บทที่ 258 สิ่งที่คุณต้องการไม่ใช่เนื้อคู่ แต่เป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสที่พึ่งพาได้

"ขอบคุณครับหมอเฉิน ขอบคุณครับหมอเฉิน"

หลังจากผ่านความสุขและความเศร้าครั้งใหญ่ในชีวิตมา 'ผู้ชนะชีวิตที่มีทั้งแมวและหมา' ก็ซาบซึ้งจนน้ำตาไหล

"ทุกคนรอเดี๋ยวนะครับ"

เฉินหยูลุกขึ้นจากหน้าคอมพิวเตอร์ แล้วเดินไปที่ชั้นวางของ

เขาโค้งตัวลงหยิบเนื้อวัวปรุงรสห้าเครื่องเทศหนึ่งห่อจากชั้นล่างสุด แล้วขยับนิ้วมือไปมาอย่างรวดเร็ว

สองนาทีต่อมา เฉินหยูก็โทรศัพท์หาโจวเข่อซิน

สถานการณ์วันนี้ค่อนข้างพิเศษ หากเรียกบริษัทขนส่งให้ส่งไปก็คงไม่ทันแน่

โจวเข่อซินเป็นพยาบาลในร้าน การส่งยาให้คนไข้ถึงที่บ้านก็เป็นหนึ่งในหน้าที่การทำงานเช่นกัน

หลังจากสั่งงานเสร็จ เฉินหยูก็กลับมานั่งหน้าคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

และยุติการวิดีโอคอลครั้งนี้

"ถึงตาผมแล้ว ถึงตาผมแล้ว!"

'ผู้ชนะชีวิตที่มีทั้งแมวและหมา' เพิ่งจะวางสายไป ชาวเน็ตคนที่สองก็เชื่อมต่อวิดีโอคอลเข้ามาแทบจะในทันที

ใบหน้ากลมบานปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

ชาวเน็ตที่ใช้ชื่อว่า 'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ไม่เพียงแต่มีใบหน้ากลมบานเท่านั้น แต่ทั่วทั้งตัวยังมีแต่ไขมัน

ราวกับภูเขาเนื้อก็ไม่ปาน

"ได้เจอหมอเฉิน เนื้อคู่ของผมก็มีความหวังแล้ว!"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ช่างพูดช่างเจรจามาก พอวิดีโอคอลติดก็เป็นฝ่ายทักทายเฉินหยูก่อนเลย

"มิน่าล่ะพี่ชายคนนี้ถึงตั้งชื่อว่าโสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี โอตาคุตัวพ่อชัดๆ"

"สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่เนื้อคู่ แต่เป็นฟิตเนสกับเทรนเนอร์ที่พึ่งพาได้ต่างหาก"

"ถ้าไม่ลดน้ำหนัก จะมีผู้หญิงมาชอบก็แปลกแล้ว"

"พี่ชาย วิดีโอคอลกับหมอเฉินไม่ได้หมายความว่าจะได้เจอเนื้อคู่เสมอไป แต่อาจจะหมายความว่าจะเป็นโรคซึมเศร้าก็ได้นะ"

"เชื่อลุงสิ โสดแป๊บเดียวก็สบาย โสดตลอดไปก็สบายตลอดไป"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' สวมกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้าม สถานที่ที่อยู่ดูเหมือนจะเป็นห้องนอน

บนผนังมีโปสเตอร์ดาราสาวสวยสารพัดแบบติดอยู่

ด้วยความตื่นเต้นจนเกินไป ไขมันบนตัวเขาจึงสั่นกระเพื่อมดึ๋งๆ

เฉินหยูยิ้มเจื่อน "สวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?"

"หมอเฉิน ผมต้องการเนื้อคู่ ผมอยากมีแฟนครับ"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ร้องบอกอย่างร้อนใจ

เขาอ้างตัวว่าเป็นโปรแกรมเมอร์ที่มีประสบการณ์ รายได้ก็ถือว่าไม่เลว

แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่มีเนื้อคู่เสียที

เวลาไปดูตัวทุกครั้ง ตอนแรกก็ดีๆ อยู่ แต่หลังจากนั้นฝ่ายหญิงก็ไม่สนใจเขาอีกเลย

"หมอเฉิน ผมกลุ้มใจมากจริงๆ ครับ"

"ผมไม่ได้กินจุหรือขี้เกียจนะ ที่อ้วนแบบนี้ก็เพราะเรื่องงาน"

"โปรแกรมเมอร์อย่างพวกผมนั่งหน้าคอมพิวเตอร์วันละเป็นวันๆ พอกลับถึงบ้านก็อยากจะนอนบนเตียง ไม่อยากขยับตัวเลย"

เวลาเห็นเพื่อนร่วมงานคนอื่นแต่งงานมีลูกกันไปทีละคน เขาอิจฉาจนไม่รู้จะอิจฉายังไงแล้ว

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' เรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง เรื่องวุฒิการศึกษาจึงไม่มีปัญหา

เรื่องงานก็ใช้ได้

แต่ละเดือนมีรายได้สามหมื่นกว่าหยวน ที่บ้านไม่มีภาระอะไร

โดยรวมแล้ว หากเอาคุณสมบัติพวกนี้ไปอยู่ในตลาดดูตัวก็ถือว่ายังขายออก

หลายปีมานี้ เขาหมดเงินไปกับการดูตัวไม่น้อย แต่ก็จบลงด้วยความล้มเหลวทุกครั้ง

"หมอเฉิน แล้วก็ชาวเน็ตทุกคนด้วย ไม่กลัวพวกคุณหัวเราะเยาะหรอกนะ เพื่อให้ได้มีแฟน ผมคิดมาทุกวิธีแล้ว"

"ผมไม่อยากอยู่กับสาวสองมิติทุกวันแล้วจริงๆ"

"นอกจากบริษัทจัดหาคู่แล้ว พอถึงวันหยุดเทศกาล ผมก็จะไปจุดธูปไหว้พระขอพรที่วัดด้วย"

"ไม่รู้ว่าโดนเทพแห่งความซวยเข้าสิงหรือเปล่า ทำไปตั้งเยอะแยะ แต่ก็ไม่มีผู้หญิงมาชอบผมเลย"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' มองหน้าจอด้วยสีหน้าหดหู่

เฉินหยูยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม "ถ้าคุณพูดแบบนี้ก็ออกจะลำเอียงไปหน่อยนะ"

"ไม่ใช่ไม่มีผู้หญิงมาชอบคุณ แต่เป็นคุณต่างหากที่ไม่ถูกใจพวกเธอ"

"อย่างเช่นเมื่อไม่นานมานี้ มีผู้หญิงสุขภาพแข็งแรงคนหนึ่งรู้สึกดีกับคุณมากเลยนะ"

"แบบนั้นเรียกผู้หญิงได้ด้วยเหรอ?"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ทำหน้าขยะแขยง

"หมอเฉิน คุณพูดถูกครับ มีผู้หญิงมาชอบผมจริงๆ"

"แต่เธอดูสุขภาพดีเกินไปหน่อย ตัวใหญ่กว่าผู้ชายทั่วไปซะอีก หลี่ขุยเวอร์ชันผู้หญิงชัดๆ"

ได้ยินแบบนี้ ชาวเน็ตก็แทบจะขำก๊าก

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' นี่มันอีกาเกาะหลังหมูชัดๆ เห็นแต่คนอื่นดำ แต่มองไม่เห็นว่าตัวเองก็ดำ

เขาหน้าตาไม่หล่อแถมยังไม่สูง ส่วนสูงแค่ประมาณร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร

ไขมันทั้งตัวอย่างน้อยก็ร้อยหกสิบเจ็ดสิบจิน

ยังมีหน้ามาเยาะเย้ยคนอื่นว่าเป็นหลี่ขุยหญิงอีกเหรอ?

"พวกคุณอย่าเพิ่งไม่เชื่อนะ ผมพูดเรื่องจริง"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ถือโทรศัพท์มือถือลงมาจากเตียง เปิดลิ้นชัก แล้วหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา

"แม่เจ้า! พี่ชาย ฉันขอโทษนายด้วย"

"แน่ใจนะว่าเป็นหลี่ขุยหญิง ไม่ใช่เตียวหุยหญิง?"

"ขอโทษนะ สองคนนี้ต่างกันตรงไหนเหรอ?"

"ขอเสียมารยาทถามหน่อยได้ไหม ใครเป็นคนแนะนำเธอให้นาย เขามีความแค้นฝังลึกอะไรกับนายนักหนา?"

"ไม่ดูสภาพตัวเองเลย ยังจะมีหน้าไปรังเกียจคนอื่นอีก?"

ในรูปถ่ายที่ 'โสดมาสามสิบปี' หยิบออกมา เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างกำยำล่ำสัน สูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ใบหน้าถมึงทึง และมีผิวคล้ำ

"ทุกคนจะว่าผมตัดสินคนจากภายนอกก็ได้ หรือจะบอกว่าผมเป็นชายแท้ก็ได้ แต่ยังไงผมก็ไม่ชอบ"

"ผู้หญิงแบบนี้ พวกคุณอยากจะแต่งเข้าบ้านเหรอ?"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' เบ้ปาก

"เพื่อนของแม่ผมก็ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ถึงได้แนะนำเธอให้ผม"

"แวบแรกที่เห็นเธอ ผมนึกว่าวีรบุรุษเขาเหลียงซานทะลุมิติมาซะอีก"

"ตอนนั้นมีคนแนะนำอยู่ด้วย ผมเลยพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เลี้ยงข้าวพวกเธอไปตามมารยาท"

"ให้ตายเถอะ เจ๊คนนี้ต้องเคยลงแข่งกินจุมาแน่ๆ"

"ที่ไหนเรียกว่ากินข้าวล่ะ เรียกว่ายัดข้าวเข้าปากชัดๆ"

"หมูสามชั้นน้ำแดงจานหนึ่งผมยังไม่ได้แตะสักคำ เจ๊แกก็ยกจานเทเข้าปากไปเลย"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' บรรยายอย่างเกินจริงไปบ้าง

เฉินหยูกลั้นหัวเราะแล้วพูดว่า "แต่จิตใจเธอดีมากเลยนะ"

"ใช่ จิตใจดีจริงๆ"

"ดีจนเถ้าแก่ร้านยังอดไม่ได้ที่จะลดค่าอาหารให้พวกเราเลย"

"บอกว่าเหมือนได้เห็นฉู่ป้าอ๋องที่ยกกระถางสัมฤทธิ์ได้เลย"

'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' พูดประชดประชันว่า "พอกินข้าวเสร็จ ผมกำลังจะควักเงินจ่ายค่าอาหาร ก็มีคนมาส่งข้าวสารที่หน้าร้านพอดี"

"คนส่งข้าวสารตัวเล็กนิดเดียว แบกข้าวสารกระสอบหนึ่งก็หอบแฮ่กๆ แล้ว"

"เจ๊คนนี้กลัวว่าเขาจะเหนื่อย ก็เลยอาสาเข้าไปช่วยแบกข้าวสาร"

"ข้าวสารหกกระสอบ หนักตั้งสามร้อยจิน เจ๊แกหิ้วมือละสามกระสอบ เดินไปส่งถึงห้องครัวโดยที่หน้าไม่แดงแถมยังไม่หอบสักนิด"

"เพราะเรื่องนี้แหละ เถ้าแก่ถึงได้ลดราคาให้ผมยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แถมยังบอกอีกว่าต่อไปคงไม่มีใครกล้ารังแกผมแน่"

เล่าเรื่องน่าอายตอนดูตัวจบ 'โสดตั้งแต่เกิดมาสามสิบปี' ก็ทำหน้าตาหน้าสงสาร "หมอเฉิน ผมรู้ว่าเรื่องดูตัวไม่ควรมาขอให้คุณช่วย แต่พอคิดดูอีกที ผมก็รู้สึกว่าควรมาหาคุณ"

"ผมอายุสามสิบแล้วยังไม่เคยแม้แต่จะจับมือผู้หญิง หาแฟนไม่ได้สักที อารมณ์ก็หดหู่ลงทุกวัน ไม่แน่ว่าวันไหนอาจจะเกิดโรคทางจิตเวชสารพัดอย่างขึ้นมาก็ได้"

"ตอนนี้คุณช่วยผมแก้ปัญหา ก็เท่ากับเป็นการป้องกันไว้ก่อน นี่ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาทางจิตวิทยาใช่ไหมล่ะครับ?"

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินหยูได้เจอคนไข้แบบเขา จึงส่ายหน้าอย่างไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

"ความจริงแล้ว เนื้อคู่ของคุณอยู่ข้างกายคุณนี่แหละ เพียงแต่คุณยังไม่รู้ตัวเท่านั้น"

"แถมกำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้าด้วย"

ระหว่างที่พูดอยู่นั้น ประตูห้องของ 'โสดมาสามสิบปี' ก็ถูกเคาะ

พร้อมกับมีเสียงผู้หญิงดังขึ้น

ชาวเน็ตพากันอึ้ง เนื้อคู่จะมาเร็วเกินไปแล้วไหม?

เฉินหยูเพิ่งพูดจบ เนื้อคู่ก็มาส่งถึงหน้าประตูเลย...