“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” วัวดำยักษ์ก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน

พวกเขาเห็นเบาะแสที่ว่า ‘สายลับชอบดื่มเหล้า’ แล้วก็พากันฟันธงว่าลวี่หมิงคือสายลับ ทว่าตอนนี้เบบี้กลับหักหลังหัวหน้าทีมแบบไม่ให้ตั้งตัว ทำเอาวัวดำยักษ์งงจนสมองตามไม่ทัน

ถ้าเบบี้กับดาราตกกระแสเป็นสายลับ งั้นก่อนหน้านี้เธอไล่ล่าดาราตกกระแสกับพวกเราทำไม?

หวังเป่าเฉียงเดิมทีทำใจไว้แล้วว่าคงต้องสละร่าง แต่ไม่คิดว่าจะพลิกล็อกได้แบบนี้ เขาเห็นสีหน้าหม่นหมองของเติ้งเฉา ก็รีบก้มตัวหัวเราะลั่น “สมน้ำหน้า โดนเบบี้ลอบกัด ยังจะอวดดีอีกไหมล่ะ? ฮ่าฮ่าฮ่า!!”

“……” เติ้งเฉากลืนความขมไว้ในใจ

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเป่าเฉียงที่ติดป้ายชื่อใหญ่เท่าบ้านจะยังรอดมาได้สบายดี ขณะที่ตัวเองซึ่งเป็นหัวหน้าทีมรันนิ่งแมนกลับคว่ำแบบงงๆ อยู่ในมือของเบบี้

ช่างน่าอับอาย!

เขายังอยากกล่าวโทษเบบี้ที่ทรยศมิตรภาพอาหลาน แต่ก็ถูกคนชุดดำที่เพิ่งมาถึงลากตัวออกจากที่เกิดเหตุอย่างแข็งกร้าว

ในสนามเหลือกันอยู่แค่สี่คน พวกเขาจึงตัดสินใจร่วมมือกันก่อน เป้าหมายคือฉีกป้ายของหวังเป่าเฉียงที่กำลังโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง ระหว่างที่ทั้งสี่กำลังตึงเครียดจนเกือบจะเปิดฉากอยู่นั้น เสียงกระดิ่งใสๆ ดังแว่วจากไกลๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทำให้ทุกคนละสายตาไปมอง

ไกลออกไป พวกเขาเห็นคนชุดดำคนหนึ่งที่ข้อเท้าห้อยกระดิ่งไว้กำลังก้าวตรงมาทางนี้

พอมองเห็นหน้า วัวดำยักษ์ก็อุทานลั่น “NO!!”

“คิมจองกุก!” เบบี้เบิกตากว้าง ดีดตัวกระโดดดึ๋งๆ ด้วยความตื่นเต้น แล้วรีบเข้าไปทักทาย “สวัสดีค่ะๆ !”

ในฐานะสายลับ เธอได้สื่อสารและเตี๊ยมกับเฉินชือชือล่วงหน้า รู้ว่ามีตัวช่วยสุดโหดอีกคน

คิมจองกุก หัวหน้าทีมและสายพละกำลังของรันนิ่งแมนคาบสมุทร ต่อให้วงการบันเทิงจีนซื้อลิขสิทธิ์มาและคัดทีมที่เทียบ RM คาบสมุทรแบบตัวต่อตัว ก็อาจยังไม่พอให้ชายร่างบึ้กคนนี้ฉีกคนเดียว

พอมองแขนของเขาที่ใหญ่กว่าน่องตัวเอง ในฐานะสายพละกำลังของทีมรันนิ่งแมนเหมือนกัน หลี่เฉินก็ถึงกับถอยในใจ

ความต่างทางร่างกายมันใหญ่เกินกว่าจะอยู่ในระดับเดียวกัน

เฉินชือชือทำทีแปลกใจ แต่ในใจนั้นยิ้มจนหน้าบาน

หลังทักทายกันพอเป็นพิธี คิมจองกุกก็พุ่งเข้าใส่หวังเป่าเฉียงก่อนทันที ตั้งใจจะจัดการสมาชิกที่แค่ดึงนิดเดียวป้ายชื่อก็หลุดออกก่อน

หวังเป่าเฉียงคิดจะเผ่นหนี แต่ทุกทิศมีคนดัก โดยเฉพาะเบบี้กับเฉินเหอดันมาช่วยกันจับล็อก เขาไม่มีช่องให้ฝ่าออกไปเลย

คิมจองกุกพุ่งเข้ามาเหมือนเสือโคร่ง กระชากกดเขาลงกับพื้น หวังเป่าเฉียงตกใจสุดขีด ทั้งมือทั้งเท้ากอดรัดแขนอีกฝ่ายเพื่อต้าน แต่คิมจองกุกใช้แค่แขนข้างเดียวก็ยกเขาลอยขึ้นได้ทันที ความต่างของพละกำลังที่ถล่มทลายสร้างความตกตะลึงให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นอย่างจัง เขาแทบไม่มีช่องให้ต่อต้าน ก็ถูกคิมจองกุกฉีกป้ายชื่อแผ่นโตด้านหลังอย่างง่ายดาย

[หวังเป่าเฉียง! OUT!]

[หวังเป่าเฉียง! OUT!]

เสียงประกาศดังก้องเหนือท้องฟ้าฮวนเลอกู่

[โหดว่ะ!]

[กล้ามแน่นๆ คนนี้ดุเกินไปแล้ว!]

[ใช้แค่แขนข้างเดียวก็แบกเป่าเฉียงทั้งตัวขึ้นมาได้ นี่มันพละกำลังของมนุษย์จริงเหรอ?!]

[เหล่ามือเชียร์หมิงไม่ใช่คุยโตเรื่องสภาพร่างกายไอดอลบ้านตัวเองเหรอ? ทั้งเปอร์เซ็นต์ไขมัน ทั้งกล้ามท้องแปดแพ็ก เดี๋ยวมาดูกันว่าอีกสักพักจะโดนคนชุดดำคนนี้สั่งสอนยังไง]

[เดาว่าดาราตกกระแสน่าจะกลัวสภาพลำตัวของคิมจองกุกจนฉี่แตก!]

“แรงคุณโหดเกินไปแล้ว!” แม้หวังเป่าเฉียงจะมีพื้นฐานวรยุทธ์อยู่บ้าง ยังต้องขยาดกับสมรรถภาพร่างกายล้วนๆ ของชายกล้ามแน่นคนนี้

คิมจองกุกยิ้มซื่อๆ ตบไหล่หวังเป่าเฉียงเบาๆ แล้วเดินตรงไปหาวัวดำยักษ์

ตอนนี้หลี่เฉินเริ่มเอะใจ ตั้งแต่วินาทีที่คิมจองกุกพุ่งใส่หวังเป่าเฉียง เขาก็คิดจะเข้าไปช่วย แต่ถูกเฉินชือชือขวางไว้ ตอนนั้นเขาก็ว่ามันแปลกๆ แล้ว ในเมื่อบอสใหญ่ของทีมสายลับที่ถูกขังอยู่ในคุกยังโผล่มาแถมโหดขนาดนี้ งานเร่งด่วนของพวกพี่น้องทีมเรามันไม่ใช่ควรร่วมมือกันจัดการภัยใหญ่ตรงหน้าก่อนหรือไง?

หลี่เฉินถามจี้ว่า “นายก็เป็นสายลับด้วยใช่ไหม?!”

“ใช่แล้ว นายเดาถูกแล้วล่ะ!” เฉินชือชือเห็นว่าพวกเขากำลังรุมสามต่อหนึ่ง ก็ไม่คิดจะปิดบังอีก รีบพุ่งเข้าไปหมายจะฉีกป้ายชื่อของหลี่เฉิน

แม้คู่ต่อสู้จะเป็นเฉินชือชือที่ร่างผอมบาง แต่อย่างไรหลี่เฉินก็เป็นหนุ่มกล้ามแน่น ไม่ได้กินหญ้า เขาตวัดมือจับเฉินชือชือกลับ พลิกแรงๆ ทีเดียวจนเสื้อของอีกฝ่ายดัง “ฉึ้บ” แทบจะฉีกขาด เป็นฝ่ายหวิดพลิกเกม!

คิมจองกุกกระโจนเข้ามาทันควัน ผลักหลี่เฉินที่กำลังจะซ้ำออกไป จากนั้นสองหนุ่มพละกำลังตัวแทนของทีมรันนิ่งแมนก็เปิดศึกจับกุมกันอย่างดุเดือดทันที หลี่เฉินถูกกดข่มอย่างเห็นได้ชัด ถอยร่นติดๆ กันหลายก้าว

“ว้าว เร้าใจสุดๆ!” เบบี้เห็นภาพบ้าพลังตรงหน้า แก้มแดงระเรื่อ ยืนกรี๊ดอยู่ข้างๆ

ถึงเธอจะอยากเข้าไปช่วยมากแค่ไหน แต่เห็นทั้งสองคนฟาดฟันกันอย่างดุเดือดก็ถึงกับใจหวิวๆ เฉินชือชือเห็นเสื้อยืดแขนสั้นของหลี่เฉินดัง “แควก” ถูกฉีกออกเป็นสองแผ่น เผยให้เห็นลำตัวกำยำก็สะดุ้งจนหน้าตาบิดเบี้ยวเป็นรูป “回” ไปทั้งหน้า

“น่ากลัวเกินไปแล้ว คนสองคนนี่โคตรน่ากลัว นี่มันวัวกระทิงสองตัวชนกันชัดๆ เบบี้ถอยไปห่างๆ เร็ว ระวังโดนชน!” เฉินชือชือรีบเตือน

เบบี้หน้าถอดสี รีบถอยออกไปไกล

PD หนุ่มรีบเอาเสื้อยืดใหม่มาให้หลี่เฉินเปลี่ยน ติดป้ายชื่อเสร็จ ทั้งคู่ก็ไฟปะทุอีกครั้ง คิมจองกุกเห็นว่าจัดการหลี่เฉินไม่ได้เสียที ก็เริ่มเดือด รอบหนึ่งเขาคว้าป้ายชื่อของหลี่เฉินได้อีกครั้ง ฉวยจังหวะทองออกแรงสะบัดอย่างหนัก ถึงกับเหวี่ยงหลี่เฉินที่กำยำล่ำสันปลิวออกไปไกลถึงสองเมตรต่อหน้าต่อตา!

วัวดำหน้าคว่ำ คิ้วกระแทกพื้นดัง “ตุบ” จากนั้นกลิ้งต่ออีกสองตลบถึงจะหยุด

[หลี่เฉิน! OUT!]

[หลี่เฉิน! OUT!]

เสียงประกาศก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือฮวนเลอกู่

เบบี้กับเฉินชือชือได้ยินเสียงกระดูกกระแทกพื้นนั้นชัดเจน สีหน้าทั้งคู่เปลี่ยนทันที รีบวิ่งเข้าไปดูอาการวัวดำ

“เฉินเกอ เป็นอะไรไหม!”

“เวรละ เฉินมา… เลือด… เลือดไหลแล้ว!”

บริเวณคิ้วของหลี่เฉินมีเลือดท่วม เขาใช้มือเช็ดเลือดที่คิ้วแล้วโบกมือ “ไม่เป็นไร แค่ถลอกนิดหน่อย พันแผลก็หาย”

“ไม่ดีแล้ว เหมือนกระดูกจะโดนกระแทก!” PD หนุ่มเข้ามาดูแล้วสะดุ้ง รีบหยิบวิทยุสื่อสารออกมา “อาการของเฉินเกอหนักมาก รีบเรียกรถพยาบาล!”

พอได้ยินเข้ายังงั้น อะดรีนาลีนที่กำลังพุ่งของหลี่เฉินก็ชะงักไปเหมือนกัน

ถ้ากระดูกคิ้วได้รับบาดเจ็บ อย่างเบาสุดก็คงต้องเย็บ อย่างหนักกว่านั้นก็…

คิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

“Bro Sorry, Sorry!” คิมจองกุกเห็นสถานการณ์แล้วก็รู้ว่าตัวเองออกแรงหนักมือไป ก่อเรื่องเข้าให้ รีบพนมมือเข้ามาขอโทษ

แม้หลี่เฉินจะอยากเอาเรื่อง แต่เกมฉีกป้ายชื่อที่ต้องปะทะกันหนักๆ ก็มีความเสี่ยงบาดเจ็บอยู่แล้ว ครั้นมองเห็นว่ามีดวงตานับไม่ถ้วนในห้องไลฟ์สดจับจ้องอยู่ เขาก็โกรธไม่ลง ได้แต่กล้ำกลืนความไม่พอใจลงท้อง

ในเวลาไม่นาน หลี่เฉินก็ถูกพาตัวออกไป

“ยังเหลือใคร?” คิมจองกุกถามคู่หูสายลับอีกสองคน

เฉินชือชือไม่พูดอะไร ถ้าไม่ติดว่าตัวเองยังไม่โดนฉีก เขาอยากวางมือไปดูอาการวัวดำแล้วจริงๆ ช่วงไม่กี่วันนี้เพราะทุกคนปล่อยใจเล่นกันเต็มที่ แถมก่อนอัดรายการก็รู้จักกันมาก่อน ความสัมพันธ์ตอนนี้เลยสนิทกว่าคำว่าเพื่อนธรรมดาเยอะ

ถึงภายนอกจะเถียงจะกัดกัน แต่พอเพื่อนสนิทเกิดเรื่องขึ้นมาก็ใจแทบขาด

“ดาราตกกระแสกับเร่อปา ฉีกสองคนนั้นก็จบแล้ว” เบบี้ชี้ไปที่ชิงช้าสวรรค์ไม่ไกล “พวกเขาอยู่ข้างบน”

คิมจองกุกทำสัญลักษณ์โอเค ก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปทางชิงช้าสวรรค์ทันที

เขามารายการนี้รับค่าตัวก็จริง แต่ก็มีเป้าหมายอื่นด้วย นั่นคือประกาศศักดา RM คาบสมุทรของพวกเขาไปพร้อมกัน และกดกระแสความกร่างของบรรดาชาววงการบันเทิงจีนให้ซ่าๆ ลงไปหน่อย ถ้าสามารถทำให้ชื่อเสียงส่วนตัวของเขาดังในวงการบันเทิงจีนได้ก็ยิ่งดี ด้วยเหตุนี้ พอลงมือฉีกเขาจึงไม่ออมมือเลยสักนิด

เมื่อแน่ใจแล้วว่าตัวเองจะไม่ต้องรับผิด เขาก็ย่อมไม่แยแสความเป็นความตายของคนแปลกหน้า

เฉินชือชือกับเบบี้เดินตามหลังบอสอย่างเงียบๆ เดิมทีใกล้จะคว้าชัยชนะน่าจะดีใจ แต่พอหลี่เฉินบาดเจ็บ เลือดอาบ ถูกหามขึ้นรถพยาบาลไปต่อหน้าต่อตา ทั้งสองคนก็รู้สึกขมขื่นพูดไม่ออก

[คิมจองกุกนี่ไม่เห็นแก่หน้าเกินไปแล้ว ทำคนเจ็บต่อหน้าต่อตาแบบนี้หมายความว่ายังไง?]

[ก็จับป้ายชื่อด้านหลังหลี่เฉินได้แล้ว จับกดไว้แล้วฉีกก็จบ ทำไมต้องเหวี่ยงคนออกไป แบบนี้จะไม่เรียกว่าจงใจได้ยังไง?]

[ไม่ใช่นะ ทำไมคนจากคาบสมุทรถึงมาซ่าในถิ่นเราล่ะ?]

[ชกคนแล้วพูด Sorry สองคำจบเรื่องได้เหรอ?]

[เขารับเงินพวกเราด้วย ซัดคนของพวกเราด้วย ยังมีกฎหมายอยู่ไหม?!]

คอมเมนต์กระสุนเริ่มมีชาวเน็ตสายเผือกเดือดดาลกันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ถ้าเป็นดาราตกกระแสทำตัวป่วน พวกเขาก็ยังมองเป็นเอฟเฟกต์รายการ หัวเราะกันหลังจอแบบไม่คิดมาก เพราะนั่นเป็นคนของพวกเขาเอง อีกอย่างความขัดแย้งระหว่างดาราตกกระแสกับอาจารย์หวงและอู๋เชียนก็ปะทุสะสมมานาน ต่อให้ทั้งสามคนจะหลุดโลกแค่ไหนผู้ชมก็ยอมรับได้ แต่คิมจองกุกไม่เหมือนกัน

ชาวเน็ตจะเฮฮาก็เฮฮาไป แต่พอถึงเรื่องหลักการใหญ่ๆ แล้ว พวกเขาก็จริงจังมาก

“คิมจองกุกนี่มันอะไรกัน ออกไปก่อนเราไม่ได้กำชับแล้วเหรอ ให้เก็บๆ หน่อย?” หลังเวที ผู้กำกับที่เห็นกระแสออนไลน์เริ่มไม่ดี ก็นิ่วหน้าในทันที

ผู้เขียนบทสีหน้าเคร่งเครียด “ความคับข้องใจของผู้ชมไม่เล็กนะ ถ้าปล่อยให้คิมจองกุกชนะ อาจลุกลามเป็นกระแสวิจารณ์หนักได้เลย…”

“สถานการณ์บานปลายขนาดนี้ ต่อให้จะปรับตอนนี้ก็ยากแล้ว” ผู้กำกับบีบขมับ เรื่องราวเลยเถิดเกินการควบคุมของเขา หากจัดการไม่ดี ปัญหาที่ตามมาจะหนักกว่าตอนดาราตกกระแสหลุดโลกในรายการหลายเท่า

“งั้น…เดี๋ยวพอดาราตกกระแสกับเร่อปาลงมา ก็ให้เร่อปาไปก่อนแบบลับๆ แล้วแอบยัดการ์ดชุบชีวิตให้เธอสักสองสามใบ ชุบชีวิตเติ้งเฉา เป่าเฉียงพวกนั้นออกมาหมด ใช้ยุทธวิธีถล่มด้วยจำนวนคนเอาชนะไปเลย?”

“เอ่อ…จะไม่โจ่งแจ้งไปหน่อยเหรอ? ผู้ชมไม่โง่นะ ต่อให้ให้ชือชือกับเบบี้อ่อนข้อ แต่คิมจองกุกมันชัดว่ามีใจคิดอย่างอื่นอยู่ เขาคงไม่ยอมปล่อยให้เร่อปาวิ่งหลุดไปหรอก คนนี้ไม่ใช่พวกเห็นหญิงแล้วออมมือ เขาตัวใหญ่จะขวางสองคนพร้อมกันก็ง่ายดายไม่ใช่เหรอ?”

ผู้เขียนบทจนใจ

ทั้งทีมผู้กำกับจึงเงียบลงทันที

ดูเหมือนพวกเขาคงทำได้แค่ฝากความหวังสุดท้ายไว้กับดาราตกกระแสงั้นหรือ?

“เขาใช้ป้ายชื่อขนาดเล็ก โดนฉีกไม่ง่าย แถมดูจากเกมรอบก่อนๆ ก็เห็นชัดว่าไอ้หนูคนนี้มีของอยู่ไม่น้อย”

“แต่…นั่นมันคิมจองกุกนะ หลี่เฉินตัวหนักขนาดนั้นยังถูกเหวี่ยงปลิวสองเมตร ดาราตกกระแสจะไหวเหรอ?”

“ไม่หวังพึ่งเขา แล้วจะหวังพึ่งใคร?”

ในเวลาเดียวกัน

ผู้อำนวยการสถานีเจียงเจ๋อสีหน้าเคร่งเครียด

“ยุ่งแล้วสิ ถ้าไลฟ์สดกระแสไม่แรง เราสถานีค่อยตัดต่อแก้ทีหลัง หรืออย่างแย่ก็อัดซ่อมได้ แต่ตอนนี้กระแสแรงมาก แพร่ไปกว้างจริงๆ ถ้าปล่อยให้ชาวเกาหลีรายนี้ทำคนของเราเจ็บแล้วยังชนะอีก กระแสลบจะรุนแรงเกินไป!”

ในสำนักงานซีอีโอของกีวี กังจื่อตอนนี้ลนลานจนไม่สนภาพลักษณ์ นั่งยองๆ บนเก้าอี้หนังหน้าโต๊ะทำงานของบิ๊กบอส ประนมมืออธิษฐาน

“ขอเถอะ ดาราตกกระแส! พี่ชาย! นายคือพี่แท้ๆ ของฉันเลย ขอแค่นายฉีกคิมจองกุกคนนั้นได้ ต่อให้หัวเยว่จะแบนนายยังไง ฉันก็รับประกันว่านายจะได้โลดแล่นต่อในวงการบันเทิงจีน!”

“พี่รู้ว่านายทำได้ พี่ดูนายมาตั้งแต่เด็กๆ ก็รู้ว่านายเจ๋ง แพลตฟอร์มเรากว่าจะมีวาไรตี้โชว์ที่ระเบิดขนาดนี้ได้ยากมากนะ อย่าให้เป็นพีกตั้งแต่ตอนแรกเลย!”

…

…

ชิงช้าสวรรค์ค่อยๆ ลดระดับลง

ลวี่หมิงตาพร่าเลือน ง่วงงุนเหมือนจะหลับได้ทุกเมื่อ

เร่อปารีบจนแทบไม่เป็นส่ำ

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมแค่แป๊บเดียว เฉาเกอ เป่าเฉียงเกอ แล้วก็เฉินเกอถึงพากัน OUT หมดเลย!” เร่อปาเห็นกระเช้าลงถึงพื้นก็รีบดึงลวี่หมิงที่นอนเอนหลังท่าเก๋อโยวบนเบาะลุกขึ้นอย่างหงุดหงิด “ไปเร็ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว เฉาเกอพวกเขา…”

“ได้ยินแล้ว ได้ยินหมดแล้ว” ลวี่หมิงพูดอ้อแอ้ โบกมือ “นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอ? คู่ต่อสู้ที่พอจะมีสิทธิ์มางัดกับพี่ได้ OUT หมดแล้ว ที่เหลือก็พวกกุ้งปลา พี่หมิงของเธอมือเดียวก็ล้มได้ เดินตามพี่ไว้ เตรียมตัวสบายได้เลย!”

เร่อปา: “…”

ทำไมเธอถึงชอบไม่ได้กับสีหน้าท่าทางวางกร่างของดาราตกกระแสเวลาเบ่งต่อหน้าเธอนักนะ?

“บางคนกินข้าวไม่เคยขอห่อกลับ เพราะเขา ‘เก๊ก’ ได้เอง ฉันไม่บอกหรอกว่าใคร!” เร่อปาสะบัดเสียงฮึ ก่อนจะกระโดดออกจากกระเช้าเป็นคนแรก ทว่าเสี้ยววินาทีต่อมา เธอก็เห็นผู้ชายรูปร่างกำยำคนหนึ่งยืนดักรออยู่ที่ทางออกแล้ว

ดวงตากลมสวยของเร่อปาถลึงโต “คิม! จอง! กุก!”

“อะไรของมัน?” ลวี่หมิงค่อยๆ โผล่ออกมาจากข้างใน แล้วก็พุ่งตรงไปทางคิมจองกุกที่ยืนขวางอยู่หน้าทางออก ก้าวเดินโงนเงนไปมา

คิมจองกุกรับรู้ได้ถึงกลิ่นเหล้าที่โชยออกมาจากตัวเขา ก็งงเต็มหน้า เผลอยกท่าป้องกันขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ ถึงขั้นคิดว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาวางมวยกับตัวเองตรงนี้

จู่ๆ ลวี่หมิงที่โผเข้ามาใกล้กลับสะดุดเท้าตัวเอง ทั้งที่พื้นเรียบๆ แต่เขากลับไถลเอียงตัวแรง “ตุบ” ล้มลงไปกองกับพื้น แล้วกลิ้งโคลงครามอีกสองตลบ ก่อนจะนอนแผ่หมดสภาพอยู่อย่างนั้น

ทีมผู้กำกับ: “……”

กังจื่อ: “……”

ผู้อำนวยการสถานีเจียงเจ๋อ: “……”

ชาวเน็ต: “……”

ดีมาก เอ็งนี่มันดาราตกกระแสตัวจริง เสียหน้าต่อหน้าคนนอกจนพวกพ้องอับอายไปหมด!

ทุกคนมองดาราตกกระแสที่ออกมายกขโยงหน้าแตก ใจสลายสิ้นหวัง

เวลาคนป่วยจนหน้าสิ่วหน้าขวาน ยังพอเรียกหมอมาดูอาการได้ แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ใช่แค่มั่วหาหมอหรอกนะ? ชัดๆ เลยคือป่วยแล้วดันไปให้เด็กประถมวินิจฉัย แบบนี้ตายขึ้นมาก็ไม่แปลก!

หวังพึ่งดาราตกกระแสสู้คิมจองกุก สู้ไปหวังให้เร่อปาโค่นคิมจองกุกแล้วทำแฮตทริกได้ยังจะดูเข้าท่ากว่า!

คิมจองกุก: “??!”

นี่เป็นลูกน้องของใครกันแน่?!

เขามองไปรอบๆ อย่างงุนงง กลับถูกมุกพิลึกของลวี่หมิงทำเอาไปไม่เป็น

ก่อนหน้านี้คนที่รับบทพละกำลังยังพอสู้กับเขาได้สองยก สุดท้ายถึงขั้นบาดเจ็บ ก็ถือว่าทำหน้าที่เต็มที่แล้ว แม้สมาชิกทีมรันนิ่งแมนคนอื่นๆ จะเหมือนมาเช็กชื่อเข้าออกงานก็เถอะ แต่รายนี้นี่เล่นไม่เล่น แถมเมาแอ๋อยู่กลางรายการ

นี่เรียกว่าดาวได้ไหมเนี่ย?!

ค่าตัวงานในวงการบันเทิงจีนเดี๋ยวนี้หาง่ายขนาดนี้แล้วหรือ?!

คิมจองกุกสูดหายใจลึก ไม่อยากเชื่อข้อสันนิษฐานอันเหลวไหลของตัวเอง จึงพยายามหันไปถามยืนยันกับคนอื่น “เขากำลังทำเอฟเฟกต์รายการอยู่ใช่ไหม?”

เร่อปาตบหน้าผากเบาๆ แล้วรีบยกมือปิดตา ส่วนเบบี้กับเฉินชือชือก็พร้อมใจกันเบือนหน้าหนี ทั้งสามร้องเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่กล้ามองแล้ว