“เชิญนั่ง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชางจวินจึงเดินไปนั่งที่หน้าโต๊ะทำงาน

พร้อมกับหยิบซองจดหมายออกมาจากกระเป๋า

“หมอเฉิน ขอบคุณมากสำหรับครั้งที่แล้ว”

หลี่ชางจวินกล่าวขอบคุณพร้อมกับวางซองจดหมายบนโต๊ะ

ภายในบรรจุเช็คจากสถานีตำรวจ

มูลค่า 100,000 หยวน

“นี่เป็นรางวัลจากสถานีตำรวจสำหรับการแสดงความกล้าหาญของคุณ”

แม้เฉินหยูจะไม่ได้จับคนร้ายด้วยตนเอง

แต่ก็แทบไม่ต่างกัน

เพราะถ้าไม่ได้การทำนายแม่นยำของเขา

อย่าว่าแต่จับคนเลย ป่านนี้ตำรวจคงยังวุ่นวายอย่างกับแมลงวันไร้หัว

“ไม่ต้องเกรงใจ”

“คุณคือคนไข้ของผม การช่วยเหลือคนไข้เป็นหน้าที่ของหมออย่างเรา”

เฉินหยูก็เอาซองจดหมายใส่ในลิ้นชัก

“คือว่า…”

หลี่ชางจวินมีท่าทางลังเล

“ผมเป็นหมอ คุณคือคนไข้ ไม่มีอะไรต้องกังวลในห้องตรวจของหมอ มีอะไรให้พูดมาตรงๆ”

เฉินหยูเอื้อมมือไปนวดหลังเอว

เก้าอี้ทำงานแบบตามหลักสรีรศาสตร์ราคา 5,000 หยวนคงจะใช้ได้ดีสินะ?

“ในเมื่อหมอเฉินพูดเช่นนั้น ผมก็จะพูดตามตรงเลย”

หลี่ชางจวินกล่าวทันที “ในคืนที่จับคนร้ายได้ เขาเสียชีวิตกะทันหันในห้องขัง”

“จากการตรวจสอบของแพทย์นิติเวช พบว่าเขาเสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นกะทันหัน”

“จากการตรวจสอบหลายอย่าง สรุปได้ว่าภาวะหัวใจหยุดเต้นเกิดจากการหลั่งอะดรีนาลีนจำนวนมาก…”

“พูดง่ายๆ ก็คือ เขาถูกทำให้ตกใจจนเสียชีวิต!”

หลี่ชางจวินชี้ชัดถึงประเด็น

หลี่ชางจวินกล่าวถึงการตายที่น่าสงสัยของคนร้ายที่ดูเหมือนจะเกิดจากความหวาดกลัว โดยไม่มีใครเข้าไปในห้องขัง

“ผมกังวลเรื่องนี้มากจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ หมอเฉิน ช่วยดูให้ผมหน่อยได้ไหม?”

หลี่ชางจวินยื่นเงิน 5,000 หยวนให้กับเฉินหยูผ่านการสแกน QR code อย่างรวดเร็ว

“คำแนะนำของผมคือ ให้คุณเขียนรายงานอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับความสงสัยของคุณ และส่งให้กับผู้บังคับบัญชาระดับสูงที่สุดในสถานี”

“อย่าพยายามสืบสวนคนเดียว เพราะไม่เพียงแต่คุณจะตกอยู่ในอันตราย แต่ยังจะทำให้คนในทีมของคุณลำบากด้วย”

“เบื้องหลังคดีนี้ มีภัยอันตรายที่ใหญ่เกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้”

เฉินหยูกล่าวด้วยท่าทางที่จริงจัง

“เฮ้อ...”

หลี่ชางจวินถอนหายใจยาว

เขารู้อยู่แล้วว่าคดีนี้ไม่ง่าย จึงมาหาเฉินหยูเพื่อขอคำปรึกษา

แต่เขาไม่คิดว่าเฉินหยูก็จะบอกว่ามันยากที่จะจัดการ

ตามกฎแล้ว ทุกคนที่ถูกคุมขังต้องผ่านการตรวจร่างกายก่อน ไม่มีปัญหาจึงจะถูกคุมขังได้

คนร้ายมีสุขภาพแข็งแรงดี แม้แต่หลี่ชางจวินยังต้องยอมรับ

ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากการตรวจ คนร้ายกลับตายอย่างกะทันหันในห้องขัง

จากการตรวจสอบกล้องวงจรปิด คนร้ายเพียงแค่จ้องมองกำแพงเพียงลำพัง

ไม่มีใครเข้าไปข้างใน

จึงตัดโอกาสการลอบสังหารโดยบุคคลภายนอกได้

จนกระทั่งเที่ยงคืน เจ้าหน้าที่ห้องควบคุมจึงสังเกตเห็นความผิดปกติ

คนร้ายจ้องมองกำแพงนานถึงสิบชั่วโมง

เมื่อพวกเขาเข้าไปตรวจสอบก็พบว่าคนร้ายตายแล้ว

นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างไร้สัญญาณชีวิต

“ขอบคุณหมอเฉินสำหรับคำแนะนำ ผมจะกลับไปเขียนรายงานแล้วส่งให้ผู้บังคับบัญชาเดี๋ยวนี้”

หลังจากกล่าวขอบคุณ หลี่ชางจวินก็ลดเสียงลง

“หมอเฉิน รักษาโรคของผมได้ไหม?”

“ตอนนี้ยังไม่สามารถทำได้”

เฉินหยูกล่าวเบาๆ

ได้ยินเช่นนั้น หลี่ชางจวินรู้สึกผิดหวัง

หมอเฉินที่เก่งทุกอย่างก็มีเรื่องที่ทำไม่ได้เหมือนกัน

แต่ทันใดนั้น หลี่ชางจวินก็ฉุกคิดขึ้นมา

เฉินหยูกล่าวว่าตอนนี้ยังไม่สามารถ นั่นหมายความว่า มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เฉินหยูไม่สามารถช่วยได้ในขณะนี้

“ขอบคุณหมอเฉิน”

หลี่ชางจวินเข้าใจทันที

เฉินหยูไม่ต้องอธิบายอะไรมากก็เข้าใจได้ทันที

เขาประเมินว่าคนร้ายถูกสังหารด้วยวิธีการที่ไม่ธรรมดา

ไม่ว่าจะเป็นคำสาปหรือการใช้ยา

เขาคิดว่าคนร้ายอาจจะถูกวางยาที่ทำให้เกิดภาพหลอน

เหมือนกับระเบิดเวลาที่อยู่ในร่างกาย

ถ้าไม่ได้รับยาต้านภาพหลอนในแต่ละวัน

จะเกิดภาพหลอนที่น่ากลัวในสมอง ทำให้สมองเสียหาย และตายอย่างเงียบๆ

ไม่ว่าจะเป็นวิธีการใดๆ ก็พิสูจน์ได้ว่าคนร้ายไม่ได้เป็นบุคคลธรรมดา

เฉินหยูไม่ตอบรับการช่วยเหลือในขณะนี้ เพราะว่าโอกาสยังไม่เหมาะสม

“คุณมาครั้งนี้นอกจากจะมอบเงินรางวัลและถามเรื่องโรค ยังมีเรื่องที่สามอีกด้วยใช่ไหม”

เฉินหยูถามหลี่ชางจวินอย่างมีนัย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชางจวินก็พยักหน้ารับหลายครั้ง

“ท่านไม่เพียงช่วยเราจับคนร้าย แต่ยังช่วยชีวิตผมไว้ด้วย”

หลี่ชางจวินหวนคิดถึงเหตุการณ์วันนั้น ทำให้เหงื่อเย็นๆ ไหลลงที่หลัง

มันอันตรายมาก

วันนั้น หลี่ชางจวินนำทีมไปที่เกิดเหตุ วางแผนการจับกุมอย่างรัดกุม

เนื่องจากพื้นที่จำกัด เขาจึงเลือกเจ้าหน้าที่สามคนที่แข็งแรงที่สุดเพื่อเข้าไปจับกุมก่อน

ถ้าผู้ต้องสงสัยขัดขืนอย่างรุนแรง จะถือว่าเขาคือคนร้ายแน่นอน

จากนั้นพวกเขาจะถอยออกมา และให้เจ้าหน้าที่คนที่ห้าใช้ปืนช็อตไฟฟ้า ยิงใส่ผู้ต้องสงสัย

ปืนช็อตไฟฟ้าจะทำให้กล้ามเนื้อเกิดการชักกระตุกอย่างรุนแรง ทำให้คนที่ถูกยิงหมดสติชั่วคราว

แผนการวางไว้อย่างรอบคอบ

แต่พอเข้าไปข้างในกลับเกิดปัญหา

คนร้ายเหมือนจะไม่ได้หลับ

เจ้าหน้าที่สามคนถูกตีล้มในไม่กี่วินาที

หลี่ชางจวินตกตะลึง

ไม่เคยเจอคนร้ายที่รุนแรงขนาดนี้

คนร้ายหันมาใช้มีดแทงหลี่ชางจวิน

โชคดีที่เจ้าหน้าที่คนที่ห้าใช้ปืนช็อตไฟฟ้าทันเวลา

แต่คนร้ายกลับชักกระตุกเพียงไม่กี่วินาทีแล้วก็กลับมาเป็นปกติ

แล้วก็วิ่งเข้าไปแทงหลี่ชางจวินอีกครั้ง

ในขณะนั้นเอง สติกเกอร์แมวดำที่หน้าอกของหลี่ชางจวินเปล่งแสงสีทองออกมา

คนร้ายที่ถูกปืนไฟฟ้าช็อตยังไม่สามารถหยุดได้ กลับล้มลงกับพื้นทันที

หลี่ชางจวินจึงใช้โอกาสนี้ใส่กุญแจมือให้คนร้าย

แล้วก็มัดด้วยเชือกเหมือนกับมัดโซ่

ถ้าไม่มีแสงสีทองนี้ หลี่ชางจวินคงจะตายไปแล้ว

หลังจากเล่าเหตุการณ์ที่น่าตกใจนั้น หลี่ชางจวินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

“ผมได้พูดคุยกับรองหัวหน้าสองคน เราวางแผนจะจัดซื้อสติกเกอร์แมวดำจำนวนมาก”

“หมอเฉิน ช่วยให้ส่วนลดราคากลุ่มได้ไหม?”

แสงสีทองนั้น ทีมงานหลายคนเห็น

เมื่อกลับมาที่สถานีตำรวจ ทุกคนก็ถามหลี่ชางจวินว่าจะหาซื้อได้ที่ไหน

หลี่ชางจวินจึงตัดสินใจจัดซื้อแบบกลุ่ม

ร่วมกับสองรองหัวหน้า ใช้เงินในการปฏิบัติหน้าที่จัดซื้อสติกเกอร์จำนวนยี่สิบแผ่น

ในนามว่าเสื้อกันกระสุนแบบใหม่

“ราคามาตรฐาน ไม่มีส่วนลด”

เฉินหยูหัวเราะอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี

คนเรานี่แหละ พอเปิดใจ ก็จินตนาการได้ไม่หยุด