแล้ว เขาเคยได้ยินเรื่องนักแสดงตัวเล็กๆ ในวงการโดนหลอกมาเหมือนกัน

ชัดเจนว่าคนปลายสายเป็นมิจฉาชีพ คงอยากใช้ข้ออ้างเรื่องบทมาโกยเงินจากเขา

คิดมากเกินไปจริงๆ!

ต่อให้ไม่พูดถึงเรื่องที่จางซงเหวินจะโดนหลอกหรือไม่ ประเด็นคือเขาแทบไม่มีเงินให้หลอกด้วยซ้ำ อยากหลอกก็ไม่มีทาง

“คุณคงไม่คิดว่าผมเป็นมิจฉาชีพหรอกนะ?”

พอได้ยินคำพูดของจางซงเหวิน ลวี่หมิงปลายสายก็เข้าใจทันที เขายิ้มขื่นๆ อย่างจนใจพลางพูด

ตอนนี้ลวี่หมิงฮ็อตเป็นที่ต้องการ ใครต่อใครอยากขอบทใน คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย จากเขานับไม่ถ้วน อยู่ๆ วันที่เขาตั้งใจเชิญคนด้วยตัวเอง กลับถูกหาว่าเป็นมิจฉาชีพ ทำเอาลวี่หมิงทั้งขำทั้งปวดหัว

“ไม่ใช่รึไง?”

จางซงเหวินได้ยินก็ไม่แปลกใจ คิดว่าเป็นมุก “รุกแล้วถอย” ของพวกมิจฉาชีพเสียมากกว่า เขาย้อนถามลวี่หมิงว่า “คุณบอกว่าคุณเป็นใครคนอื่น ฉันอาจจะยังพอเชื่อ แต่คุณบอกว่าคุณคือลวี่หมิง? ล้อเล่นหรือไง? ลวี่หมิงจะรู้จักฉันได้ยังไง? เขาเป็นดาราใหญ่ขนาดนั้น จะโทรหาฉันทำไม?”

เจอคำถามรัวๆ ของจางซงเหวิน ลวี่หมิงเองก็จนคำไปชั่วขณะ

อย่างที่จางซงเหวินว่าไว้ ถ้าไม่เพราะความทรงจำจากชาติก่อน ที่ทำให้ลวี่หมิงรู้ว่าจางซงเหวินเคยโชว์ฝีมือไว้ใน The Knockout มาก่อน เกรงว่าเขาเองก็คงไม่รู้เหมือนกันว่าในวงการบันเทิงยังมีคนคนนี้อยู่

แต่ว่าเรื่องนี้มันอธิบายไม่ได้ จะให้บอกไปตรงๆ ว่าผมรู้จักคุณมาจากความทรงจำชาติก่อนงั้นเหรอ?

เกรงว่าถ้าลวี่หมิงพูดประโยคนี้ออกไปปุ๊บ ทางฝั่งจางซงเหวินคงจะเชื่อทันทีว่าลวี่หมิงเป็นมิจฉาชีพ

แต่นั่นมันบ้าเต็มประดาเลย!

“งี้นะ เดี๋ยวผมขอแอดช่องทางติดต่อของคุณ เรามาคุยวิดีโอกันเลยดีกว่า!”

ลวี่หมิงเห็นว่าคุยโทรศัพท์ยังไงก็อธิบายไม่กระจ่าง สุดท้ายตอนนี้จางซงเหวินก็มองเขาเป็นมิจฉาชีพอยู่ดี พูดทางโทรศัพท์ไปมาก็ยิ่งถูกมองว่าเป็นมุกหลอก เลยตัดสินใจต่อวิดีโอคอลกันตรงๆ จะดีกว่า

“ได้สิ ฉันก็อยากดูเหมือนกันว่านายจะมีไม้เด็ดอะไรอีก!”

เดิมทีจางซงเหวินไม่อยากเสียเวลาคุยกับลวี่หมิงต่อ แต่พอดีวันนี้เขาไม่ค่อยมีธุระอะไร ก็ถือว่าเล่นด้วยสักหน่อยแล้วกัน

ไม่นาน ลวี่หมิงก็แอดวีแชทของจางซงเหวิน แล้วกดวิดีโอคอลไปหาอีกฝ่าย

“โฮ้ หน้าตาเหมือนอยู่เหมือนกันนะ!”

พอวิดีโอเชื่อมต่อ จางซงเหวินมองคนในจอที่หน้าตาคล้ายลวี่หมิงตั้งเจ็ดแปดส่วน ก็พึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า “ไอ้หนุ่ม แค่นายหน้าคล้ายไอ้ดาราตกกระแสนั่นขนาดนี้ ไปเป็นเน็ตไอดอลยังพอได้เลย จะมาทำตัวเป็นมิจฉาชีพทำไม? หลอกแบบนี้ได้เงินไม่เท่ากับไปหลอกแฟนคลับของไอ้ดาราตกกระแสนั่นง่ายๆ เลยนะ”

“ผมนี่เหมือนมิจฉาชีพขนาดนั้นเชียว?”

ลวี่หมิงยื่นหน้าเข้าใกล้กล้องเล็กน้อย เอ่ยถามจางซงเหวินทางหน้าจออย่างไม่แน่ใจนัก

หรือว่าในโลกนี้ยังมีผู้ชายหน้าตาหล่อพอๆ กับเขาอีก?

“อย่าพูดนะ เอาจริงๆ ก็ใช่!”

“นายหน้าคล้ายไอ้ดาราตกกระแสนั่นเอามากๆ เลย ฉันเกือบเผลอคิดว่านายเป็นตัวจริงแล้วนะ!”

จางซงเหวินเพ่งมองลวี่หมิงอย่างละเอียด แววตามีความแปลกใจอยู่รำไร ไม่คิดว่ามิจฉาชีพในจอจะดันหน้าตาเหมือนลวี่หมิงขนาดนี้ แม้ว่าเขาจะดูการแสดงของลวี่หมิงในเรื่องหมอผีไร้ใจนับครั้งไม่ถ้วน ก็ยังเกือบมองผิดไป

“ว่าแต่ เตรียมจะยัดบทอะไรให้ฉัน?”

จางซงเหวินกวาดตามองลวี่หมิงในจอจากหัวจรดเท้า แล้วถามอย่างไม่ใส่ใจนัก

“พระรอง!”

พอลวี่หมิงได้ยินคำถาม ก็ยังนึกว่าจางซงเหวินเริ่มจำเขาได้แล้ว จึงตอบออกไปทันที

แปะ!

คำพูดของลวี่หมิงเพิ่งหลุดปาก ทางฝั่งจางซงเหวินก็กดตัดสายวิดีโอโดยไม่ลังเล

อะไรของมันวะ?

ต่อให้เป็นมิจฉาชีพ ก็ช่วยมีตรรกะพื้นฐานกันหน่อย

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่จางซงเหวินจะไม่รู้ฐานะตัวเองได้ยังไง เขาก็แค่นักแสดงโนเนมตัวเล็กๆ ในวงการบันเทิงเท่านั้น

แม้จะล้มลุกคลุกคลานอยู่ในวงการมากว่าสิบปี แต่ที่ผ่านมาก็ได้แค่เล่นบทตัวประกอบกับบทรองทั้งนั้น

ต่อให้เป็นงานสร้างเล็กๆ ที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงก็ยังไม่เคยเชิญเขาไปเล่นบทสำคัญ ไหนจะไปถึงขั้นให้เล่นพระรองใน คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย ที่ระดับโปรดักชันใหญ่โตขนาดนั้นอีกเล่า

นั่นมันพระรองของเรื่อง คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย เลยนะ!

ต้องรู้ว่าบทแนวนี้ ถ้าเทียบกับกระแสความร้อนแรงของ คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย ตอนนี้ พอปล่อยบทพระรองออกมาปุ๊บ ต้องแย่งกันเลือดสาดแน่นอน ต่อให้เป็นนักแสดงชายแถวหน้าหรือดาราแถวสองทั่วไปก็ยังต้องสนใจ

แล้วลวี่หมิงจะมองข้ามคนพวกนั้นมาเลือกนักแสดงโนเนมในวงการอย่างเขาไปเล่นได้ยังไง?

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

เพราะฉะนั้นทันทีที่ได้ยินลวี่หมิงบอกชวนเขาไปเล่นบทพระรอง จางซงเหวินก็รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นมิจฉาชีพ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอีกต่อไป แถมยังโยนเบอร์ของลวี่หมิงเข้าบัญชีดำทันที

“นี่วางสายฉันไปแล้ว?”

ทางฝั่งลวี่หมิง พอเห็นจอโทรศัพท์ขึ้นสถานะถูกตัดสาย คนทั้งคนถึงกับงงงวย

เดิมทีลวี่หมิงนึกว่าจางซงเหวินจำเขาได้แล้วถึงค่อยถามต่อแบบนั้น คิดไม่ถึงว่าถึงตอนนี้จางซงเหวินก็ยังมองเขาเป็นมิจฉาชีพอยู่ดี

“ดูท่าว่าฉันไม่เหมาะกับการจัดการเรื่องพวกนี้จริงๆ!”

สำหรับสถานการณ์แบบนี้ แม้ลวี่หมิงจะไม่ได้คาดไว้ก่อน แต่เขาก็พอเข้าใจได้

ลองสมมติว่าตอนนี้เขาเป็นเหมือนจางซงเหวิน นักแสดงโนเนมในวงการบันเทิง อยู่ๆ ได้รับโทรศัพท์จากผู้กำกับเฒ่า ชวนไปเล่นเป็นพระเอกหรือพระรองในหนังของผู้กำกับเฒ่า ลวี่หมิงเองก็คงคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพวกมิจฉาชีพเหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้น หมายเลขโทรศัพท์ของลวี่หมิงในวงการก็ถือเป็นความลับ รู้กันอยู่ไม่กี่คน ที่เหลือแทบไม่มีใครรู้เบอร์เขา จะโทษที่จางซงเหวินไม่ทันสังเกตก็ไม่ได้

ได้แล้ว!

ลวี่หมิงนึกออกทันทีว่าควรไปขอความช่วยเหลือจากใคร

ถ้ามองดูคนรู้จักของลวี่หมิงทั้งหมด ก็มีแต่นาจาที่จบจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง เพราะสมัยนั้นนาจาเคยได้ฉายาเทพธิดาแห่งสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง เขาจึงกดโทรหานาจาทันที

“หา?”

“อาจารย์จางคิดว่าพี่เป็นมิจฉาชีพเหรอ?”

พอได้ยินว่าลวี่หมิงถูกจางซงเหวินมองว่าเป็นมิจฉาชีพ นาจาก็งงไปทั้งคน ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

แม้นาจาจะไม่ใช่ลูกศิษย์ตรงๆ ของจางซงเหวิน แต่ก็เคยเรียนคาบการแสดงของเขา จึงรู้จักจางซงเหวินดี ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะเข้าใจลวี่หมิงผิดไปว่าเป็นมิจฉาชีพ

“เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันโทรหาอาจารย์ของฉัน ให้เธอช่วยติดต่ออาจารย์จางให้นะ!”

นาจาไม่รู้หรอกว่าลวี่หมิงไปได้ยินเรื่องอาจารย์จางของเธอมาจากไหน เพราะชื่อเสียงของอีกฝ่ายในวงการไม่ได้ดังนัก ขนาดเป็นนักศึกษาของสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งอย่างเธอยังรู้จักไม่มาก นับประสาอะไรกับลวี่หมิง แต่ในเมื่อเขาขอให้ช่วย เธอก็ไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว

ดังนั้นหลังวางสายจากลวี่หมิง ระหว่างที่นาจากำลังนั่งรถไปยังอาคารสำนักงานใหญ่ของถังเหริน เธอก็โทรหาอาจารย์จากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งของตัวเอง อธิบายเรื่องคร่าวๆ แล้วขอให้ช่วยติดต่อหาจางซงเหวินให้

“อาจารย์ซุย มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”

จางซงเหวินเพิ่งออกจากบ้านมาถึงสถาบันกวดวิชาด้านนอก ก็เห็นสายเรียกเข้าจากเพื่อนร่วมงานที่โรงเรียน นึกว่าเป็นเรื่องของโรงเรียนจึงรับสาย

“พี่จาง นายไปวางสายเขาทำไมกันล่ะ?”

ทว่าคำพูดของเพื่อนร่วมงานจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งกลับไม่ใช่เรื่องงานโรงเรียน แต่เป็นเรื่องอื่นเสียอย่างนั้น ทำให้จางซงเหวินงงไม่น้อย

“วางสายใครกัน?”

“คุณพูดอะไร ผมฟังไม่ค่อยเข้าใจนะ?”

จางซงเหวินถามกลับอย่างงุนงง

“ก็ลวี่หมิงติดต่อหานายนั่นแหละ ทำไมนายไปมองเขาเป็นมิจฉาชีพล่ะ!

ถ้าเขาไม่ให้นาจาช่วยติดต่อ เกรงว่าคงติดต่อหานายไม่ได้แล้ว!”

พอได้ยินเพื่อนร่วมงานพูด จางซงเหวินก็เริ่มตั้งสติได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อกี้ที่โทรมา ทั้งโทรศัพท์ทั้งวิดีโอคอล…เป็นลวี่หมิงจริงๆ เหรอ?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เท่ากับว่าเขาเพิ่งผลักโอกาสที่ลอยมาอยู่ตรงหน้าทิ้งไปด้วยมือของตัวเองน่ะสิ!

พอคิดได้ดังนั้น จางซงเหวินก็เอ่ยขอบคุณสั้นๆ กับเพื่อนร่วมงานทางโทรศัพท์ แล้วรีบคว้านมือถือ เอาเบอร์ของลวี่หมิงออกจากบัญชีดำ จากนั้นกดโทรกลับหาลวี่หมิงทันที

จางซงเหวินรู้ชัดเจนว่าโอกาสนี้มีความหมายแค่ไหน

เขาล้มลุกคลุกคลานในวงการมากว่าสิบปี ย่อมเข้าใจดีว่า สำหรับนักแสดงแล้ว บทแบบนี้หมายถึงอะไร

ต้องรู้ว่าในเรื่อง คนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ย บทพระรองนั้น ทำให้ศิลปินชายแถวหน้าและดาราแถวสองในวงการต่างอยากได้กันทั้งนั้น นับประสาอะไรกับเขาที่เป็นเพียงนักแสดงโนเนมในวงการ

จางซงเหวินไม่กล้าคิดแม้แต่จะได้เล่นเป็นตัวประกอบในคนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ยด้วยซ้ำ จะให้ไปฝันถึงบทพระรองได้ยังไงกัน

พอนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำลงไป จางซงเหวินก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที

ตอนนี้จางซงเหวินทำได้แค่หวังว่าลวี่หมิงจะไม่ผูกใจเจ็บกับพฤติกรรมของเขาเมื่อครู่ ไม่อย่างนั้นจางซงเหวินคงต้องเสียใจไปชั่วชีวิตแน่

“อาจารย์จาง ทีนี้คุณคงเชื่อแล้วนะว่าผมเป็นใคร ตัวจริง!”

พอรับสายจากจางซงเหวิน ลวี่หมิงก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่าจะเช็กประวัติของเขาเรียบร้อยแล้ว จึงพูดหยอกกลับไปทางปลายสาย

“ขอโทษจริงๆ ครับ ผมไม่รู้เลยว่าคุณเป็นตัวจริง ผมยังนึกว่าเป็นมิจฉาชีพ!”

ได้ยินน้ำเสียงหยอกล้อของลวี่หมิง ใจที่ลอยคว้างของจางซงเหวินก็ผ่อนลงไปนิด เขารีบเอ่ยขอโทษอย่างจริงใจ

ยังไงก็เถอะ ถ้าลวี่หมิงผูกใจเจ็บเรื่องเมื่อครู่ ก็คงไม่พูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อแบบนี้หรอก

เขาเองก็ไม่ได้คิดว่าตำแหน่งในวงการของตัวเองจะทำให้ลวี่หมิงเกรงใจอะไรได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจางซงเหวินรู้อยู่เต็มอกถึงเรื่องราวระหว่างลวี่หมิงกับลู่ช่วน

ต้องรู้ไว้ว่าลวี่หมิงถึงกับไม่เห็นหัวผู้กำกับใหญ่ระดับลู่ช่วนในวงการ แล้วอย่างเขาที่เป็นเพียงนักแสดงโนเนมจะให้ไปเกรงใจอะไรกัน

การที่อีกฝ่ายยังคุยกับเขาด้วยท่าทีหยอกเย้าแบบนี้ แสดงว่าลวี่หมิงไม่ได้เก็บเอาเรื่องก่อนหน้ามาคิดมาก

“ไม่เป็นไร”

ลวี่หมิงตอบแบบไม่ใส่ใจนัก โดยไม่จดจ่อกับพฤติกรรมก่อนหน้าของจางซงเหวิน แล้วพูดต่อว่า “อาจารย์จาง ไม่ทราบว่าคุณสะดวกเมื่อไหร่บ้าง? พอจะมาเทสต์หน้ากล้อง เจอตัวกันสักหนได้ไหม?”

“ไม่มีปัญหา!”

พอได้ยินคำถามของลวี่หมิง จางซงเหวินก็รีบพยักหน้าตอบทันที “ผมว่างตลอดเวลา!”

สำหรับจางซงเหวิน ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือคว้าบทพระรองในคนขุดสุสาน: เมืองโบราณจิงเจวี๋ยให้ได้ เพราะสำหรับเขาแล้ว นี่แทบจะเป็นโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต

จางซงเหวินเข้าใจอย่างชัดเจนว่าทันทีที่ได้บทนี้ จะมีความหมายแค่ไหน

“อ้อ อาจารย์จาง บทนี้อาจจะต้องเพิ่มน้ำหนักสักหน่อย คุณว่าไง?”

ลวี่หมิงนึกถึงรูปร่างของจางซงเหวินที่เห็นในวิดีโอเมื่อครู่ ก็ยังต่างจากภาพลักษณ์ของ “นายอ้วนหวัง” อยู่บ้าง ถ้าจางซงเหวินจะรับบทนี้ได้ แบบที่ดีที่สุดคือเพิ่มน้ำหนัก ไม่งั้นก็คงต้องพึ่งการแต่งหน้า ซึ่งยังไงก็ต้องดูท่าทีของอีกฝ่ายก่อน

ลวี่หมิงไม่ใช่คนหัวแข็งเอะอะก็ต้องเพิ่มน้ำหนักให้ได้เท่านั้นเท่านี้กิโลถึงจะรับได้ และก็ยังมีวิธีอื่นที่สามารถให้ผลลัพธ์เดียวกันได้อยู่แล้ว