วันที่ 16 ธันวาคม “สะพานหักและหิมะตก” ไต่ขึ้นสู่อันดับที่ 9

วันที่ 17 ธันวาคม “สะพานหักและหิมะตก” ไต่ขึ้นสู่อันดับที่ 8

วันที่ 18 ธันวาคม “สะพานหักและหิมะตก” ไต่ขึ้นสู่อันดับที่ 7

ยิ่งขึ้นอันดับสูงใน ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล การไต่ขึ้นแต่ละอันดับยิ่งยากขึ้น เพราะช่องว่างในยอดดาวน์โหลดระหว่างอันดับต้น ๆ ค่อนข้างมาก ดังนั้นทุกครั้งที่เพลง “สะพานหักและหิมะตก” ไต่ขึ้นมาได้หนึ่งอันดับ หมายถึงยอดดาวน์โหลดเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ในเมื่อยังเหลือเวลาอีกสิบกว่าวันในเดือนนี้ หลายฝ่ายในวงการต่างคาดการณ์ว่าเพลงนี้อาจมีโอกาสไต่ขึ้นถึง อันดับ 3 ได้ แต่การคว้าอันดับ 1 ดูจะเป็นไปได้ยาก เพราะอันดับ 1 ในปัจจุบันคือเพลงของ หลี่เซียว ศิลปินหญิงเจ้าของตำแหน่งราชินีเพลง

ราชาและราชินีเพลง ไม่ใช่คนที่จะโค่นล้มได้ง่าย ๆ

นอกจากนี้อันดับ 2 และ 3 ในชาร์ตก็เป็นศิลปินเบอร์ต้น ๆ ของวงการ ซึ่งแม้ว่าจะด้อยกว่าราชาและราชินีเพลง แต่ก็ยังทรงอิทธิพลมาก พวกเขาอาจไม่สามารถหยุดเพลง “สะพานหักและหิมะตก” ได้อย่างถาวร แต่การรักษาอันดับในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

หลินจือไป๋ กลับดูไม่ยี่หระต่อเรื่องนี้

“แค่ให้ ฉู่ฉือ กับ ไป๋ตี้ แข่งกันเพื่ออันดับ 2 ก็พอ”

ยังไงเป้าหมายของเขาก็สำเร็จไปแล้ว เพลงนี้ถูกแต่งมาเพื่อสร้างชื่อเสียง และตอนนี้ความสนใจจากทั้งในและนอกวงการเพลงที่มีต่อเพลงนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เพลงถัดไปของเขามีฐานผู้ฟังที่ดี อีกทั้งจะไม่ถูกกดดันจากแพลตฟอร์มเพลง

แต่ เจียงเฉิง คิดไม่เหมือนเขา

ตอนนี้เจียงเฉิงดูเหมือนจะหมกมุ่นกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ เขาเช็กชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลแทบจะทุกชั่วโมง รอคอยด้วยใจจดจ่อให้เพลงนี้ได้อันดับ 1

“คนเราต้องมีความฝัน”

เจียงเฉิงอดคิดถึงตอนที่ ไป๋ตี้ เคยไต่ขึ้นชาร์ตเพลงอย่างรวดเร็วไม่ได้ ตอนนั้นหัวหน้าฝ่ายของไป๋ตี้ก็คงมีความรู้สึกเดียวกันกับเขาตอนนี้สินะ

จริง ๆ ฉู่ฉือ สร้างผลกระทบในวงการอย่างมาก

ขนาดพี่สาวของหลินจือไป๋ ยังโทรมาคุยเรื่องนี้โดยเฉพาะ

“เธอตามดูชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลเดือนนี้บ้างไหม? มีศิลปินที่ชื่อ ฉู่ฉือ แต่งและร้องเพลง “สะพานหักและหิมะตก” กำลังโด่งดังมาก ในวงการกำลังพูดถึงเพลงนี้ทุกวันเลยนะ”

“ไม่รู้จัก”

หลินจือไป๋แกล้งทำเป็นไม่สนใจเหมือนเดิม

พี่สาวไม่ได้สงสัยอะไร เพราะเธอคิดว่านั่นเป็นนิสัยของเขาอยู่แล้ว

“ตอนนี้ในวงการหรือแม้กระทั่งสื่อเริ่มเอาเขามาเปรียบเทียบกับเธอด้วยนะ เพราะเพลงของเขาเป็นเพลงแนวโบราณ เหมือนกับที่เธอเคยปล่อยออกมาก่อนหน้านี้”

“แนวโบราณเหรอ?”

หลินจือไป๋แสร้งทำเป็นสนใจ แต่เสียงของเขานิ่งจนจับพิรุธไม่ได้

“ใช่ แนวโบราณ!”

พี่สาวพูดถึงเหตุผลที่โทรมาหา

“หลังจากที่เธอกับฉู่ฉือทำให้ชาร์ตเพลงปั่นป่วน ตอนนี้ทุกคนในวงการต่างหันมาสนใจเพลงแนวโบราณมากขึ้น ถ้าเธอยังไม่ได้เริ่มแต่งเพลงใหม่ ฉันแนะนำให้เธอทำเพลงแนวนี้อีกสักเพลงนะ เพราะคนในวงการกำลังพยายามเกาะกระแสนี้กันอยู่”

“เดี๋ยวฉันจะลองคิดดู”

หลินจือไป๋คิดว่าเพลงต่อไปในชื่อ ไป๋ตี้ ก็คงแต่งแนวนี้ได้ ไม่ถือว่าแปลกอะไร เพราะเขามีเพลง “แสงจันทร์” ที่เป็นแนวโบราณรองรับอยู่แล้ว

“เชื่อฉันสิ เพลงแนวโบราณจะกลายเป็น รหัสลับแห่งความนิยม ครั้งถัดไปแน่นอน”

พี่สาวพูดยิ้ม ๆ “ที่สำคัญกระแสนี้เธอเป็นคนเริ่ม ดังนั้นถ้าเธอแต่งเพลงแนวนี้ออกมาอีก จะไม่มีใครหาว่าเธอเกาะกระแส แต่ถ้าเป็น ฉู่ฉือ อาจโดนมองว่าเกาะกระแสเพลง ‘แสงจันทร์’ ของเธอก็ได้นะ”

“แต่งเพลงตามสไตล์ตัวเอง คงไม่เรียกว่าเกาะกระแสหรอก”

หลินจือไป๋ตอบอย่างมีนัยสองแง่สองง่าม แน่นอนว่าพี่สาวไม่ได้คิดอะไรเกินไปกว่านั้น

เพราะเธอรู้ดีว่าหลินจือไป๋เป็นคนที่ร้องเพลงไม่ได้เลย

“ก็จริง เธอแต่งเพลงในแบบตัวเอง มันไม่ใช่การเกาะกระแส” พี่สาวหัวเราะ “แต่บางทีฉันก็รู้สึกว่า ฉู่ฉือ ดูเหมือนจะแอบลอกแบบเธออยู่นะ ชื่อศิลปินของเขามาจาก ฉู่ฉือ (บทกวีจีนโบราณ) ส่วนเธอใช้ชื่อ ไป๋ตี้ (จักรพรรดิสีขาว)”

“แบบนี้เรียกว่าลอกเหรอ?”

“แน่นอนสิ ทั้งลุคดูมีเอกลักษณ์ ทั้งกลิ่นอายที่ดูลุย ๆ เหมือนกัน ทำให้รู้สึกเหมือนเดจาวูยังไงไม่รู้ ถึงแม้ชื่อศิลปินของเธอฉันจะเป็นคนตั้งให้ก็เถอะ”

“ถ้าเขาจะแอบลอก ก็ต้องตั้งชื่อว่า เฮยตี้ (จักรพรรดิสีดำ) หรือไม่ก็ หวงตี้ (จักรพรรดิสีเหลือง เรียกอีกอย่างว่า ฮ่องเต้)”

“เฮยตี้ คงไม่ไหว ส่วน หวงตี้ ก็คงเวอร์เกินไป การแอบลอกแบบนี้เขาคงไม่เล่นกันซึ่งหน้าอยู่แล้ว”

“ก็จริง”

หลินจือไป๋ทำทีถามขึ้น “แล้วจากประสบการณ์ของพี่ คิดว่า ฉู่ฉือ จะมีโอกาสคว้าอันดับ 1 ได้ไหม?”

“ไม่มีทาง”

พี่สาวตอบทันที

“ตอนที่เธอไม่ได้อันดับ 1 เมื่อก่อน เป็นเพราะเธอปล่อยเพลงช้าเกินไป ส่วน ฉู่ฉือ เลือกปล่อยเพลงวันที่ 1 เลยก็จริง แต่เขามีปัญหาคล้าย ๆ กัน คือไม่มีบริษัทคอยสนับสนุน อีกอย่าง ฉู่ฉือ ดูจะลึกลับมาก ไม่เคยออกมาโปรโมตเพลงตัวเองเลย”

“ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?”

หลินจือไป๋ถามเพราะอยากรู้ว่าคนในวงการคิดยังไง

“เหตุผลน่าจะมีสองข้อ”

พี่สาวอธิบาย “หนึ่งคือ เขาอาจเป็นเหมือนนักแต่งเพลงทั่วไป ที่ชอบอยู่เบื้องหลังมากกว่าเบื้องหน้า เพราะเขาไม่ได้เป็นแค่นักร้อง แต่ยังเป็นนักแต่งเพลงด้วย คนแบบนี้มักมีนิสัยแบบนั้นอยู่แล้ว”

“ข้อสองล่ะ?”

“ข้อสองอาจฟังดูใจร้ายไปหน่อย แต่บางทีเขาอาจหน้าตาไม่ดี การซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังอาจดีกว่า เพราะมันช่วยให้ผู้ฟังมีจินตนาการต่อศิลปิน”

หลินจือไป๋: “……”

ดูเหมือนการอยู่เบื้องหลังก็ไม่ได้ดีเสมอไป

บางทีเขาอาจพิจารณาเปิดเผยตัวตนในชื่อ ไป๋ตี้ สักเล็กน้อย เพื่อเรียกความสนใจ เพราะยังไงชื่อ ไป๋ตี้ ก็ไม่ได้ถูกปกปิดมาตั้งแต่แรก

“ฉันลองดูกราฟการเติบโตของยอดดาวน์โหลดเพลง “สะพานหักและหิมะตก” แล้ว” พี่สาววิเคราะห์อย่างผู้มีประสบการณ์ “พูดก็พูดเถอะ เขาน่าจะเดินตามรอยเธอเป๊ะเลย ดูจากแนวโน้มแล้ว เพลงนี้น่าจะไปได้ถึงอันดับ 2”

“ผลงานเพลงแรกในชีวิต แต่อยู่ถึงอันดับ 2 ของชาร์ต?”

แม้หลินจือไป๋จะพอเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอได้ยินพี่สาวพูดแบบนี้ เขาก็อดรู้สึกแน่นท้องไม่ได้

“นี่ผูกดวงกับเลข 2 หรือไง?”

ทำไมสองตัวตนที่ฉันสร้างขึ้นถึงได้จบที่อันดับ 2 เหมือนกันทุกที?

ไป๋ตี้ เจอกับราชาเพลง ฉู่ฉือ เจอกับราชินีเพลง

ทั้งสองคนนี้ยังเป็นศิลปินจากค่าย เทียนกวง เหมือนกันอีกด้วย

“เทียนกวงจะตั้งใจมาขวางทางฉันหรือเปล่า?”

หลินจือไป๋อดคิดแบบติดตลกไม่ได้

ถ้าค่ายเทียนกวงรู้เข้าคงโกรธน่าดู

“ใครกันแน่ที่ขวางใคร เธอเองไม่รู้ตัวเหรอ?”

“ยกเว้นว่าจะมีเรื่องเซอร์ไพรส์เกิดขึ้น”

พี่สาวหัวเราะ “อย่างเช่น ฉู่ฉือ ประกาศเซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ระดับท็อปสาม แล้วได้รับการสนับสนุนเต็มที่”

เธอเว้นจังหวะนิดหนึ่งก่อนพูดต่อ

“แต่เรื่องนี้คงเป็นไปไม่ได้ เพราะบริษัทเราเคยติดต่อผู้จัดการของเขาแล้ว แต่ฝ่ายนั้นบอกว่า ไม่อยากเซ็นสัญญากับบริษัทไหนเลย”

“มีความเป็นตัวของตัวเองดีนะ”

หลินจือไป๋ทำทีแสดงความคิดเห็น

พี่สาวตอบ “ช่างเขาเถอะ เธอรีบแต่งเพลงแนวโบราณมาอีกเพลงดีกว่า!”

“อืม”

ทั้งสองคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนวางสาย

หลินจือไป๋เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า กำลังคิดทบทวนคำแนะนำของพี่สาวอย่างจริงจัง

ก่อนหน้านี้ ไป๋ตี้เพิ่งปล่อยเพลงแนวโบราณออกมา และในเดือนนี้ ฉู่ฉือก็ปล่อยเพลงแนวโบราณอีกเช่นกัน ดูเหมือนว่าเพลงแนวโบราณจะเริ่มได้รับความนิยมในตลาดมากขึ้น

นี่แหละคือ “ตลาด”

เมื่อกระแสของตลาดหันมาให้ความสนใจกับเพลงแนวโบราณ การเดินตามกระแสย่อมเป็นตัวเลือกที่ชาญฉลาด

ในเมื่อเป็นคนที่สร้างกระแสนี้ขึ้นมาเอง จะปล่อยให้คนอื่นมาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์แทนทั้งหมดได้ยังไง?

ดังนั้นในอนาคต ฉู่ฉือสามารถเดินหน้าออกเพลงแนวโบราณได้ต่อไป ส่วนหลินจือไป๋เองก็มีทางเลือกที่หลากหลาย

ไป๋ตี้ก็เช่นกัน

เพียงแค่ทั้งสองบทบาทต้องคอยหลีกเลี่ยงช่วงเวลาที่พวกเขากำลังพัฒนาไปพร้อมกันก็พอ

แต่ไม่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงกันทุกครั้ง เพราะในอนาคต เมื่อทั้งสองบทบาทมีอิทธิพลและความนิยมมากพอแล้ว การปล่อยให้ทั้งสอง "มาเจอกัน" ก็อาจเป็นโอกาสที่น่าสนใจ

ไม่มีใครคาดคิดแน่ ๆ ว่าทั้งหมดนี้เป็นเกม “ซ้ายชนขวา” ของหลินจือไป๋

อย่างไรก็ตาม ต้องยอมรับว่าตอนนี้นิยามของเพลงแนวโบราณในบลูสตาร์ นั้นยังคลุมเครือมาก การพัฒนายังล่าช้าและยังไม่มีเพลงที่สามารถเรียกว่า "สไตล์จีน" อย่างแท้จริง

แน่นอนว่า ในบลูสตาร์ ไม่มีการแบ่งแยกประเทศเหมือนในอดีต

อาจเป็นไปได้ว่าในอนาคต เมื่อหลินจือไป๋นำเพลงแนวจีนที่แท้จริงออกมา มันอาจถูกเรียกด้วยชื่ออื่น เช่น “แนวคลาสสิก” หรืออะไรที่ฟังดูยิ่งใหญ่และมีระดับมากกว่า

ว่าไปแล้ว...

ในชาติที่แล้ว เพลงแนวจีนเพลงแรกที่แท้จริง ดูเหมือนจะเป็น "ลมบูรพาร้าวราน" ของโจวเจี๋ยหลุน (Jay Chou) ใช่ไหม? หลินจือไป๋เหมือนจะจำข้อมูลนี้ได้

แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะปล่อยเพลงนี้ออกมา

เพราะเพลงนี้มีพลังของความเป็น “ผู้บุกเบิก” มากเกินไป หากปล่อยออกมาตอนนี้ เพลงแนวโบราณอื่น ๆ จะดูด้อยค่าลงทันที

เก็บไว้ก่อนจะดีกว่า

ในช่วงสองสามวันข้างหน้า เพลง “สะพานหักและหิมะตก” ยังคงทำคะแนนทะยานขึ้น

วันที่ 19 ธันวาคม เพลง “สะพานหักและหิมะตก” ขยับขึ้นมาอยู่อันดับที่ 6 บนชาร์ตฤดูกาล

วันที่ 20 ธันวาคม เพลงพุ่งขึ้นมาอยู่อันดับที่ 5

ตามที่พี่สาวพูดไว้

หากพิจารณาจากอัตราการเติบโตของเพลงนี้ ไม่มีอะไรผิดพลาด เพลงน่าจะจบที่อันดับสองของชาร์ตฤดูกาล

ส่วนอันดับหนึ่งนั้น ดูจะเป็นไปได้ยาก

แต่ในโลกนี้ มีบางสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาได้

เช่น วันที่ 21 ธันวาคม ในฉินโจว เกิดหิมะตกครั้งแรกของฤดูหนาวปีนี้

ใช่แล้ว

หิมะตก

หิมะตกในหลายพื้นที่ของฉินโจว รวมถึงเมืองซูเฉิง และเมืองใกล้เคียง จนหลินจือไป๋ต้องคว้าเสื้อกันหนาวมาใส่

แน่นอนว่า

เดือนธันวาคมของทุกปี เมืองซูเฉิงก็มักจะมีหิมะตกอยู่แล้ว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่แค่บอกให้รู้ว่าฤดูหนาวได้มาถึงแล้ว

แต่สำหรับบางคน หิมะครั้งนี้กลับมีความหมายที่พิเศษมาก

ในวันนั้น

ที่ทะเลสาบซีหู เมืองหางเฉิง

หิมะโปรยปราย

นักท่องเที่ยวพากันหลบหิมะในขณะที่หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปสะพานหัก กันอย่างสนุกสนาน

ไม่มีใครบ่นเรื่องอากาศที่เปลี่ยนแปลง แต่กลับรู้สึกเหมือนได้รับของขวัญจากธรรมชาติ

“ช่างบังเอิญเหลือเกิน!”

“หลังจากฟังเพลง “สะพานหักและหิมะตก” ฉันก็ตัดสินใจมาเที่ยวทะเลสาบซีหูเพื่อดูสะพานในเพลง ใครจะคิดว่ามาถึงสะพานแล้วจะมีหิมะตกเหมือนในเพลงเลย!”

“โรแมนติกมาก”

เพราะเพลงเพียงเพลงเดียว ทำให้ใครบางคนตัดสินใจเดินทางมา และหิมะในเพลงดันตกลงมาจริง ๆ

เป็นจังหวะที่พอดีเหมาะเจาะ

เหมือนพรหมลิขิต

จากเรื่องเล่าเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยความโรแมนติกและโพสต์ภาพบนโซเชียลมีเดีย ได้กลายเป็นโอกาสทองสำหรับการโปรโมตของสถานที่ท่องเที่ยวทะเลสาบซีหู

ในคืนนั้น

ทีมงานของทะเลสาบซีหูได้ถ่ายวิดีโอโปรโมตที่งดงาม และเผยแพร่บนโลกออนไลน์ พร้อมแคปชันที่โรแมนติกและเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ศิลป์

“หิมะตกแล้ว”

“หิมะอะไร?”

“หิมะของสะพานหัก”

ในวิดีโอนั้น เพลงประกอบคือ “สะพานหักและหิมะตก”

เสียงของฉู่ฉือร้องถามเหมือนเสียงกระซิบว่า: “สะพานหักเคยมีหิมะตกไหม? ฉันนึกถึงใบหน้าของเธออีกครั้ง…”

ส่วนในช่องคอมเมนต์

คอมเมนต์ยอดนิยมที่สุดคือ: “ใครก็ได้บอกนักร้องที่ชื่อฉู่ฉือนี้ทีว่าวันนี้สะพานหักมีหิมะตกแล้วจริง ๆ!”